wat is een correcte aanleuning?

Moderators: A_nouk, goldenarrow, Apple

 
 
Tyrza

Berichten: 10878
Geregistreerd: 11-03-03

wat is een correcte aanleuning?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-04 21:31

In navolging op het topic [RT] ANky manier, maar hoe??????? hier even een aanvulling over hoe jij denkt dat het paard aan de teugel en nagevelijk hoort te zijn. Graag wel een eigen mening en geen citaat uit een boek Knipoog

Gaat uw gang Lachen
Laatst bijgewerkt door Tyrza op 22-09-04 22:13, in het totaal 1 keer bewerkt


Tyrza

Berichten: 10878
Geregistreerd: 11-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-04 22:03

Goed, ik zal dan maar beginnen Haha!

Allereerst hoort een paard een impuls te hebben, waarbij het paard zo scherp is voor het been, dat het een onmiddelijke, controleerbare reactie geeft op een beenhulp/zithulp.

Door de voorwaartse drang ontstaat er opgerichtheid en zoekt het paard de hand op door een bepaalde drang met de neus naar voren op te voeren. Deze drang naar voren kan men omzetten in nagevelijkheid. Bij deze nagevelijkheid gaat het paard, met behulp van het "spelen" van de handen aan de teugels, kauwen op het bit. Ik noem dat "smakelijk worden".

Op dat moment gaat het paard de bovenlijn gebruiken, waardoor er een verbinding van achteren (impuls) naar voren (nagevelijkheid) ontstaat, oftewel dürchlässigkeit.

Het middenstuk, de rug, is hierbij van groot belang: door het impuls en ondertreden van de achterbenen krijgt de rug een dragende functie. Mede hierdoor wordt de oprichting geprikkeld.

Maar juist in deze oprichting kan er spanning ontstaan als het paard blokkeert in de kaak/hals/schouder. Het is daarom van belang het paard lossig in de rug te houden dmv correcte reactie aan het been/zithulp en het smakelijk blijven van de mond. Indien het paard te opgericht loopt, kan deze de rug niet correct meer gebruiken, vanwege het wegdrukken van deze rug. Op dat moment kies ik er dan voor het paard wat ronder in te stellen om zo weer ontspanning te krijgen.

Bijkomend probleem als het paard gespannen is, is dat het niet meer scherp genoeg reageert op het been. M.a.w.: het paard reageert een tel langzamer dan de ruiter aangeeft.

Om dit te controleren, rijd ik zelf altijd overgangen in de gangen: Ik vergroot en verklein de passen in eenzelfde ritme. Zodra het paard bij het verkleinen (sluiten) vertraagd in de pas/het ritme en niet adequaat reageert, is dat voor mij een teken dat het paard niet goed aan de hulpen staat. Bovendien is het dan niet meer mogelijk om de hoofd/halshouding te plaatsen waar ik wil.

Bij een correcte aanleuning is het mogelijk om de binnenhand te kunnen ontspannen. M.a.w.: binnenbeen/buitenteugel.

Zodra het paard nagevelijk is, en zichzelf dus goed draagt, kan de binnenhand ontspannen worden, zonder dat dit ten koste gaat van de aanleuning en stelling. Om het contact toch optimaal te houden, behoort men de buitenteugel er aan te houden en het binnenbeen waakzaam te houden om de eventuele lengtebuiging te bewaren.

Het kan zijn dat ik nog wat aanvullingen plaats hoor jongens. Knipoog

Kriel

Berichten: 6416
Geregistreerd: 08-07-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:15

Tyrza, op welke manier is er controle of je daadwerkelijk nageeflijkheid hebt of dat het ontwijken of onttrekken is van wat voor hulp dan ook?

Zelfvertrouwen......als je alles los laat heb je twee handen vrij om de toekomst te grijpen

joyce B

Berichten: 14328
Geregistreerd: 06-08-01
Woonplaats: Net buiten een gehuchtje bij het bos ;)

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:17

hihihihihi, nu durft niemand meer zijn mening te geven Schijnheilig
eerst even beter nadenken over wat ik een fijne aanleuning vind... Correct kan als ik naar mijn instructeurs luister verschillend voelen en je kunt het op verschillende manieren bereiken... Tenminste, mijn clubinstructeur laat mij er op een heel andere manier naar toe werken dan mijn privéinstructrice terwijl ze beiden toch leuk meerijden en ervaren zijn...
De praktijk van een goede aanleuning is dus wat moeilijker dan de theorie uit het boekje, net als de manier hoe je die kan bereiken bij verschillende individuele paarden...
Laatst bijgewerkt door joyce B op 22-09-04 22:20, in het totaal 1 keer bewerkt

Tyrza

Berichten: 10878
Geregistreerd: 11-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-04 22:19

Levy"]
Tyrza, op welke manier is er controle of je daadwerkelijk nageeflijkheid hebt of dat het ontwijken of onttrekken is van wat voor hulp dan ook?
[/quote]

Als je dus bv je binnenhand kan ontspannen of desnoods gaat überstreichen. Of je laat het paard de hand volgen door hem wat lager in te stellen, etc. etc.

Als je paard niet nagevelijk/ aan de teugel is, zal hij bij het ontspannen van de hand tegen de teugel in komen, waarbij de evt lengte buiging weg is. Als je hem wat ronder of lager wil plaatsen, dan volgt hij niet je hand, maar blijft in zijn eigen houding lopen.

[quote="joyce B schreef:
De praktijk van een goede aanleuning is dus wat moeilijker dan de theorie uit het boekje, net als de manier hoe je die kan bereiken bij verschillende individuele paarden...

Uiteraard is geen enkel paard gelijk en even braaf. Maar er kunnen wel hoofd/basis lijnen aangegeven worden waarbij jij vind dat het paard prettig kan lopen Knipoog

joyce B

Berichten: 14328
Geregistreerd: 06-08-01
Woonplaats: Net buiten een gehuchtje bij het bos ;)

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:24

Dat lukt bij Moenira meestal prima, maar Moenira laat haar rug moeilijk los op een bepaalde manier. In de galop springt ze heel vaak over terwijl ze in de hand toch fijn voelt en je ook heel fijn kan doorzitten... Je kunt haar diep of laag rijden, of oprichten, maar toch geeft ze zich net niet helemaal blijkbaar... DAt aan het been zijn is dan ook een probleem wat er volgens mij mee te maken heeft. Als ze haar rug niet helemaal loslaat, kan ze niet goed reageren op mijn been door die achterhand meer onder te schuiven. De spierspanning houdt dat dan voor mijn gevoel tegen. Kan dat?

Tyrza

Berichten: 10878
Geregistreerd: 11-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-04 22:26

joyce B schreef:
Dat lukt bij Moenira meestal prima, maar Moenira laat haar rug moeilijk los op een bepaalde manier. In de galop springt ze heel vaak over terwijl ze in de hand toch fijn voelt en je ook heel fijn kan doorzitten... Je kunt haar diep of laag rijden, of oprichten, maar toch geeft ze zich net niet helemaal blijkbaar... DAt aan het been zijn is dan ook een probleem wat er volgens mij mee te maken heeft. Als ze haar rug niet helemaal loslaat, kan ze niet goed reageren op mijn been door die achterhand meer onder te schuiven. De spierspanning houdt dat dan voor mijn gevoel tegen. Kan dat?

Precies!

Om dat te controleren/corrigeren kan je dus verkleinen en vergroten in de gang (of als je helemaal terug wilt gaan naar de basis: overgangen rijden) om je paard beter aan het been en meer ruggebruik te laten krijgen. Knipoog

Kriel

Berichten: 6416
Geregistreerd: 08-07-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:28

Zoals je het nu stelt zou het kunnen overkomen alsof je alleen een controle hebt aan de voorkant van het paard. Of dat alleen de voorkant te maken heeft met de nageeflijkheid om het maar even grof te stellen.
Mag je het midden-en achterstuk bij de controle vergeten? ( Knipoog)

Zelfvertrouwen......als je alles los laat heb je twee handen vrij om de toekomst te grijpen

HHD_Foto

Berichten: 4437
Geregistreerd: 14-04-02
Woonplaats: N.W. Duitsland

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:29

Ik rijd nog absoluut niet op jullie niveau en mag dus helemaal niet meepraten Haha! , maar als ik op een gegeven moment voel dat m'n paard echt lekker van achter aan het marcheren is en z'n rug helemaal loslaat zodat alles swingt en ik daarbij een grammetje of 50 in m'n handen heb ben ik happy OK dan! Lachen

Tijdens Horse Event heb ik trouwens Imke verschillende keren een appuyement zien inzetten om vervolgens haar binnenhand los te gooien waarna 00Seven perfect in de juiste stelling bleef lopen, was erg verhelderend.

Digitale tekeningen van je huisdier of paard: www.HHD-Foto.eu

Tyrza

Berichten: 10878
Geregistreerd: 11-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-04 22:29

Levy"]
Zoals je het nu stelt zou het kunnen overkomen alsof je alleen een controle hebt aan de voorkant van het paard. Of dat alleen de voorkant te maken heeft met de nageeflijkheid om het maar even grof te stellen.
Mag je het midden-en achterstuk bij de controle vergeten? ( Knipoog)
[/quote]
Ook dan kom ik weer terug bij het vergroten en verkleinen. Want als de rug en achterhand niet correct in het werk gesteld zijn, zou er geen nagevelijkheid zijn.

[quote="Craighnetan schreef:
Tijdens Horse Event heb ik trouwens Imke verschillende keren een appuyement zien inzetten om vervolgens haar binnenhand los te gooien waarna 00Seven perfect in de juiste stelling bleef lopen, was erg verhelderend.

Als je wat verder bent, dan kan je deze overgangen toepassen in bv een appuyement. En ik weet zeker dat Imke het dan ook voor elkaar zou krijgen om dan idd ook de binnenhand los te kunnen laten Knipoog

Kriel

Berichten: 6416
Geregistreerd: 08-07-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:32

Leg dan eens uit HOE je die rug en achterhand in werking zet zodat je nageeflijkheid verkrijgt. Hoe bouw je dat op?

Zelfvertrouwen......als je alles los laat heb je twee handen vrij om de toekomst te grijpen

Tyrza

Berichten: 10878
Geregistreerd: 11-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-04 22:33

Dan verwijs ik je weer door naar mijn eerste uitleg Lachen

Kriel

Berichten: 6416
Geregistreerd: 08-07-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:35

Tyrza schreef:
Dan verwijs ik je weer door naar mijn eerste uitleg Lachen


Tsssss, jij maakt je er weer makkelijk vanaf hoor.........Haha!

Zelfvertrouwen......als je alles los laat heb je twee handen vrij om de toekomst te grijpen

Percy
Berichten: 10928
Geregistreerd: 04-09-01
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 22:57

Heldere uitleg Tyrza. Kort gezegd: het van achter naar voren rijden Lachen

Zelf doe ik graag zo min mogelijk met mijn handen maar vandaag heb ik weer eens op het paard van mijn vriend gereden, paard loopt al jaren marathons, sinds een half jaar komt ze voor de wagen redelijk aan de teugel en dan komt haar achterhand er ook meteen mooi bij. Onder het zadel heeft ze nog maar heel weinig gelopen (keer of 20).
Ga ik er op rijden dan kan ik haar mooie kol uitgebreid bewonderen Haha! Op been reageert ze wel maar nog niet echt genoeg, aan de andere kant zit ik met het probleem dat ze haar rug uiteraard wegdrukt als haar hoofd zo hoog is.
Krijg ik haar naar beneden door been te geven en een beetje te spelen (lees met kilo's in mijn handen voor mijn gevoel) dan komt meteen haar achterhand er goed bij en ontspant ze haar rug maar zodra ik ook maar een beetje geef is ze weer weg.
Voor mijn gevoel ben ik bij haar meer bezig om van voor naar achter te rijden cru gesteld want ik wil haar persé naar beneden hebben omdat ik anders geen enkele aanleuning heb en dus ook geen stuur. Een middenweg heeft ze niet, of ze kijkt naar het dak van de bak of ze wordt nageeflijk.
Uiteraard blijf ik wel voorwaarts rijden maar voor mijn gevoel heb ik veel te veel in mijn handen, ik had zelfs last van mijn schouders toen ik er af kwam.

Ik heb nooit eerder een paard gereden wat wel beleerd was voor de wagen maar niet onder het zadel en dat geeft voor mij toch weer een andere dimensie aan het nageeflijk rijden.
Waar kies je dan voor? Toch stug doorgaan zoals het "hoort" of meer dwang erachter zetten?

Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje
http://www.concertplus.nl https://www.facebook.com/#!/concertmeteenplus

SarahJ

Berichten: 705
Geregistreerd: 15-05-03
Woonplaats: Erps-Kwerps, België

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 23:32

Ik denk dat ik nog maar één keer een écht fijne aanleuning heb gevoeld ('k ben ook maar een amateurtje Tong uitsteken ) op een paard wat ik echt goed aanvoelde.
En oh, wat was dit een machtig gevoel *LOL* !

Paard zocht met zn mond zelf het contact met mn hand,
met zn buik zelf het contact met mn benen,
en met zn rug zelf het contact met mn zitvlak.

Ik voelde me gewoon zweven op dit paard en waande me even Anky Haha!.
Het paard líet me gewoon goed zitten. Ik hoefde enkel maar kleine aanwijzinkjes te geven en me laten betoveren door dit prachtmoment.

Echt een gevoel om na te streven; hét gevoel wat paardrijden zo machtig maakt.

There is something about the outside of a horse that is good for the inside of a man ~ Winston Churchill

QQQQ

Berichten: 3730
Geregistreerd: 17-03-04
Woonplaats: Haarlem

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-04 23:44

Nou Tyrza, ik vind dat je al veel goed hebt uitgelegd OK dan!
Aanleuning vind ik alleen altijd wat verwarrend klinken en leidt bij veel mensen tot teveel vasthouden van het hoofd.
Daarom hieronder mijn eerder geplaatste betoog (ook omdat het wat laat is om nu een nieuw verhaal te typen Schijnheilig ) over het loshangende hoofd en de aanleuning. Kanttekening: dat loshangende hoofd daar streef je naar en bereik je soms en heeel soms bereik je dat blijvend
Mijn quote gaat dus vooral over wat er aan de voorkant gebeurd, bij het paard. Tyrza heeft al uitgelegd dat aanleuning van achter naar voren moet ontstaan.
Ikzelf schreef:
Nou, dit wordt een wat lang stukje, dus ik hoop dat jullie de moeite willen nemen om het helemaal te volgen (bedenk: jij leest het veel sneller dan dat ik het schreef!)
Ik wil hier iets verduidelijken met wat ik bedoel met het los hangende hoofd en wat daar het grote voordeel van is met het rijden en waarom je alleen zo een echte lichte aanleuning (voor ruiter EN paard) kan verwachten.Ik concentreer hier voornamelijk op de voorkant, omdat we allemaal wel weten dat het paard van achteren actief moet zijn.
De klassieke rijkunst en FEI hebben niet zomaar de "neus voor de loodlijn" regel verzonnen omdat men het wel mooi vond staan. Er is een functionele rede. Zoals ik al eerder zei, zal een los hangend paardenhoofd (bijv bij een in de zon dommelend paard, standje centebak) altijd de neus iets voor de loodlijn hebben. Waarom? Omdat het in die houding in evenwicht hangt op het draaipunt, welke de verbinding naar de halswervels maakt. Een mens op handen en voeten die z'n hoofd laat hangen, hangt met de kin op de borst, door de andere aanhechting en volledig andere gewichtsverdeling van het hoofd.
Voor een meer passende vergelijking: Steek je arm opzij, en laat vervolgens je onderarm vanuit je elleboog losjes naar beneden bungelen.Je onderarm zal even wat pendelen en dan in z'n evenwichts positie eindigen: Loodrecht naar beneden. De onderarm speelt even voor paardehoofd (met dit verschil dat het paardehoofd in z'n evenwichts positie met de neus iets voor de loodlijn zit). De onderarm is met weinig moeite weg te duwen en bij loslaten pendelt ie weer naar z'n evenwichts positie: Dit kost geen kracht.Opmerkelijk is het, dat als er spieren aan de hand-kant van het elleboogscharnier worden aangespannen (druk je middelvinger en duim tegen elkaar) de onderarm niet meer zo los hangt: Hetzelfde is het geval als het paard z'n tanden op elkaar zet (vasthoud in de mond). Dit verteld je dus dat je niet aan de hoofdhouding alleen kunt afleiden of het hoofd ontspannen afhangt. Spieren die zich aanspannen aan de andere kant van de elleboog, hebben veel minder, tot geen effect op het pendelen en dus de losheid van de verbinding.Als je gaat rennen met je arm zo, dan bungelt ie losjes en makkelijk mee met de bewegingen, zonder dat dit enige extra energie kost. Alle energie kan voor de voortbeweging benut worden (het omhoog houden van de bovenarm merk je wel op den duur).
Breng je nu je onderarm wat meer naar je lichaam toe en hou je hem in die hoek, dan pendelt de onderarm niet meer en is de verbinding dus niet meer los. Je kan de onderarm daar "uit zichzelf" laten zitten, of met je andere hand daar houden. Om daar "uit zichzelf" te blijven, moet de arm spieren inzetten, die ie daarvoor niet nodig had. Er wordt dus energie ingezet, puur om de houding te handhaven. Zelfde effect als je de onderarm van je lichaam af in positie houdt.
Nu gaan we verbinding nemen met de hand, bijv via een touwtje. Hangt de arm los af, dan kunnen wij een heel licht contact met het touwtje aannemen. Met een minieme hulp (knijpje) voel je niet alleen het touwtje in je hand, maar je ziet de onderarm ook al bewegen (de hulp komt ook mechanisch door). In zo'n geval kan het gewicht van de teugel genoeg zijn om aanleuning te geven: dit gewicht houd de onderarm dan IETS achter z'n evenwichtspunt (arm dus IETS achter de loodlijn; paardehoofd zal de loodlijn IETS dichter naderen), waardoor subtiele teugelhulpen in beide richtingen een effect geven. In dit geval hebben zowel ruiter als paard een plezierige lichte aanleuning: als de ruiter iets geeft, volgt de mond automatisch naar voren, vraagt de hand iets, volgt ie even makkelijk weer terug. Dit omschrijft naar mijn mening, de losheid in de aanleuning die van Loon in dat artikel van SP bedoelt.
Breng je onderarm weer in een hoek, laat 'm zichzelf weer dragen. Je kan nu een even zo licht contact creeren en ook nu voel je een kneepje in je hand doorkomen. Echter, het resulteerd niet automatisch in een beweging, omdat diezelfde losheid er niet is. Dit komt overeen met het achter de loodlijn gevraagde paardehoofd, dat het paard vervolgens zelf daar houdt. De ruiter krijgt geen gewicht in de hand en kan daarmee een lichte aanleuning krijgen. Het PAARD echter moet moeite doen om het hoofd in die positie te houden en nog meer moeite om de hand soepel te kunnen blijven volgen, want door het gemis aan losheid gaat dit niet meer automatisch, maar moet ie de bewegingen coordineren met z'n spieren.
Met de lichte aanleuning voor ruiter EN paard, stelt het paard zich wat kwetsbaar op: Mocht de ruiter een fikse ruk in de mond geven, dan komt dat zwaar aan! De ruiter heeft dus een goede handvoering nodig om het paard het vertrouwen te geven dat ie nodig heeft om zich zo kwetsbaar op te stellen. Een goede handvoering is er dus een die stil staat ten opzichte van de mond. Een vastgezette hand laat het 'losse' hoofd met elke stap tegen het bit aan botsen en een onrustige hand beweegt het hoofd alle kanten uit. Als reactie hierop zal het paard z'n spieren inzetten om de klappen te dempen: weg is de lichte aanleuning.
Met het achter de loodlijn geplaatste hoofd gebruikt het paard de spieren al en dempt zo de (evt) klappen van een mindere handvoering. Het hoofd hangt echter niet ontspannen af en er wordt onnodig energie verspilt met het op een plaats houden van het hoofd. Het evenwicht is echter wat minder fragiel en zal dus minder snel verstoord worden.
Bovenstaande zal duidelijk moeten maken waarom de FEI de neus graag voor de loodlijn ziet: Omdat men een losse aanleuning van ruiter EN paard wilt zien, omdat het wederzijdse vertrouwen en de kunde van de ruiter getoont dienen te worden. Zoals van Loon al zegt, is zelfs neus op de loodlijn (toegestaan na aanpassing FEI regels) al teveel.
Ook kan je eruit afleiden waarom veel mensen hun heil achter de loodlijn zoeken: Het is voor de ruiter eenvoudiger om daar een constant licht contact te behouden.
Het kan natuurlijk nuttig zijn om tijdelijk, kort achter de loodlijn te werken (bijv. bij enorm concentratie gebrek van het paard), maar het streven moet altijd weer naar die wederzijdse lichtheid gaan.
Ook verklaard het misschien wat van het grote succes van de "achter de loodlijn rijders": zij tonen hiermee een stabielere aanleuning in de ring. Dat oogt dan gecontroleerd, en wint het van de fragielere balans van de "voor de loodlijn rijders", maar getuigd van een minder harmonische samenwerking.
Dit is dus mijn beredeneerde 'view' op dit geheel. Ik ben benieuwd wat jullie van deze redenatie vinden!

Denk aan je paard; rij 'm in natuurlijke houding!
Vele wegen leiden naar Rome, maar als je niet weet waar je heen gaat, maakt het niet uit welke weg je volgt. - Q
Les van David de Wispelaere bij Amsterdam? PB me.

laurae

Berichten: 1456
Geregistreerd: 12-02-03
Woonplaats: assen

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 02:05

Als ze onvoorwaardelijk mijn hand volgt, zonder enig protest mijn hulpen opvolgt en ik voel dat de hulpen doorkomen door het hele lichaam. Dan heb ik naar mijn mening nageeflijkheid.

Hele theorethische achtergrond is al gegeven, dit is gewoon wat ik voel als ik nageeflijkheid heb.

cornelie

Berichten: 9349
Geregistreerd: 11-06-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 07:01

Zodra ik het 'machientjes' gevoel heb gevonden ben ik tevreden. Dus als je paard als een goed geolied machientje onder je loopt waarbij de halsspieren ontspannen meeflubberen.
( en de theorie hoe dit te bereiken heeft TS al geschreven Haha! )

caro_vt

Berichten: 3605
Geregistreerd: 02-02-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 09:39

Onder aanleuning verstaan we de CONSTANTE, EVENWICHTIGE TOESTAND tussen paard en ruiter.
échte communicatie zonder stoornissen.

De houding van het paard zal wisselen naargelang de africhting en het niveau.

aanleuning:
zorgt voor een paard dat KALM en VOORWAARTS is,
geeft een rustig kauwend paard met een ontspannen kaak- en nekgewricht,
is een voorwaarts gerichte veerkrachtige aansluiting,
geeft een uitdrukking van tevredenheid en werkwilligheid,
moet gans de proef CONSTANT blijven.

Remember

Berichten: 5898
Geregistreerd: 13-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 09:46

Helemaal met de TS eens..

Een goede aanleuning komt voort uit een losgelaten lichaam dat de hulpen door het lijf door laat 'stromen' waardoor de activatie van de achterhand mooi naar voren door kan komen en je dus de 'energie' cq 'drang naar voren' die je hebt opgewekt zonder obstakels onderweg (aangespannen bovenlijn, helemaal of delen ervan) van voor weer op kunt vangen => aanleuning.

Mijns inziens begint dit allemaal bij het loslaten van het stukje rug achter het zadel. Beginnen met een actieve beweging achter, maar je mag echter nog niet verlangen dat het paard al helemaal ondertreedt (dit kan immers pas als de rug los is!). Door te zorgen dat het eerste gedeelte hals net voor de schoft naar beneden 'kiept of rolt', en vanuit dat stuk ook de hele hoofd/halshouding gaat zakken kun je het moeilijkste stukje rug oprekken (van schoft tot stukje achter het zadel). Een spier kan alleen maar oprekken als hij ontspannen is! Een spier die spant maakt een contractie en wordt hierdoor korter, dus verre van ontspanning (denk dat hier veel verwarring over bestaat...)

Op het moment dat dat stukje ontspant kan het achterbeen ook weer verder ondertreden, dit vanuit hetzelfde 'oprek-principe'. Als het achterbeen onder wil kunnen treden, zullen er bepaalde spieren meer op moeten rekken (ontspannen zijn!) en dit werkt helemaal door tot in de rug, en als je verder gaat kijken tot in de hals/kaak. Als je ergens in de bovenlijn een spanning hebt zitten zul je nooit optimale ondertreding van het achterbeen kunnen krijgen en zonder optimale ondertreding van het achterbeen geen 100% correcte aanleuning.

Denk dat je een heel eind in de buurt kunt komen van de correcte aanleuning, maar denk dat er geen 1 combinatie is die dit constant kan laten zien.

Richtje

Berichten: 13112
Geregistreerd: 29-04-02
Woonplaats: Bunschoten

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 09:56

Percy schreef:
Ik heb nooit eerder een paard gereden wat wel beleerd was voor de wagen maar niet onder het zadel en dat geeft voor mij toch weer een andere dimensie aan het nageeflijk rijden.
Waar kies je dan voor? Toch stug doorgaan zoals het "hoort" of meer dwang erachter zetten?

Ik ken dit paard natuurlijk niet, weet weinig van het karakter en kan dus ook niet oordelen hoe je het bij dit paard moet doen (kan ik sowieso niet trouwens Knipoog)
Ik rijd zelf ook een merrie die al voor de kar liep voor ik begon met haar onder het zadel beleren. Zij had ook het probleem dat ze haar rug gigantisch vastzet, nek erop zet en lekker met dat hoofd in de lucht loopt te hangen. Daarbij nog lang niet voldoende voor het been.
Daarbij heeft zo'n paard natuurlijk een totaal verkeerde spieropbouw om netjes dressuurmatig te lopen. Ik ben veel gaan longeren om de ontspanning er een beetje in te krijgen, en haar te leren dat het niet eng is om te ontspannen. Onder het zadel weinig aan de voorkant gezeten, wel constant rustig vragen en uitnodigen om m'n hand te volgen, maar niet meer dan bij een 'normaal' paard (misschien zelfs wel minder). Langzaam aan begon ze ook onder het zadel steeds wat meer te ontspannen. We zijn er nog lang niet, maar ze durft nu iig in stap en galop haar rug echt los te laten, en ook in draf komen er steeds meer stukjes dat ze het durft. Daarbij probeer ik haar natuurlijk wel constant actief erbij te rijden van achter. Eigenlijk op de normale manier dus, maar met net even wat meer tijd ervoor nemen, wat meer geduld en extra longeren.
Je kan zo'n paard wel van voor naar achter willen rijden, maar het gevolg is dat je een paard hebt dat misschien met het hoofd wel op de 'juiste' plaats loopt, maar waar je geen fijn contact mee hebt, die niet fijn te rijden is omdat ie z'n rug vast blijft zetten enz. Ik denk dat je het paard op die manier eerder nog vaster rijdt, dan dat je naar een ontspannen en soepele manier van rijden toerijdt.

Een ongeluk zit in een klein hoekje - Dan blijft er nog heel veel ruimte over voor geluk

Tyrza

Berichten: 10878
Geregistreerd: 11-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 23-09-04 09:59

Remember schreef:
Door te zorgen dat het eerste gedeelte hals net voor de schoft naar beneden 'kiept of rolt', en vanuit dat stuk ook de hele hoofd/halshouding gaat zakken kun je het moeilijkste stukje rug oprekken (van schoft tot stukje achter het zadel). Een spier kan alleen maar oprekken als hij ontspannen is! Een spier die spant maakt een contractie en wordt hierdoor korter, dus verre van ontspanning (denk dat hier veel verwarring over bestaat...)


Mooi stukje! Juist het eerste gedeelte slaat heel erg op het LDR rijden. Dit is voor Tolstoi bv heel belangrijk, omdat hij heel snel zijn rug spant, waardoor hij vertraagt en in een zelfhouding gaat lopen.

Met losrijden ben ik dus 80% van de tijd bezig om dit lossig en ontspannen te krijgen (het voorbereidingswerk thuis daar gelaten uiteraard).

Remember

Berichten: 5898
Geregistreerd: 13-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 10:19

Tyrza schreef:
Mooi stukje! Juist het eerste gedeelte slaat heel erg op het LDR rijden. Dit is voor Tolstoi bv heel belangrijk, omdat hij heel snel zijn rug spant, waardoor hij vertraagt en in een zelfhouding gaat lopen.

Met losrijden ben ik dus 80% van de tijd bezig om dit lossig en ontspannen te krijgen (het voorbereidingswerk thuis daar gelaten uiteraard).


Maar of je hem echt LDR instelt hangt af van de houding van de rest van de hals. Ik schommel er zo'n beetje tussenin. Stel ze behoorlijk rond in, maar zou het geen LDR noemen (wel eerder LDR als klassiek). Ze is behoorlijk lang in de rug en dat resulteerd snel in 'uit elkaar' lopen. Voorwaarts-neerwaarts zou hier alleen maar aan bijdragen, waardoor ik nog meer moeite zou moeten doen om haar bij elkaar te houden. Door het eerste stukje hals te laten kiepen en haar van daar uit de rest van haar hals te laten ronden en dragen tijdens het dalen is ze veel bewerkbaarder.

Je ziet heel vaak dat paarden het bovenste deel v/d hals wel ronden, maar in het stukje net voor de schoft niet dalen/rekken, terwijl dat stukje juist het belangrijkste is! Eerst dat stukje, dan de rest... Zonder dat stukje op te rekken kom je nooit aan bij het stukje rug onder en net achter het zadel, wat dus imo juist het belangrijkste stukje is. En of je vanuit dat 'kiepende' gevoel LDR, klassiek, er tussenin of heel anders verdergaat hangt er volgens mij puur vanaf wat voor paard je onder je kont hebt.

(voordat hier weer een hele discussie over klassie vs ldr op gang komt Knipoog )

Richtje

Berichten: 13112
Geregistreerd: 29-04-02
Woonplaats: Bunschoten

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 10:26

Remember schreef:
Je ziet heel vaak dat paarden het bovenste deel v/d hals wel ronden, maar in het stukje net voor de schoft niet dalen/rekken, terwijl dat stukje juist het belangrijkste is! Eerst dat stukje, dan de rest... Zonder dat stukje op te rekken kom je nooit aan bij het stukje rug onder en net achter het zadel, wat dus imo juist het belangrijkste stukje is.

Dat is idd precies wat die merrie van mij ook doet. Ze wil na een tijdje wel mijn hand volgen, maar laat daarbij dat eerste stukje (nog) niet los. Ik heb een beetje het idee dat ze nog niet alles durft los te laten, hoe kan je hier dan toch het beste naar toe werken? Of hoe kan je dit bevorderen aan de longe?

Een ongeluk zit in een klein hoekje - Dan blijft er nog heel veel ruimte over voor geluk

Remember

Berichten: 5898
Geregistreerd: 13-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-09-04 11:00

Richtje schreef:
Dat is idd precies wat die merrie van mij ook doet. Ze wil na een tijdje wel mijn hand volgen, maar laat daarbij dat eerste stukje (nog) niet los. Ik heb een beetje het idee dat ze nog niet alles durft los te laten, hoe kan je hier dan toch het beste naar toe werken? Of hoe kan je dit bevorderen aan de longe?


Ik heb dat probleem ook gehad, merrie was té veel voorwaarts-neerwaarts ingereden en liet daarbij dat stukje ook niet los. Ze had daarbij zeg maar niet geleerd de juiste aanspanning op te zoeken, zodra je een fijne aanleuning zocht blokkeerde ze, ze was veel te los in de hand. Moeilijk om zo uit te leggen wat we eraan gedaan hebben, maar zal het toch proberen...

Omdat ze voor 'teveel' ruimte kreeg kon ze haar hals oprekken zonder het eerste stukje mee te bollen. Je zou kunnen zeggen dat haar hals pas 15cm na de schoft begon, want vanaf die plek liet ze wel los. Op het moment dat je dus die denkbeeldige 15cm begrenst moet ze om haar hals nog te kunnen ronden en oprekken dus wel het eerste stukje meerekken. In het begin werd ze dan ook heel zwaar in m'n hand, want ze wilde zich er naar voren uitdrukken. Daar hebben we even doorheen moeten rijden en nu heeft ze 'geleerd' dat door als het ware over haar schoft naar voren te kiepen (heb hier een heel duidelijk handgebaar bij, maar gaat zo lastig vanachter een schermpje Haha! ) het eerste stukje hals los te laten en van daar uit de rest van haar hals te dragen. Op dat moment zie je ook echt de bovenste halsspier aanspannen over de gehele hals, en niet alleen dat 'kapje' net voor de nek. Wel heel belangrijk dat je hierbij veel blijft schakelen om het achterbeen actief te houden en te controleren of het 'duwen' in de hand niet het bit vastpakken is (zit nogal een verschil in). En ook door dit schakelen wordt het duwen weer minder en wordt ze weer lichter in de hand, van hieruit zou ik dan weer kunnen laten zakken en iets ronder instellen, of juist richting halsstrekken zonder dat ze de 'ontspannen' aanspanning in de bovenlijn verliest.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Merell123 en 2 bezoekers