Geplaatst 
Zoals sommige al weten, schrijf ik graag verhalen.
Voorheen deed ik dit altijd over paarden, en werden het vaak Penny-verhalen. Nu heb ik iets heel anders, gewoon meer real life. Uiteindelijk hoop ik dat oóit een boek van mij in de winkels verschijnt. Ik ben er nog lang niet, maar door middel van te oefenen kom ik er heus wel 'n keer. Pak een lekker glas drinken, koekje erbij.. En lees met veel plezier mijn verhaal! Als je iets opvalt wat beter kan, vertel het me! Ik sta open voor commentaar míts het wel een beetje leuk blijft.
Dit is overgens een heel ander verhaal dan die ik net ook heb geplaatst. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 1
‘Mijn besluit staat vast,’ zegt Tanja. ‘Draai er nou maar niet om heen. Ik wil. En ik ga!.’
Vast beraden loopt Tanja de trap op, richting haar kamer, waar ze zich op haar bed laat neer ploffen. Die ouders ook altijd. Waarom doen ze nou toch altijd zo moeilijk? Waarom snappen ze niet dat ik wil emigreren? Of ze willen het gewoon niet snappen. Tanja slaakt een diepe zucht. Ze heeft altijd al gezegd, als ze oud genoeg is, dat ze zou gaan emigreren. Het is altijd al een grote droom geweest van haar. En nu is ze eindelijk twintig, heeft ze genoeg geld, gaan haar ouders moeilijk doen. Tanja loopt naar de badkamer, draait de kraan van de was tafel open, en maakt haar gezicht nat. Ze bekijkt zichzelf in de spiegel. De mooie Tanja, met haar mooie blonde haren, elegante lange benen, mooie blauwe ogen, maatje 36, is veranderd in een zombie. De wallen staan dik onder haar ogen. Haar mooie blonden haar hangt in pieken langs haar dunne gezicht. De laatste periode heeft ze zoveel ellende mee gemaakt. Haar relatie met haar vriend is sinds kort uit gegaan. Hij was haar alles. Haar steun. Maar na 2 jaar, kon Erik het niet laten om met iemand anders het bed in te duiken. Het was verschrikkelijk om het uit te maken met Erik. Maar ze kon het maar niet verdragen. Steeds zag ze het weer voor zich; Erik met een andere vrouw. Verschrikkelijk. Er glijdt een traan langs haar gezicht. Ruw veegt ze haar traan weg. Ze pakt een zakdoek, snuit haar neus is goed en loopt weer naar haar kamertje. Ze stopt haar nieuwe CD van de Top 40 in haar CD- speler en zoekt haar lievelingsliedje op. Al zingend pakt ze haar koffer in. Over twee dagen is het al zover. Dan gaat ze voor zes maanden naar Turkije. Daarna komt ze nog even terug om naar haar familie te gaan, en als alles goed gaat, gaat ze na een poosje weer terug naar Turkije. Tanja zet haar radio uit. Ze doet haar koffer dicht. Het meeste zit er al in. Nog een paar kleine dingen, en ze kan er tegen aan! Tanja loopt naar beneden. ‘Sorry mam, maar je moet er maar aan wennen. Ik ben nu oud en wijs genoeg. Ik kan nu heus wel op me zelf letten.’’ Ze ziet de tranen in haar moeders ogen. Tanja loopt naar haar moeder toe, en slaat een arm om haar heen. ‘Ik kom nog wel terug hoor! Het is maar voor zes maanden, en dan kom ik weer eventjes terug’.
‘Ik weet het lieverd,’ Mevrouw Zeilstra snikt, en loopt naar de keuken. ‘We eten vanavond je lievelingseten schat,’. En ze wijst naar de kokende pan met spaghetti, die op het fornuis al staat te pruttelen. ‘Dank je wel mam,’. En ze geeft haar moeder een dikke knuffel. ‘Ik ga nog even gauw naar Claudia en Nick, ze vroegen of ik nog even langs wou komen. Ik ben zo weer terug.’ Nog voordat Mevrouw Zeilstra iets kon zeggen, liep Tanja de deur uit.
‘Yowh Turkje!’. Claudia komt lachend op haar af gerent. Tanja moet lachen. Wat een gekke meid is die Claudia toch ook, als ze haar niet had! ‘Hé gek!’. Ze omhelzen elkaar. ‘Wat ga ik jou missen, gek!’’ Tanja zucht. ‘Zeg dat nou niet, Tan! Je bent er nog twee kleine daagjes, en die gaan we nog even gezellig maken!’. Claudia lacht. ‘Ja, we gaan er nog wat leuks van maken,. Is Nick er niet? Het is toch niet uit hé?’. Tanja kijkt geschrokken naar haar beste vriendin. Die geruststellend terug kijkt. ‘Nee, natuurlijk niet gek. Die staat zich uit te sloven in de keuken. Hij is aan het koken.’ Claudia kijkt naar het verbaasde gezicht van haar vriendin. ‘Haha, dat verwacht je niet hé. We hadden een weddenschap, en die heeft hij verloren. Nu moet hij voor straf een hele week koken.’ Claudia glundert. ‘Dat doe je goed,’ Tanja lacht. Samen lopen ze het gezellige huis binnen van Claudia en Nick. Het is heel sfeervol ingericht. Allemaal romantische lampen, en mooi kleurrijk. Het is geen groot huis, maar het is groot genoeg. ‘Há, die Nick! Wat hoorde ik nou jongen? Weddenschap gehad? Tja, ik kon het je ook wel vertellen, dat je die sowieso niet wint van Clau.’ Tanja lacht. Nick kijkt om. ‘Ja, lach jij maar’. En hij steekt zijn middelvinger op. Ze lachen. ‘Blijf je trouwens eten’? Vraagt Nick. ‘Nee, bedankt. Mamsie heeft lekker spaghetti gekookt’. Dat scheelt jou weer een hoop werk Nick’.
De volgende ochtend werd Tanja al vroeg wakker. De zon scheen fel de kamer in. Tanja wreef in haar ogen, en gaapte. Ze kijkt naar de klok. Ze probeert de tijd te onderscheiden, maar door het felle zonlicht ziet ze er niet veel van. Het is half acht, of half negen. Nog veel te vroeg. Morgen zit ze al in het vliegtuig. Op naar Turkije, voor zes hele maanden. Opeens moet ze aan Erik denken. Wat gaat ze hém missen zeg. Maar ja, hij kon niet van die andere vrouw afblijven. Het stelde niets voor zei hij, het was eenmalig. Maar Tanja kon het niet. Ze heeft hem een kans gegeven, maar telkens als ze zoenden, zag ze Erik met een ander. Een wildvreemde. Iemand die hij amper kende. Iemand waarvoor hij haar liet schieten. Tanja voelt de tranen in haar ogen prikken. Het zit haar ook niet mee. De jongen van haar leven was hij. Met hem wou ze oud worden. Ze hadden het zelfs al over kinderen gehad, een eigen huis. En op één avond, viel alles in het water. Erik is wel zo eerlijk geweest het te vertellen. Ze was hem er ook heel dankbaar voor, maar het deed haar zo zeer. Ze kon niet meer verder. Het was over. Tanja gaat recht op zitten in haar bed. De tranen stromen over haar wangen. Ze veegt ze af, maar het heeft geen nut; ze komen steeds weer terug. Tanja gaat naar de toilet, en loopt daarna richting de douche. Even afkoelen. Ze voelt de warme stralen over haar lichaam lopen. Ondanks de warme stralen, rilt ze. Ze droogt zich weer af, en glijd weer in een schone pyjama. Het is nog veel te vroeg, en ze stapt weer in haar bed. Ze gaat liggen, en pakt haar honden knuffel bij haar. Iets waar ze aan gehecht is. Een super mooie Herdershond. Ze heeft het van haar moeder gekregen, toen ze zo’n jaar of tien, elf was. En sinds dien zijn Rollo – de lieftallige knuffelhond – en Tanja onafscheidelijk. Ze sluit haar ogen. Erik’s hoofd vliegt voorbij. Zijn mooie groen, blauwe ogen. Met zijn mooie zwarte haren. Zijn heerlijke parfum. Ze spert haar ogen wijd open. Niet aan denken, zegt een stemmetje in haar hoofd. ‘Doe het nou niet, vergeet hem. Hij heeft iets gedaan wat niet goed valt te praten is.’ Tanja draait zich op haar buik, en legt haar kussen op haar hoofd. Ze word gek van die stemmen in haar hoofd. Dat heeft ze wel vaker. Steeds twee verschillende stemmen in haar hoofd. De ene stem is haar angst voor de waarheid. Iets waar ze niet aan toe wilt geven. De ander is een stem, die haar gevoel uit spreekt. Iets dat zei wilt geloven. ‘Geef hem nog een kans, Tanja. Hij was dé jongen waarvan jij droomde. Hij bood zijn excuses aan. Wat wil je nog meer? Hij heeft niets met die andere vrouw’. Tanja zucht diep. Ze word gek van haar zelf. Ze gaat recht op zitten, en besluit om achter haar computer te gaan zitten. Slapen lukt toch niet meer.
’S Avonds had de hele familie Zeilstra nog even met elkaar gegeten in een leuk restaurant. Als afscheid. Het was een erg emotioneel afscheid. Bijna iedereen was er. Behalve haar opa en oma van haar vaders kant. Die hoefde ze voorlopig niet meer te zien. Wegens wat problemen tussen haar ouders, en de ouders van haar vader kant waren er dingen gebeurd die ze niet accepteerde van haar opa en oma. Gelukkig waren de ouders van haar moeders kant er wel. Twee hele lieve mensen, waar ze zielsveel van houdt. Zulke goede mensen. Het was een geslaagde avond. Ze beloofde nog aan haar opa en oma, om op de dag dat ze vertrok nog langs te komen.
Tanja lag net lekker te slapen, toen de wekker af ging. ‘Verdomme,’ Tanja zuchtte. Ze keek op haar wekker, die nog een scherp geluid maakte. Half zeven. Ze zucht nogmaals, veel te vroeg nog. Maar ze had opa en oma belooft nog even langs te komen, en voor haar opa en oma, staat ze wel een paar uurtjes eerder op. Ze stapte onder de douche, maakte zich op, kamde haar haren mooi en deed nog wat glimmende lipgloss op. Ze bekeek zichzelf in de spiegel. De wallen waren gelukkig al verdwenen, ze zag er goed uit. Het was lekker weer, dus had ze een leuk rokje aan gedaan, waardoor haar mooie elegante bruin getinte lange benen tevoorschijn kwamen. Een leuk sportief truitje erboven – Waardoor haar borsten, met haar cup-c er goed in uit kwamen, -
Nog geen halfuur later stond ze bij haar opa en oma voor de deur, waar ze hartelijk werd ontvangen.
Hoofdstuk 2
‘We zijn mooi op tijd,’ zegt Tanja, als ze Schiphol binnen lopen. ‘Ja, wat dacht jij dan,’ zegt Nick. ‘We laten jou echt niet te laat komen hoor,! Alhoewel, we hadden dat beter wel kunnen doen, zodat je nog wat langer hier bleef’. Nick grinnikt. ‘Leuk geprobeerd Nick, maar ik ben nu al zo dichtbij, nu kan niemand me meer tegen houden.’ Zegt Tanja. Ze kijkt naar haar moeder, daarna naar haar opa en oma. Ze hebben het er moeilijk mee, haar vader houdt zich groot, maar ze ziet aan hem dat ie het er moeilijk mee heeft. Ze nemen afscheid van elkaar, en Tanja loopt door de douane. Met tranen in haar ogen, gaat ze bij een restaurantje zitten. Ze pakt haar boek uit haar tas,. En bladert er wat door heen, ze heeft helemaal geen zin om hier zielig een boekje te gaan lezen. Ze doet haar boek weer in haar tas, en pakt een bagage karretje. Ze legt haar tas erin, en begint wat te wandelen door Schiphol. Ze loopt een parfum winkel in, en trakteert zichzelf op een Dolce&Gabanna luchtje. ‘Op een nieuw begin,’ zegt Tanja. En ze houdt het luchtje in de lucht, net alsof ze biertje omhoog houdt.
Na een reis van drieënhalfuur, beland het vliegtuig eindelijk op de luchthaven in Bodrum. De passagiers klappen, ik heb geen zin, en klap niet mee. Ik ben moe, en ben blij dat we eindelijk geland zijn. Ik pak me bagage, en loop richting de deur, eenmaal buiten aangekomen, moeten we instappen in een busje. Nog geen minuut later zijn we op de lucht haven.
Niet veel later heb ik mijn koffer, en zoek ik de bus van Sunrise. Zoekend kijk ik om me heen, waar is die verdomde bus!? Met mijn beste engels probeer ik het te vragen, aan de eerst komende passagier. ‘Sorry, Where is the bus from Sunrise?’. De man wijst naar rechts. Waarschijnlijk begrijpt ie me niet, maar ik loop toch naar rechts. Ik bedank de man, en zoek de bus. Hij had gelijk, de bus was inderdaad niet ver weg.
Na een lange busreis van anderhalfuur, komt mijn Hotel in zicht, waar ik me een maand zal gaan vertoeven. Ik check me in, en krijg eindelijk mijn kamer.
De volgende ochtend wordt ik al vroeg wakker. Ik heb het nog zes uur zien worden, uiteindelijk ging ik er maar om half acht uit, ik kon niet meer slapen. Ik loop naar het raam, open de gordijnen. De zon schijnt al fel, het doet pijn aan mijn ogen. Toch blijf ik staan, en kijk naar buiten. Dit is mijn tijdelijke woning voor een maand, in die tussentijd ga ik op zoek naar een echt huis. Ze loopt wat rond in haar woning. Het is een redelijk grote kamer. Er vind een soort woonkamer plaats., slaapkamer, klein keukentje en een badkamer met douche en bad. Ze neemt een douche, kleedt zich aan, maakt zich mooi op, en loopt naar buiten. Met haar mooie – bruin getinte - lange elegante benen, passeert ze voorbij. De Turken kijken haar na. Ze ziet er goed uit, mooie schoenen met hakken aan, kort stoer rokje, en een sexy truitje. Ze lacht vriendelijk naar de mensen.
Ondertussen kijkt ze rond, voor een baantje. Uiteindelijk belandt ze bij de ‘’Kids Club,’. Een Nederlandse club, die mensen zoeken om de kinderen bezig te houden. Dat sprak haar wel aan, en ze ging er op af. Niet veel later had ze informatie, én een sollicitatiebrief. Tevreden liep ze richting huis. Ze had nog helemaal geen zin om naar haar kamertje te gaan, en liep richting de bar. Ze ging zitten en bestelde een Wodka cola. Tegenover haar, zat een mooie jongen, met blonde haren en blauwe ogen. Ze keek hem aan. Hij keek terug. Gauw keek ze de andere kant op.
‘Hello, beautiful girl, Can I help you?’. Het was Ali, de bar man. ‘No, Thank you Ali!’. Ik zie de blonde jongen steeds meer deze richting opschuiven. Net zolang tot hij eindelijk naast mij zit.
‘Hello,’. Zij de blonde jongen. Ik groet hem, en kijk verder niet veel op van deze verschijning. De jongen blijkt interesse te hebben, en praat vrolijk verder. Ik wordt er zelf een beetje geïrriteerd van. Wat moet ie van me?. “How are you?,’ vraagt de jongen. ‘I’m fine, thank you! How are you?’ beleefd geef ik hem mijn antwoord. De jongen wordt steeds enthousiaster. ‘I’m fine, bud a little bit tired’. Ik ga er niet verder op in. We zijn tenslotte allemaal wel eens moe toch? Ik bestel bij Ali nog een Wodka cola en staar weer voor me uit. In mijn ooghoeken zie ik de blonde jongen naar me staren. Tenslotte vraag ik hem nog zijn naam. ‘My name is Desmond, and youre’s ?’. ‘My name? ‘Tanja,’. Desmond, is dat niet een redelijke Nederlandse naam?. Ach, ik vraag het hem gewoon. ‘Desmond, is a dutch name?’. De jongen lacht. ‘Ja, dat is waar. Helemaal goed geraden!’.
Ik heb nog een leuk gesprek met Desmond, en ga weer richting mijn hotel kamer. Waar Desmond mij afzet.
Hoofdstuk 3
‘Hey meisje, Hey meisje, meisje! Hey prutsmuts!’. Verschrikt wordt ik wakker. ‘Lieve hemel.. ook goedemorgen’. Ik zoek mijn mobiel. Ik heb een sms bericht gekregen. Met veel moeite kom ik overeind.
‘Goedemorgen Tanja! Ik hoorde van je ouders dat je voor zes maanden in Turkije bent. Ik ben langs je huis geweest, ik wou even met je praten. Gewoon weten hoe het met je gaat. En toen hoorde ik opeens dat je in Turkije zit. Waarom zo ver? X Erik’.
Erik?! Wat moet Erik opeens van me? Hij kwam sinds het uit was nooit meer bij me langs. Een tinteling van opwinding vliegt door haar maag. Hij laat wat van zich horen! Hij wilt weten hoe het met me gaat. Antwoorden?
‘Dag Erik.. Van jou heb ik echt geen smsje verwacht… Hoezo dat zo opeens?’.
Nee. Dit kan ik niet versturen. Hoe moet je iets versturen naar je ex zonder te laten merken dat je nog iets voor hem voelt?
‘Dag Erik. Klopt ik zit voor zes maanden in Turkije. Je weet dat ik dat plan altijd al had, vandaar dat ik er nu ben. Tanja’.
Zal ik dit versturen? Ik lees de zin nog een keer. Helemaal gevoelloos, gewoon een simpel informatief berichtje. Super. Ik verzendt het bericht.
Ik kruip weer terug in mijn bed. Zet de tv aan en kijk aandachtig. Gelukkig zijn er ook Nederlandse programma’s te zien. De herhaling van Goede Tijden, Slechte tijden is bezig. Gister heb ik het niet meer kunnen kijken, omdat het toch nog laat werd gisteren. Eigenlijk had ik geen zin in gezelschap maar ik kon Desmond niet voor de deur laten staan. We hadden een goed gesprek. Iets trekt me tot hem aan. Misschien zijn manier van praten, het voelt zo vertrouwd. We hadden nog de film gekeken ‘Alles is liefde’. De nummer één film in Nederland. Een erg leuke film, alleen achteraf was de film wel leuker geweest als je heerlijk met je vriendje op de bank zat. Zijn armen om mijn middel..
‘Hey meisje, Hey meisje, meisje, Hey prutsmuts!’. Alweer schrik ik van het melodietje. Eén nieuw bericht van Erik. Nieuwsgierig open ik het bericht.
‘Ik wist idd dat je van plan was te gaan.. Maar waarom zo snel? Kon je niet even wachten? Nou moet ik je nog meer missen. X
Nog meer missen? Wat bedoelt hij daar mee? Gauw antwoorden.
‘Nog meer missen?’,
‘Ja’.
‘Goh, wat antwoordt je weer veel Erik’. Ik laat het hierbij. Als hij me wat wilt vertellen stuurt hij heus nog wel wat.
‘Hello Ali!’.
‘Hello Tanja, Can I help you?’.
‘Yes, one coca cola, please’.
‘Okey, one cola for this beautiful girl’.
‘Thank you, Ali’.
Ik loop naar het strand en ga lekker liggen op een strandbedje.