Help
Regels
Wie zijn wij
Zoeken
Leden
GebruikerspaneelIdee voor een Wiki artikel? Lees in dit artikel hoe je kunt helpen!
Ziekte van Lyme
Uit Bokt
Borreliose ontstaat door een teek die de drager is van de bacterie Borrelia burgdorferi. Hoe langer de teek zit hoe groter de kans op besmetting. Omdat teken vaak niet worden opgemerkt, worden de symptomen pas laat opgemerkt en pas ontdekt als het al chronisch is. Bij twijfel is het belangrijk je paard te laten testen op Borreliose en ook kun je testen of het paard genoeg antilichamen heeft tegen deze ziekte.
Er zijn ontelbaar veel symptomen van de ziekte Borreliose, onder andere hoefbevangenheid, oogontstekingen, rugpijn, wisselende kreupelheid (van gewricht tot gewricht). Sommige gewrichten zijn ontstoken en gezwollen. De benen zijn soms door oedemen gezwollen, de paarden zijn stijf en hebben vaak problemen met de verharing en soms is de huid gevoelig. Een borreliose in een vergevorderde toestand kan het centrale zenuwstelsel aantasten (hersenen en het ruggenmerg). Sommige paarden houden het hoofd scheef en hebben moeite met slikken. Verder kunnen ze staartverlammingen en/of ataxie hebben in combinatie met spierbeschadigingen. Ook zwakke koorts, slaperigheid, depressie en karakterveranderingen horen bij de symptomen. In vergevorderde stadia hebben de paarden geen eetlust meer en anderen eten weer heel normaal maar mageren sterk af. Achter al deze symptomen kunnen ook andere ziekten steken zoals Cushing en Hoefbevangenheid. Daarom moeten eerst alle andere ziektes uitgesloten worden. Dan kan het bloed onderzocht worden op antilichamen tegen de borreliose ziekte. Maar zeker ben je dan niet daar er paarden zijn met een hoog aantal antilichamen maar die geen symptomen hebben. Sommigen hebben de symptomen maar normale bloedwaarden.
Borreliose, ook wel ziekte van Lyme genoemd, werd voor het eerst ontdekt in de jaren 1970 bij mensen. De bacterie Borrelia burgdorferi wordt overgebracht door teken. De schapenteek of bosteek (Ixodes ricinus) is de belangrijkste overdrager. Weidepaarden worden eerder besmet dan stalpaarden. Teken zitten namelijk in het gras en in struiken en komen ook in bomen voor en laten zich dan op het paard vallen. Teken zijn er van maart tot oktober. In mei is het tekenbestand vaak het grootst omdat het dan opeens warm wordt. Doordat het klimaat verandert kunnen teken ook de winter in Nederland overleven. Vaak loopt een infectie met Borreliose onopgemerkt. Het afweersysteem van het paard houdt dan de bacterie in de greep. De incubatietijd na de beet is ongeveer 16 weken. De ziekte manifesteert zich in aanvallen. Wordt het vroeg herkend dan is de behandeling het makkelijkst. Maar je kunt de ziekte in dit stadium alleen herkennen aan de rode kring rondom de bijt/steek plek van de teek en die zie je bij een paard niet of nauwelijks. Het valt pas op als de symptomen ontstaan.
Vaak wordt Borreliose behandeld met hooggedoseerde antibiotica. Vaak een combinatie van oxytetracyline in spuiten en sulfatrimet over het voer. Maar ook tetracycline, amoxycyline, doxycyline, erythromycine en penicilline worden veel gebruikt. Daarnaast moet ook de schade die de Borreliose heeft aangericht worden hersteld. De behandeling met antibiotica is niet altijd werkzaam, vaak is de bloedwaarde na de behandeling weer normaal maar na een half jaar kunnen de waarden weer stijgen.
Voorkomen van Borreliose
Een entstof tegen Borreliose is er (nog) niet, doordat er meerdere stammen van de bacterie Borrelia burgdorferi zijn en het dus moeilijk is een entstof te ontwikkelen. De pipetten die bij honden worden gebruikt (waardoor het bloed onaantrekkelijk wordt voor teken) moeten bij een paard zo sterk zijn dat ze giftig worden voor het paard. Het beste is om het paard regelmatig op teken te controleren, want hoe langer de teek zit hoe groter de kans op besmetting.
Bronnen, referenties en/of voetnoten
| |
