Geplaatst "Vind je het fijn?" Kreund hij na afloop.
Ik knik, maar voel me verscheurd van binnen. Hij geeft me nog een zoen op mijn lippen, en geeft me het geld dat ik heb verdiend. "Laat de fooi maar zitten! En tot morgen!" Rateld ie er uit.
Hij verlaat mijn kamer, en doet de deur zachtjes dicht.
Ik trek de gordijnen open, en zie hem nog zwaaien, en hij loopt snel weg.
Gekke vent, getrouwd met een lieve vrouw, en heeft twee kinderen. maar heeft aandacht te kort... En die kan hij bij mij krijgen, zegt ie.
Ik heb nog maar net mijn gordijnen open, als er weer iemand op mijn raam klopt. Dat is Denny, mijn pooier, of hoe je het ook noemen kan. Door hem begon mijn elende. Door hem ben ik mijn familie verloren. Maar door mezelf, ben ik verliefd op hem geworden.
Hij komt binnen, en geeft me een kus. Nog steeds heb ik de kriebels in mijn buik, als ie me aanraakt.
Hij legt zijn hand op mijn schouder, en vraagt om de omzet van vandaag.
Zo trouw als een hond, geef ik hem het geld, wat ik vandaag verdient heb. Hij pakt het stapeltje aan, en geeft mij 500 euro. " De rest hou ik oke?" Hij geeft me nog een kus, en vertrekt weer.
Die jongen heeft het mooi voor elkaar, hij versiert meiden, en verdient zo nog tonnen geld ook.
Helaas kwam ik er te laat achter, ik wist dat ie vreemd ging, maar hij vertelde me alles. Zei die.
Maar alles was een leugen, alleen de liefde leek zo echt.
Ik ruim het geld op, en wacht op de volgende vent. Elke keer is het weer de vraag, wie je aantrekkelijk genoeg vind om je even te nemen.
Het duurt niet lang, of er komt een getine breede man binnen.
"Dag Schoonheid, ik ben Mark." Hij kijkt me aan, en ik loop naar hem toe.
" Dag Mark, ik ben Wendy, waar kan ik je mee helpen?"
Zo heeft Denny het mij geleerd. Zo pak je een man in... Maar toch is het zonder gevoel. Bij dit werk mag je geen gevoelens hebben voor je klanten. Want dan komen ze niet terug, of ze nemen je mee. Iets wat in iedergeval niet mag gebeuren.
Ik help de man met zijn 'probleem' en hij geeft me veel geld. Te veel, als je het mij vraagt.
Mark loopt weg, en ik open de gordijnen weer.
Het duurt lang, het wachten op de volgende. Helemaal deze dag. Het regent, het waaid hard. En iedereen loopt met een paraplu, tegen de wind in.
Ik ruim langzaam mijn kamertje op, en vind nog veel meer geld, wat verschillende heren verloren zijn. Gulzig doe ik het in mijn spaarpot, die vol zit met het fooi.
Alweer word er op het raam geklopt, het is Peter, een jongen die hier heel vaak langs komt.
Hij is anders dan de andere mannen, hij wilt mij niet om de sex, maar hij wilt praten. Hij uit zijn gevoelens.
"Mag ik binnenkomen?" Vraagt hij als hij de deur open doet. Ik antwoord, en hij sluit de deur achter zich.
Ik loop naar de gordijnen, en sluit ze weer. Ik voel dat Peter naar me gluurt, maar hij wilt het nooit toegeven. Daar is hij te onzeker voor.
Ik draai me om, kijk in zijn mooie ogen. Hij heeft gehuild volgens mij. Zijn ogen zijn roder dan normaal.
"Wat is er gebeurd?" Vraag ik hem.
Hij begint te huilen, zodra hij probeert te praten.
"Het is..." Stottert hij.
"Het is school..." Zegt hij ineens.
"Ik heb het verknald. Ik ben geschorst voor vier weken." Zegt hij met dikke tranen.
Ik geef hem een knuffel, en zie hoe verdrietig hij is.
" Vier weken, is niet lang. Kom maar elke dag hier, het is hier s'winters toch rustig." Antwoord ik.
Hij kijkt me aan met een kleine glimlach.
"Waarom zit jij hier en niet op mijn school? Zou zoveel beter voor je zijn."
Ik weet niet of het 1500 woorden zijn, heb geen word. Sorry daarvoor.
Er kunnen evt. spelfouten inzitten, word hard aan gewerkt!
bedankt voor het lezen en plaats een berichtje!
xxiezz
je hebt het ook dikgedrukt neergezet, op de een of andere manier leest dit ook niet prettig, misschien ben ik dit ook niet gewend 
ik zou het liever in een quote lezen 
maar dit is natuurlijk aan jou 
en hoop ik.