Van ongeveer mijn 13e tot mijn 17e heb ik op Rij- en Mencentrum Heechsân gereden. Daar ontmoette ik Milly. Ik was meteen stapelgek op haar, en in de jaren dat ik daar op de manege kwam bleef Milly mijn lieveling. Waar Milly ging, daar ging ik. Ik was dol op haar, en iedereen wist het.
Ik moest stoppen op de manege omdat het met mij niet goed ging. Nu drie jaar later, en een tijdje geleden ontving ik een berichtje van de eigenaar van Milly met de vraag of ik haar over wilde nemen omdat ze met een welverdiend pensioen mocht. Natuurlijk wilde ik dat...
Een paar weken geleden heb ik haar na drie jaar weer opgezocht. Ze ziet er geweldig uit en ze is nog net zo lief! Mil is vandaag verhuist naar haar nieuwe adres en is met alle liefde opgevangen door mij en de andere paarden.
Mijn eerste grote jeugdliefde haha... We zijn weer bij elkaar.
Milly is nu 23 jaar. Ze kan niet meer werken maar zo nu en dan een klein ommetje moet kunnen. Ze kan niet te veel doen omdat ze dan kreupel gaat lopen, maar ze hoeft ook helemaal niets meer. Verder ziet ze er goed uit vind ik en ze is nog steeds net zo sterk als jaren geleden. Eindelijk kan ik zeggen dat Mil mijn knappe merrie is!
1. Knap koppie.

2. Op het moment heeft ze een dik oog, maar dat zakt weer af en komt weer goed!

3. Dikke voorpluk...

4. Kleine Ollie komt even kijken!

5. Lieverd Lugano.

6. Knappe Jumpy met z'n enórme bos manen.

7. Milly's oortjes.

8. Ukkie Ollie.

Ik hoop gauw weer eens een aantal foto's van Milly te kunnen delen!
Een reactie zou leuk zijn!
