Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, NadjaNadja, Neonlight, Sica, C_arola
en dan de zoektocht naar een nieuw paard.... Ik had het gevoel niemand te kunnen vertrouwen. Bij alle paarden zag ik lichamelijke minpunten (slechte benen, slechte rug..)en dan wetende dat ik mijn vorig paard door een aangeboren niet te traceren afwijking aan de rug heb moeten laten inslapen... Ziek werd ik van onzekerheid!
Nu toch een paard gekocht en ben ik constant aan het denken wanneer komt het dat hij begint te manken, zal ik hem ook moeten afgeven? Zal nog even tijd nodig hebben om te slijten...
. Lukasje schreef:@ Jessix. Maar ook dit herken ik. Ik ben overbezorgd om mijn 2 jongere paarden maar kan het beter los laten bij mijn oudere merrie. Wat absoluut niet wil zeggen dat ik minder om haar geef. Bij wijze van zou ik haar eerst redden uit een stalbrand, ik ben haar zo ontzettend dankbaar. Maar loopt ze een keer wat minder correct, ach, dan stappen we toch of doen we helemaal niks en geef ik haar een knuf. Daarentegen, denk ik wat te voelen bij de jongere, ben ik meteen in paniek. Moet ik de doelscenario's in mijn hoofd een halt toeroepen.
Vreemd dat het een verschil maakt toch.
