Blinde loyaliteit en mishandeling

Moderators: A_nouk, Berdien

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

Guinevere

Berichten: 5376
Geregistreerd: 22-04-03
Woonplaats: Verenigde Staten

Blinde loyaliteit en mishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-02-18 03:31

Waarschuwing: dit is een lang verhaal over een (ex)vriendin van me. Ik heb bewust alle namen vervangen.

Ik leerde Anna jaren geleden kennen toen ze net nieuw was op de manege en een keer mocht invallen voor mijn eigen instructeur. Ze besloot een les te geven over nageeflijkheid ... door te zagen. |o Ik heb (heel laf) gezegd dat ik ineens erg duizelig was en ben de les uitgelopen.

Anna is een gezellig meid, hardwerkend, en behulpzaam. We zijn niet super close, maar ik beschouwde haar wel als een vriendin. We hebben ook veel gezamenlijke vrienden en komen elkaar regelmatig tegen op feestjes e.d.

Het viel me door de jaren heen wel op dat Anna af en toe erg hardhandig was met paarden (vooral haar eigen die volgens haar zeggen "erg moeilijk" is) maar ze had altijd een verklaring waarom het nodig was, dus ik weet het aan mijn eigen onwetendheid. Zij had immers meer ervaring.

Toevallig zag ik laatst het paard van Bella, een goede vriendin van me, voorbij komen met een vriendin van haar erop en het viel me op dat hij niet goed liep. Snel Bella erbij geroepen en die vond het inderdaad niet helemaal fijn ogen, maar die maakte zich geen zorgen want Anna was haar vriendin les aan het geven en zij zou het echt wel weten. Nou ja, dacht ik nog, misschien had ik het dan toch niet goed gezien?

Maar dan vertelt Bella me de volgende dag dat ze haar paard even niet kan rijden, omdat Anna haar na afloop van de les vertelde dat ze hem banamine (sterke NSAID) en een paar dagen vrij moest geven. 8)7 En Bella? Die vond het allemaal wel prima en is nog steeds idolaat van Anna. Paard was toen ze hem weer oppakte trouwens helemaal in orde.

Nou was ik deze week laat op de avond aan het werk toen ik ineens toch een commotie hoorde! Ik ben snel naar het raam gelopen en ik ben zo geschrokken van wat ik zag. Anna had het paard van mijn vriendin Christina bij de teugels vast en sloeg er flink op los terwijl Christina vanaf het blok toekeek. "Kom maar op! Laat maar eens zien," ze bleef maar schreeuwen, en meppen, terwijl het doodsbange paard probeerde weg te komen. Het leek alsof ze alle zelfbeheersing kwijt was. Zo zijn ze achterwaarts de hele bak door gegaan, om haar daarna in kleine cirkeltjes om haar heen te laten rennen terwijl Anna nog steeds flinke klappen uitdeelde. Christina vroeg nog of ze een longeerlijn wilde, maar "dat was niet nodig." Ik ben toen weggelopen omdat ik het niet langer aan kon zien.

Ik kan me niet voorstellen dat iemand dit goed praten, dus toen ik Christina later tegenkwam heb ik terloops gevraagd hoe haar les was. "Ja, heel fijn, al moest ze eerst wel een 'attitude adjustment' hebben." Ik kon mijn oren niet geloven! Christina, die ik al meer dan 10 jaar ken en die zelf altijd heel correct met dieren omgaat en ook les geeft, deed alsof er niks bijzonders gebeurd was. Ik heb nog gevraagd waarom ze een 'correctie' :r nodig had en blijkbaar was ze flink aan het bokken en steigeren (het is mij onduidelijk of ze afgestapt was of gevallen), maar dat is natuurlijk geen reden om zo met een dier om te gaan.

Ik heb het nu een paar dagen laten bezinken en volgende week ga ik met mijn baas in gesprek. Ik heb stom, stom, stom .. geen bewijs, dus het is mijn woord tegen het hare en ik kan me niet voorstellen dat ze er veel mee kan, maar zo is er tenminste al een melding voor de volgende keer dat zoiets gebeurd, want het is me nu wel duidelijk dat dit niet een eenmalige "vergissing" was.

Anyway, een lang en verdrietig verhaal, maar waar ik nog het meeste me worstel zijn de reacties van mijn vrienden en mezelf. Het is met kleine dingen begonnen en ik heb aldoor geprobeerd om het goed te praten en te wijten aan onkunde, zowel bij mij als bij Anna. Misschien wist ze niet hoe je een paard nageeflijk moet rijden? Misschien had ik het verkeerd gezien en liep Bella's paard wel rad? Misschien was haar paard echt buitensporig lastig? Terwijl het achteraf zo duidelijk voortekenen waren van een groter probleem.

Maar waarom zien mijn vrienden dit nog steeds niet? Hoe kan je zo blind op iemand vertrouwen dat je zelfs dit soort toestanden goedpraat? Natuurlijk moet je vertrouwen in je instructeur hebben om het meeste uit je les te halen, maar dat die loyaliteit zo ver gaat dat je niet eens inziet dat je eigen paard mishandeld wordt had ik niet verwacht. Het doet mij een beetje denken aan het Milgram experiment ... mijn trainer weet meer dan ik, dus als zij zegt dat het goed is dan zal dat wel kloppen? Daarbij vind ik het moeilijk te bevatten dat die gezellige meid ook tot zoiets in staat is.

Waarom heb ik op het moment zelf niet ingegrepen? Ik heb daar helaas geen goed antwoord op. Het voelde niet aan mij om haar daar, als ondergeschikte, op aan te spreken, zeker aangezien de eigenaar van het paard erbij zat en die het blijkbaar wel acceptabel vond. Ik was gek genoeg zelfs bang dat ze zou zien dat ik toekeek ... maar waarom eigenlijk? Ik was niet degene met de zweep. Toch voel ik me nu schuldig omdat ik te laf was om er op dat moment iets van te zeggen.

Nou komen dit soort dingen helaas wel vaker voor binnen de paardensport en ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen en meningen. Heb jij dit ook wel eens meegemaakt? Hoe lang duurde je voordat je zeker wist dat het niet door de beugel kon en wat gaf de doorslag? Hoe is het uiteindelijk afgelopen?

Kerstmuts


Jennyj01
Berichten: 3812
Geregistreerd: 25-02-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-18 07:11

Helaas lopen er in paardenland wel wat meer Anna’s rond. Zelf zou ik het wel melden. Op onze stal liep ook een “Anna” rond. Sommigen liepen er helemaal mee weg. Wat een top instructeur. E100 per uur en zelf bij zeer grote namen in training. Tot iemand hem eens begon te promoten voor mij. Het was aan de koffietafel. Daarop heb ik ze gezegd dat die persoon beter een sm studio kan beginnen want die is zo gek op zn zweepje. Daar ga ik toch geen 100 per uur voor betalen. Deze achterhaalde methode werkt toch niet op de lange termijn. Compleet in shock werd ik aangekeken. Waarop ik zei; kom op nou jullie rijden allemaal heel behoorlijk dat weet je zelf toch ook wel. Die mag niet eens op mijn oude fiets rijden.
Langzaam aan zijn steeds minder bij “Anna” gaan lessen.

miesnaom
Berichten: 442
Geregistreerd: 08-04-14

Re: Blinde loyaliteit en mishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-18 07:31

Wagelijk. Zo iemand zou niet met paarden om moeten gaan. Snap dat het lastig is. Heb er zelf ook een x tegen iemand wat gezegd. Was echt zo zo zo zat, was in de les en instructeur zei er niks van. Toen dacht ik oké als niemand wat zeg doe ik het wel met dat achterlijke gezaag tot rolkur en dan naar voren trappen met 3cm lange sporen en dan weer keihard op halt zetten. Snap nog steeds niet wat er bereikt moest worden....

Naomie

suikermeisje

Berichten: 7851
Geregistreerd: 19-05-08
Woonplaats: Tiel

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-18 12:29

Ik ken ook dat soort figuren. Enkele leren verplicht geweest bij te lessen, vreselijk. Niet mijn manier van rijden.

Volg m'n 3-jarige medisch & het beleren: [PP] [VOLG]Het leven van Jappeloe (v. Carrera)

Dakar Utopia (v. Cartano)ZZZ+2
Exspensive Z1+10

BarbaLala
Berichten: 7962
Geregistreerd: 13-11-04

Re: Blinde loyaliteit en mishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-18 12:56

Bewijsmateriaal verzamelen, en dat niet alleen, ook de confrontatie aangaan. Je gaat verdorie toch niet toekijken hoe een dier nodeloos mishandeld wordt?
Mishandeling valt niet goed te praten maar niet ingrijpen is net zo fout.
Beter nog is filmen wat er gebeurt en dan ingrijpen.
Let wel; dat kan gevaarlijk zijn want dit soort mensen is doorgaans in een roes van woede en agressie en dat kan zich ook tegen jou keren.
(Ik weet waar ik over praat want ik heb eenzelfde situatie meegemaakt, daarom ook dat ik zeg; blijf filmen als je ingrijpt, mocht ze jou aanvallen dan heb je ook daarvan bewijs.)

Deze vrouw heeft een psychisch probleem en heeft behandeling nodig, zoveel is wel duidelijk.

Van horen zeggen, leer je liegen.

Thioro

Berichten: 2243
Geregistreerd: 10-05-09
Woonplaats: France

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-02-18 13:14

Er lopen idd wel vaker Anna's rond in de paardenwereld.
Hier op stal ook zo'n instructrice gehad.
In dagelijkse omgang best fijn mens, ook wel redelijk goed niveau lesgeven maar ze had haar emoties niet onder controle en dat bleek pas na een tijdje.

Ikzelf ben vrij snel gestopt bij haar omdat het niet werkte voor mij en m'n merrie.
Toen tijdens een les we alledrie zodanig opgedraaid waren dat merrie als een ongeleid projectiel rondscheurde, ik 7 kleuren scheet en zij in het midden stond te brullen dat ik moest loslaten (hell no) ben ik midden in de les de bak uitgegaan toen ik merrie terug ietwat onder controle had en op buitenrit vertrokken.
Instructrice heeft zich achteraf nog verontschuldigd maar heb nooit meer bij haar gelest.

Stalgenoten gingen wel verder met haar. En dat werd steeds vaker scheldtirades, huilende kinderen (en volwassenen soms) en steeds meer wrijving tussen haar en stalbaas.
Uiteindelijk ook verhalen boven water gekomen dat de paarden de volle laag kregen. Na een 'slechte' les, paard in stal zetten, deken over hoofd en vervolgens er op los meppen bvb. Eigenaar stond erbij maar was te flabbergasted om iets te ondernemen op dat moment.

Ik ben nooit getuige geweest van zo'n toestanden en maar best ook, had haar beste dag niet geweest. Maar ik verkondigde wel duidelijk mijn mening over zulke feiten.

Uiteindelijk steeds meer gemor en de ogen gingen open. Ze is toen weggestuurd van stal.

Zolang er niemand iets zegt, gebeurt er ook niets.
Persoon zelf aanspreken heeft vaak weinig zin. Maar je mening over dergelijke feiten verkondigen wel, uiteindelijk gaan de ogen open.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Astrid_Brann, HELder, Nadiine__x, Rosanneh1, schuimpie en 23 bezoekers