[verhaal] dag, lieve opa

Moderators: Muurp, Warboel

Dit onderwerp is gesloten, je kan geen berichten wijzigen of nieuwe antwoorden plaatsen.Onderwerp gesloten
 
 
Hydra

Berichten: 1378
Geregistreerd: 20-09-02
Woonplaats: België

[verhaal] dag, lieve opa

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-03-04 19:51

“Celine, kom je even aan de telefoon ?” Bang keek ik op. Zo sprak vader nooit tegen me.
Normaal is vader de stoere man , die alles aankan , maar dit keer was het anders.zijn ogen stonden waterig , het leek wel of hij ging huilen.Ik ging naar de telefoon en opgewekt zei ik : “hallo” aan de andere kant van de lijn was het stil.Ik hoorde stilletjes iemand snikken, toen ontdekte ik dat dit om opa ging.Opa zat aan de andere kant van de lijn en opa was aan het wenen omdat hij MIJ hoorde ? waarom ? “opa ?”
Opa antwoordde niet , hij haakte in. Met een vreemd gevoel legde ik de hoorn neer.
Papa vroeg zich af wat er aan de hand was maar ik kon het niet over mijn lippen krijgen.Ik kon niet anders dan dit keer samen met papa mee te gaan. Ik moest opa zien.. Het moest gewoon.
Toen we daar aankwamen was de sfeer erg gespannen.Opa begon te huilen toen hij mij zag.
Papa had me verteld dat hij die avond geopereerd zou moeten worden.al de vierde keer in twee weken , dit kon niet goed zijn. Ik wist dat zijn hart het vroeg of laat ging begeven.Maar waarom nu ?Ik gaf opa een kus , en vertelde dat ik op reis ging. Die reis lag al maanden vast en ik kon er onmogelijk onderuit. Weer bengelde er een traan over zijn wang.Praten ging niet , maar zijn gezicht sprak boekdelen.Verward rende ik de kamer uit. Dit kon niet goed zijn.ik kon het niet aanvaarden.”celine, luister…” mijn vader was me blijkbaar achterna gelopen
“kom even mee , laten we een eindje wandelen”
“papa, gaat hij …”
“Meid, je weet dat het al weken niet goed gaat met je grootvader en …”
“dus hij gaat ?”
“dat kan ik niet met zekerheid zeggen , de dokters weten het niet, maar ook zij zijn niet positief”
“ok… papa, ik wil hem terug zien , ik MOET hem terug zien als ik terugkom… zeg je alstublieft dat hij blijft.laat hem het doen voor mij .”
“hij houd het vol , ik beloof het je .” we stapten de auto in en reden naar huis
de hele rit heb ik mijn mond gehouden. Mijn opa ging dood . ik kon het niet geloven
een jaar geleden , wandelde, fietste, zwom hij nog elke dag en nu …nu gaat hij dood ?
Toen we thuiskwamen moest ik mijn koffers nemen, de bus wachtte niet en we zouden die avond nog vertrekken richting oostenrijk.
Mijn vakantie in oostenrijk verliep niet vlot, ik voelde me erg rot en ik wist wat er thuis aan de gang was. Ik wenste maar 1 ding , en dat was dat opa leefde . Nog even moest hij leven
Hij moest…
Ik was doodgelukkig toen ik van de bus stapte , toen ik terug op eigen bodem stond.
Mijn tante was er , ze haalde me op en zei dat het niet goed ging met Opa.
Ik wist dat toch al ? ik wist dat het niet goed ging met hem, waarom moesten ze het nog eens herhalen ? waarom ?
Toen ik thuis kwam vielen alle puzzelstukjes in elkaar . Mama haar ogen stonden rood en dik van het huilen. Ze nam me vast en dat was genoeg om te beseffen dat hij weg was .
Ik wist het wel. Maar wou het niet geloven
Mijn opa ? mijn allerliefste opa … ik kon het niet aan , ik liep naar mijn kamer en zette de muziek keihard. Ik ging op mijn bed liggen en voelde alle energie uit mijn lichaam wegdruipen. Ik had geen tranen genoeg… dit keer waren het mijn ogen die dik stonden
Waarom ? waarom konden ze die machines niet net een dag later uitleggen? Waarom wachtten ze niet op mij ? Opa liet me achter met zoveel vragen, zoveel vragen die nooit opgelost zullen worden . Maar ook met herinneringen. Ik als peuter , paardje spelend op zijn knie. Trots toen ik mijn eigengeschreven nieuwjaarsbrief gaf. Ik zag alle fases terug voor me
Telkens zag ik hem glunderen.een blik , die voor altijd in mijn geheugen gegrift staat .
Ik nam een blad, en een pen. Ik moest mijn laatste woorden aan hem op papier krijgen.
“opa… Ik zal je missen, maar je blijft verder leven in mijn hart, in mijn hoofd en in mijn herinneringen…” verder raakte ik niet .Ik kon het niet.
Opa zou trots op me zijn. Opa zou blij zijn dat ik toch geprobeert heb
“je kan niet in alles de beste zijn, maar jij blijft mijn prinsesje” die zin hoorde ik zo vaak tijdens mijn hele leven, ook als het eens niet ging.
Die zin zal ik voor altijd onthouden…

|[Live Life To The Maximum!]|

Never apologize for showing feeling, if you do so, you apologize for the truth


azriM

Berichten: 655
Geregistreerd: 16-01-04
Woonplaats: Sambeek

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-03-04 19:58

*slik* ik heb je verhaal met een brok in mijn keel gelezen..gecondoleerd. Heel veel sterkte! Ach gut

Een tekeningof pastel van je paard of ander beestje? >> http://www.laura-art.webklik.nl
Dag lieve Mirs -A white silhouette flying silently away-
Flair L2+5 RESERVE KAMPIOEN BRABANT en KRINGKAMPIOEN!! :wow: Insje doet het goed bij zijn nieuwe bazin :) :)

xx_Irisje

Berichten: 10629
Geregistreerd: 08-12-03
Woonplaats: Amersfoort

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-03-04 20:02

*kippenvel*
mooi geschreven.. jammer dat t echt moest gebueren..
succes meisje!

Splash_

Berichten: 12294
Geregistreerd: 06-10-03
Woonplaats: Bij Spot <3

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-03-04 20:07

jeetje Scheve mond gecondoleerd Lovers

    S p o t.

Fantaghiro

Berichten: 779
Geregistreerd: 08-11-02
Woonplaats: Lelystad

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-03-04 20:07

mooi verhaal.. t raakt me echt.. helemaal omdat ik gisteren gehoord heb dat mijn opa niet meer verder wil leven. hij heeft het opgegeven.. Verdrietig

IndyLover

Berichten: 2404
Geregistreerd: 09-03-02
Woonplaats: Lisse

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-03-04 20:11

Heel mooi verhaal. Weet precies hoe je je voelt. Mijn oma is vorige week maandag overleden Verdrietig

Voor een fotoshoot van uw paard of hond:
www.RianneFotografie.tk

Hydra

Berichten: 1378
Geregistreerd: 20-09-02
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-03-04 20:13

Het is een verhaal van een tijdje geleden... maar k mis mn opa nog steeds ...

|[Live Life To The Maximum!]|

Never apologize for showing feeling, if you do so, you apologize for the truth

issaschar

Berichten: 1359
Geregistreerd: 08-01-05
Woonplaats: was Maasmechelen, nu Sittard

Re: [verhaal] dag, lieve opa

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-05 19:47

ik kreeg gewoon tranen in mijn ogen Verdrietig

suc6 meid...

ook al schrijf ik dit een beetje laat...

Lielle

Berichten: 64667
Geregistreerd: 12-01-01

Re: [verhaal] dag, lieve opa

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-02-05 00:36

en omdat dit een oud topic is zet ik er een slotje. Issaschar, lief dat je zo meeleeft, maar voor Hydra is dit ook wel schrikken als dit bericht ineens weer bovenkomt.


Dit onderwerp is gesloten, je kan geen berichten wijzigen of nieuwe antwoorden plaatsen.Onderwerp gesloten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 bezoekers