We kunnen nu een nette B proef rijden en gaan straks eindelijk les nemen om verder te komen. Maar dat alleen ter informatie
We trainen in een klein bakje, met de lange zijde naast de stallen. Aan de korte zijde van het bakje staat ook een schuur en aan de andere lange zijde een moestuintje waar allemaal vreemde dingen in staan (kabouters, stokken waar planten op groeien enz)
, aan de andere korte zijde ligt hout en staat de mestcontainer.En nu komt het. Aan de korte zijde waar dat hout en de mestcontainer staan, lag nu ook een oude vijver (zo'n plastic bak). Dit was groen en absoluut niet opvallend vergeleken met die moestuin
Hij had al een uur buiten gestaan en dat ding dus al een uur gezien. Voordat ik ging rijden heb ik hem ook nog gelongeerd en toen kwam hij ook tig keer langs de zijde waar dus nu die vijver ligt en elke keer schrok hij weer. Echt iedere keer als hij bij die zijde kwam ging hij harder draven of opzij springen. Ik longeerde hem een kwartier en het werd wel iets minder, maar hij was nog niet over zijn "angst" heen. Toen ging ik er toch maar op. Hij liep prima, maar zodra ik over die korte zijde reed deed hij zijn hoofd keihoog en schrikkerig naar dat ding kijken. Elk rondje. En zodra we voorbij waren weer keurig netjes stappen.
Toen ging ik draven, en jawel, weer als we erlangs kwamen kop skyhigh en 'angstig', en als we ervoorbij waren weer netjes voorwaards aan de teugel
Een keer sprong hij zelfs 2 meter opzij, ik voel mijn heup nog zo'n ruk was het, toen gaf ik hem wel een harde por en sprak ik hem boos toe
, daarna sprong hij gelukkig niet meer zo achterlijk opzij, maar hij bleef elk rondje op die zijde "bang". Wat moet je hier nou mee? Als hij echt bang is, vind ik het zielig om hem daarvoor te straffen. Maar dit leek mij meer op aanstellerij, daarom pakte ik hem ook extra hard aan toen ik er bijna afviel bij die achterlijk vierbenen de luchtopzij sprong.
Hoe gaan jullie hiermee om? Toch wat strenger zijn? Of juist nog geduldiger?