The show must go on...(verhaal).

Moderators: goldenarrow, Animal

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
sablou
Berichten: 816
Geregistreerd: 09-08-01

The show must go on...(verhaal).

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 27-05-02 16:33

Ik kan aan de tijd waarop mijn baas ´s morgens komt, zien wat voor een dag het is.

Komt ie tussen zeven en half-acht, is het een door-de-weekse dag. Dan krijgen we eten en de rest van de dag mogen we dan meestal lekker slenteren. Van werken komt er dan niet veel, behalve op dagen dat de baas ´s avonds les heeft. Dan moeten een paar van ons er een uurtje tegen aan. In de weekenden komt de baas meestal later, maar dan komt er van slenteren meestal niet veel. Als we niet naar les moeten (wat ik daar nog te leren heb mag Joost weten), gaan we tochten maken. Vaak in bekend terrein maar vaak ook op andere locaties.

Maar afgelopen zaterdag ging het allemaal anders. De baas was er al voor zeven uur. Eerst dacht ik dat ie in zijn bed geplast had, maar al gauw kwam ik er achter dat er iets anders achter zat.

Want we mochten niet naar buiten en de baas was een beetje gespannen. Hij ging kort weg en kwam even later terug met ons vervoer. Zeker weer een dagje uit, dacht ik nog. Samen met Dolly een stukje autorijden en dan een paar uur over de hei of door het bos. Maar toen we eenmaal op de trailer stonden, bleek de reis verder dan normaal.

Na bijna 1,5 uur rijden en nog een lange tijd wachten, stond ik een beetje vreemd te kijken toen ik uit de trailer kwam. Zoveel trailers had ik nog nooit bij elkaar gezien. En dan al die soortgenoten. Honderden. Al snel kwam mijn beschermend instinct bij me boven. Want als leidster van mijn kleine kudde, moeten vreemdelingen wel op een behoorlijke afstand blijven. En hoewel de meeste van mijn kudde nu thuis waren, had ik hier wel de plicht om al die vreemde snoeshanen bij Dolly weg te houden.

Gelukkig bleven ze de eerste uren allemaal op afstand. De baas had een klein stukje grasveld voor ons afgezet en daar konden we in rust met z´n tweeën lekker van het gras knabbelen. Maar er moest iets meer aan de hand zijn, dan alleen maar hier staan eten. Na een tijdje kwam ik er achter.

De weken hiervoor had de baas mij en Dolly al een aantal keren meegenomen naar een rijbak ergens in Duitsland. Iedere keer waren er veel vreemde paarden, die allerlei dingen moesten doen. Als IK iets moest doen, was er ook steeds een vreemde vent, die met veel kreten op een kleine dik paard sprong en daarbij vreemde kreten maakte. Mijn baas leek ook met dat virus besmet en sprong vrijwel gelijktijdig op mijn rug, om met mij in volle galop 2 rondjes achter die kleine dikkerd aan te rennen. Omdat dat niet moeilijk was, had ik steeds tijd zat om een paar narre bokkesprongen te maken, om zo mijn ongenoegen te uiten, dat ik ook toen niet op Dolly kon letten. De bazin ging dan vervolgens met Dolly achter een paar koeien aan. Dat wil zeggen imitatie koeien, want zelfs ik kon zien dat het mensen waren, die in koeienpakken het geloei van koeien imiteerden. Het leek wel carnaval. Als ik ook toen niet mijn hoeven vol had gehad om al die vreemde soortgenoten bij mijn Dolly weg te houden, had ik er wel om kunnen lachen.

Onze aanwezigheid hier op dit vreemde terrein, moest iets met onze uitstapjes van de laatste weken te maken hebben.


En ja hoor. Nadat we uurtje hadden staan knabbelen, kwam de bazin met haar zadel om Dolly op te tuigen. Ze had een mooi pak aan, haar zondagse hoed op en prachtige chaps om haar benen. Ze leek wel een echte cowboy. Bij mijn baas moest ik bijna plassen van het lachen. Wat zag die eruit, zeg. Een broek en een jas met hele lange franjes. Een zwarte pruik op met een veer er achterop. Volgens mij moest ie een Indiaan voorstellen. Het was geen gezicht en dat vonden ook alle mensen die mijn baas zagen, want ze lachten zich allemaal slap.

Nadat Dolly gezadeld was en ik alleen mijn bitje in had gekregen, gingen we op weg. Hé, daar was dat kleine dikke paard ook weer. En zijn baas zag er net zo maf uit als de mijne. Ik kon die dikke niet zo goed pruimen, dus ging ik extra tussen haar en Dolly inlopen. Een beetje dreigen hielp goed. Zo doende liepen we tussen veel trailers door, met net zoveel paddocks en wild vreemde paarden van allerlei ras en kleur. En allemaal keken ze naar Dolly en mij, waarschijnlijk ook aangelokt door die belachelijke kleding van mijn baas en zijn kennis.

Wat waren hier veel rijbakken, zeg. In één daarvan moesten we “warmrijden”. Samen met nog eens zo´n 30 soortgenoten, waarvan ik de meeste nog nooit eerder had gezien. Omdat Dolly persoonlijk niet het allersterkste karakter heeft, bleef mij maar één ding over en dat was: ze allemaal op veilige afstand houden. Helaas voor mijn baas geen pretje, want hij had zijn handen vol om me in toom te houden in mijn ijver. Hij viel een paar keer bijna van mijn rug.

Nadat we een kwartiertje zo goed als het ging door die bak hadden geploegd kwam het “moment suprème”. We moesten naar een andere bak. En wat een mensenmassa. Het waren er misschien wel 3000. Allemaal hadden ze wel een vlaggetje, filmcamera of fototoestel. Met de rust was het al helemaal gedaan. Uit grote luidsprekers tetterde cowboymuziek. Toen de muziek iets minder werd, begon een mevrouw in het Duits te vertellen, dat de voorstelling die nu zou volgen, de geschiedenis van het westernrijden op ludieke manier zou weergeven.

En ludiek werd het.

Eerst kwam een hengst, die ik al een paar keer eerder in actie had gezien. Zijn baas was verkleed als Spaanse ruiter en ze voerden een prachtige rit op, waarbij ze in langzame galop met een lange stok allerlei patronen liepen. Aan het eind gingen ze ook nog knielen. De opschepper. Opeens nam een vreemde vrouw mij en die dikke mee naar het midden van de rijbak. Gelukkig had mijn bazin Dolly aan de rand geparkeerd, zodat ik die goed in de gaten kon houden. Wat volgde was gewoon lachwekkend. Mijn baas en die kennis van hem, kwamen op hun knieën door de bak gekropen en duwde vervolgens die vreemde mevrouw weg. Alsof ze paardendieven waren !! Vervolgens sprongen zowel die kennis als mijn baas met veel herrie op onze ruggen en moesten we in galop door die bak crossen, terwijl mijn baas en kennis “oew oew oew oew” schreeuwden. De mensen langs de kant bulderden het uit van het lachen, te meer omdat ik extra wilde bokkensprongen maakte. Men baas had zijn handen vol, want ik wilde eigenlijk zo snel mogelijk naar Dolly. Gelukkig voor ons (en de toeschouwers) duurde het maar 2 rondjes alvorens ik weer naast Dolly stond.

Maar in plaats dat Dolly blij was, dat ik weer in haar buurt was om haar te beschermen, reed die met de bazin achter die nep-koeien aan die bak in. Ik kon mijn ogen niet geloven. Dat was nou mijn dank voor mijn goede zorg. Gelukkig kon ik van afstand het geheel goed bekijken en riep ik regelmatig naar Dolly, dat ze niet bang hoefde te zijn. Dat hielp, want ze maakte niet één verkeerde beweging en het leek alsof ze al jaren met (nep-) koeien omging.

Het geheel was snel voorbij. Ja, “Time flies when you´r having fun”. Bij de ere-ronde mocht ik dicht bij Dolly lopen en was ik ook meteen een stuk rustiger. Ook mijn baas leek in zijn rol bezweken, want die was zo mak als een lammetje. Hij lachte en gaf me schouderklopjes en had gelukkig die gekke pruik niet meer op.

Na de show gingen we weer lekker terug naar de kleine paddock achter de trailer. Alle andere paarden hadden het, net als wij, wel gehad en ze bleven allemaal netjes uit de buurt. Mijn baas en bazing gingen een pilsje drinken, waarschijnlijk om het verlies aan vocht door angstzweet aan te vullen.

Na een uur kwamen baas en bazing terug en hadden ze een paar lekker appels voor ons. Toen ik met Dolly al duttend om me heen keek, ontdekte ik een groot reclame bord waarop stond “Equitana Open Air 2002”. We konden er allebei wel om lachen.....


Linda

Berichten: 3350
Geregistreerd: 26-11-01
Woonplaats: Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-05-02 17:39

Haha, gaaf verhaal zeg! Heb je foto's? Knipoog

I'll always think of you and smile...

Linda wás Ludo

Paintje

Berichten: 988
Geregistreerd: 13-08-01
Woonplaats: Saencity ;o)

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-05-02 07:55

Gaaf joh! Ik ben ook wel benieuwd naar foto's ?!?

[EA-TK-AP] Saddle Caddy voor westernzadel
[EA-TK-AR] Western showkleding
Wijsheid is: alleen praten als je de stilte kunt verbeteren.

sablou
Berichten: 816
Geregistreerd: 09-08-01

Foto´s

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 28-05-02 12:23

Helaas hebben we geen foto´s. Men heeft wel video opnamen gemaakt daar krijgen we met een paar weken een kopie van. Als ik het jullie kan (en wil) aandoen, kan ik wel proberen daar een paar foto´s van te "trekken".

DubbelDun

Berichten: 66335
Geregistreerd: 12-04-01
Woonplaats: 1 km van het midden van Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-05-02 13:24

Leuk verhaal Louis, keep them comming Haha!
Heb je al eens gedacht eea te bundelen.

Te koop: boomloos zadel van goede kwaliteit
http://www.bokt.nl/markt/ad/430699/boom ... l-colorado

DubbelDun

Berichten: 66335
Geregistreerd: 12-04-01
Woonplaats: 1 km van het midden van Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-05-02 11:31


Te koop: boomloos zadel van goede kwaliteit
http://www.bokt.nl/markt/ad/430699/boom ... l-colorado


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Yahoo en 1 bezoeker