dierenmishandeling ja dan nee

Moderators: Angela, Dyonne

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
davy
Berichten: 158
Geregistreerd: 19-02-04

dierenmishandeling ja dan nee

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-02-04 21:11

Op het medisch topic Primeval,... heb ik volgde stelling aangehaald:

"Kijk dat snap ik nu niet . Ik veronderstel dat wij toch allemaal paardenliefhebbers zijn en het beste met onze viervoeters voorhebben.
En als er ergens een paard verwaarloosd wordt dan schreeuwen we moord en brand en verklaren we de dierenmishandelaars de oorlog.
Indien ons eigen paard dan echter iets aan de hand heeft zoals artose dan doen we al het mogelijke om het paard terug op de been te krijgen. Wat op zich niet meer dan normaal is.
Wat in dan niet begrijp is dat diezelfde mensen dan doodleuk terug vollop met het paard in training gaan en weer wedstrijden beginnen te rijden.
Snappen jullie dan niet dat het paard niet genezen is en dat jullie het ook niet kunnen genezen. Dergelijke producten zijn ontstekingsremmers en pijnstillers en hebben gewoon het (goede) gevolg dat het paard geen pijn heeft. Het blijven rijden heeft echter tot gevolg dat de artose erger wordt en op een bepaald moment zullen die producten niet meer helpen en zullen we toch afscheid moeten nemen van onze viervoeter

Dus lieve paardenmensen, als jullie paard artose heeft, stop tenminste met dat wedstrijdrijden en laat jullie paard in waarde zodat juliie nog jaren plezier met elkaar kunnen hebben (al dan niet op een recreatieve manier).

Want intensief door blijven rijden bij artrose is ook DIERENMISHANDELING"

Aangezien auteur Eleonoor zich persoonlijk aangesproken voelde, wat totaal niet mijn bedoeling was, heb ik op haar vraag er een aparte topic van gemaakt.

Het is niet dadelijk mijn bedoeling om een beschuldigende vinger naar iemand uit te steken maar ik zou graag willen dat iedere lezer hiervan eens bij zijn eigen gaat kijken naar zijn/haar omgang met de eigen paarden en zich de vraag stelt heb ik het beste met mijn paarden voor of heb ik het beste met mijn eigen voor (wil ik ten alle tijde kunnen blijven paardrijden ook al gaat dit ten koste van mijn dierbare viervoeter)

En als ik de reacties op dat topic lees dan lijkt het mij dat de meeste mensen willen paardrijden kost wat kost.

Voordat de reacties beginnen komen van dat dat niet waar is wil ik volgende uiteenzetting geven, die ik ook aan Eleonoor gegeven heb maar dan in het algemeen:

1. uw paard heeft artose
2. u weet dat uw paard pijn lijdt
3. u geeft ontstekingsremmers en supplementen om uw paard geen pijn te laten lijden
4. u weet dat dit niet kan genezen worden en dat deze supplementen slechts oplapmiddelen zijn (u weet dus dat de pijn terug zal keren)
5. u weet dat artose voor een groot stuk het gevolg is van (over)belasting van de gewrichten
6. het rijden van mijn paard geeft automtisch een belasting op de gewrichten

uw mogelijkheden zijn:
- verder blijven rijden zoals u bezig bent (wetende dat de artrose sneller zal verergeren maar dan heeft u uw ontstekingsremmers en supplementen nog als oplapmiddel)
- minder gaan rijden (op een recreatieve manier omdat het volgens u goed is dat uw paard beweging blijft hebben (ook al moet u dan telkens nog de gewrichten blijven belasten) en lessen blijven volgen om uw rijvaardigheden te blijven verbeteren)
- het paard op de weide zetten (wetende dat hij op de weide voldoende zal bewegen en de belastingen op de gewrichten minimaal zullen zijn en hij er dus minder snel last van zal hebben)

Nu moet u voor uzelf eens uitmaken welke oplossing voor het PAARD (niet voor u) het beste is, waardoor hij het minste pijn heeft, de minste medicatie nodig heeft en het langste leeft.

Ik heb het extreem voorgesteld maar dan moet u voor uzelf eens uitmaken of er geen gulde middenweg is, toch blijven rijden maar de competitie eruit laten en dus meer op een recreatieve manier gaan rijden. (uw paard zal u dankbaar zijn en u kunt toch nog veel plezier aan het paardrijden hebben)

mensen met paarden hebben hemel op aarde maar als ze sterven valt er niets te erven


patrice

Berichten: 945
Geregistreerd: 23-09-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-02-04 22:25

Hai Davy ik ben het er helemaal mee eens,en het verbaast mij ook dat er veel mensen zijn die "gewoon" doorblijven gaan met de intensieve training van hun paard.
Ik vind dit simpelweg schandalig! en ben hier ook erg boos om.
Inderdaad gaat het nou uiteindelijk om de prestaties van de ruiter en word het welzijn van het paard buiten keif gesteld Verward

Vaarwel grote vriend

Mikey
Berichten: 1090
Geregistreerd: 10-03-02
Woonplaats: Goor/Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-04 14:16

Ik ben het tot op zekere hoogt helemaal met je eens!

Maar....
- een paard is GEEN gezelschapsdier, het is een gebruiksdier (net als een koe en een varken) Hoe graag mensen die liever niet willen horen weet ik niet, maar ik denk dat weinig mensen het toe willen geven.

- mensen met artrose slikken ook gewoon elke dag pijnstillers en gaan ook gewoon door met hun (eventueel aangepaste) werk.

- er zijn paarden die uit zichzelf niet voldoende bewegen in de wei en die moet je wel aan het werk zetten, soms zie je paarden van LICHT werk ook goed opknappen.

- artrose is niet alleen een kwestie van overbelasting, erfelijkheid, voeding en wrs nog meer oorzaken kunnen allemaal artrose veroorzaken.

Maar ik vind wel dat je gelijk hebt.

Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg !!!

Horse_

Berichten: 10275
Geregistreerd: 26-11-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-04 14:47

Ik heb zelf geen evaring met artrose zie wel om mij heen dat veel paarden er last van hebben. Van jong tot oud. Goed onderzoek naar de oorzaak ervan lijkt mij heel belangrijk en idd het manier van 'gebruiken' van het paard.

Sommige eigenaren willen vaak koste wat kost het leven van hun dier rekken. Weet eerlijk gezegt niet wat ik in het geval van artrose zou doen. Ik weet wel dat ik pijnstillers als een tijdelijk iets zie en ik dat niet continu zou geven.

Mijn oudje van 31 is lichamelijk nog vrij gezond maar zijn benen zijn soms stijf en stram en moeite met overeind komen dus denk dat hij het vast ook wel zal hebben. Ik ga hem in ieder geval niet meer belasten laat hem veel los en wandel. Hij heeft nu nog steeds lol in zijn leven. Krijgt hij pijn dan houd het op vind ik.

zobras
Berichten: 6059
Geregistreerd: 23-08-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-04 15:05

Gezien het soms moeilijk is voor sommige bokker om goed te lezen zou ik hierbij graag willen vermelden dat ik niet eerst op de hoogte was gebracht dat mijn naam in deze topic gebruikt zou worden als voorbeeld. Iets wat ik zeer ongepast vindt. Wil ook alle bokkers ervan op de hoogte brengen dat ik niet hoor tot de groep te willens en wetens graag willen starten, al heeft het paard pijn (daar gaat het verhaal duidelijk op lijken).

davy
Berichten: 158
Geregistreerd: 19-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-02-04 20:14

Eleonoor schreef:
Gezien het soms moeilijk is voor sommige bokker om goed te lezen zou ik hierbij graag willen vermelden dat ik niet eerst op de hoogte was gebracht dat mijn naam in deze topic gebruikt zou worden als voorbeeld. Iets wat ik zeer ongepast vindt. Wil ook alle bokkers ervan op de hoogte brengen dat ik niet hoor tot de groep te willens en wetens graag willen starten, al heeft het paard pijn (daar gaat het verhaal duidelijk op lijken).


Eleonoor. Ik wou er geen apart topic over starten maar heb dat enkel en alleen gedaan op jou vraag (daarom ook de vermelding van jou naam Knipoog ). Ik haal jou ook niet aan als voorbeeld maar ik geef hier enkel dezelfde bedenking die ik ook aan jou gegeven heb (en als je het goed leest dan merk je ook dat ik de stukken die jou specifiek aanbelangen er uit heb gelaten zodat het een algemene bedenking is). Ik wou mijn mening gewoon geven op de reacties die op jou topic gegven werden waarbij het voor velen blijkbaar als een gewoon iets beschouwd wordt dat ze een paard onder de pijnstillers steken om gewoon te blijven kunnen rijden (zonder dat ik jou persoonlijk met de vinger zou aanwijzen als "schuldige").

mensen met paarden hebben hemel op aarde maar als ze sterven valt er niets te erven

Mist

Berichten: 8791
Geregistreerd: 17-02-03
Woonplaats: noord brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-04 20:23

De meeste mensen kennen mijn verhalen over mijn paard met arthrose al. Hoewel ik het absoluut eens ben met de stelling dat je van een arthosepaard geen sportprestaties moet verwachten (of ambieren) vind ik jouw verhaal toch vrij kwetsend overkomen op mensen die (net zoals ik) alles voor hun paarden over hebben. Het makkelijke antwoord is namelijk afmaken en lekker een nieuwe kopen
Als ik naar de DA's had geluisterd, was mijn paard nu al 12 jaar dood.
Het rontgenologische beeld van atrhose hoeft namelijk niet gelijk op te lopen met de klachten (foto's waren voor iets anders genomen), het ligt helemaal aan de plek waarop het zich bevind.
Paarden met arthrose moet je per geval bekijken, en niet in een hokje proberen te stoppen !

In het kort, mijn paard als veulen gekocht (ik had springambities!)bleek op 5 jarige leeftijd al ernstige arthrose te hebben, op haar 14 werd ze pas onregelmatig, en sindsdien (ze is nu 17) staat ze op speciaal beslag. Ik heb nooit met haar gesprongen of intensief gedressuurd en het gaat nog steeds goed. Het is ook geen paard die je stil kunt zetten (mijn paarden lopen elke dag in de wei...behalve op het hoogtepunt van het horzel-seizoen- en de staldeur gaat snachts alleen dicht als het echt hondeweer is) Het is een zeer dominante merrie, die als ze stilstaat (zoals in het horzelseizoen) echt niet te genieten is.

Als jij mij een paardemishandelaar vind, dan is dat echt jouw probleem, wie geeft jou het recht om over anderen zo te oordelen ???
bovendien zijn mijn DA en hoefsmid (die van hoofcare) het helemaal eens met mijn aanpak, evenwichtige, regelmatige arbeid. Als je dit alles niet gelooft, dan nodig ik je uit om eens te komen kijken hoe ongelukkig mijn paard wat ik bijna dagelijks mishandel, wel niet is.

Of je kunt het aan de mede-bokkers vragen die ook op mijn paard gereden hebben (ik nodig vreemde mensen uit om mijn paard te mishandelen ) en die mijn paard(en) dus kennen, en weten hoe voorzichtig ik met beide om ga!

In the real world as in dreams, nothing is quite what it seems. (the book of counted sorrows)

Jeep Cherokee 2.8CRD grijs kenteken te koop : http://www.bokt.nl/markt/ad/430015/jeep ... s-kenteken

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-04 20:29

Ik ga mee met Mist. Het is namelijk heel erg makkelijk voor een buitenstaander de beslissing te maken dat een paard desnoods maar uit zijn lijden verlost moet worden. Maar er wordt niet naar het paard gekeken (dat misschien wel helemaal niet recreatief bereden WIL worden, en de sensatie van de wedstrijdring gewoon nodig heeft. Niet ieder paard kan met vervroegd pensioen, sommigen kunnen daar gewoon niet tegen. En wat is er mis mee om een paard met Artrose evengoed te proberen te pushen om tot zijn uiterste vermogen te gaan? Zou even lekker worden als ieder mens met Artrose meteen een spuitje moest krijgen.

Dus graag een wat genuanceerdere blik op dingen, alstublieft dankuwel!

Je suis Charlie.

patrice

Berichten: 945
Geregistreerd: 23-09-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-04 23:34

Citaat:
Hoewel ik het absoluut eens ben met de stelling dat je van een arthosepaard geen sportprestaties moet verwachten (of ambieren) vind ik jouw verhaal toch vrij kwetsend overkomen op mensen die (net zoals ik) alles voor hun paarden over hebben. Het makkelijke antwoord is namelijk afmaken en lekker een nieuwe kopen

Mist het gaat hier niet over het laten afmaken van een paard met artrose,maar om het welzijn van het paard.
Ik vind het hele verhaal van Davy absoluut niet kwetsend overkomen.
Té veel vragen(en daar versta ik volop in training onder)van het paard,die ondertussen stijf staat van allerlei middelen maakt zo`n beest er echt niet beter van nee in tegenstelling het werkt alleen maar averechts.
Artrose gaat nooit meer over en word alleen maar erger en zeker bij te intensieve training.
Citaat:
Ik ga mee met Mist. Het is namelijk heel erg makkelijk voor een buitenstaander de beslissing te maken dat een paard desnoods maar uit zijn lijden verlost moet worden. Maar er wordt niet naar het paard gekeken (dat misschien wel helemaal niet recreatief bereden WIL worden, en de sensatie van de wedstrijdring gewoon nodig heeft.

Wie heeft het er hier over dat het het beste is om een paard dan maar uit zijn lijden te verlossen??
Beter lezen! En wie kan mij vertellen dat een paard uberhaubt bereden wil worden Knipoog
Je hebt langer plezier van het liefste wat je bezit (geld tenminste voor mij)
als je er zorgvuldig mee omgaat!
En dit is absoluut geen aanval op Eleonoor,begrijp me goed,dit is voor in het algemeen,zo`n beest kan helaas niet praten en heeft een veel grotere pijngrens dan een mens en voor je het weet is het te laat.
Bij deze Eleonoor,veel sterkte met je paard en dat je nog lang van je beessie mag genieten.

Vaarwel grote vriend

davy
Berichten: 158
Geregistreerd: 19-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-02-04 23:57

Mikey schreef:
Ik ben het tot op zekere hoogt helemaal met je eens!

Maar....
- een paard is GEEN gezelschapsdier, het is een gebruiksdier (net als een koe en een varken) Hoe graag mensen die liever niet willen horen weet ik niet, maar ik denk dat weinig mensen het toe willen geven.

- mensen met artrose slikken ook gewoon elke dag pijnstillers en gaan ook gewoon door met hun (eventueel aangepaste) werk.

- er zijn paarden die uit zichzelf niet voldoende bewegen in de wei en die moet je wel aan het werk zetten, soms zie je paarden van LICHT werk ook goed opknappen.

- artrose is niet alleen een kwestie van overbelasting, erfelijkheid, voeding en wrs nog meer oorzaken kunnen allemaal artrose veroorzaken.

Maar ik vind wel dat je gelijk hebt.


Toch iemand die mijn achterliggende gedachte begrijpt.

- een paard is GEEN gezelschapsdier, het is een gebruiksdier (net als een koe en een varken) Hoe graag mensen die liever niet willen horen weet ik niet, maar ik denk dat weinig mensen het toe willen geven.

Dat is voor een groot stuk de essentie van mijn reactie op het topic van Eleonoor (waarbij mijn reactie niet bepaald bedoeld was op het topic maar wel de achterliggende gedachte die tot uiting komt. Velen hier op het forum verkondigen dat hun paard het allerbelangrijkste dier is dat er bestaat en dat ze er alles aan doen om het dier het beste leven te laten leiden (= gezelschapsdier). We geven dan ook duchtig kritiek op bepaalde trainingsmethoden of rijtechnieken en schuwen het woord dierenonvriendelijk of onnatuurlijk niet. (bv. trainingsmethode van Anky wordt meermaals op de korrel genomen waarbij ik mij niet uitspreek over het goed of slecht van haar trainingsmethode, het is gewoon een voorbeeld).
Op het moment dat ons eigen paard echter iets aan de hand krijgt dan zullen we er wel alles aan doen om dat te verhelpen en er voor te zorgen dat het paard geen pijn lijdt. Maar waarom willen we dat het paard geen pijn lijdt? De voornaamste reden voor velen is omdat ze willen blijven paardrijden. Ze hebben immers het paard gekocht om in de eerste instantie hun hobby te kunnen uitoefenen nl. het paardrijden (= gebruiksdier). Ze hebben geen paard gekocht om in de weide te laten lopen en dat maandelijks nog enkel 100den euro's kost. Het paard is voor de meeste in eerste instantie een gebruiksdier en staat op voor de meeste op dezelfde hoogte als een koe of een varken. De meeste willen dit echter niet toegeven en ontkennen het zelfs maar uit hun handelingen met het paard blijkt dit echter wel.

- mensen met artrose slikken ook gewoon elke dag pijnstillers en gaan ook gewoon door met hun (eventueel aangepaste) werk.

Klopt. Maar de mensen hebben een "vrije" keuze of ze al dan niet verder blijven werken. Maar wat mij meer interesseert is hetgeen dat tussen haakjes staat: (eventueel AANGEPAST) werk.

De meeste onder ons hebben een paard gekocht als gebruiksdier. Economisch gezien en het feit dat wij het paard gekocht hebben voor te rijden is het logisch dat we willen blijven rijden ook al heeft ons paard artrose. Is het daarom niet mogelijk om het paard aangepast werk te geven d.w.z. stoppen met wedstrijden rijden maar meer recreatief gaan rijden waarbij natuurlijk nog altijd lessen gevolgd kunnen worden maar waarbij er minder aandacht besteed dient te worden aan competities en prestaties. Ook het paard een extra rustdag geven of een dag alleen werken met de longe. De ruiter kan blijven rijden en de belasting op de gewrichten wordt toch sterk verminderd. Er wordt dan volgens mij een soort evenwicht gezorgd tussen gezelschapsdier (waarbij het paard in zijn waarde gelaten wordt) en anderzijds het gebruiksdier (waarbij we enkel willen paardrijden kost wat kost)

- er zijn paarden die uit zichzelf niet voldoende bewegen in de wei en die moet je wel aan het werk zetten, soms zie je paarden van LICHT werk ook goed opknappen.

Klopt maar dan spreken we niet van paarden met artrose. Elke extra belasting op de gewrichten heeft tot gevolg dat de artose sneller zal evolueren. Een paard met artose zal op weide voldoende bewegen. En extra beweging kan ook zonder dat een ruiter er op zit (longeren).

- artrose is niet alleen een kwestie van overbelasting, erfelijkheid, voeding en wrs nog meer oorzaken kunnen allemaal artrose veroorzaken.

Klopt maar ik spreek niet over de oorzaken van artrose ik stel alleen dat artrose niet te genezen is en dat elke extra belasting op de gewrichten de artrose zal versnellen.

En op zich speelt het mij in dit geval weinig rol of de mensen nu al dan niet die supplementen blijven geven om toch maar te kunnen rijden. Ik vind alleen dat die mensen in de toekomst ook maar duidelijk en eerlijk moeten toegeven dat het paard voor hen op de eerste plaats een gebruiksdier is en geen gezelschapsdier. En dat hun belangen op de eerste plaats staan en niet die van het paard.
Ik wil nog eens benadrukken dat dit geen directe reactie op het topic van Eleonoor is maar dat het topic op zich en de daarbij horende reacties en de daarbij achterliggende gedachte een bevestiging zijn voor iets dat ik (en waarschijnlijk ook anderen) al wist maar dat hier goed tot uiting komt.

mensen met paarden hebben hemel op aarde maar als ze sterven valt er niets te erven

davy
Berichten: 158
Geregistreerd: 19-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-02-04 00:21

Mist schreef:
De meeste mensen kennen mijn verhalen over mijn paard met arthrose al. Hoewel ik het absoluut eens ben met de stelling dat je van een arthosepaard geen sportprestaties moet verwachten (of ambieren) vind ik jouw verhaal toch vrij kwetsend overkomen op mensen die (net zoals ik) alles voor hun paarden over hebben. Het makkelijke antwoord is namelijk afmaken en lekker een nieuwe kopen
Als ik naar de DA's had geluisterd, was mijn paard nu al 12 jaar dood.
Het rontgenologische beeld van atrhose hoeft namelijk niet gelijk op te lopen met de klachten (foto's waren voor iets anders genomen), het ligt helemaal aan de plek waarop het zich bevind.
Paarden met arthrose moet je per geval bekijken, en niet in een hokje proberen te stoppen !

In het kort, mijn paard als veulen gekocht (ik had springambities!)bleek op 5 jarige leeftijd al ernstige arthrose te hebben, op haar 14 werd ze pas onregelmatig, en sindsdien (ze is nu 17) staat ze op speciaal beslag. Ik heb nooit met haar gesprongen of intensief gedressuurd en het gaat nog steeds goed. Het is ook geen paard die je stil kunt zetten (mijn paarden lopen elke dag in de wei...behalve op het hoogtepunt van het horzel-seizoen- en de staldeur gaat snachts alleen dicht als het echt hondeweer is) Het is een zeer dominante merrie, die als ze stilstaat (zoals in het horzelseizoen) echt niet te genieten is.

Als jij mij een paardemishandelaar vind, dan is dat echt jouw probleem, wie geeft jou het recht om over anderen zo te oordelen ???
bovendien zijn mijn DA en hoefsmid (die van hoofcare) het helemaal eens met mijn aanpak, evenwichtige, regelmatige arbeid. Als je dit alles niet gelooft, dan nodig ik je uit om eens te komen kijken hoe ongelukkig mijn paard wat ik bijna dagelijks mishandel, wel niet is.

Of je kunt het aan de mede-bokkers vragen die ook op mijn paard gereden hebben (ik nodig vreemde mensen uit om mijn paard te mishandelen ) en die mijn paard(en) dus kennen, en weten hoe voorzichtig ik met beide om ga!


Zoals ik in het begin al aangehaald heb en ik quote: "Het is niet dadelijk mijn bedoeling om een beschuldigende vinger naar iemand uit te steken maar ik zou graag willen dat iedere lezer hiervan eens bij zijn eigen gaat kijken naar zijn/haar omgang met de eigen paarden en zich de vraag stelt heb ik het beste met mijn paarden voor of heb ik het beste met mijn eigen voor (wil ik ten alle tijde kunnen blijven paardrijden ook al gaat dit ten koste van mijn dierbare viervoeter)".

Iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken maar ik vind als iemand het paard voornamelijk ziet als gebruiksdier dan moet hij/zij daar ook maar durven voor uitkomen en niet schijnheilig doen en zeggen dat zijn/haar paard alles is voor hem/haar en dat hij/zij alles doen wat het beste is voor het paard.

Aan uw reactie heb jij volgens mij op een goede wijze getracht om uw paard in zijn waarde te laten. Op het moment dat je wist dat hij artrose had heb je voor jezelf al uitgemaakt dat je de wedstrijdsport wel kon vergeten en heb je er volgens mij ook altijd bij het rijden rekening mee gehouden dat hij artrose had.

Maar je had ook supplementen kunnen geven (zoals zovelen doen) en toch wedstrijden kunnen rijden.
En moest de dierenarts aan elk van ons zeggen dat ons paard artrose heeft en dat we ofwel nog 2 jaar kunnen blijven doorrijden mits het geven van supplementen en pijnstillers waarna het paard versleten is en de pijnstillers niet meer werken of dat als we vandaag zouden stoppen met rijden het paard de eerste 10 jaar er geen last van zou hebben.
Wat zouden jullie doen?

Hoewel velen het waarschijnlijk niet willen toegeven zullen zij toch kiezen voor die 2 jaar blijven paardrijden.
Lees gewoon de reacties op het gebruik van dergelijke supplementen (het wordt als iets normaal beschouwd dat hoort bij de dagelijkse omgang met het paard).

mensen met paarden hebben hemel op aarde maar als ze sterven valt er niets te erven

Mist

Berichten: 8791
Geregistreerd: 17-02-03
Woonplaats: noord brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-02-04 17:59

Als je mijn vele reacties op dit soort topics leest zul je zien dat ik absoluut tegen het geven van pijnstillers ben (dus ook geen MSM!) is bij mijn paard ook niet nodig geweest. Supplementen die ik geef (pure gluc/chondr. van de apotheek) zijn alleen om erger te voorkomen. Blijkbaar werkt het want het rontgenlogisch beeld blijft constant, het paard wordt 18 maart 17 jaar

En ik denk dat ik niet de enige ben, zeker niet op dit forum, die niet zo nodig op het paard hoeft te rijden. Ik heb er trouwens 2, maar krijg ook regelmatig bijrijdpaarden aangeboden. maar het is een merrie die zeer dominant en heel erg jaloers is, als ik haar niet VOOR mijn andere paard rij, breekt ze letterlijk de stal af (en dat kan ze, ze is 1.78cm) keihard rondjes draaien en tegen de staldeuren opbeuken (is ook lekker voor de benen !) Zolang ze nog rad is, blijf ik er gewoon op rijden, als dat op een gegeven moment niet meer kan, dan moet ik iets anders verzinnen om haar bezig te houden want dat heeft ze echt nodig, vrijheids dressuur o.i.d, niet echt mijn "ding" of een heel speelse shetlander erbij zetten. Als ze zielig in een hoekje van de wei zou gaan staan elke dag, dan zou het een ander verhaal zijn.

Maar ik denk niet dat iemand het "normaal" beschouwd om zijn paard elke dag pijnstillers te geven, hiermee neem ik aan dat je zoiets als "bute" bedoelt ? Ik zal nu voor mezelf spreken, maar als je een paard hebt met een dusdanig ernstige aandoening (en in mijn geval een rontgenlogisch beeld waarvan verschillende DA's op 5 jarige leeftijd van het paard als advies afmaken gaven) dan ben je daar dag en nacht mee bezig hoor ! Dit paard kost 10 jaar van MIJN leven door de zorgen die je er aan hebt. Toen ze op 14 jarige leeftijd onregelmatig werd (alleen in draf- en dan nog maar heel subtiel) en ik stond te wachten bij de DA kliniek was ongetwijfeld de ergste dag van mijn leven, daar hoef ik niet over na te denken. Gelukkig liep ze direct weer goed toen het speciaal beslag eronder lag, resultaat was direct zichtbaar. En ongetwijfeld komt er weer zo'n dag, hopelijk pas over 5 of 10 jaar, en ja, daar lig ik nu al wakker van. En niet om het rijden, nogmaals, maar omdat het paard zo'n levensgenieter is.

In the real world as in dreams, nothing is quite what it seems. (the book of counted sorrows)

Jeep Cherokee 2.8CRD grijs kenteken te koop : http://www.bokt.nl/markt/ad/430015/jeep ... s-kenteken


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 bezoekers