
Daar stonden we dan.. je was kreupel, balen natuurlijk! , maar het komt wel weer goed dacht ik.
Maanden gingen voorbij, na 5 maanden leek het echt een stuk beter, helaas kreeg je toen een scheurtje in je kootbeen.
Nu zitten we al op 10/11 maanden en je oude blessure komt steeds terug, we hebben alles gedaan.
Nu sta je te genieten van je vervroegde pensioen op een land met je maatjes, en wat sta je te genieten
.We gaan nu duimen dat je over een half jaar / jaar , goed genoeg bent om lekker in het bos te rijden.
Maatje ik doe alles voor je en je gaat niet bij me weg tot de dood ons scheidt.
Ik heb Nikki gevraagd of ze onze momenten wou vast leggen voordat ze er slechter uit kwam te zien, (Wintervacht, minder spieren.) En dat heeft ze gedaan
.Kijk en geniet van de foto's!
1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

Bedankt voor het kijken
, maar nu kan Jazz ook lekker genieten op haar plekje met haar maatjes, dinsdag komt er een nieuw paardje bij als ze goed word gekeurd, dus ik kan niet wachten
.

.