Geplaatst Het begon in eind januari 2002, ik ging samen met een vriendin kijken bij iemand voor een verzorgpony, we moesten er apart €25 voor betalen voor 1 vaste dag per week... Erg veel, eerlijk gezegd weet ik dan ook niet waarom ik erop in ging... maar goed... daar op de stal aan gekomen (hier in Houten) zag ik een man en een meisje en een tinker... toevallig ben ik echt helemaal verzot op tinkers dus ik vond het echt geweldig... We vroegen aan hem of hij ons kon helpen, we konden die vrouw van die pony namelijk niet vinden. Toevallig was er nog een pony met dezelfde naam als waarvoor we kwamen en bracht hij ons daarnaar toe. Die vrouw heette niet hetzelfde dus het was haar niet. Die man zei toen dat hij ook nog wel verzorgers nodig had voor zijn 2 tinkers. Hij had er al 1, Myra, dreadlokje van bokt, zo heb ik haar leren kennen. En hij hoefde er ook niks voor... en tja... we mochten zo vaak komen als we wilden.. klonk dus echt helemaal geweldig.
Maar goed, later toen die vrouw er was zijn we mee gegaan naar haar pony, maar het klikte niet echt en het leek ons gewoon niet echt iets. Dus gingen we terug naar die man met de vraag of het aanbod nog gold... en ja hoor
wij echt helemaal happy het was dan ook echt super die eerste paar weken, gezellig met z'n drieen, ik myra en die vriendin. We maakten al allemaal plannen om dingen samen te gaan doen, die vriendin te leren rijden (ze had nog nooit les gehad) enz. Nu konden we alleen nog niet rijden. De ene tinker (waar dit verhaal voornamelijk om gaat) was Jena, Jena was drachtig van een tweeling en was al bijna uitgerekent. De andere tinker was Sunny. Zij was door haar vorige eigenaar (voor zover ik heb gehoord) mishandeld en was heel erg schuw. De enige die een beetje dichtbij kon komen was Myra 
Een paar weken later was Jena aan het kegelen
we waren echt zo benieuwd wanneer ze zou bevallen en of het goed ging natuurlijk.... je weet maar nooit met een tweeling. 1 avond hebben we daar met z'n allen in de kou tot 10 uur op het hooi gezeten. De eigenaar had een camera meer genomen en die bovenin een hoek van haar stal vast gezet, wel zo dat we konden zien of ze iets deed. Twas echt ijskoud maar we hadden met z'n drieen erg veel lol. Nog steeds gebeurde er niks. Later kwam er een dierenarts langs en besloten ze haar toch maar mee te nemen naar de Uithof.... om een lang verhaal kort te maken: de veulens hebben het beiden niet gered 
. Het waren een hengstje en een merrie. De merrie was blijkbaar al een tijdje dood, en daardoor was het hengstje vergiftigd. Deze leefde overigens nog, maar ze hebben besloten hem in te laten slapen. Als ze het niet zouden doen zou hij nog steeds niet lang blijven leven.Toen Jena weer gezond terug stond op stal waren we met zn allen van plan om de zadelkamer op te knappen... We zouden dit de volgende dag doen.....
We kwamen daar aan... paniek... Sunny was weg... meegenomen door dr oude eigenaar.... het was niet rustig gegaan., sunny liet zich amper aanraken, laat staan in een trailer zetten.... overal lagen haren en in de losgooibak stonden bandensporen van de wagen... Jena had ook een klap gekregen, ze had een snee in dr neus... Sunny was haar vriendinnetje, en nu was ze alleen... Die dag was echt verschrikkelijk... arme sunny... ik heb gehoord dat ze is overleden door de stress
maar weet niet zeker of het waar is... De eigenaar wilde Jena ergens anders plaatsen, in de angst dat die man terug zou komen voor haar... allemaal stallen in de buurt af gezocht... nergens plek.. uiteindelijk eentje gevonden in Odijk
Ze zou er de volgende dag heengaan...Om weer een lang verhaal kort te maken, ik kreeg later te horen dat ze daar toch niet heen was gegaan, maar naar Harmelen... kvond het echt verschrikkelijk!! Een tijd later kwam ik erachter dat ze wel in Odijk stond... maar de eigenaar dacht dat ik net zoals die vriendin van me was (dacht alleen maar aan jongens en dacht dingen te weten over paarden, ben overigens ook niet echt meer met haar bevriend) en wilde niet zulke meiden als verzorgers... Ik had met Myra gesproken (die deed haar nog steeds) en kmocht van de eigenaar een keertje mee naar Jena. Nou... vanaf dat moment verzorgde ik haar weer.
't Was daar super!! 't Rijden gingen super! en ze was zooo lief en knuffelig! Ik kwam maandag, vrijdag, zaterdag en zondag. Ook nog een tijdje op dinsdag. In het weekend zat ik er echt van 9 uur tot 6 uur. En in de vakantie kwam ik zo vaak als ik kon. Die tijd was echt geweldig!
Later kreeg ik te horen (na bijna een jaar) dat de eigenaar ging verhuizen.... en Jena ging mee.... k kon t niet geloven.. mn meissie ergens anders heen.... gelukkig heb ik van mn vader een pasje dat k gratis kan reizen dus k ging er op zaterdag nog naar toe. Aangezien ik nu nog maar 1x in de week erheen kon en ik wel wat meer met paarden wilden bezig zijn ging ik op zoek naar een verzorgpony erbij. ZO vond ik Devlin
ik doe hem nu nog steeds en k ben echt super super dol op hem 
Maar Jena blijft een plekje in mn hart hebben, elke keer als ik tinkers zie die op haar lijken moet k gelijk aan dr denken, en aan hoe het was.... In het begin was het wel leuk bij Jena daar. Maar ik kon maar zo weinig komen, en Jena werd weinig gereden waardoor ze bij mij erg druk was. Later is ze weer verhuisd, de manege waar ze op stond was namelijk niet echt ideaal. De mensen van de manege zelf deden niet altijd even aardig, met een aantal mensen daar op stal met eigen paarden kon ik het wel goed mee vinden.... ik werd ook echt helemaal gek van al die pennymeisjes daar, ze bleven maar om Jena heen hangen. Terwijl ik graag mijn tijd alleen met haar wilde hebben. Op die andere stal heeft ze ook niet zo lang gestaan. Het was daar wel gezellig. Het stond aan het bos en je kon er heerlijk rijden. De mensen waren er ook heel aardig.
Maar de eigenaar ging weer verhuizen, naar het huis van z'n vriendin. Om daar te komen moest ik 2 uur reizen met trein en bus. Dus het werd vaak de zaterdag om de week. Ik vond het echt verschrikkelijk dat ik haar zo weinig kon zien. Op deze stal was ze echt zo ongelooflijk druk en het rijden ging ook heel slecht... niet normaal gewoon... Jena was totaal veranderd... ze was niet meer de oude zoals toen in Houten en Odijk... ik zou zo graag terug willen naar toen. Soms kon ik 3 weken niet komen. En toen ik de eigenaar een keer op msn sprak bleek dat ze naar een westerntraining was gegaan.... was me niet eens verteld
nu stond ze nóg verder weg ik ben toen maar gestopt... k kon haar gewoon niet verder volgen... hoe graag ik het ook had gewild... zo vaak heb ik gehoopt dat hij haar hier in de buurt zou zetten, maar nooit gebeurde het, ookal zei hij van wel... Hij had het er wel vaker over om haar te verkopen, omdat hij het gewoon niet redde. De eerste keer dat hij hierover begon was een paar weken nadat ze als eerst was verhuisd, toen ik nog maar 1x in de week ging.... kwist niet wat ik hoorde... ik zat op de fiets en heb de hele weg gehuild... thuis ook nog behoorlijk lang.... kstortte gewoon in.... het gebeurde alleen niet..... Een tijdje geleden kreeg ik dus te horen dat ze verkocht was. Iemand op de westerntraining had haar gezien en wilde haar heel graag kopen... en dus... weg was ze... Hij zei dat ze naar België was gegaan. Laatst heb k weer viavia gehoord dat ze weer in Nederland is..... Ik heb al een advertentie bij marktplaats gezet dat ik haar zoek... ik wil echt zoooo graag weten waar ze is.... kmis haar gewoon echt zo erg....
Hier 2 fotootjes van ons samen
Sorry voor het lange verhaal... maar ik moest even m'n hart stortten.... Ik weet niet of de eigenaar op bokt zit (hij heeft zich wel aangemeld, maar ik weet niet of hij nog weleens rondkijkt hier) maar als hij dit leest.... alsjeblieft.... laat me weten waar ze is
Kuzz Jenni
