Bokt.nl

Esther schreef:

Ik heb een Rex Magna gehad, toen ik hem ging verzorgen stond hij als gevaarlijk bekend. Zijn vorige verzorgster kon niet meer bij hem in de stal komen, rijden bestond uit op het midden stilstaan...
Ik ben hem gaan verzorgen, de tweede keer dat ik er op zat sloeg hij door een ruit met zijn achterbeen, daar had hij dus een flinke wond. Een paar weken alleen maar zijn been in de soda gezet en gepoetst, daarbij heel duidelijk geweest wat ik wel en niet pikte van hem. Na een paar dagen tilde hij netjes zijn been op als ik met de emmer soda aan kwam lopen. Ik zal nooit vergeten de eerste keer dat ik zijn hoofd boven de stal uit zag komen met de oortjes naar voren omdat hij mij aan hoorde komen. Die tijd van alleen maar poetsen heeft wel een band gekweekt die hij nodig had.
Weer met rijden begonnen, met pieken en dalen zover gekomen dat hij goed gereden kon worden zonder streken.
Uiteindelijk had ik er een paard aan wat voor mij door het vuur ging en heel makkelijk was in omgang, hij stond los op de wasplaats, hij liep als een hondje met mij mee, hoefde hem niet vast te houden. Het enige wat hij nodig had was een duidelijke consequente baas, en als hij ten onrechte bijvoorbeeld een tik met de zweep kreeg liet hij dat wel merken, maar dat was dan mijn eigen schuld.
Imo zijn het vaak onbegrepen paarden met een groot rechtvaardigheidsgevoel en die veel afwisseling nodig hebben.