manege van loon

Moderators: Nadia, Lous, LindyH, balance, RianneH, Neonlight

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

LadyMadonna

Berichten: 58097
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: werkendam (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 18-02-01 18:21

Zit ik paardesport tv te kijken, krijg ik toch ineens spontane braak neigingen!!!!!
Fabriek van loon in beeld. Een heel opvallend feit was dat de ponystallen dus geen seconde in beeld zijn geweest.
Voor de liefhebbers, hier nog even het verslag van de plazarit van oktober 2000.

Wij dachten iets leuks te organiseren, we kennen elkaar van internet (horses of the dutch), en we wilden elkaar weleens in “real life” zien. Dus zogezegd zo gedaan. We hadden een rit geboekt bij manege Van Loon, te Loon op Zand. Gisteren was het dan eindelijk zover. Bij de manege aangekomen, kwamen we in een gezellige, mooie bar/kantine terecht. De bar kijkt uit over de binnenbak, waarin 2 paarden met elkaar aan het dollen waren. Nadat we wat gedronken hadden, besloten we om eens een kijkje in de stallen te nemen. We kwamen erachter dat zowel de paarden (0ngeveer 30) als de pony’s (ook 20/30) in stands stonden. Met bij de paarden 1 drinkbak per 2 paarden, waardoor de paarden het hoofd helemaal scheef moesten houden om te kunnen drinken. Bijna alle paarden en pony’s waren weg, er stonden er slechts vier op stal. Bij de pony’s viel ons meteen op dat er geen schotten of niks staan, de pony’s staan aan een halsband, en kunnen gewoon bij elkaar komen. Niet alleen link voor de pony’s, maar ook voor de 7 á 8 jarige ruitertjes die er tussen lopen. Als er een pony opzij gaat, wordt het kind geplet. De paarden die los in de bak liepen werden eruit gehaald (vermoedelijk pensionpaarden) waarvan 1 paard een controler halster om kreeg. Het paard zetten nog geen enkele stap verkeerd, of kreeg al een ruk aan het halster. Nadat de paarden uit de bak waren, werden er 3 pony’s in de bak gezadeld vast gezet. Nu kwamen er diverse groepen terug van een buitenrit, en reden de bak in. Ze stonden nu met ruim 50 paarden en pony’s in de bak, terwijl de 3 pony’s nog aangebonden stonden. 1 pony begon een beetje te panieken, maar hij stond vast. Na een kwartier kwam er eindelijk iemand de pony op zijn gemak stellen. De ruiters stegen af, en de paarden en pony’s werden naar de stands gebracht. Hier bleven ze gezadeld, en nat van zweet en water staan. Ze konden even 5 minuten rusten en drinken. (na een rit van 2 uur). Eindelijk konden wij dan een paard uitzoeken. Bij de paarden werd er keurig gevraagd wie er perse op een mak paard wilde, en wie niet. Bij de pony’s kregen we 2 pony’s toegewezen die over waren. Ondanks dat er een meisje van 13 met ons mee was, werd ook haar niet naar rij ervaring gevraagd.
Ondertussen werden enkele pony’s afgezadeld, en we zagen dat er onder de zadels geen schabrakjes of dekjes lagen, maar kussenslopen, gevuld met stro. Toen we later, tijdens de rit, vroegen waar de zakken stro voor dienden, kregen we te horen dat het vocht opnam, en verder als een soort gelpad werkten. Ook hoefden ze nu niet steeds 100 dekjes te wassen. Op deze manier vergal je niet alleen de rug en de huid van het paard, maar ook de zadels.
Ok, inmiddels konden we naar de bak. Een meisje van een jaar of tien begon zomaar ineens haar haflingertje te meppen met de zweep. Toen iemand van onze groep vroeg waar ze in vredesnaam mee bezig was, kreeg ze te horen dat de pony niet voorwaarts wilde. Als jij de teugels stak houdt, KAN een pony niet voorwaarts. De leiding zei hier niks van. We zitten allemaal te paard, en de 3 pony’s staan nog steeds aangebonden. Het schimmeltje is nog steeds paniekerig, en als het meisje wat op het schimmeltje moet opstijgt, schiet het beestje weer in paniek, maar wordt vastgehouden aan het bit.
De ruiterpaden van en naar de manege zijn 1 grote modderbende, het lijken wel sloten. Onze computergestuurde paarden kijken niet op of om, en banjeren door de blubber heen. Geen enkel paard heeft een vorm van beenbescherming om, en 2 paarden glijden ook bijna onderuit, omdat er onderwater een boomstam ligt, die ze niet kunnen zien. Hoe verder we van de manege afkomen, hoe beter de ruiterpaden worden.
Na de modderpoelen kunnen we een stukje gaan draven, waarbij het 13 jarige meisje opmerkt dat haar fjord wel heel erg voorwaarts is (ze rijdt 2 jaar). We krijgen te horen dat we gaan galopperen, en nog voor het meisje aanspoort, schiet de fjord bokkend weg. Het paard voor haar slaat uit naar het Fjordje. Ook dit wordt niet door de leiding op gemerkt. We galopperen een stuk, en we gaan weer over naar stap, waar het meisje te kennen geeft dat ze niet meer zo goed durft. Ze geeft dit ook te kennen aan de leiding, maar ze krijgt te horen dat ze de pony (5 jaar) aan moet pakken. Toch durft ze niet, en we besluiten om te ruilen. Zij gaat op de haflinger waar ik op zat, en ik ga op het fjordje. Ik maak mijn beugels op maat, en kijk ondertussen even of het paard net de fjord niet geraakt heeft. Ik zie gelukkig geen verwondingen. Ik stijg op, en het meisje is nog bezig haar beugels op maat te maken. Ze krijgt een snauw van de leiding of het allemaal een tien jaren plan wordt, of ofdat het misschien wat sneller kan. Het meisje dat achter mij rijdt reageert furieus dat het een kind is. De leiding reageert hier niet op. Wel meldt de leiding mij dat ik het fjordje goed aan moet pakken, en als ie vervelend is moet ik hem met de zweep een tik op zijn hoofd geven. Ik ga hier verder nier op in.
Na een lang stuk stappen krijgen we weer een galop. Nogmaals wil de fjord ervandoor schieten, maar ik weet hem in te houden. Wel is hij ontzettend sterk, en blijft aan de teugels trekken omdat hij harder wil. Tijdens de galop zie ik een gezin langs de kant staan, een vader, moeder, dochtertje van een jaar of 4 en een kinderwagen. Ik maak mij en mijn paard op voor een overgang naar de stap, maat tot mijn verbazing blazen we het gezin voorbij.
We gaan weer over in stap, en stappen aan een lang teugeltje door de schitterende omgeving. Ik geef te kennen dat ik liever niet meer galoppeer, omdat ik bang ben dat ik de fjord de volgende keer niet kan houden (ik heb inmiddels gelukkig handschoentjes gekregen van het meisje achter me). Ik geef echter als rede aan dat ik niet wil galopperen omdat ik het benauwt heb door mijn verkoudheid. De leiding reageerde in eerste instantie ook niet toen het 13 jarige meisje niet durfde te galopperen, dus dan maar een leugentje om bestwil.
We stappen een stuk en de leiding vraagt aan mij of ik wel kan draven. Ok, dat wil ik wel proberen. Zonder dat er gevraagd wordt of iedereen kan, wil en durft te springen, wordt er over twee boomstammen gesprongen. De eerste sprong is een boomstam met uitstekende takken. De tweede boomstam is een veilige, gladde stam. Na de tweede sprong wil het fjordje er echter weer tussenuit piepen. Ik kan hem gelukkig weer houden. Mijn vriendin rijdt de hele rit al naast de leiding, en ze krijgt al het gemopper te horen dat de leiding graag nog wat meer gegaloppeerd had. De leiding is er voor ons, wij zijn er niet voor de leiding. Bovendien heeft een paard naar mijn weten nog altijd drie gangen, en niet alleen stap en galop.
We merken dat we huiswaarts gaan, aangezien de ruiterpaden weer steeds slechter worden. Weer gaan er een paard en het fjordje waar ik op zit bijna onderuit door een boomstam onder water.
Bij de manege aangekomen, gaan we de bak in, waar we wat instructies krijgen over hoe we de paarden weg moeten zetten. Elk paard heeft zijn eigen stand. Bij de pony’s moeten we maar zien waar er een touw met halsband over is. Ook krijgen we te horen dat we de paarden droog kunnen wrijven met het stro uit de zakken die onder het zadel liggen. Als ik mijn pony terug zet, en het hoofdstel uit doe, zie ik tot mijn verbazing dat de pony een stangbit in had. Reageer hier verder ook maar niet op.
In de kantine drinken we nog wat, en rekenen we de rit af. We krijgen te horen dat er vijf paarden geboekt waren, en ook de personen die op een pony zaten moesten de paardenprijs betalen.
Deze manege staat zeer regelmatig in de penny met ruiterkamp advertenties, maar die kinderen leren hier, op deze fabriek alleen hoe het NIET moet.
Eén ding is zeker, wij komen hier nooit meer!!!!!!!

Once in a while you will come to know, the reasons why you ride so low, the truth is hard it will cut you like a knife.... The outsider for life... -Danny Vera-


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie