
Ik rij nu al zo'n 2 jaar een nu 8jarige NRPS merrie van Ed King Hill bij en daar ben ik nog steeds erg blij en tevreden mee, maar...
Met rijden en aan de hand is ze ontzettend kijkerig en schrikkerig. Aan de hand gaat het nog wel: je ziet aankomen wat eng is (nieuwe dingen, een buis die er gister nog niet lag, een hek wat er eerder niet stond) maar met rijden is het echt volkomen 'random'. Er stonden vandaag wat lege flessen naast de bak, kijk, ik kan me voorstellen dat je daar als paard-met-gebruiksaanwijzing even van slag van ben, maar daar schrikt ze niet van: ze gaat er gewoon niet langs.
Vrijwel elk rondje kantelt ze haar hoofd wel even om ergens (nergens!) naar te kijken, en met rijden is ze vandaag wel 30 keer weggesprongen om niets. Echt: er was helemaal niets. Donderdag, de vorige keer dat ik haar reed, zag de bak er echt hetzelfde uit en heb ik drie kwartier heerlijk ontspannen gereden: niets aan de hand.
Wat is nu de beste manier om op 'schrikken om niets' te reageren? En is er een manier om het haar af te leren? Ik heb zelf heel erg het idee dat het niet echt schrikken is maar 'gewoon' een manier om me uit te proberen, onder het werk uit te komen, duidelijk te maken dat het haar dag niet is, ik weet het niet... Smoesjes in ieder geval.
Ik ben trouwens absoluut geen topruiter en pretendeer dat ook niet te zijn, maar ik zou het wel erg fijn vinden als er hieronder geen tien keer 'je moet er meer ontspannen opzitten, als jij ergens bang van bent dan voelt ze dat en reageert ze erop' komt te staan, want ik weet vrij zeker dat het daar niet aan ligt. Ook bij het instappen, uitstappen als ik echt compleet ontspannen zit of met wat anders bezig ben doet ze het.
)

Het hielp wel.