Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz


!eknein schreef:Het vloeit door mijn hart, de pijn die langzaam verspreidt door de rest van mijn lichaam.
Van mijn haren die uitvallen tot mijn benen die het trillend keer op keer opgeven.
Waarom deed je me dit toch aan, waarom ging ik er op in?
Ik hou van je..
Maar nu is het over, nu is het op.
De levenslust is uit mijn ogen, lichaam en hart.
Nooit gedacht dat ik zo verliefd zou kunnen zijn.
Dat ik zo naar iemand zou kunnen verlangen, zo diep in mijn hart iemand zit die met vuur speelt.
Waarom doe je me dit toch aan?
Ik kan het niet meer, niet meer aan.
De wereld draait door, maar hoe kan ik je nou vergeten.
Hoe draait mijn wereld, of wanneer begint mijn wereld weer te draaien?
Rood, is de kleur van het bloed dat langzaam langs mijn handen stroomt.
Geen uitweg meer mogelijk, ik weet dat ik niet meer lang heb.
Duizeligheid overheerst mijn lichaam en begin wazig te zien.
Het is tijd..
En langzaam val ik in de armen van de dood.
Verder ga zo door
, hier heb ik echt wat aan! Jullie hebben inderdaat gelijk over dat de zinnen te lang zijn, maar eigenlijk was ik ook een verhaal aan het schrijven en geen gedicht. Maar toen ik klaar was en het overlas vond ik het toch net weer meer een gedicht
.