Geplaatst Vandaag weer naar Kelvin geweest, heb eind november/begin december voor het laatst les gehad, omdat de bak omgetoverd werd tot een zwembad, en natuurlijk de drukke december- en januarimaand (veel verjaardagen). Ik heb hem in de tussentijd enkele malen gereden, maar vooral veel gelongeerd. Vond het niet eerlijk tegenover Kel om na 2 weken weidegang meteen te gaan rijden, dus beperkte ik me over het algemeen tot longeren.
Zonnetje scheen, de bak was droog, Kelvin had een aantal malen gelopen afgelopen week... Betekende dus rijden! Kwam me zo wie zo mooi uit, aangezien ik zondag les heb - eindelijk.
Ik kom de stal inlopen, werd vrolijk begroet door Kelvin. Werd er helemaal blij van
Voor de verandering bleef ie eens stilstaan met poetsen... Lekker op mijn dooie akkertje naar de bak toe, Kelvin was akelig rustig...Nou echt, hij liep super
Mooie buiging, zowel rechtsom als linksom, op de rechte zijden bleef ie fijn naar mijn hand staan, zelfs op de binnenhoefslag... Hij viel niet over zijn linkerschouder weg... Hij liep gewoon echt heerlijk... Zelfs vrachtwagens en galopperende paarden langs de bak weerhielden hem niet van zijn rust... Aangedraaft, ging netjes.Tot hij ineens besloot dat die auto's die op hem af kwamen best eng waren. Sandra had me er al eens voor gewaarschuwd dat Kel dat geintje heeft, net doen of ie bang was. En inderdaad, vandaag was het moment daar. Rodeo...
Het begon met vol in de ankers gaan. Voorwaarts gedreven. Dat was dus geen optie meer... Dan maar dribbelen... Toen ik hem op die momenten ook een schop in zijn ribben gaf, besloot ie dat ie net zo goed kon gaan steigeren. Begon vrij onschuldig, maar het eindigde ermee dat ik me vastklampte aan zijn nek bij iedere wagen die hij tegenkwam, omdat ie rechtop stond... Heb in de zoveelste steigersessie een flinke knal tegen mijn hoofd aangehad...
Toen ik hem enigzins gekalmeerd had (geen verkeer meer...) ben ik afgestapt en bij de bakrand gaan staan. Auto. Niets. Auto van voren. Niets. Nog een van voren. Niets. Vrachtwagen van achter hem. Nog steeds niets. Dus weer opgestapt.
En daar gingen we weer... Het werd echt steeds erger
Hij is absoluut niet gemeen, dat zegt Sandra ook constant tegen me, dat ie steigert oid uit angst. Maar dit was geen angst meer... Kelvin werd echt gemeen!Uiteindelijk had ik hem helemaal stilgezet. Fout... Vraag me niet waarom of hoe, maar het enige wat ik nog weet is dat het toen echt rodeo werd... Heb een paar keer langs het zadel gehangen, en wonder boven wonder blijven zitten. Nog een keer een klap tegen mijn hoofd gehad... Beugels en teugels was ik vrijwel meteen kwijt, aangezien ik een poging aan het doen was om mezelf in de hand te krijgen toen ik hem stopgezet had. En ik was zo
als weet ik wat... Maar had ik me maar laten vallen zeggen... Van het ene op het andere moment slaat ie al bokkend op hol... Lekker scherp door de bochten... Geen teugels of beugels, manen heeft ie niet, zijn nek kon ik niet vinden...Hoe ik hem uiteindelijk stil heb gekregen weet ik niet, ik weet ook niet hoe ik het klaargespeeld heb te blijven zitten... Ik heb echt compleet over de zeik mijn vriend opgebeld, hopende dat hij thuis was zodat hij het nummer van Sandra's ouders op kon zoeken. Haar vader was nl thuis, en aangezien ik met een hersenschudding en een paard dat flipt als ie een auto ziet zat... Durfde het echt niet meer, om ermee de weg op te gaan... Vriendlief heeft me enigzins gekalmeerd en ik ben uiteindelijk, hangend aan de teugels, op de een of andere manier bij stal aangekomen...
Ik ben echt geschrokken van Kels gedrag... Ik was ook serieus bang voor hem toen ik voor het laatst afstapte. En eerlijk gezegt vrees ik dat ik nog steeds bang voor hem ben...
Ik ben er gelukkig vanaf gekomen met een behoorlijk scheve bril, een scheve cap en een hersenschudding. Ik moet er niet aan denken dat ik eraf gevallen was toen ie op hol sloeg... Dan had ik dit stukje vanuit het ziekenhuis kunnen plaatsen ben ik bang...
Dit gaat echt rampzalig worden... De 2e keer in mijn hele leven dat ik bang ben voor een paard...
). Als zij op Kel reed deed hij nl heel voorzichtig, ze meende dat hij aanvoelde dat ze niet goed kon rijden. Martine had er al meer moeite mee, maar die reed beter. Dus sja, aangezien Kel's actie vandaag... >;)
Heel veel sterkte, begreep gisteren via de smsjes niet dat het zo serieus was. Kan me goed voorstellen dat je bang was geworden... Koppie op he meid, zie het als een compliment dat hij denkt dat jij zo goed kan rijden, dat hij zo zot kan doen 
! 
Zelfs zijn voer negeerde ie 
