Zondag 21 juni vertrokken Big Mack, Emile en ik richting Almelo voor de Almelose Ruiterdagen. Emile was die ochtend druk bezig geweest om een cameraatje in de trailer te bevestigen. Die moest natuurlijk getest worden...
Helaas was het cameraatje zo goed getest, dat toen we uiteindelijk weg wilden rijden naar Almelo (met de auto afgeladen en Mack in de trailer) de auto niet wilde starten
Accu leeg...
Dus de staleigenaar zet zijn auto ervoor en heeft ons even op weg geholpen...
Wij alsnog met goede moed op weg naar Almelo.
Ik had voor Mack een stal gereserveerd bij Stal Olthuis. Maar op de een of andere manier belanden we met routebeschrijving en al op een industrieterrein in de buurt.
Maar ik had gelukkig het mobiele nummer van de eigenaar van Stal Olthuis, dus al gauw zaten we alsnog op de goede weg
Daar aangekomen zag het er prachtig uit. Mack kreeg een mooie ruime stal en begon gelijk aan het hooi wat voor hem klaar lag.
Toen moesten wij de camping nog vinden, waar ik een stacaravan gehuurd had. Aangezien de camping op zondag gesloten was, zou de caravan open zijn en de sleutel binnen liggen. De caravan was al snel gevonden en waarachtig, de deur was nog open ook! De caravan was erg mooi en zo goed als nieuw. Alleen, waar hadden ze nou toch die sleutel neergelegd
Naja, we zouden ons de volgende dag (maandag) bij de receptie melden, dus het zou vast goed komen.Dus maandagochtend stappen we vol goede moed de receptie binnen. En ja hoor, we kregen een sleutel en nog een envelop waar ook het caravannummer op stond. Wij vrolijk weer op pad. Ik kijk nog eens goed op de envelop en zeg tegen Emile: "eeeh, wij zitten toch in nr 17?" Emile antwoorde bevestigend... "Maar hier staat nr 28..."
Dus ik in de slappe lach
Dat wordt verhuizen! Maar eerst toch maar even terug naar de receptie. Na een dik half uur zoekwerk bleek dat ik 2 caravans tot mijn beschikking kreeg...
Nou, dat was wel een beetje veel van het goede. We mochten dus kiezen welke we wilden. Dus we zijn lekker blijven zitten. Ook weer opgelost
Dinsdag zou ik mijn eerste proefje rijden, dus had ik besloten om maandags maar een rustig buitenritje te maken. Karin had wel animo om met haar dravebier Ret ons te begeleiden, dus wij op pad. Die donkere wolken zouden vast wel overwaaien
Helaas bleek dit niet zo te zijn, dus werd het een rit van een uur in de gietende regen. Dit mocht de pret niet drukken, de natuur is daar prachtig en onder de bladeren reden we nog redelijk droog. Doorweekt kwamen we terug op stal. Geeft niets, Mack moest toch gewassen en gevlochten worden, dus dat kon in één moeite door!
Uiteindelijk om half 10 's avonds was Mack schoon gewassen en gevlochten en helemaal klaar voor de eerste proefjes op de Almelose Ruiterdagen. Helaas bleek niets minder waar
Aangezien Emile en ik nog niet gegeten hadden gingen we op zoek naar de plaatstelijke Chinees. We konden het niet gelijk vinden en besloten om toch maar een broodje op de camping te eten. Maar daar stak een groep Egyptische ganzen (tja, dat wisten wij toen ook niet...) een stokje voor.
In een groep staken deze ganzen de weg over. Emile remt. De auto echter nauwelijks... Emile probeert de ganzen nog te ontwijken, maar gelijk raken we in een slip. De auto slingert van de ene naar de andere kant en we glijden zijwaarts naar een op ons afkomende auto.
Een knal... Een spin... Alles in de rondte
En dan niets....
Ik gil nog steeds...
Langszaam dringt het tot me door. We staan in de berm. Mijn raam is eruit, overal glas...
Emile staat al naast me, zijn gezicht zorgelijk
Ik stap uit. Zie de auto en overal om me heen spullen. Aan de overkant van de weg ligt iemand op de grond... Mijn benen begeven het en ik zak op de grond...
Rustig wordt ik weer in de auto gezet. Overal sirenes en mensen. Allerlei dingen worden gevraagd, het dringt niet echt tot me door. Wat een ravage
Ik wordt meegenomen naar de brandweerwagen. Even rustig zitten daar.
Heb je last van je nek, vraagt mijn vriend zorgelijk. Het voelt inderdaad stijf aan. Daar is de nekkraag al. Ik wordt op een plank gelegd en langzaam de ambulance ingeschoven.
Als ik dit zo schrijf, tril ik weer helemaal en alles draait om me heen.
Straks zal ik het verhaal verder vervolgen. Wees gerust, we zijn er goed vanaf gekomen!
We hebben elke dag een ree gezien en heerlijke tochten gemaakt. Emile ging mee op de moutainbike en zondag ging Marco ook nog mee. Ik heb hier nog mooie foto's van
, die zal ik ook nog plaatsen als ik thuis ben.
Dus op de fiets alvast jou gebeld! Ik geloof trouwens dat we er dik 1,5 uur over hebben gefietst om van Almelo naar Nijverdal te komen. Niet omdat het zo ver is, maar wat had ik een spierpijn zeg
