Geplaatst Wat vanmorgen zo leuk en relaxed begon is uitgelopen op een (klein) drama.
Na ca. 45 minuten haalden we in het bos een koppel wandelaars in met 4 of 5 honden. Ze namen de honden netjes aan de riem en wij reden voorbij. Wij waren echter nog niet zo ver van hun vandaan, toen ze de honden weer los lieten en....een van hen sprong meteen achter de paarden aan. Cheyenna, van mijn schoonzus schrok, sprong mij voorbij (ik reed voorop), de weg liep daar net in een kuil omlaag en weer meteen omhoog, dus dook het arme dier eerst omlaag, kon zich niet meer opvangen omhoog en viel met mijn schoonzus op de ruwe grintvloer.
Geklukig viel mijn schoonzus naar links en het paard naar rechts. Cheyenna sprong op en bleef op de plek staan.
Ik schelden op die mensen: als je je hond niet in bedwang kunt houden, laat hem dan niet los...maar ik had nog niet gezien hoe erg de schade wel niet was
.Ik sprong van Isabel af en zag het bloed zo uit Cheyenna's schouder gutsen uit een scheur van zo'n dikke 10 cm. Haar knieen waren kapot, de vellen hingen van haar neus
, mijn schoonzus lag wat te kreunen maar kroop al weer overeind. Het ging wel, het ging wel zei ze, maar haar elleboog was ook helemaal kapot. Die hebben ze dus uiteindelijk ook moeten schoonmaken en hechten.Daar stonden we dan, midden in het veld/bos met een gewond paard en ruiter. Gelukkig waren de mensen van de honden heel lief en behulpzaam. De man (waar de hond van was) had zich ook behoorlijk geschrokken. Hij is de hele morgen bij ons gebleven en heeft ons uiteindelijk zelfs met zijn auto en een geleende paardentrailer naar huis gebracht.
Met zijn mobieltje heb ik mijn man nog gebeld om te vragen of hij ons svp wilde komen ophalen met TWEE mensen. Een om met het paard verder te lopen en een om mijn schoonzus op te pikken.
Toen mijn man en schoonvader arriveerden (gelukkig was de land-bosweg breed genoeg voor de auto) ben ik met mijn man naar de dichtsbijzijnde boerderij gelopen. Die was weer toevallig van familie van de man van de hond. Daar hebben we op de DA gewacht en deze heeft Cheyenna ter plekke gehecht.
Naar huis lopen daar kon geen sprake meer van zijn volgens de DA (want dat was zo'n 45 minuten), dat zou een leidensweg zijn voor Cheyenna. Dus ben ik gaan rondbellen naar kennissen van de ponyclub voor een paardentrailer. Gelukkig hadden we vrij vlug iemand die thuis was en waar we hem konden halen.
De verdoving was nog niet uitgewerkt, dus zijn we vlug de trailer gaan halen en tegen e tijd dat we terug waren stond Chey al weer wat rechter. Gosj ja, na die verdoving viel ze bijna om. Het was een geluk dat we van de boer in de voedersilo in de schaduw konden gaan staan en dat ze zich dus tegen de wand aan liet leunen, anders was ze volgens mij omgekiept. Ze zakte steeds meer met haar lijf naar achteren.
Maar goed, de trailer op allebei de paarden en naar huis. Thuis aangekomen de wonden nogmaals voorzichtig met water afgespoeld en weer Acederm erop.
Nu zijn het echter behoorlijke wonden. Ik las laatst een topic van een paard met een behoorlijk open knie. Die werd behandeld met een soort honing? En er was een firma die dat spul sponsorde? Zou dat ook voor deze wonden geschikt zijn?
Het paard heeft nu een pijnstiller en peneciline gekregen. De wonden moet ik 2 keer per dag afspoelen en dan Acederm erop spuiten.
Hier volgen de foto's van de wonden. Het zijn diepe schaafwonden. Als je er niet tegen kunt, zou ik niet meer verder scrollen.
De wond op de schouder, die dus gehecht is. Dat was echt een scheur die helemaal openstond
Linkervoorbeen
rechtervoorbeen
kapotte lippen, de vellen hangen er bij
). Ik heb wel eerder tegen hem gezegd dat "ik dat erg lief van hem vond", toen hij maar bleef herhalen dat hij erbij bleef, dat hij wel met mijn schoonzus naar de dokter zou gaan (wat hij uiteindelijk niet gedaan heeft, omdat mijn schoonvader met haar is gegaan). Want uiteindelijk heeft hij met mij met zijn auto een paardentrailer opgehaald en teruggebracht. 
.
)
