Working equitation

Uit Bokt

Een Lusitano hengst tijdens een Working Equitation wedstrijd in Brazilië

Working Equitation is een discipline in de paardensport die vooral in het buitenland (Engeland, Frankrijk, Spanje, Brazilië, Portugal, Mexico) populair is. In Nederland is de sport vrij onbekend en wordt de Engelse term gebruikt om de sport aan te duiden. In België wordt Arbeids Paardrijden of Equitation de Travail als term gehanteerd.

Overal ter wereld waar men met paarden vee ging drijven en hoeden hebben zich door de eeuwen heen speciale arbeidsrijstijlen ontwikkeld. In Europa was dat onder andere de Iberische rijstijl, die later door de conquistadores naar Zuid– en Noord Amerika werd overgebracht en waaruit de huidige Western rijstijlen en de huidige Western Performance klassen zijn ontstaan. Door de eeuwen heen ontwikkelden zich in de verschillende regio´s traditionele, aan de werkwijzen te paard aangepaste rijstijlen met een typerende en doelmatig aangepaste uitrusting en kleding. Ondanks de regionale verschillen in kleding en uitrusting waren er toch grote overeenkomsten wat de rijstijl en het type paard betreft. In de traditie wordt bij alle arbeidsrijstijlen met de linkerhand gereden om de rechterhand voor een lasso, garrocha of andere werkzaamheden vrij te hebben.

Een internationale competitie is ontstaan uit het idee de nationale wedstrijden in de Zuid – Europese landen Portugal, Spanje, Frankrijk en Italie een keer gezamelijk te organiseren om tegen elkaar te rijden. Later kwamen er andere landen bij, waaronder ook landen die geen traditie in het werken met vee hadden. De uitbreiding van de WE - competitie bracht door de diversiteit van deelnemende landen ook problemen met zich mee. Om dit te verhelpen kwam het tot de oprichting van een internationale overkoepelende WE – vereniging, de 'WAWE' www.workequitation-wawe.com, die de internationale regels voor de competities bepaald en handhaaft.

De wedstrijden in Working Equitation bestaan uit verschillende proeven die per land verschillen. Over het algemeen bestaan de proeven uit situaties die een ruiter ook zou kunnen tegenkomen als hij te paard aan het werk is. De onderdelen zijn:

Een dressuurproef die alleen in stap en galop (de 'werkgangen') gereden wordt (voor hobbyklasse en beginnersklasse is ook draf in de proef opgenomen)
Een behendigheidsproef (met bruggen en andere obstakels zoals je deze in het veld kunt tegenkomen, deels zoals een trail proef of het PTV onderdeel van de TREC. Deze proef wordt beoordeeld op stijl.
Een snelheidstest: een zelfde behendigheidsproef als hierboven, maar dan wordt enkel op de snelheid gelet of een race.
Optioneel is de cowtrial van een wedstrijd. Dit onderdeel wordt gereden in een team van vier ruiters waarbij gebruik gemaakt wordt van de garrocha. De garrocha is een lange stok die gebruikt wordt om het vee te separeren van de kudde of op afstand te houden.

Er zijn vier wedstrijd niveaus te weten, instappers, beginners, gevorderden en een internationaal niveau.