De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Moderators: Lous, RianneH, Neonlight, Nadia, balance

 
 
CalipsoLover

Berichten: 3202
Geregistreerd: 14-08-11
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-07-18 18:13

J_emma schreef:
Wat een verhalen! Ik verbaas me ook over de eigenaren die het vervelend vinden als hun bijrijder beter rijdt dan zij. Alleen maar fijn voor het paard, toch?

Inderdaad, met mijn halve stal voor ik mijn eigen paard kocht nam ik enkele keren les bij dezelfde lesgeefster en dat ging altijd super, kreeg ook meer klaar met het paard dan de eigenaar zelf. Heeft de eigenaar zelf nog gezegd. Uiteindelijk de stal uitgejaagd omdat het paard vast zat in de rug en dit mijn schuld zou zijn, ook omdat ik af en toe een kruisje sprong. Gelukkig is dat enkele jaren later opgeklaard en heb ik nu nog steeds goed contact met de eigenaar :)

Diallo VW♥


J_emma

Berichten: 438
Geregistreerd: 16-06-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-07-18 19:23

Tigra_ schreef:
J_emma schreef:
Wat een verhalen! Ik verbaas me ook over de eigenaren die het vervelend vinden als hun bijrijder beter rijdt dan zij. Alleen maar fijn voor het paard, toch?


Dat ligt eraan. Kan me best voorstellen dat als je paard al 10 jaar hebt en rijdt en er ineens iemand komt die 3 of 4 maanden rijdt dat het wat zuur is als het paard dan beter loopt bij die persoon.
Natuurlijk fijn voor het paard maar daar moet je wel tegen kunnen.


Dan zou ik heel graag een paar keer mee kijken om te leren waar dat aan ligt. En omgekeerd ook graag tips van de betreffende bijrijder krijgen.
Maar ik heb geloof ik niet zo'n competitiedrang :-)
Ik wil het graag zo goed mogelijk doen, maar ik hoef niet per se de beste te zijn.

Charaz

Berichten: 22340
Geregistreerd: 12-04-02

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-07-18 20:51

Of denken de bijrijders dat ze het dier beter rijden en is de werkelijkheid toch iets anders? Ik heb ook bijrijders gehad die erg fijn met mijn merrie konden sturen en was dolgelukkig met iemand die eerlijk reed.

Mr. Rock N Roll 27-05-2010 / 05-06-2010, I wish I knew you, I wish I knew you before

upendo

Berichten: 19752
Geregistreerd: 19-02-08

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-07-18 20:54

In mijn geval heb ik het van omstanders gehoord als ik aan het rijden was.

Maar eerlijk is eerlijk, ik zou het ook confronterend vinden als iemand op mijn paard zou stappen en makkelijker weg zou rijden dan ik. En iedereen reageert daar anders op. :)

Fie <3

Benfan

Berichten: 3251
Geregistreerd: 08-10-07
Woonplaats: Emmen

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-07-18 20:58

Ik ben bijrijder geweest van een vriendin van mij. Die gaf eerlijk toe dat door mijn rustige karakter ik sneller wat gedaan kreeg bij haar paard. Was hij ergens bang voor en had zijzelf het gedult niet.. dan stapte ze af en reed ik verder. Gelukkig kent zij zichzelf gewoon heel goed daarin, en ben ik persoonlijk zelf net iets te passief wat voor sommige paarden heerlijk werkt.

Moet zeggen dat ik ook niet snel iemand anders op mijn paard zou willen hebben. Bang dat het mis gaat (ze is erg sensiebel) of dat het jiust erg goed gaat... ben wat dat betreft iets te jaloers aangelegd.

Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as
effective as trying to solve an algebra equation by chewing
bubblegum.

http://www.bokt.nl/markt/ad/317904/kieffer-perseus-full
http://www.bokt.nl/markt/ad/317906/ej-zeta-zwartwit-cob

M_D_H

Berichten: 13918
Geregistreerd: 01-10-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-07-18 20:59

Kan ook aan het niveau verschil liggen.

Mijn vorige bijrijdster kreeg ook van omstanders te horen dat zij beter met mijn pony reed dan ik... Maar een pony een 40 cm parcoursje rondsturen is wel anders dan een B parcours paarden :+

Dus zij kon het pony gewoon zijn ding laten doen in de 40 cm wat mijn uberfanatieke pony super goed uitkwam want dan kon hij zelfs alles bepalen...
En ik moest hem toch wel passend door de dubbel heen krijgen (hij kan nogal jagen naar de sprong toe en met een pony in een paardenparcours is dat iets minder grappig) dus dat werd meer regelen wat mijn pony dan wat minder prettig vond...
Ja, dan kan je wel zeggen dat de ander beter rijd maar dat ligt mijn inziens in dit geval toch meer aan het niveau verschil dan echt aan talent of klik :)

[o] Er komt een moment dat je je realiseert wie belangrijk is, wie niet meer belangrijk is........
en wie altijd belangrijk zal zijn!
Dus, maak je geen zorgen over mensen uit je verleden, er is een reden dat ze het niet gered hebben in jouw toekomst

It's in your moments of decisions, that your destiny is made

upendo

Berichten: 19752
Geregistreerd: 19-02-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-07-18 21:50

Ik ga ook nier voor de lol door een springparcours heen.. :')
Maar dressuurmatig ben ik totaal geen fan van snel iets gedaan willen krijgen en ik denk dat mensen dat in ontspanning bij het paard wel snel terugzien in vergelijking met de eigenaar.

Ik heb ook een tijd een truttebolmerrie van 1.75 hoog en breed gereden die de eigenaresse regelmatig meenam op een sprintje door de bak heen bij het dressuren. Bij mij deed ze het niet. Weet niet waar dat hem in zit. Die ontspanning, I guess.

Uiteindelijk ben ik wel blij dat ik mijn eigen paard op stal heb staan. Ik ben nooit ergens weggestuurd, maar je kan nooit echt met zekerheid iet opbouwen.

Fie <3

IHN
Berichten: 1307
Geregistreerd: 12-02-11
Woonplaats: Almelo

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 06:38

Grappig eigenlijk, als een bijrijder niet te goed mag zijn en niet te slecht is het toch logisch dat er spanningen ontstaan?

Ik kan wel zeggen dat mijn meeste bijrijders beter reden dan ik...ik heb er totaal geen moeite mee dat te zeggen....voordeel: gratis tips etc. Want mijn bijrijders waren op hun beurt nooit te beroerd mij verder te helpen. Ik ben er ook weleens door een instructrice ff afgestuurd dat de bijrijder erop moest van: die kan dit beter ff oplossen nu....fijn toch dat dat dan kan? En dat terwijl ik rete onzeker ben, geen fouten van mezelf accepteer etc. Maar dat ego is helemaal weg als ik met paard bezig ben.

LukieBradley

Berichten: 5390
Geregistreerd: 08-11-04

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 07:10

Dat heb ik ook , mijn huidige bijrijdster rijd stukken Beter dan ik.
Vind ik prima :')
Alleen maar handig

Lukie* <3 15-06-2011 / 01-02-2013 Ik mis je kleine man..
Heino* mijn allerliefste kleine leermeester. 01-01-1995 / 13-07-2016. Mijn kleine koning ruim 3 jaar lang :)

Urbiezira

Berichten: 2188
Geregistreerd: 29-05-07
Woonplaats: Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 07:48

Ik heb een jaar een paard bijgereden voor een volwassen vrouw (jaar of 50). Was haar eerste paard, zij had alleen manege ervaring. Ik had al een eigen pony gehad, en ook al eerder bijgereden, dus ik had meer kennis dan zij.

Maar mooi niet dat ze wilde dat ik dat met haar deelde. :n nee hoor, ik betaalde 150 euro in de maand voor 3 dagen per week en ik moest vooral niks zeggen. Zij gaf aan moeite te hebben met longeren, maar als ik dan aanbood te helpen dan reageerde ze letterlijk niet: ze zei gewoon niks.

Paard was daarnaast ook een beetje atactisch, dus had eigenlijk af en toe wat “onderhoud” nodig. Maar nee hoor. Paard werd 7 dagen per week gereden, en toen ben ik een van mijn dagen maar tot rustdag uit gaan roepen. En daar betaalde ik dus flink voor. Ook toen ik voorstelde de osteopaat eens te laten komen was het alsof ze me niet hoorde, totdat hij haar dochter eraf gooide en de instructrice zei “volgens mij heeft hij pijn”. Toen kon het ineens wel.

Conclusie was dat paard helemaal vast zat, dus oefeningen doen en over een maand of twee weer opnieuw. In ieder geval nu een week rust. Maar ook dat wilde ze niet. Zij wilde perse haar wedstrijd rijden 6 dagen erna, dus heeft zich niet aan het schema gehouden en is veel vroeger dan aangeraden weer gaan rijden. Toen ze aan mij vroeg of ik de wedstrijd niet wilde doen antwoorde ik dat ik dat niet wilde, dat het volgens de osteopaat te vroeg was. Kreeg ik het antwoord “ja, maar eigenlijk was er toch niet zo veel met hem mis?”. Ik had er even genoeg van, deed zo’n zeer om het paard zo te zien (paard liet totaal over zich heen lopen, super braaf beest) dus ik zei “hij had op een schaal van 1 tot 4 eigenlijk overal een 4 en 3” (wat het hoogste was = hij zat hartstikke vast). Ze wist even niet wat ze moest antwoorden, maar als ze iets gezegd had was het vast niet aardig geweest.

Niet lang daarna ben ik gestopt. Dat had ze al in de wandelgangen gehoord, dat ik wilde stoppen (had het met mijn instructrice besproken maar die had het blijkbaar niet voor haarzelf gehouden) dus kreeg ook nog een semi-preek dat dat niet volwassen gedrag is, nou, doeidoei! :') ben niet je voetveeg, en ook niet je dochter. Ben wel heel verdrietig geweest, want dat was een geweldig paard.

Distance separates only the bodies, not the minds. - Desiderius Erasmus

Nienkje_H

Berichten: 237
Geregistreerd: 22-01-14
Woonplaats: Noord-Holland

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 15:30

@calipsolover, wat is een halve stal? Ik dacht eerst dat je een schuilstalletje bedoelde, maar uit de context van je verhalen kan ik opmaken dat dat niet de betekenis is. Ik heb echter geen idee wat je ermee bedoelt.

Fell "Rufus" (Linnel Ronald)

cobiie

Berichten: 6212
Geregistreerd: 26-02-03
Woonplaats: het mooie dorp Nieuwerkerk ad ijssel

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 15:34

Nienkje_H schreef:
@calipsolover, wat is een halve stal? Ik dacht eerst dat je een schuilstalletje bedoelde, maar uit de context van je verhalen kan ik opmaken dat dat niet de betekenis is. Ik heb echter geen idee wat je ermee bedoelt.

Wordt gebruikt als synoniem voor parttime lease ( je betaalt de helft van de stalhuur :+ ).

[o]

Nienkje_H

Berichten: 237
Geregistreerd: 22-01-14
Woonplaats: Noord-Holland

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 15:38

+:)+ Thanks!

Fell "Rufus" (Linnel Ronald)

_Aine
Berichten: 781
Geregistreerd: 19-12-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 17:11

Als verzorgster hele mooie tijden gekend :j Helaas kan het soms ook verkeren.

- Alweer ruim tien jaar geleden. Twee jaar rond gelopen op een kleine privestalling met een aantal paarden. Hier deed ik zowel training/rijden van "mijn" vaste toegewezen paard, (paarden hadden daar altijd hun "eigen" mens), als helpen met de algemene verzorging op de stal zelf etc. Ik was daar elke dag te vinden om te helpen.

Er werd mij op een gegeven moment gevraagd, toen ik even geen rijpaard meer had, of dat ik het nieuwe paard dat zou komen zou willen trainen. Zo gezegd, zo gedaan. Groen dier, begonnen met basis ABC en daarna inrijden en doorrijden. Ik had tweemaal per maand les van de klassiek trainer die ook een ander paard van haar in training had. Betaald uit eigen zak. Dat waren geen goedkope lessen, maar de investering waard voor mij. Haar paard, dat bestemd was voor de verkoop, werd er natuurlijk ook beter van.

Op een gegeven moment, richting herfst en winter, had de eigenaresse een tegenslag te verwerken. Helaas viel dit samen met het weggaan van de overige 3 andere verzorgers. Hierdoor liep het allemaal niet zo soepel meer op de stalling qua verzorging. Het kwam er dus op neer dat vooral ik en mijn partner, die winterperiode dat zij het zwaar had, veel van de belangrijke dagelijkse klussen deden.

Eenmaal lente geworden. Het was lekker weer en ik had maar een halve werkdag. Ik had dus het plan opgevat om na mijn werk eens fijn te gaan rijden en tutten <<) met "mijn" vaste paard die ik al die tijd al reed, in investeerde, en een band mee had opgebouwd.
Kom ik aan op stal vraagt de eigenaresse of ik even binnen wil komen. Ja natuurlijk. Binnen zit 1 van de verzorgsters die ik al maanden niet had gezien/gesproken omdat zij heftige psychische problemen had gehad. Ik nog vrolijk want gelukkig was zij er weer bovenop aan het komen en ik dacht daarnaast nog steeds leuke plannen te hebben voor die dag.

:n Nee dus.

Ik kreeg toen te horen dat ik per direct niet meer met "mijn" toegewezen paard mocht werken en hem vooral ook even helemaal links moest laten liggen qua omgang. De eigenaresse vond dat hij te close was met mij, (waar het ras om bekend staat). Daarnaast, zij en de verzorgster hadden die dag al wat met hem gedaan, dus vandaar de ingang per direct. Zij wilde hem voor de wagen gaan beleren dus hij moest minder naar mij toe trekken. Zij had het allemaal al vantevoren besproken met de verzorgster die aan de tafel bij mij zat, en die verzorgster zou haar gaan helpen bij het beleren voor de wagen. Ik mocht natuurlijk vooral wel met een van de andere paarden aan de slag als ik dat wilde :roll:

Ik kon mijn oren niet geloven. Allereerst dat het mij op zo'n lelijke wijze werd medegedeeld. Dat het per direct inging. Er was geen "afscheid"/laatste keer als afsluiter en ik kon mij hier niet op voorbereiden. Daarnaast, het was al besproken met een andere verzorgster. Ik moest er op de dag zelf achter komen. Het voelde helemaal verkeerd.

Ik was zo ontzettend kwaad en teleurgesteld. Ik en mijn partner hadden die herfst/winter heel veel voor haar opgevangen omdat zij zich zo verrot voelde en dan gaat iemand op zo'n manier met je om. Het zal wel duidelijk zijn dat het einde verhaal was daar. Mensen die zo met je om gaan, die hoef ik niet in mijn leven te hebben. Daarnaast was het pijnlijk om het paard te zien, dat hij om mij riep als hij mij zag. Dat het mij niet eens gegund werd om heel even aan het idee te wennen en een laatste keer te hebben met hem. Ik heb er maar 1 woord voor; walging :r

Ik ben daarna ergens anders gaan verzorgen, waar ik 4 jaar lang een hele leuke tijd heb gehad met een geweldig lief dier <3 Het kan dus ook anders.

IHN
Berichten: 1307
Geregistreerd: 12-02-11
Woonplaats: Almelo

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 18:36

Pfff Aine...wat vreselijk!!

Ik moet zeggen dat het met mijn bijrijder destijds ook ongeveer zo gegaan is...was een supermeid, kon echt van haar opaan, maar door psychische problemen van mijn kant is dat fout gelopen...kort daarop gedonder met staleigenaar en aangezien ik paard in leasekoop had, afgesproken dat ik 2 jaar tijd had haar te kopen. Hij heeft toen dus mijn voormalig bijrijdster ingeschakeld die haar weer reed...was ik blij mee totdat ik hoorde van mensen daar dat ze overal rondriep dat ik haar toch nooit zou kunnen kopen en ze zo goed als van haar was, die mensen zeiden ook dat ze niet meer te hanteren was dus ik ben naar de bank gesjeesd..lening gevraagd en paard opgehaald. Ik was zo boos. Eigenaar gaf aan: had het gezegd dan had ... nog afscheid kunnen nemen. Ik heb gezegd dat ze mocht langskomen om afscheid te nemen als ze daar behoefte aan had maar nooit wat gehoord. Ik weet overigens nieteens of dat daadwerkelijk zo gegaan is..die mensen van wie ik het had bleken ook flinke onruststokers...

Lily_Fee
Berichten: 611
Geregistreerd: 16-01-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 19:39

Na bijna dit topic helemaal te hebben doorgelezen. Heb ik zeker weten het meest bizarre verhaal van iedereen!!!

Ik zag op marktplaats een advertentie van een kwpn merrie van 10 jaar oud.
Super brave merrie.
Ik mocht er alles mee doen wat ik wilde. Dressuren, springen, lessen nemen, buitenrijden, naar het strand. Noem maar op.
Eigenaresse wilde mij helpen met alles wat ik nodig had.
Merrie stond op een prachtige stal, waar alles voor je werd gedaan.
Ik hoefde echt alleen te rijden en nooit klusjes te doen.
Paard ging keurig elk jaar naar de tandarts, osteopaat en was in goede gezondheid.
Als de eigenaresse op vakantie was of een keer niet kon dan mocht ik als ik kon extra gaan.
Alles was in goed overleg en vertrouwen mogelijk.
Communicatie vond zij heel belangrijk.

En weet je wat het meest bizarre was!!

Het was allemaal echt waar!! Merrie is vier jaar mijn bijrijdbaar geweest en de eigenaresse is een ontzettend lief mens wat altijd bereikbaar is. Enige reden waarom de merrie mijn bijrijdpaard niet meer is, is omdat ik een eigen paard heb gekocht.

blokje

Berichten: 7824
Geregistreerd: 24-06-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:04

Ik ben zelf bijrijder geweest.

2 enorm leuke adresjes gehad.
Eerste reed ik een tinkerhengst lonan van bokt. Toen nog in de polder. Hij werdt jammer genoeg verkocht.

Daarna bij een vrouw die had een tinker en een Arabier kruising. Daar heb ik een hele poos gereden tot ik trouwde en verhuisde

O en ergens tussendoor een blauwe maandag bij mensen met een pony. Maar ik vertrouwde dat paard niet. In de weide praktisch niet te vangen ook door de eigenaar niet. En ze hadden daar geen bak met omheining en hij vond geregeld ontploffen erg leuk vond het dood eng dat er dan geen grens was dan knalde we dus het land van de boer door....

Op me nieuwe adres heb ik 3 adresjes gehad.
1e was dicht bij huis een handelsstal. Rijden ging opzich prima stond alleen niet achter hun manier van rijden etc.
Ze hadden twee zadels die ze voor alle paarden gebruikten en ze hebben er 20+
Dikke zooi daar was niets voor mij.

Tweede adresje 1x proef gereden lieve mensen maar miste de klik met het paard. En nee dat kan je misschien niet zo snel zeggen. Maar het was een Temprament vol paard. Te Temprament vol voor mij.

Laatste adresje iets langer gereden. Die hadden arabieren. Super lieve meid. Reed daar een merrie. En die kon vanwege der gezondheid niet meer gereden worden.

Pff als ik dat zo lees lijk ik erg snel te stoppen. Het adres van de tinker en Arabieren kruising heb ik dik 1,5 jaar gelopen. Had daar liever ook nooit weg gegaan maar ja ging 1,5 a 2 uur verder op wonen...

Inmiddels ben ik mama van 3 kinderen en heb ik al jaren niet meer gereden . Mis het wel hoop ooit nog een leuk vast adresje tegen te komen maar ben niet opzoek nu

<3 <3 <3 <3

Juut

Berichten: 5946
Geregistreerd: 10-01-04
Woonplaats: Vlakbij het vagevuur

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:21

@ Lily_Fee :') Het kan dus tóch ook gewoon normaal _/-\o_

Handig he...brandgel
Epona paardenmassage
Leef vandaag, niemand heeft je morgen beloofd

Lily_Fee
Berichten: 611
Geregistreerd: 16-01-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:38

Juut schreef:
@ Lily_Fee :') Het kan dus tóch ook gewoon normaal _/-\o_


_/-\o_ :D :P

_Aine
Berichten: 781
Geregistreerd: 19-12-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:41

Lily_Fee schreef:
Na bijna dit topic helemaal te hebben doorgelezen. Heb ik zeker weten het meest bizarre verhaal van iedereen!!!

Ja joh, vind jij jouw verhaal en ervaring vreemd/zonderling :+ Heb je dan zelf voornamelijk slechte ervaringen naast deze goede ervaring ofzo? Zelf heb ik 4 jaar lang het gezelschapspaard van het rijpaard van de eigenaresse als "eigen" mogen zien. Daarnaast heb ik in mijn jaren als eigenaresse met een eigen paard op pension vooral hele leuke verzorgster/eigenaar onderlinge omgang gezien op stal. Een beetje zoals jouw ervaring. Niet vreemd vind ik dus :D Gelukkig maar. := Ik zie de overige verhalen in dit topic dan ook als vreemd/bizar.

DeMolenhoek

Berichten: 9194
Geregistreerd: 22-01-11
Woonplaats: België

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:45

Aine: Volgens mij is het al lachend bedoeld ;)

_Aine
Berichten: 781
Geregistreerd: 19-12-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:45

Ah :=

Deveneyyy
Berichten: 180
Geregistreerd: 11-06-13

Re: De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:49

Ik heb voor jaren terug een verzorgpony gehad, was van een vriendin van een kennis.
Allemaal hardstikke leuk en gezellig, totdat ik mijn eerste emailadres kreeg en daarin de naam van het paard had vernoemd. Hij leek op haar emailadres ( buiten mijn weten om ) en toen flipte mevr he-le-maal.
Ik was een k*tkind en mocht geen stap meer op het terrein zetten.. :') :j

<3 N O L A N

Lily_Fee
Berichten: 611
Geregistreerd: 16-01-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 20:56

DeMolenhoek schreef:
Aine: Volgens mij is het al lachend bedoeld ;)


Inderdaad ;) Na dit topic geloof je bijna niet meer dat het ook goed kan gaan.

_lauraaa_

Berichten: 3223
Geregistreerd: 29-06-08
Woonplaats: Echt

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-07-18 21:14

upendo schreef:
_lauraaa_ schreef:
Een bijrijdpaard nemen die een half uur rijden verderop staat. Vooraf afgesproken dat ik geen bijdrage zou betalen omdat ik al €100 p er maand aan benzine kwijt was en dat voor mij als student al veel geld was. Paard verder doorrijden en meerdere malen per week alle paarden voeren en binnen zetten zodat de eigenaar niet naar stal hoefde te komen. Na een paar maanden van de buren van de stal te horen krijgen dat er ieder weekend andere personen kwamen proefrijden. Uiteindelijk na een jaar kreeg ik een telefoontje dat ik €150 per maand moest gaan betalen om te rijden. Als student met een inkomen van €400 per maand kon ik dit niet missen en gezegd dat dit helaas niet mogelijk was. Nooit meer iets van gehoord en uiteindelijk een aantal dagen later kreeg ik van de buren van de stal te horen dat ik heel snel mijn spullen moest ophalen omdat hij daar wilde vertrekken en ik anders mijn spullen niet meer terug zou zien. Snel er naar toe gegaan en inmiddels was al een set peeskappen weg. Nooit meer iets van hem gehoord. Ik kreeg voorheen altijd te horen hoe blij ze met me waren...

Vervolgens een jaar niet gereden vanwege studie en toen to h overnieuw gaan zoeken. Terecht gekomen bij een mevrou in het dorp. Paard zou zz lopen. Nou paar was niet vooruit te branden en moest letterlijk in draf geschopt worden en was zo stijf als een plank. Nog geen b niveau dus. Paard kreeg niet veel te eten want er was geen geld voor. Paard leefde op pulp. Buiten rijden zou gevaarlijk zijn want ze was al met hem in de sloot beland. Toch met hem gaan buitenrijden en paard was niet gevaarlijk maar had gewoon een duidelijke leider nodig. Uiteindelijk begon het paard steeds meer af te vallen en dit aangekaart. Je kon zn ribben al duidelijk zien. Was volgens hen niks aan de hand. Moest maar gewoon doorrijden. Dierenarts was geen geld voor en ik kon het niet meer aanzien dat hij steeds magerder werd en uiteindelijk gestopt.

En nu al bijna 2 jaar paardloos helaas. Maar ik heb geen zin meer in de teleurstellingen steeds. Ik wacht wel tot ik over een aantal jaren mijn eigen paard kan kopen.

Gelukkig ook jaren gereden voor hele fijne mensen!

Wat ik wel gek vind is dat je toch naar buiten gaat als je geen toestemming hebt. Dat is voor mij de reden om geen bijrijder op mijn paard te willen. Als jij je nek breekt ben ik verantwoordelijk, zelfs als ik heb aangegeven dat je niet naar buiten mocht.

Ik had zeer zeker toestemming :) eigenaar is op de fiets nog met me mee gegaan. Ik zou nooit iets zonder toestemming doen.

I don't wanna steal your freedom
I don't wanna change your mind


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 bezoeker