Schoonouders ;( (Lang verhaal)

Moderators: Berdien, Dani, Murthul, Muurp, EvelijnS

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Pink_Horizon

Berichten: 19828
Geregistreerd: 11-03-01

Schoonouders ;( (Lang verhaal)

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-12-02 21:19

Ik zal maar beginnen bij het begin.

3 jaar geleden leerde ik mijn vriendje kennen. Zowel met zijn als met mijn ouders klikte het goed. Al snel ging ik overal met hun mee naar toe en Paul (mijn vriend) overal mee heen met ons.
Na een maandje mochten we al bij elkaar slapen. Als eerste van zijn ouders.
het einde van dat jaar zouden we allebij eindexamen doen. Ik stond er goed voor, dus dat was geen probleem. Helaas was het bij Paul niet zo vanzelf sprekend. Met meer onvoldoendes dan voldoendes ging hij de examenperiode in. Zijn moeder zag het al aankomen dat hij zakte dus die ging de touwtjes strakker in handen nemen (haar woorden). Leuk vond ik het niet maar ik kon het begrijpen, hij moest slagen.
We zagen elkaar steeds minder. Soms mochten we nog 1 keer in het eekend slapen maar geregeld moesten we daar al smoesjes voor verzinnen (feesje hier, feesje daar). Na een flinke rotperiode waren we allebij heppie, met perfecte cijfers maakte hij de havo af en ik de mavo. VAKANTIE, VRIJHEID! dachten we... Helaas begon het in de vakantie alweer. "Ik vind het niet nodig dat jullie alweer bij elkaar slapen."
Om een lang verhaal kort te maken, het ging er niet op vooruit, ookal was hun angst dat hij zou zakken weg.
Naar mijn idee werd het alleen maar erger en strenger.

Iedere zondag moest hij om 8 uur savonds thuis zijn. Waarom? Geen reden, vonden ze nodig.
Ineens besloot moeders ook dat 2 keer in de week (vrijdag en zaterdag) slapen niet nodig was. Waarom niet? Geen idee. Hij mocht best tot 2 uur hier zitten en om 10 uur smorgen weer naar mij gaan hoor. Maar slapen? Nee, dat was niet nodig
Toen wilde vriend-lief gaan werken (autootje loopt immers niet op water). Maar dat mocht niet Scheve mond Paps en mams hadden liever dat zoon-lief zijn volledige tijd in studie (lees computerspelletjes spelen) stak, dat was belangrijker.
Na veel praten was Paul het met me eens dat hij echt een baantje moest zoeken. (Vooral de vraag, wou je tot je 30ste thuiszitten soms sloeg door Knipoog ).
Baantje gevonden, en verteld het tegen ouders. Ipv dat ze boos zijn zeiden ze: Hehe, eindelijk, hij doet iets zelf!
Ik stond met open mond te kijken, maarja, beter dan dat ze het verbieden...

Ondertussen hebben we bijna 3 jaar verkering. Paul is (net) 19 en ik ben 17 en nogsteeds verbieden ze zoveel.
Ik wordt er gek van, echt...

Een maandje geleden is het slecht tussen ons gegaan. We besloten er even mee te stoppen om te kijken wat we wilde.
Al snel wisten we het zeker, we wilde alleen elkaar (aaah Lovers ).
Doordat we elkaar een weekend niet zagen kregen schoonpa en ma natuurlijk ook iets door.
En dat kon ze handig gebruiken.
"Ja jullie moeten maar niet te hard van stapel lopen hoor, de komende weeken is 1 dagje in het weekend wel genoeg."
ALSOF WE NIET ZELF KUNNEN BEPALE WAT HET BESTE IS VOOR ONZE RELATIE???

Oke, was nog te overzien..
Toen werd het weekend en mocht hij zaterdags hier slapen. Volgende dag moest hij om 12 uur (smorgens ja!) thuiszijn Scheve mond Zonder reden, gewoon luisteren.
Hij besloot niet te gaan. Ouders over de zeik... "Ja en we wilde weg en je broertje (van 11) kan nog niet alleen thuis blijven!"
Dus Paul boos dat ze dat ook gewoon hadden kunnen zeggen, dan waren we daar komen babysitten.. *Zucht*...

Zo gaat het dus altijd, al 3 jaar lang. Steeds verzinnen ze op ieder ding we iets, nooit is het goed of kan het gewoon. Altijd moeten we iets verzinnen om bij elkaar te kunnen zijn.
Lang heb ik gedacht dat het aan mij lag. Dat ze mij niet mocht. Maar ik heb niet het idee dat ik het probleem ben..
Ik denk (en mijn ouders die volledig achter ons staan) dat ze moeite heeft met paul loslaten. Hij is de oudste thuis en mag ook veel minder in vergelijking met zijn broertje.
Ik kan ergens best begrijpen dat ze het ook gezellig vind dat hij thuis is in het weekend maar als we dan bij hun slapen is het gewoon niet gezellig Scheve mond Ik voel me daar na 3 jaar gewoon nog helemaal niet thuis... Ik voel me niet welkom... Ik voel me altijd stom als ik iets doe, bang dat hun het anders willen. Hierdoor zal ik heus niet het zonnetje in huis zijn. Alleen op zijn kamer voel ik me thuis... Verdrietig
We hebben vaak zat geprobeerd om 'gezellig' te doen. Spelletjes, tv kijken, eten, maar nee, het lukt niet. Het wil niet, het klikt niet... Steeds voel ik spanningen. Ik kan me niet op mn gemak voelen bij hun... Zucht.. Ookal wil ik het graag Huilen

heeft iemand tips? Ik wordt er zo onwijs moe van... Ik hoop dat mn vriendje veel gaat verdienen B) en dat we over niet te lange tijd samen een huisje vinden... Hopelijk vidn ik het dan wel leuk om langs te gaan Scheve mond Ik vind het namelijk zo rot voor Paul.. Het zijn toch zijn ouders...

Waarom krijg je de familie er toch altijd gratis bij??? Ik wou alleen HEM! }> (Oke zijn hamster kan dan nog wel Knipoog )

Trotse mama van dochters Svenna & Loys
Voorlopig paardloos!


nikkiemisty

Berichten: 3303
Geregistreerd: 12-03-02
Woonplaats: spijkenisse

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-12-02 21:34

He wat vervelend joh...Ik denk dat jullie anders eens met je vriend met zijn ouders moeten gaan praten en dat je cht wil weten wat de redenen zijn van die strenge regels.

En ik denk dat je na zo n gesprek misschien heel opgelucht kan zijn (misschien ook niet) en dat je je daar wat meer thuis gaat voelen.

Tenminste dat hoop ik !!!
Sterkte meissie Kusje

Paulientje

Berichten: 793
Geregistreerd: 11-11-02
Woonplaats: Nieuwegein

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-12-02 21:35

heeel misschien kan je heel voorzichtig met ze gaan praten ( Verward Verward Verward )
Scheve mond
Gewoon zeggen dat jullie echt van elkaar houden Lovers
En dat jullie gewoon samen willen zijn.
Wat heb je te verliezen??

Succes

Tigger
Berichten: 3902
Geregistreerd: 27-06-02
Woonplaats: Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-12-02 21:40

Ja, heel cliche, maar ik zou ook gaan praten. Vertel wat je dwars zit, gewoon heel rustig. En dat je je afvraagt, waarom ze zo doen.
Geen verwijten, maar gewoon je gevoel en dat je niet begrijpt wat er aan de hand is.
Als het dan nog niet oplost, dan heb jij iig gedaan wat je kunt.
Aan jou zal het dan niet gelegen hebben.

Succes, ik hoop dat jullie eruit komen...

Pink_Horizon

Berichten: 19828
Geregistreerd: 11-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-12-02 22:15

Tja, misschien inderdaad toch nog een keer..
Het nadeel is dat er met zijn moeder zo moeilijk serieus te praten is.. Ze haalt er alles bij en verwijt ons (vooral Paul) altijd alles...
Ze haalt ook vanalles door elkaar en als zij iets vind dan is dat zo, of ik nou een hele goede rede geef of niet, zij beslist het...

Ook met dat werken. We hebben een hele avond met 4e gepraat, en ze waren er ZO op tegen! Scheve mond Gewoon of ze ook apsolute niet toe wilde geve n achteraf. Want toen hij een maandje later een baan had was het 'eindelijk'???
Ik snap ze echt niet...

Trotse mama van dochters Svenna & Loys
Voorlopig paardloos!

Paulientje

Berichten: 793
Geregistreerd: 11-11-02
Woonplaats: Nieuwegein

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-12-02 22:22

tja ik weet het ook niet meer
Als ik met een goed idee kom pb ik het je gelijk!!

Gast4532
Berichten: 67019
Geregistreerd: 13-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-12-02 22:59

Ik kan me er wel iets bij voorstellen hoor.
Jullie zijn allebei nog jong.
Zeker als je bekijkt dat jullie al 3 jaar samen wat hebben.
Het zal denk ik wel (over)bezorgdheid zijn.

Pink_Horizon

Berichten: 19828
Geregistreerd: 11-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-12-02 23:56

Maar je zou denken dat dat na 3 jaar toch wel eens ophoudt???
Oke we zijn jong, maar dan hoeft hij toch niet behandeld te worden als een kind van 10?
We hebben nog nooit problemen gehad doordat we zo jong wat kregen. Dus ik zie het probleem niet?

Meer ik weet dat het geen overbezorgdheid is. En dat zou jij ook vinden als je haar kende...

Trotse mama van dochters Svenna & Loys
Voorlopig paardloos!

Flootje

Berichten: 570
Geregistreerd: 17-01-02
Woonplaats: Hoogvliet (rt)

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-12-02 14:59

Oei, heel herkenbaar!!

Zijn moeder (ouders) heeft duidelijk moeite om hem los te laten. Hij (Paul) is de oudste thuis zoals je al zei en ze heeft hem altijd voor haar alleen gehad. (Ik praat nu even alleen over mams)
Nu dat het echt heel serieus gaat worden en de kans groot is dat hij misschien toch een keer uit huis gaat om met jou te gaan samenwonen zal haar benauwen.
Nu dat ze Paul met jou moet delen gaat ze haar grenzen aangeven. Ik vind het wel typisch dat ze een knul van 19 (!) thuis laat komen om 8 uur 's avonds...

Ik heb dit ook allemaal meegemaakt en ik weet hoe je je voelt, je gaat verdorie aan jezelf twijfelen, terwijl dat nergens op slaat!
Misschien dat het nut heeft om met ze te gaan praten, je kunt het
natuurlijk altijd proberen, maar verwacht niet dat ze verteld wat haar écht dwarszit!
Het lijkt namelijk op een gevalletje jaloerzie....

Je kunt me pb'en als je wilt Lachen

"Zorgen moet je doen...niet maken" Loesje

Liek_

Berichten: 5252
Geregistreerd: 04-11-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-12-02 21:00

Sorry, ik snap dat het heel moeilijk voor je is, maar ik vind het eerlijk gezegd ook een beetje de fout van je vriend. Mijn moeder hoeft echt niet tegen me te zeggen dat ik om 8 uur thuis moet zijn of me te vertellen dat ik iets moet doen of juist laten. Dahaaag! Ik ben 19! Dat zijn jullie zaken niet!!! Lijkt me eerlijk gezegd dat ie een beetje over zich heen laat lopen, the same thing happens at my boyfriends home....
Ze kan hem niet dwingen en dat slapen; dan slapen jullie toch bij jou?

Belker

Berichten: 11890
Geregistreerd: 28-05-01
Woonplaats: Maartensdijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 09:02

Andere vriend zoeken. Sorry vor mijn botte reactie, maar als ouders dit gedrag vertonen gaat het niet weg. zakt misschien wel af maar meer niet. Je moet voro jezelf een manier vinden hoe je er mee om kunt gaan want zij veranderen niet. Kun je dat niet dan moet je je zelf afvragen in oeverre julie je door dit gedrag laten leiden. Nu na 3 jaar erover nadenken is wel wat laat. Dit gedrag is er al ingesleten. Dat krijg je niet meer weg.

Prima

Berichten: 6024
Geregistreerd: 12-08-01
Woonplaats: Bussum & Harskamp :D

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 09:06

Heel scherp belker. Ik denk er ook zo over. Vooral moet je er een manier voor vinden om ermee om te gaan!

~het komt uit de lengte of uit de breedte~

Desiree

Berichten: 28761
Geregistreerd: 23-01-01
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 11:51

Ik had een vriendin die thuis zo werd behandeld als jouw vriend. Resultaat was dat ze te vroeg met hem ging samen wonen, op een moment dat ze er eigenlijk zich nog niet klaar voor voelde maar ze had geen keus. DAT gedrein van haar moeder dreef haar er gewoon toe. Ze heeft achteraf nooit spijt gehad van haar keuze.
Het gedrag van zijn ouders drijft hem gewoon het huis uit. Ik denk ook dat de enige oplossing is dat hij ergens een kamer zoekt of zo.

De hond is de betere mens

Yorghos

Berichten: 10942
Geregistreerd: 10-12-01
Woonplaats: Tilburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 12:05

Belker schreef:
Andere vriend zoeken. Sorry vor mijn botte reactie, maar als ouders dit gedrag vertonen gaat het niet weg.


Sorry, hoor, maar je zet je vriend toch niet aan de dijk omdat het met zijn ouders niet klikt?
Ik ben het er wel mee eens dat je een manier moet vinden om ermee om te gaan. Een grote omslag in hun gedrag kun je in mijn ogen niet verwachten. En hij blijft toch hun oudste zoon en is daardoor voor de ouders extra speciaal...
Ik herken dit gedrag wel een beetje in mijn schoonouders. Mijn manier om ermee om te gaan is om toch wel direct te zijn. Dat wordt me niet altijd in dank af genomen, maar ik kom wel voor mezelf op.
Als ik vind dat ze zich teveel met ons bemoeien dan zeg ik gewoon tegen ze dat we iets liever zelf uitzoeken. Het helpt wel iets, maar helemaal overgaan doet het nooit. Daarbij is mijn vriend ook nog eens enige kind, dus zijn ouders trekken nog eens dubbel aan hem...
Af en toe is het best moeilijk, maar laat je niet uit het veld slaan. Hou jezelf voor dat het echt niet aan jezelf ligt.

* To Belg, or not to Belg *

Sterre

Berichten: 15179
Geregistreerd: 23-08-01
Woonplaats: Mittelfranken - Bayern - Duitsland

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 12:33

Wat zegt Paul er zelf van??
Waar ik in de loop der jaren wel achter gekomen ben, is dat als het om zijn ouders gaat, hij degene moet zijn, die over storende dingen wat zegt! Als het om jouw ouders gaat, moet jij degene zijn die wat zegt!!
Probeer niet al teveel tegen je vriend te zegen "jóuw ouders dit, jóuw ouders dat...". Het zijn en blijven toch zíjn ouders Scheve mond ! Ik herken het probleem wel een beetje! Als ik liep te vitten op de ouders van (nu al weer 14 jaar mijn man Knipoog !) mijn Paul (what´s in a name Knipoog ) , kreeg ik ook nog eens ruzie met hem ("Ja ja, altijd zijn mijn ouders de schuld").
En nu nog, zelfs na 14 jaar huwelijk!! , als ik wel eens ergens kritiek aangaande zijn ouders op heb, krijg ik te horen :"Altijd dat gezeik over mijn ouders" Knipoog ! Ik moet eerlijk zeggen, dat ik het ook nog steeds niet goed kan hebben als mijn man soms kritiek op mijn moeder heeft Knipoog , zelfs niet, als ´ie eigenlijk gelijk heeft Clown !
Het wordt beter als hij op een gegeven moment het huis uit gaat Knipoog !

Benz († 18.12.09) & Bella († 4.01.10), ik mis julie nog steeds zo erg ;( ....
Welkom lieve Mila <3 !
Vakantie vieren op een echt kasteel in Beieren :) ?? http://www.schloss-moehren.nl/
"Als vandaag voorbij is ben je weer een dag verder"

mobick

Berichten: 3263
Geregistreerd: 24-05-02
Woonplaats: Maartensdijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 15:31

Ik vind dat Sterre gelijk heeft, ik vind dat Paul degene is die dit met zijn ouders moet aankaarten. En snel ook want dadelijk escaleert het en dan wordt het alleen maar moeilijker.

Pink_Horizon

Berichten: 19828
Geregistreerd: 11-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-12-02 17:51

Flootje: Bedankt Lovers

Akke: Klopt helemaal... paul is iemand die over zich heen laat lopen. Door iedereen. Hij wil het niet maar is te laf om zijn smoel open te trekken... Laat hij wel een keer merken dat het nergens op slaat (door niet thuis te komen bv) pakken ze hem de keer erop weer terug... Gaaaap

Belker & Prima: Nou gezellig Verward Dus omdat ik niet met zijn ma overweg kan moet ik hem dumpen? Leuke rede Misselijk

Desiree: En ik heb het idee dat dit ook niet heel lang meer gaat duren

Linda; Ik kom ook wel voor mezelf op hoor. Maar ik zie hun maar 1 keer in de week en meestal als paul iets vraagt of als hun iets zeggen ben ik er niet bij om te laten horen wat ik ervan vind..

Sterre: Ik weet het, en probeer het ook vooral in mezelf te denken Dromen
Helaas is dit af en toe nogal eens moeilijk, maarja..

Mobick: Ik zou willen dat hij dat deed.... Koe Frusty

Trotse mama van dochters Svenna & Loys
Voorlopig paardloos!

Flootje

Berichten: 570
Geregistreerd: 17-01-02
Woonplaats: Hoogvliet (rt)

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 18:36

Je vriend dumpen is zeker geen oplossing!!

Jullie moeten er samen uit zien te komen en zijn ouders neem je op de koop toe!
Daniel (mijn man) en ik hebben ook vreselijke periodes gehad omdat zijn moeder hem niet los kon laten en eigenlijk jaloers was dat zij niet meer nr. 1 was in zijn leven.
Nu zijn we inmiddels alweer 10 jaar bij elkaar en net een maand geleden getrouwd. Dus het kan zeker wel!!
Ik denk dat Paul gewoon iets meer afstand moet nemen van zijn ouders en jou duidelijk op nr. 1 moet zetten!
Hij moet dat natuurlijk wel willen, anders gaat het nog moeilijk worden!!
Praten heeft denk ik weinig zin, ze hebben nou eenmaal hun oordeel klaar!

"Zorgen moet je doen...niet maken" Loesje

greetje

Berichten: 8626
Geregistreerd: 13-07-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 20:09

Oke ik heb ook een schoondochter en gelukkig eentje waar ik het ontzettend goed mee kan vinden. Eentje die als mijn zoon s'avonds moet lesgeven, graag even bij ons achter de etenstafel schuift en lekker blijft koffiedrinken achter onze keukentafel. Maar mocht ik toch zo'n schoonmoeder zijn als die van jouw Pinky Girl dan mocht ik toch zeker hopen dat mijn zoon de mond tegen mijn open scheurde. want zo heb ik hem ook opgevoed.

Wat ik hiermee zeggen wil Pinky, Paul moet zijn moeder over haar gedrag aanspreken, kinderen gaan het huis uit, vaak doet dit ook een beetje zeer, maar het fijnste is toch dat jullie met je beidjes gelukkig worden.

Uiteindelijk is de mens zelf de zwakste schakel.

Machie

Berichten: 14868
Geregistreerd: 11-09-02
Woonplaats: bij de berg

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-02 20:59

NIET DUMPEN!!!! schiet je niks mee op, en verder...
Ik heb je ge'PB't

Pink_Horizon

Berichten: 19828
Geregistreerd: 11-03-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-12-02 21:03

Ik zou willen dat ik dat zeggen kon Greetje.
Hier gaat het namelijk ook zo.
Mijn paps en ons vriend kletsen ook ooit een hele avond of gaan samen film kijken. Ik vind het fijn dat hij zich hier zo thuisvoelt..
Ik ben zelf ook apsolute niet op mijn mondje gevallen en zei thuis ook altijd als ik het ergens niet mee eens was. Ik kan ook prima met mijn eigen ouders overweg..
helaas is Paul nogal in zichzelf gekeerd. Hij trekt zijn mond niet open. Zo is hem dat geleerd (niet mijn manier van opvoeden nee! ).
Ik vrees ook niet dat hij veel aan zichzelf kan veranderen. Zo is zijn karacter, zo is hij...

Trotse mama van dochters Svenna & Loys
Voorlopig paardloos!

Belker

Berichten: 11890
Geregistreerd: 28-05-01
Woonplaats: Maartensdijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-12-02 08:26

Linda250"]
[quote="Belker schreef:
Andere vriend zoeken. Sorry vor mijn botte reactie, maar als ouders dit gedrag vertonen gaat het niet weg.


Sorry, hoor, maar je zet je vriend toch niet aan de dijk omdat het met zijn ouders niet klikt? .
[/quote]
Nee dat niet, maar als je vriend voor zijn moeder kiest of zoals in dit geval er niet tegenin gaat kom jij alsmaar op de 2de plaats. Dat wil je ook niet. het is zijn vriendin, het is zijn keuze dus moet hij ook voor haar kiezen en niet de lieve vrede willen bewaren. Directheid is ook neit altijd goed. Ik ben te direct en dat valt niet overal even goed.

Desiree

Berichten: 28761
Geregistreerd: 23-01-01
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-12-02 09:50

Pinky's vriend maakt niet bewust een keuze. Hij zal eerder het gevoel hebben dat hij geen keuze heeft omdat hij nooit voor zichzelf is opgekomen. zijn ouders zijn van die mensen waarbij een kind dat voor zichzelf opkomt brutaal is. Toch is het goed als haar vriend daarin gaat veranderen, want hij zal dit toch moeten leren in deze maatschappij. Veranderen doet hij natuurlijk niet maar hij is jong genoeg om dingen te leren. Heb geduld Pinky, die rukt zich echt nog wel eens los. En dan geniet hij zoveel van zijn vrijheid, dat hij tabak krijgt van zijn moeder.

De hond is de betere mens


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Roosje01 en 22 bezoekers