De bizarste verzorger/bijrijder verhalen

Moderators: Lous, RianneH, Neonlight, Nadia, balance

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Sheehan

Berichten: 1907
Geregistreerd: 27-04-14
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 31-07-18 23:10

Niet echt een heel erg verhaal, wel verdrietig.

Vanaf mijn 14e een super leuke Haflinger bij gaan rijden. Stond op een stal naast het huis van mijn vader, hij liep voor de kar voor kinderfeestjes bij het bedrijf van de eigenaar, waar ik ook werkte, en mocht hem helemaal als eigen beschouwen. Elke dag was ik lekker met hem bezig. Toen ik 17 was ben ik bij mijn moeder gaan wonen ivm thuissituatie, toen werd het paard verkocht omdat ze al 1 vd 4 weg wou doen en ik moest stoppen. Ik verdrietig omdat hij verkocht werd, maar al snel daarna bleek dat mijn tante hem gekocht had *\o/* Heeft nog een jaar bij mijn tante gestaan in Drenthe, vlakbij de hei en alles, en ik heb zoveel heeerlijke buitenritten gemaakt nog. Helaas is hij een halfjaartje geleden op 25 jarige leeftijd ingeslapen door artrose, en hoewel ik hem vreselijk mis, heeft hij het geweldig gehad. Best bizar hoe dat allemaal is gelopen, maar hij was echt een enorme steun voor mij :j

Ik ben kapot stoer.



Sheehan

Berichten: 1907
Geregistreerd: 27-04-14
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-08-18 21:36

anjali schreef:
Sheehan schreef:
Niet echt een heel erg verhaal, wel verdrietig.

Vanaf mijn 14e een super leuke Haflinger bij gaan rijden. Stond op een stal naast het huis van mijn vader, hij liep voor de kar voor kinderfeestjes bij het bedrijf van de eigenaar, waar ik ook werkte, en mocht hem helemaal als eigen beschouwen. Elke dag was ik lekker met hem bezig. Toen ik 17 was ben ik bij mijn moeder gaan wonen ivm thuissituatie, toen werd het paard verkocht omdat ze al 1 vd 4 weg wou doen en ik moest stoppen. Ik verdrietig omdat hij verkocht werd, maar al snel daarna bleek dat mijn tante hem gekocht had *\o/* Heeft nog een jaar bij mijn tante gestaan in Drenthe, vlakbij de hei en alles, en ik heb zoveel heeerlijke buitenritten gemaakt nog. Helaas is hij een halfjaartje geleden op 25 jarige leeftijd ingeslapen door artrose, en hoewel ik hem vreselijk mis, heeft hij het geweldig gehad. Best bizar hoe dat allemaal is gelopen, maar hij was echt een enorme steun voor mij :j

Dan heb jij wel geluk gehad dat jouw tante hem kocht zodat jij nog met hem door kon gaan toen!Jammer dat hij nu overleden is,maar dan heb jij hem toch zo lang mogelijk nog gekend.


Ja dat vind ik ook het bizarre! Dat we toch nog zo lang bij elkaar mochten zijn. Bizar maar dan in positieve zin :j

Ik ben kapot stoer.

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 bezoekers