Pony overleden en daarna..

Moderators: balance, Ymor, Melissa0304, RianneH, Neonlight

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
xLV
Berichten: 91
Geregistreerd: 30-05-15

Pony overleden en daarna..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-05-17 14:47

Beste bokkers,

Helaas heb ik mijn lieve pony in moeten laten slapen 12 Mei.. :( Het voelt als een gat... het is je beste maatje, vriendinnetje .. en ineens is het weg :(. Nu voel ik toch bij mezelf dat ik het paarden leven enorm mis en dat ik dit deel ook erg mis.. Hoe ervaarde jullie zn situatie ? Kochten jullie meteen een nieuw paardje daarna ? Gingen jullie andere paarden verzorgen etc..?
Ik zelf vind het mega vervelend dat ik niet meer elke dag naar mn pony kan gaan en lekker kan vertroetelen etc .

Dankjewel alvast voor het lezen van dit verhaal en jullie reacties

Groetjes :)


MarcoBorsato

Berichten: 35379
Geregistreerd: 05-02-08
Woonplaats: Blaricum

Re: Pony overleden en daarna..

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-17 14:54

Gecondoleerd met het verlies van je vriendje, dit is de schaduwkant van paarden houden. Iedereen verwerkt het op zijn eigen manier, maar ik wil een lege stal toch altijd gauw weer gevuld hebben. Verzorgpaarden hoef ik niet, dat is toch anders.

quera. Voor altijd en langer

Warme groet, Gerda

xLV
Berichten: 91
Geregistreerd: 30-05-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-05-17 15:01

lieveli schreef:
Gecondoleerd met het verlies van je vriendje, dit is de schaduwkant van paarden houden. Iedereen verwerkt het op zijn eigen manier, maar ik wil een lege stal toch altijd gauw weer gevuld hebben. Verzorgpaarden hoef ik niet, dat is toch anders.



Dankjewel voor je reactie :). Heeft u gelijk in dat iedereen dat anders doet :) . En daar heb je gelijk in, verzorgpaarden zijn toch anders..

MarcoBorsato

Berichten: 35379
Geregistreerd: 05-02-08
Woonplaats: Blaricum

Re: Pony overleden en daarna..

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-17 15:07

(wil je alsjeblieft gewoon je zeggen en geen u :P )

En weet je, 12 mei is echt heel heel kort geleden. Geef jezelf de tijd om goed verdrietig te zijn, ga het niet overhaasten of zo snel mogelijk proberen eroverheen te komen.

quera. Voor altijd en langer

Warme groet, Gerda

xLV
Berichten: 91
Geregistreerd: 30-05-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-05-17 15:16

lieveli schreef:
(wil je alsjeblieft gewoon je zeggen en geen u :P )

En weet je, 12 mei is echt heel heel kort geleden. Geef jezelf de tijd om goed verdrietig te zijn, ga het niet overhaasten of zo snel mogelijk proberen eroverheen te komen.


Sorry haha! Neee ik neem zelf geen overhaastende beslissingen haha :). Maar mis het gewoon het paarden leven ..

Annet_Dottie
Berichten: 4182
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Groningen

Re: Pony overleden en daarna..

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-17 15:59

Laat je verdriet gewoon toe, als je het weg drukt duurt het alleen maar langer voor je het een plekje kan geven. Je kan het gevoel wel proberen uit de weg te gaan door gelijk een nieuw paard te kopen of een verzorgpaard te zoeken maar dan komt je verdriet er later wel uit. Ik heb 1,5 jaar geleden m'n beste maatje verkocht, ja het is wel heel wat anders dan overlijden maar ik wou graag contact houden met de nieuwe eigenaren maar die hebben mij nog geen 1,5 maand na de verkoop overal geblokkeerd en verwijderd, was haar eigenlijk zo ook van de een op de andere dag kwijt.. Heb me eerst ontzettend wanhopig gevoeld maar ben daarna afleiding gaan zoeken, ik wou niet aan haar denken want het deed pijn, foto's haalde ik (tijdelijk) weg uit m'n huis en nog geen 2 maand later zocht ik een nieuw verzorgpaardje, gevonden, allemaal heerlijk maar toen ik had het constant over mijn pony, alles vergeleek ik met mijn eigen pony en ik bleef haar missen. Toen ik daarmee moest stoppen heb ik dus voor mezelf besloten eerst het hele verhaal van m'n eigen pony een plekje te geven en dan maar weer te kijken. Ik heb gehuild en weet ik het, uiteindelijk heb ik haar puur toeval weer gevonden en daar wel kunnen opzoeken wat me ook vooral geholpen heeft het een plekje te geven. Maar het meeste wat hielp was gewoon het de tijd geven en het toelaten, er over praten wanneer je die behoefte hebt, er over huilen wanneer je wil etc.
Ik mis haar nu nog steeds wel maar ben ook verder gegaan en heb weer een leuk verzorg paardje nu, zonder dat ik alles met haar vergelijk..

C_arola
Hoofdmoderator Informatief en Hoofdmoderator Markt
May the horse be with you!

Berichten: 64594
Geregistreerd: 24-05-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-17 17:54

Ik verplaats dit topic naar Paardenpraat.

karuna
Drukke kabouter

Berichten: 29574
Geregistreerd: 14-05-03
Woonplaats: Ergens waar het rustig is

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-05-17 17:56

Allereerst sterkte met het verlies. Altijd een verdrietige situatie.

Ik ben paardloos inmiddels. Jonge tinker is in de verkoop gegaan na het inslapen van mijn oude tinker en ik ben nu na goed nadenken sinds 44 jaar paardloos. Bevalt me voor nu goed. Geen idee wat de toekomst gaat brengen. Misschien een verzorgpony of zo.

Geen auto, 100000 euro of een mooie reis maar wél dit prachtige onderschrift
Karuna is een sociaal wat onthande computergebruiker met myopie
En dan ben je opeens weg. Mutsje het is goed zo, genoeg is genoeg.
Y; Dag oude man

xLV
Berichten: 91
Geregistreerd: 30-05-15

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-05-17 17:58

Annet_Dottie schreef:
Laat je verdriet gewoon toe, als je het weg drukt duurt het alleen maar langer voor je het een plekje kan geven. Je kan het gevoel wel proberen uit de weg te gaan door gelijk een nieuw paard te kopen of een verzorgpaard te zoeken maar dan komt je verdriet er later wel uit. Ik heb 1,5 jaar geleden m'n beste maatje verkocht, ja het is wel heel wat anders dan overlijden maar ik wou graag contact houden met de nieuwe eigenaren maar die hebben mij nog geen 1,5 maand na de verkoop overal geblokkeerd en verwijderd, was haar eigenlijk zo ook van de een op de andere dag kwijt.. Heb me eerst ontzettend wanhopig gevoeld maar ben daarna afleiding gaan zoeken, ik wou niet aan haar denken want het deed pijn, foto's haalde ik (tijdelijk) weg uit m'n huis en nog geen 2 maand later zocht ik een nieuw verzorgpaardje, gevonden, allemaal heerlijk maar toen ik had het constant over mijn pony, alles vergeleek ik met mijn eigen pony en ik bleef haar missen. Toen ik daarmee moest stoppen heb ik dus voor mezelf besloten eerst het hele verhaal van m'n eigen pony een plekje te geven en dan maar weer te kijken. Ik heb gehuild en weet ik het, uiteindelijk heb ik haar puur toeval weer gevonden en daar wel kunnen opzoeken wat me ook vooral geholpen heeft het een plekje te geven. Maar het meeste wat hielp was gewoon het de tijd geven en het toelaten, er over praten wanneer je die behoefte hebt, er over huilen wanneer je wil etc.
Ik mis haar nu nog steeds wel maar ben ook verder gegaan en heb weer een leuk verzorg paardje nu, zonder dat ik alles met haar vergelijk..



Jeejtje heftig... en dat doe ik zeker ze is niet zo snel vervangbaar of dergelijke... ik laat het ook een lange tijd rustig.. maar wst mis ik het iedere dag er naartoe gaan zo haha! Heb haar ook laten cremeren omdat ze zo bijzonder voor me was :( .. Door die keuze heb ik het een beetje al een plekje kunnen geven maar gemis is erg groot :(


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: PetalBot en 1 bezoeker