Ik zit met een groot probleem, de eigenaresse van mijn verzorgpony. Het begon allemaal met hoe 'makkelijk' ze is. Ik mocht elke dag komen, alles was goed en ik was super blij! De pony begon met ontsnappen, dus werd er op een gegeven moment een hokje gebouwd van 3*3meter (op de wei). Daar moest hij in staan. Er uit halen en op de wei zetten mocht opeens niet meer omdat ze een nieuw paard had gekocht. Toen ik na een week ging vragen of hij er toch niet uit mocht, als ik er was, mocht het uiteindelijk wel. Dit kon zo echt niet langer, hele dagen opsluiten in een hokje. Zijn hinnik veranderde van: 'hey hallo!' naar een soort paniekerige hinnik wanneer ik aankwam & weer wegging. Op een gegeven moment kreeg hij geen hooi, vermagerde hij sterk en verdween de vrolijke blik uit zijn ogen. Het hooi sloeg zij thuis op (paar minuten van de wei verwijderd) dus ik kon dat niet geven. Zíj was verantwoordelijk voor zijn eten, maar de verantwoordelijkheid neemt ze niet meer. Na overleggen hebben mijn moeder en ik besloten om hooi te kopen. Om hem toch iets te geven (toestemming v. eigenaresse). Nu heeft mijn vader het hek helemaal gerepareerd, verstevigd en noem maar op. Hij kan er nu dus echt nergens meer uit. Ook heeft hij een blokhutje opgezet, die daar al 3 maanden lag, voor haar spullen. Toen begon het. Het verdenken van halster omdoen bij haar paard. Ik doe niks met haar paarden, daar kom ik niet voor, dus waarom zou ik? Ik kom voor de pony. Ik ben diezelfde dag perongelukvergeten om zijn waterbak in de stal te zetten. Die dag heeft hij de hele dag in de wei gestaan (uiteraard toen ik er was, zodat hij niet kon ontsnappen). Met drinken. 's avonds in het donker heb ik hem binnen gezet, en toen ben ik het vergeten. Ik voel me er super schuldig over, maar mijn ouders vinden het haar verantwoording om te kijken of hij eten en drinken heeft. Dus ze stuurde een boos berichtje. Maar nu komt het, toen ik aankwam had hij nog steeds geen drinken en stond het paard nog steeds met halster op de weide. Dat drinken is de enige fout die ik in 4 maanden heb gemaakt. Ik heb zelfs haar paarden drinken gegeven toen ze na 2 dagen nog steeds niks hadden.
Al vanaf het begin heeft ze gevraag of ik de pony wil overnemen. Ik heb eerlijk gezegd dat ik dat met alle liefde zou willen doen, maar ik daar het geld niet voor heb en ik wil simpelweg niet 'zomaar' een pony overkopen. Ik wil eerst nadenken of ik dat wil.
Nu krijgt ze dus door dat ik hem niet wil overkopen, en toen begonnen die berichtjes ^^. Vanochtend kreeg ik iets over bijvoeren omdat ik hem niet genoeg gaf. Het was helemaal niet de afspraak dat ik hem zou voeren! Ik zou hem elke dag wat geven, zodat hij toch wat te knabbelen zou hebben, ík zou hem dus bijvoeren. Niet zij. Zij hoort hem gewoon eten te geven, toch?
Ze is echt heel asociaal. Iets over zijn toestand zeggen, van zijn 'hokje' durf ik niet. Dan word ik gelijk weggestuurd.
Nu begint ze ook dingen te vragen over wat ik naast de pony doemaar hier heeft zij helemaal niks mee te maken. Dus antwoord ik hier niet op.
Maar sinds ze doorheeft dat ik de pony niet wil kopen, doet ze dus zo. Wat nu? Ik kan gewoon niet stoppen met hem verzorgen. Er is verder niemand die hem wil, want tja wat kan je doen met een eigenwijze shetterd? Hij is in die 4 maanden zó belangrijk geworden voor me, mijn maatje en alles. En nu moet ik dus misschien gaan stoppen. Omdat zij van hem af wil, en ik hem niet kan overnemen..
Sorry voor het lange verhaal.. Wilde even mijn ei kwijt
.
.