Geplaatst 
Zoals sommige al weten, schrijf ik graag verhalen.
Voorheen deed ik dit altijd over paarden, en werden het vaak Penny-verhalen. Nu heb ik iets heel anders, gewoon meer real life. Uiteindelijk hoop ik dat oóit een boek van mij in de winkels verschijnt. Ik ben er nog lang niet, maar door middel van te oefenen kom ik er heus wel 'n keer. Pak een lekker glas drinken, koekje erbij.. En lees met veel plezier mijn verhaal! Als je iets opvalt wat beter kan, vertel het me! Ik sta open voor commentaar míts het wel een beetje leuk blijft.
Hier mijn andere verhaal;
[CB] [VER] Ook titeloos; Neem de tijd & lees gezellig mee!
---------------------------------------------------------------------------------------------
Vrijdag 30 oktober
Sabrina
Ik betaal mijn Dolce & Gabbana tasje en loop de winkel uit. Tevreden kijk ik naar mijn tas waar mijn nieuwe tasje in zit verstopt. Ik zet de pas erin, en verschuil me dieper in mijn jas. Het is koud, steenkoud. Zoekend kijk ik om me heen, in de hoop een café te zien, om daar heerlijk te gaan genieten van een overheerlijke warme chocolademelk mét verse slagroom. Bij de gedachten alleen al, begin ik te kwijlen. Mijn mond is droog, ik probeer het droog te houden, doormiddel van bewegingen met mijn tong over mijn mond. Het maakt niet uit, het blijft droog. Ik word er naar van. Ik moet drinken, en wel nú Ik versnel mijn pas, en loop zoekend door. Niet veel later kom ik langs een café, 'Het Kopeltje,'. Nieuwsgierig kijk ik naar binnen. Het ziet er knus uit, maar erg gezellig kan je het niet noemen, er zitten slechts vijf mensen. Toch ga ik naar binnen. Ze zullen hier vast wel mijn lekkere chocolademelk met slagroom hebben. Ik neem plaats aan een klein - maar groot genoeg tafeltje voor mij alleen - en bestel een warme chocolademelk mét slagroom.
De tafel naast mij is bezet door twee heel jonge meiden. Ik kijk ze aan. De meiden zijn druk in gesprek, en merken niet dat ik hun zit aan te gapen. Ik vang verschillende woorden op van hun gesprek. 'Tampon, maandverband, uitgaan, huisarrest, en schoolwerk'. Ze zullen vast een heel boeiend gesprek hebben, voor op de vrijdagmiddag. Om niet op te vallen, richt ik me weer op mijn chocomelk. Ik neem een slok, en richt me weer op de meiden, die ik nu over hun 'eerste liefde' hoor praten. Hoe oud zullen ze zijn? Ik schat een jaar of achttien.Ik grinnik. Ze kijken geschrokken en verbaasd naar me.
'Binnenpretje,' is waarmee ik hun blik beantwoord. Ze glimlachen, en richtten hun weer op het gesprek over je 'eerste liefde'. Ik denk na. Wie was mijn eerste liefde? En had ik die al op mijn achttiende? Ik heb verschillende relaties gehad, maar of daar mijn ware liefde bij zat? Tom, ja daar was ik gek op! Ik neem nog een slok van mijn inmiddels koud geworden chocolademelk. Ik zucht. Die jongen was perfect. Maar toen we een jaar een relatie hadden, heb ik het uitgemaakt. Heel flauw; door een simpel smsje te versturen.
- 'Sorry, maar het gaat niet meer.'. -
Daarna heb ik een poos niets meer van hem gehoord. Tot op de dag van vandaag, heb ik nog steeds spijt van mijn sms. Hij heeft nu een ander, en is dolgelukkig. Hij heeft nu een hartstikke lieve vrouw. Ik zit hier, alleen, zessentwintig jaar oud en vrijgezel. Ik voel een wanhopig traantje prikken in mijn oog. Ik kijk naar de tafel waar de meiden zaten, die inmiddels leeg is. Ik heb het niet eens gemerkt, zo was ik in gedachten. Het word druk in 'Het Kopeltje,' een groep jonge Ajax supporters komt binnen gelopen. Aan hun enthousiasme, en gebrul valt af te lezen dat Ajax gewonnen heeft. Ik pak me spullen en loop naar de bar om vervolgens te gaan betalen.
'Dag dame, wat zit je haar leuk!' een fanatieke supporter komt naar me toe gelopen. Ik glimlach vriendelijk, maar hoef verder niets van hem. De andere supporters gieren het uit, op één na. Hij valt me op. Hij zit gewoon rustig een biertje te drinken, en praat wat met andere. Als hij me aankijkt, geef ik hem een dikke knipoog, waardoor de ajaxieden helemaal uit hun plaat gaan. Ik kijk de jongen aan die een gesprek met mij wou gaan voeren, en lach stiekem naar hem. Met grote passen loop ik naar buiten. Ik maak me jas wat dichter, en kruip er zoveel mogelijk in.
Eenmaal thuis aangekomen , kom ik erachter dat ik maandverband ben vergeten te halen. 'Stomme trut' vloek ik tegen mijzelf. Met veel tegenzin trek in mijn schoenen en jas weer aan. Ik bekijk mijzelf in de spiegel. Mijn gezicht is bleek, en onder mijn ogen zitten supersonische grote wallen. Ik spuit nog een lekker luchtje op, en vertrek.
Ik besluit de auto te nemen, terwijl de Super nog geen vijf minuten lopen is. Hoe minder mensen mij zien, hoe beter.
Na flink omgereden te hebben - de weg was afgezet - kom ik eindelijk aan bij de Super. Misschien was lopen toch een betere optie geweest. Ik spurt de winkel door, op zoek naar maandverband. Eenmaal aangekomen bij de afdeling waar het maandverband staat, bestudeer ik élk merk. Libresse, Always, Kotex, en nog vele andere merken. 'Libresse voor een heerlijk en zacht gevoel'. Ik grinnik. Hoe kan het heerlijk zijn? Het is toch vreselijk om elke maand ongesteld te moeten wezen? Ik besluit Libresse te nemen. Ik kijk op mijn horloge, die 19.30 uur aangeeft. Half acht al, ik moet ook nog eens eten. Word een late avond. De kassarijen staan bomvol. Gelukkig opent er net een jonge man een kassa. Gauw leg ik mijn Libresse maandverband op de band, en kijk de jonge man aan. De jongen is licht getint en heeft heel mooie groene ogen. 'Eh, hallo' stotter ik, net zoals een meisje van veertien jaar zou doen. 'Goedenavond,' antwoord hij. De man kijkt me lang en doordringend aan. Ik word er verlegen van. Hij kijkt me naar mijn gevoel iets te lang aan, waardoor ik me onzeker ga voelen. Hij pakt het maandverband, en scant het. Het bedrag komt te voorschijn; €6,99-. Ik schrik ervan. Is het maandverband duurder geworden? Of heb ik nou net de duurste gepakt? Eigenlijk wil ik een ander gaan halen, maar als ik een heel grote rij mensen achter me zie, geef ik het op. 'Wilt u een bonnetje?' de man knipoogt. Hoe oud zou die zijn? Ik schat hem een jaar of vijfentwintig. Schatten is niet mijn sterkste punt. 'Nee dankje, het zal wel goed zitten'. De jonge man lacht.
Ik pak wat brood, en me overheerlijke pot chocoladepasta. Ik plof op de bank en zet de televisie aan, waar net Gooische Vrouwen te zien is, en smeer een boterham. Vanavond word een chocolade avond, heerlijk. Om de vier weken hebben we dat, net voor we ongesteld moeten worden. Esmee en ik. Mijn beste vriendin. Vandaag kan ze helaas niet mee doen aan onze traditie. Ze is drie weken lang op vakantie, met haar vriend Thijs. Ik swits wat met de programma's op de televisie. Gooische Vrouwen is net afgelopen, jammer. Ik blijf hangen op TMF, waar net Madonna te zien is met haar clip 'Frozen'. You only see what your eyes want to see zingt ze. Zal ze gelijk hebben? Wou ik inderdaad de jongen in het café zien? Of de kassaman?
Vrijdag 30 oktober.
Patrick
'Stomme trut, mijn hele jas naar de klote'. Hij bekijkt zijn jas nog eens goed, en geeft flink gas. Zijn kapotte mouw valt op, het zit aan de bovenkant. 'Waarom was die griet zo agressief? Had ze maar mee moeten werken'. Hij wrijft over zijn gezicht. Het doet zeer. Hij bekijkt zijn gezicht in het zij spiegeltje van zijn scooter. Twee heel grote krassen zijn duidelijk zichtbaar op zijn gezicht. 'Hoe moet ik dit nou weer uitleggen?'. Hij geeft nog wat meer gas. Hij slingert naar de linkerkant van de weg. Een tegemoet komende auto toetert luid. 'Kun je niet uitkijken, hufter!' roept hij naar de bestuurder van de auto, en steekt zijn middelvinger op. De bestuurder van de auto kijkt hem geïrriteerd aan, en wijst naar zijn voorhoofd.
'Ouwe zak'.
Hij geeft nog meer gas. Het word al behoorlijk donker, en hij heeft geen licht. 'Die klootzak van gister is er iets te lomp mee om gegaan, die krijgt hem nooit meer mee'. Hij slaat rechtsaf, en gaat een zandweggetje in. 'Mijn scooter is toch al smerig'. Zijn banden maken een diep spoor in de modder. Hij geeft gas, en het modder schiet omhoog. Als hij het plein omrijdt ziet hij zijn vrienden staan. 'He Patrick' roept de dichtstbijzijnde jongen. 'Zin om een balletje te trappen?'. Patrick schudt zijn hoofd en rijdt verder de straat in. Zet zijn scooter voor zijn huis en maakt de deur open. Zijn vaders auto staat er niet, dus is hij alleen thuis. Hij loopt zoekend naar binnen. Hij wilt zeker weten dat er niemand is. Hij graait een zak chips te voorschijn, en pakt een fles cola. Met een heel grote slok, drinkt hij een kwart van de fles leeg, en laat daarna een heel grote boer. Hij loopt naar de bank, en valt bijna over de kat, die smekend om zijn benen loopt. Woedend geeft hij een schop. Mis. 'poedersuiker beest, volgende keer ga je eraan!'.
Waarom is er nooit wat op de televisie?' Verveeld staat hij op. Hij kijkt naar zijn vies geworden kleren. 'Volgende keer niet meer in het bos, al mijn kleren gaan naar de klote'. Hij loopt naar boven, kleedt zich uit en neemt een douche. Het warme water doet hem goed. Binnen tien minuten is hij kaar. In zijn boxershort staat hij voor de kast, bestuderend naar wat hij aan zal gaan trekken. Hij kiest voor een Replay spijkerbroek, met daarop een mooi passend G-star blouse. Tevreden bekijkt hij zich zelf in de spiegel. 'Nog even wat gel, lekker luchtje, en ik kan er mee door'.
Hij loopt naar beneden, zoekend naar zijn mobiel. 'Ik had hem toch niet mee genomen naar het bos?'. Hij kijkt naar de grote keukentafel, waar hij een briefje treft.
'Pat, papa en ik zijn voor zaken weg tot donderdag'.
'Ja hoor, zes hele dagen op zakenreis..Zo'n baan wil ik ook wel!'.
Hij graait in zijn leren jas, maar ook daar in zit niet zijn mobiel.
'appelflap!'.
Woest smijt hij alles wat hij tegen komt op de grond. Zo ook de kat, die heerlijk lag te slapen, en nu verschrikt wakker word. De kat rent naar de bank toe, waar het onder gaat zitten. Helemaal verkrampt. 'Ah, daar ligt mijn mobiel! Die verdomde kat lag er gewoon op!'.
Hij stopt zijn mobiel in zijn oude jas en trekt hem aan.
