xxdomiixx schreef:eilleen333 schreef:
Hoe bedoel je geen eigen paard?
Wat een reacties alleuk om te zien dat veel mensen al geslaagd zijn terwijl het niet aan het paard "eisenpakket" voldeed. Was bij mij ook zo haha.
Ik wilde geen paard. Ik kocht mijn paard toen ik 18 was. Zat nog op de middelbare, moest nog studeren. Geen bijbaan, dus geen inkomen. Wat kan je een paard dan bieden?
Gelukkig is het met hard werken goed gekomen, maar het is geen ideale situatie om een paard te kopen.
Had dat pas bedacht voor als ik een baan en een huis had. Maar ik heb er nooit spijt van gehad. Beste keus van mijn leven. Maar wel ongepland.
Ze was mijn verzorgpaard en werd verkocht aan een handelaar die ik kende en geen paarden zou moeten hebben. Dat kon ik niet toestaan. Ik wilde niet riskeren dat hij haar voor de wagen zou knuppen en verkeerd zou behandelen. Of haar zou verkopen en dat ik haar nooit meer zou zien. Ik had een band met dat dier en kon haar echt niet missen.
Ah oke, herkenbaar. Zo ben ik ook ongeveer aan mijn paard gekomen.
Mijn eisen waren ongeveer zoiets:
(nadat ik een a twee jaar afgestuurd ben een paard kopen)
ras: paint of quarter
kleur: bont, buckskin of palomino
leeftijd: 5-6 jaar
geslacht: ruin
western basis
Wat heb ik gekocht:
Een ruin van onbekende afstamming, voskleur, dressuurmatig gereden en houdt van springen, 20 jaar (toen ik hem kocht, 3 maanden later werd hij 21)
leuk om te zien dat veel mensen al geslaagd zijn terwijl het niet aan het paard "eisenpakket" voldeed. Was bij mij ook zo haha.
Ik wilde graag een jong, sociaal paard met een stabiel en dapper karakter. Uiteraard lichamelijk gezond (goedgekeurd) en met talent voor hogere dressuur. Ik wist dat er een behoorlijk prijskaartje aan zou hangen, maar had dat budget en had ook alle tijd om te kijken of ik dat paard ooit zou vinden. (ondertussen genoot ik van mijn zoektocht en de tripjes naar Portugal, etc.)

ach jah.. er komt vanzelf iets op mn pad
