Eerst even kort waarom de eerste twee demonstraties zonder Ott waren:
De eerste keer dat we op demonstratie gingen dit jaar hadden we wel even tegenslag. Ik wou 's morgens vertrekken en Ott deed nog al zenuwachtig. Hij werd echt lastig en begon te protesteren om mee te komen. Ik vond dit niet normaal dus besliste hem thuis te laten. Wat een geluk! Want hij had blijkbaar een hoefzweer en mankte de volgende ochtend enorm hard. Toen nam ik Fran mee, mijn kleine droppie die ik nog maar een jaar heb. Maar ze deed het zo goed op haar eerste demonstratie!
De tweede demonstratie enkele weken later nam ik haar ook alleen mee. Toen had ik ook al wat tijd om iets anders te oefenen zoals de lange teugel. Ik vond het enorm leuk en ze nam dit heel erg snel op!


De eerste keer dat we op demonstratie gingen dit jaar hadden we wel even tegenslag. Ik wou 's morgens vertrekken en Ott deed nog al zenuwachtig. Hij werd echt lastig en begon te protesteren om mee te komen. Ik vond dit niet normaal dus besliste hem thuis te laten. Wat een geluk! Want hij had blijkbaar een hoefzweer en mankte de volgende ochtend enorm hard. Toen nam ik Fran mee, mijn kleine droppie die ik nog maar een jaar heb. Maar ze deed het zo goed op haar eerste demonstratie!
De tweede demonstratie enkele weken later nam ik haar ook alleen mee. Toen had ik ook al wat tijd om iets anders te oefenen zoals de lange teugel. Ik vond het enorm leuk en ze nam dit heel erg snel op!


En dan was het moment daar!
Zondag gingen we allemaal samen op demonstratie. Natuurlijk keek ik er de eerste keer naar uit en vond ik het jammer dat de eerste twee demonstraties zonder Ott waren. Maar alles gebeurd om een reden en dus was ik nog maar eens herinnert aan het feit niemand vanzelfsprekend te nemen. Zondag vertrokken we voor een benefiet voor The Old Horses Lodge. Heel erg leuke mensen ontmoet en een enorm lief meisje die dit organiseerde (Ze was nog maar 16 jaar, dus dit vond ik echt wel petje af om zo een hele organisatie neer te zetten).
We begonnen aan onze demonstratie met even wat uitleg over vrijwerk en wie we zijn. Ik had met hun nog nooit in zo een grote buitenpiste gewerkt dus ik vond het best wel spannend. Op de muziek liet ik hun los en moesten ze even alle spanning van op stal staan en zo veel mensen zien er letterlijk even uitzwieren. Vaak kreeg ik de vraag hoe het komt dat ik kalm blijf als mijn twee paarden het op een lopen zetten en beginnen rondspringen. Wel, ik oefen nooit niets op voorhand in. Daarmee kan er al niets fout gaan volgens routine. Ik heb er ook wel vertrouwen in dat ze terugkomen wanneer ik het voorstel. Het is normaal dat ze natuurlijk zelf even op verkenning willen. Ik vind het geweldig om te zien als ze samen door de piste bokkensprongen maken uit plezier. Als ze beide plezier hebben, wel, daarmee is mijn demo al geslaagd. Hierna begonnen we met wat oefeningen in vrijheid en het ging zo geweldig goed. Ik had het zo naar men zin! Op het einde sprong er een 'heviger' liedje op en begonnen ze als een gek rond te springen. Zo grappig om te zien, gevoel voor ritme hebben ze in ieder geval
Geniet alvast van de leuke foto's zou ik zeggen

Samen cirkelen


Samen liggen, zo trots op




Een mooie steiger!



Samen zitten


Bedankt om te kijken! Op onze facebookpagina vind je onze filmpjes en volgende demonstraties mocht je interesse hebben (https://www.facebook.com/klaartjeequiknowledge)
(Ik weet het, Fran is nog steeds te dik. Ze is nu al sinds ze bij ons staat enorm veel afgevallen (Meer dan 30kg). Dit onder de begeleiding van onze dierenarts.)