Geplaatst 
Ik kan er toch ook niet aan doen dat haar kleine voetjes onder mijn steeds groter wordende hoeven terecht komen? Verder ben ik wel heel lief hoor. 
Ondertussen heb ik nu wel door dat het commando afstand wil zeggen dat ik NIET op haar tenen mag gaan staan. 
Kijk maar eens hoe braaf ik ben.
Bosjespaard.
Wandelen met de grote baas.
Even rusten.
En even om te laten zien dat ik echt NERGENS bang van ben:
TADÁÁÁ!!!
Tenslotte gingen we nog een klein rondje doen met Luna en Anouk.
Hier had ik een kleine vergissing gemaakt. Vrouwtjes vinger leek nl. ontzettend op een koekje dat er onweerstaanbaar uit zag.
Ik ben een huis-tuin-keuken paard én hond.
Als ik een beetje te ver loop...
Roept 't vrouwtje mij gewoon terug.
Ben ik niet geweldig?!?
En dat wandelen komt wel goed, vinden we wel een gaatje voor.