Waarom doen we wat we doen: Manoeuvreer door het verkeer

Moderators: Polly, Ladybird, Hanmar, Shanna, Dani, EvelijnS

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
QuintaenJojo
Correspondent

Berichten: 362
Geregistreerd: 04-10-14
Woonplaats: gelderland

Waarom doen we wat we doen: Manoeuvreer door het verkeer

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 15-04-19 08:35 Tip de Nieuwsredactie

*Bokt.nl
Blog


Wij wonen in de mooie Betuwe en als de fruitbomen beginnen te bloesemen, lijken de straten zich te vullen met allerlei soorten van verkeer. Van ligfietsen tot dorsers en alles ertussen in.

De één heeft haast, de ander niet. Fietsers halen links en rechts in. De boer van verderop heeft een net iets te brede trekker en de éne automobilist moet zijn kinderen van school halen en de ander rijdt rustig om van de bloesem te genieten. De buurjongen is zijn net opgevoerde brommer voor t eerst aan het testen, kinderkoppies komen wel en niet boven de heg uit tijdens hun trampolinepret en sportvelden lopen weer vol met het daarbij horende gefluit en balgetrap.

Afbeelding

En ergens daar tussen rij jij met je paardje!

Zo reden wij een week of wat terug door het dorp weer naar huis, rustig uitstappend en werden ingehaald door een auto. Van voren kwam ook een auto en de inhalende bestuurster koos ervoor om door te gaan, sneed ons en tikte mijn buitenpony aan. Nu is mijn tweespan wel wat gewend op straat, maar dit bracht het echte ponykarakter boven bij mijn merrie en terwijl ik haar streng moest toespreken haar tanden niet in de bumper te zetten, ging de drukte om ons heen gewoon door. Ook wij reden verder, zij het met één pissige ponydame.

Nu vind ik het allemaal prima, maar was toch nieuwsgierig waarom ze deze keus maakte. En in een dorp zo klein als t onze, weet iedereen wie wie is, dus de volgende dag eens naar haar toe gelopen en tijdens een bakje koffie het er eens over gehad. Om een lang verhaal kort te houden, zij vindt dat als je met een paard de weg op gaat, dat je daar ook naar moet kunnen dealen. Als jij of je paard dat niet kan, heb je in het verkeer niets te zoeken. Het aantikken is een ander verhaal, dat had niet mogen gebeuren, zei ze.

Nu klinkt dit vrij kort door de bocht, maar toch zit hier heel veel in. Sterker nog, in mijn ogen heeft ze gelijk. Niet omdat ik vind dat je geen rekening met elkaar hoeft te houden, maar zou niet anders moeten zijn of ik nu op de fiets zit of op mijn wagen.
Afbeelding

Wij, als ruiters en menners, willen onze veiligheid toch niet neerleggen bij een ander? Je wilt toch zelf de teugels in handen houden? Is het niet te makkelijk dat wij andere weggebruikers gaan uitleggen hoe met een paard om te gaan in het verkeer? En is het niet veel te onzeker? Elk jaar is er wel een infocampagne voor weggebruikers, “wat te doen als je een paard en ruiter nadert”. Maar is het niet een beetje de wereld op zijn kop zetten? Wij willen de weg op, het verkeer in met een vluchtdier, zou het niet veel veiliger en prettiger zijn je eigen veiligheid in eigen hand te hebben? En hoe gaan we dat doen? Als ik om me heen kijk zie ik grote verschillen hierin. De één is geconcentreerd met zijn paard en omgeving bezig, de ander bellend en zich niet bewust van wat er om hen heen gebeurt. Weer een ander kijkt enkel om zich heen of er geen trekker nadert, zo ja, dan wordt er een sprint getrokken naar de eerste willekeurige oprit om een veilig plekje te zoeken. Hoe voorbereid gaat paardenlievend Nederland de weg op?

Volgens mij schuilt het meeste gevaar in ons eigen brein en onze voorbereiding. Hoe leren we ons paard om te gaan met al de verkeersprikkels? Een groen paard kunnen we laten begeleiden door een braaf, bomproof paard. Maar hoe geven we ons zelf les? Zelfs een bomproof paard kan het te veel worden? Als wij als begeleider stress kunnen laten afvloeien en zelfs voorkomen zou alles toch veel veiliger zijn? Lessen doen we in grote getallen in de bak, waarom geen verkeersles met je paard en een instructeur? Een goede training hoe om te gaan met alle prikkels buiten. Op de weg zijn er toch andere vaardigheden nodig, dan die je tijdens een les binnen leert. Het wordt in mijn optiek opeens heel belangrijk je paard te begrijpen en te begeleiden in alles wat je tegen komt.

En je brein speelt daarin de belangrijkste rol, in elk geval in mijn beleving. Waar ik niet bang van ben, zijn mijn pony’s dat ook niet, over het algemeen. Veiligheid begint bij jezelf, ken jezelf, wees eerlijk tegen jezelf. Pas dan kan je gericht gaan trainen. Je eigen minpunten kennen is een pluspunt, pas dan kan je verbeteren. Zelf ben ik opgegroeid met paarden in het verkeer, stuur makkelijk overal langs, verkeer deert mij niet, maar tijdens dressuurles in de bak, amai, dan stapelen de fouten zich op. En waarom? Omdat mijn focus dan matig is, technisch rijden niet mijn sterkste punt en mijn pony’s daar direct misbruik van maken. Sterker nog, ze lijken niet eens op de pony’s die ik dagelijks buiten rij! Stapt mijn instructeur op, dan lopen ze de dressuursterren uit de hemel!

Oftewel, je paard reageert direct op je gevoel. Waar jij je sterk voelt, voelt je paard dat ook en waar jij je onzeker voelt dus ook! Wees eerlijk tegen jezelf, neem geen risico’s die je niet aan kan en leg je veiligheid niet in andermans hand! Zorg dat je je eigen veiligheid beheert, wees je bewust van wat er om je heen gebeurt, leid je paard en geniet buiten!

Kiem



QuintaenJojo
Correspondent

Berichten: 362
Geregistreerd: 04-10-14
Woonplaats: gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-04-19 07:08

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben niet naar haar toe gegaan omdat ze zo netjes reed met haar auto. En wie aan mijn pony komt, komt aan mij. Maar geloof er wel in dat normaal uit te praten en geen aannames te doen, voor ik het hele verhaal ken. En rekening houden met elkaar is ook normaal. Maar ben het met het deel eigen verantwoording zeker eens. Ik ga niet van groot verkeer verwachten dat ze hun trekker stil zetten omdat ik eraan kom. Of dat kids stoppen met spelen tot ik voorbij ben. Zelf voorbereid zijn en alle prikkels op kunnen vangen, veiligheid moet je zelf willen en kunnen beheren. En tuurlijk, risicovrij is onmogelijk. Maar vroeg me ook af of verkeerslessen iets is wat ruiters/menners zouden doen.

Luister naar de ogen van je paard

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie