Hoe kon je? (verhaal van een hond naar zijn baas)

Moderators: Berdien, Dani, Murthul, Muurp, EvelijnS

 
 
Apple
Moderator RT, TEN, DRS, AP, AR

Berichten: 68895
Geregistreerd: 27-01-02
Woonplaats: Bij het strand

Hoe kon je? (verhaal van een hond naar zijn baas)

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 28-11-02 19:56

Kwam onderstaande verhaal tegen op een andere mailgroep. Vond het dermate mooi dat ik het integraal hier plaats.


Hoe kon je? Door Jim Willis, 2001


Toen ik pup was, amuseerde ik je met mijn gekke streken en maakte ik je
aan het lachen. Je noemde mij je kind, en ondanks een aantal kapotgekauwde schoenen en wat vermoorde kussentjes werd ik je beste vriend. Als ik stout was, schudde je met je vinger naar me en vroeg je me hoe kon je?, maar dan gaf je weer toe en rolde je me
op mijn rug om mijn buik te kriebelen.

Mijn zindelijkheidstraining duurde wat langer dan verwacht omdat je het
vreselijk druk had, maar daar hebben we allebei hard aan gewerkt. Ik weet nog dat ik 's nachts mijn neus tegen je aanschurkte en dat ik naar je diepste geheimen en dromen luisterde, en ik kon me geen beter leven voorstellen. We maakten lange wandelingen en renden door het park, maakten ritjes in de auto, stopten om een ijsje te kopen
(ik kreeg alleen het hoorntje want ijs is slecht voor honden, zei je) en
ik deed lange dutjes in de zon en wachtte tot je aan het eind van de dag thuis zou komen.

Geleidelijk ging je meer tijd aan je werk en je carrière besteden, en meer
tijd aan het zoeken van een menselijke partner. Ik wachtte geduldig op je, troostte je als je gekwetst of teleurgesteld was, gaf je nooit op je kop als je een verkeerde beslissing nam en sprong vrolijk in het rond als je thuis kwam. En toen werd je verliefd. Zij - inmiddels je vrouw - is geen hondenmens. Toch verwelkomde ik haar in het huishouden, probeerde haar genegenheid te geven en gehoorzaamde haar.
Ik was gelukkig omdat jij gelukkig was.

Toen kwamen de menselijke baby's en ik deelde in je opwinding. Ik was
gefascineerd door hun roze huidje, hoe ze roken, en ik wilde ze ook bemoederen. Alleen maakten jij en zij je zorgen dat ik ze pijn zou doen, en ik werd de meeste tijd naar een andere kamer verbannen, of naar de bench. Oh, ik wilde zo graag van ze houden, maar ik werd een gevangene van de liefde.

Toen ze groeiden, werd ik hun vriend. Ze hingen aan mijn vacht en trokken zichzelf op wiebelige beentjes op, staken vingers in mijn ogen, onderzochten mijn oren en gaven mij kusjes op de neus. Ik hield van ze en van hun aanraking - jouw aanrakingen waren nu zo zeldzaam - en ik zou hen met mijn leven hebben verdedigd als het nodig was geweest. Ik glipte stiekem in hun bedden en luisterde naar hun zorgen en geheime
dromen, en samen wachtten we op het geluid van jouw auto op de oprit.

Er was een tijd dat, als anderen je vroegen of je een hond had, je een
foto van mij uit je portefeuille haalde en hen verhalen over mij vertelde. De afgelopen jaren antwoordde je slechts ja en veranderde je van onderwerp. Ik was van jouw hond verworden tot slechts een hond, en iedere euro die je aan mij besteedde werd er een teveel.

Nu heb je een carrièrekans in een andere stad, en jij en je gezin
verhuizen naar een appartement waar geen honden toegestaan zijn. Je hebt de juiste beslissing genomen voor je gezin, maar er was een tijd dat ik je enige gezinslid was. Ik was blij opgewonden over de autorit, tot we bij het dierenasiel stopten. Het rook naar honden en katten, naar angst, naar hopeloosheid. Je vulde de paperassen in en zei ik weet zeker dat jullie een goed tehuis voor haar vinden. Zij haalden hun
schouders op en keken je meewarig aan. Zij kennen de harde werkelijkheid voor een hond van middelbare leeftijd, zelfs een met papieren.

Je moest de vingertjes van je zoon van mijn halsband lostornen terwijl hij
schreeuwde Nee pappa! Laat ze niet mijn hond meenemen! En ik maakte mij zorgen om hem, en over wat je hem hiermee had bijgebracht over vriendschap en trouw, liefde en verantwoordelijkheid, en over respect voor alle leven. Je gaf me een afscheidsklopje op mijn hoofd, je vermeed mij in de ogen te kijken, en weigerde beleefd mijn halsband en riem mee te nemen. Je moest nog een deadline halen - en ik nu ook.

Na je vertrek zeiden de twee aardige dames dat je waarschijnlijk al
maanden wist dat je zou verhuizen en dat je geen poging had gedaan om een goed tehuis voor me te vinden. Ze schudden het hoofd en zeiden hoe kon je?

Ze geven ons hier in het asiel zoveel aandacht als mogelijk is met hun drukke bezigheden. Ze voeren ons natuurlijk, maar al dagen heb ik geen trek meer. In het begin rende ik iedere keer als er iemand langskwam naar het hek, hopend dat jij het was. Dat je van gedachten was veranderd. Dat dit allemaal slechts een nare droom was. Of ik hoopte tenminste dat het iemand was die medelijden met me had,
die me zou redden. Toen ik me realiseerde dat ik niet opkon tegen die met gekke fratsen aandacht vragende pupjes, die geen idee hadden wat hen te wachten stond, trok ik me maar terug in het verste hoekje van mijn kennel en wachtte af.

Ik hoorde haar voetstappen toen ze me kwam halen aan het eind van de dag, en ik liep met haar terug de gang door naar een aparte kamer. Een gelukzalig stille kamer. Ze plaatste me op de tafel en wreef over mijn oren en vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken. Mijn hart bonkte in afwachting van wat er ging gebeuren, maar ook voelde ik een zekere opluchting. De gevangene van de liefde was aan het einde van
haar dagen gekomen. Omdat het mijn aard is, had ik met haar te doen. De last die zij moet torsen is zwaar, dat weet ik zoals ik ook altijd jouw stemmingen aanvoelde.

Voorzichtig plaatste ze een tourniquet om mijn voorpoot terwijl een traan
over haar wang gleed. Ik likte haar hand op dezelfde manier als ik altijd bij jou deed om je te troosten, al die jaren geleden. Met grote vaardigheid liet ze de injectienaald in mijn ader glijden. Toen ik de steek voelde en de koele vloeistof die zich door mijn lichaam verspreidde, ging ik slaperig liggen, keek haar in de ogen en fluisterde hoe kon je?

Misschien begreep ze mijn hondentaal, want ze zei het spijt me zo. Ze
hield me tegen zich aan en legde mij haastig uit dat het haar taak was ervoor te zorgen dat ik naar een betere wereld ging, waar ik niet genegeerd, mishandeld of verlaten kon worden of voor mezelf moest zorgen - een plaats van licht en liefde, zo verschillend van dit
aardse bestaan. Met het laatste beetje energie dat ik nog had, probeerde
ik haar met een laatste kwispel te vertellen dat mijn hoe kon je? niet tegen haar gericht was.

Ik dacht aan jou, lieve baas. Ik zal altijd aan je denken en altijd op je
wachten.

Moge iedereen in je leven je zoveel trouw betonen.



Noot van de auteur:

Als de tranen je in de ogen stonden bij het lezen van Hoe kon je?, zoals
bij mij toen ik het schreef, komt dat doordat het een samenstelling is van de verhalen van miljoenen dieren die ieder jaar in asiels over de hele wereld sterven.
Iedereen mag het verhaal verspreiden voor niet-commerciële doeleinden, zolang de auteur wordt vermeld.

Gebruik het om mensen voor te lichten, op websites, in nieuwsbrieven, op
prikborden in asiels en dierenartspraktijken. Vertel mensen dat een huisdier in huis nemen een belangrijke beslissing is, dat dieren onze liefde en zorg verdienen, dat het vinden van een ander, goed tehuis voor je dier je eigen verantwoordelijkheid is en dat
ieder asiel en iedere dierenbeschermingsorganisatie je daarover goede
adviezen kan geven, en dat alle leven kostbaar is. Doe alstublieft al het mogelijke om te voorkomen dat een dier als ongewenst wordt afgemaakt.

=============

(Edit: teveel enters weggehaald)
Laatst bijgewerkt door Apple op 28-11-02 20:12, in het totaal 2 keer bewerkt

Kevin: drs L1+9, spr B+2, SGW B+3, Endurance 197 ggk km's (eindstand), Kevin in Uddel
Daisy: drs L2+6, spr B+1, SGW B+1 Rondje door de Bollenstreek


Cody

Berichten: 20725
Geregistreerd: 20-04-01
Woonplaats: Grolloo

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:02

Ja...ik heb ook de tranen over mijn wangen lopen...wat een triest verhaaltje. En inderdaad nog triester als je bedenkt hoe vaak dit gebeurt...
Ik vergeet nooit meer dat beeld van die hond in Frankrijk, die langs de weg waar wij liepen stopte...meneer liet de hond eruit en liet hem vertwijfeld achter. De auto reed weg, de hond dacht 1 tel na en begon als een bezetene helemaal in paniek achter die auto aan te rennen die over het verlaten landweggetje reed. Pas aan het eind van de weg die een bocht naar links maakte verdwenen zowel de auto als de hond uit ons zicht.
En ja, wij dachten ook: "hoe kon je?" Huilen
Laatst bijgewerkt door Cody op 28-11-02 20:06, in het totaal 2 keer bewerkt

Mayo

Berichten: 16796
Geregistreerd: 17-01-01
Woonplaats: De Meern

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:04

Meeeennn, ik zit hier dus te janken.... mooie tekst....

Taart naar eigen ontwerp? www.yourcake.nl / Ik ben niet labiel, ik ben emotioneel flexibel :D
A fool-proof method for sculpting an elephant: first, get a huge block of cake; then you cut away everything that doesn't look like an elephant...

Barb

Berichten: 11701
Geregistreerd: 24-07-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:06

ik jank met je mee Mayo Huilen

Jaike G. SPORT Z1+6 / Edou fan 'e Boppelannen SPORT Z2+0/ Tsjikke / Blossem

Bestel uw stickers, naambordjes en bedrukte kleding bij www.horseprint.nl

Qerty
Berichten: 976
Geregistreerd: 18-09-02
Woonplaats: Naast de windmolen

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:08

Jeetje... ik zit hier echt met de tranen in mijn ogen en kippevel.

Qerty
Berichten: 976
Geregistreerd: 18-09-02
Woonplaats: Naast de windmolen

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:11

Jeetje... ik zit hier echt met de tranen in mijn ogen en kippevel.

Gast252
Berichten: 29528
Geregistreerd: 12-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:15

Dat verhaal heb ik laatst ook gelezen, komt van een herplaatsingssite of niet? Er stonden er nog een paar trouwens.
Ter compensatie kan ik je wel een verhaal vertellen over een hond die gered is uit de bergen van Griekenland, toen ze daar meer dood dan leven gevonden werd. Een veearts aldaar heeft haar geheel belangeloos geholpen totdat ze er weer tegen kon. Die hond woont hier heel dichtbij en is dolgelukkig. Onafscheidelijk met haar baasje, heel erg vertederend, ik heb nog nooit een hond zo gehecht zien zijn.

HHD_Foto

Berichten: 4437
Geregistreerd: 14-04-02
Woonplaats: N.W. Duitsland

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:15

Heel erg grote brok in m'n keel.

Ik stuur dit verhaal even door naar het dierenasiel waar ik bijna dagelijks kom, misschien dat er toch weer mensen van een impulsieve aankoop worden afgehouden, want daar zit een asiel ook niet op te wachten.

Verleden week kregen ze weer een hond + puppies binnen, die van Schiphol afgehaald waren. Een Nederlandse toeriste in Turkije had zich het "arme" lot van de hondjes aangetrokken en ze naar Nederland laten vliegen. Vervolgens werden ze niet afgehaald, zoek het maar uit met de hondjes !! . Ik kan begrip op brengen voor mensen die een hond uit het buitenland willen "redden", slim vind ik het niet want je weet niet wat voor virussen en ziektes je precies binnenhaald, maar dat je dan vervolgens andere mensen weer met de zorg van het diertje + pups opzadelt, vind ik zo ongelooflijk egoistisch en onnadenkend !!

Mag ik wel de kanttekening bij het verhaal van Apple zetten, dat dit typisch een Amerikaans verhaal is. In Nederland worden geen honden ingeslapen in asiels omdat ze op een bepaalde leeftijd zijn. Er worden enkel honden ingeslapen die absoluut nergens meer te plaatsen zijn omdat ze b.v. ongeneeslijk ziek zijn of een bepaald trauma hebben. Zelfs "valse" honden kunnen vaak nog geplaatst worden.

Digitale tekeningen van je huisdier of paard: www.HHD-Foto.eu

tsjeerd
Berichten: 97
Geregistreerd: 13-05-01
Woonplaats: gouda

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:16

Wat een ontzettend triest verhaal Verdrietig .
Wij thuis hebben een gezegde dat luid;
je hebt hebbers en je hebt liefhebbers.

sluit vriendschap met een paard en je zult nooit alleen zijn

ibikus
Berichten: 20688
Geregistreerd: 15-05-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:21

*snif*
Verdrietig

jantina

Berichten: 12359
Geregistreerd: 13-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:23

*snuffelt mee*
Triest he? Hoe kon je? Hoe kunnen mensen dat? Hun huisdier als grof vuil aan de kant zetten?

Polly

Berichten: 13477
Geregistreerd: 09-04-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:30

*snift ook mee met de rest*
dit is de vreselijke waarheid voor sommige honden....

kleine muisjes hebben kleine wensjes,
beschuitjes met gestampte mensjes!

stitch

Berichten: 3774
Geregistreerd: 14-08-02
Woonplaats: oviedo

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 20:51

wat een triest verhaal, dat ze dat kunnen doen, ongeloofelijk Boos!

ynzo: En, de spannende liefdesverhalen à la As the world turns heb ik ook wel beleefd op m'n terugreis door onder andere Rusland, Polen en Frankrijk

Sizzy

Berichten: 27232
Geregistreerd: 11-09-01
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 21:28

*snif* Verdrietig
Ik zit ook echt met tranen in mijn ogen. Arm beest.
Mensen moeten inderdaad nadenken waar ze aan beginnen. Een hond is geen vis die een paar jaar oud wordt, maar zeker een jaar of 15!

Het leven is een gebakje!

Maarten

Berichten: 4185
Geregistreerd: 30-06-01
Woonplaats: Emmen

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 23:05

Er zijn zoveel fantastische honden te vinden in het asiel.... laat mensen daar eerst gaan kijken voordat ze naar een fokker gaan voor een pup! Of laat ze kijken of ze een honden kunnen vinden die overgeplaatst moet worden. Het is zo triest om te zien dat een hond voor niets afgemaakt wordt omdat ie niet herplaatst kan worden... Verdrietig

Ik weet niet of het hier op z'n plaats is of dat het gezien wordt als commercieel, maar zoals velen van jullie hier weten bestaat er de site www.pupnet.nl (van mijn broer en vader). Hier hebben we een speciale afdeling waar mensen gratis hun hond aan kunnen bieden ter overplaatsing zodat de honden niet in een asiel geplaatst hoeven te worden... Als dit bovenstaande te commercieel is mag het wat mij betreft weggehaald worden...

voor ex-onderschrift, zie onderschrift Polly
Na vele jaren een keer een ander onderschrift

orri

Berichten: 20941
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: "the world is my playground"

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 23:32

Polly schreef:
*snift ook mee met de rest*
dit is de vreselijke waarheid voor sommige honden....


Verdrietig

Victorian Elegance Webshop
Dependance van Ratcity's Shelter locatie Almere
DeviantArt voor mijn doodles!

Sypheron

Berichten: 15190
Geregistreerd: 06-12-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 23:36

Inderdaad een triest verhaal, maar vergeet niet dat er ook mensen zijn die gewoon ECHT niet anders kunnen, die in omstandigheden terecht zijn gekomen wat ze nooit hadden kunnen bedenken... maar dat is misschien nog niet eens 5 % van wat er in het asiel rondloopt... zielig.. maar erg mooi geschreven.

Maarten

Berichten: 4185
Geregistreerd: 30-06-01
Woonplaats: Emmen

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 23:44

Ik vraag me gewoon af wat het rechtvaardigt om een hond die je al zo lang hebt naar een asiel te brengen.... dan moet je wel zo moeilijk zitten en ik vraag me echt in wat voor situatie je moet zitten om het zo ver te laten komen. Iemand misschien een voorbeeld voor me want ik kan het me niet bedenken

voor ex-onderschrift, zie onderschrift Polly
Na vele jaren een keer een ander onderschrift

Sypheron

Berichten: 15190
Geregistreerd: 06-12-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 23:46

Overleiden van man/vrouw, scheiden en alleen niet de tijd hebben om voor de hond te zorgen, financieel nauwelijks nog voor jezelf kunnen zorgen, laat staan voor de hond. Je kan zomaar in een klap failliet gaan in bepaalde beroepen... en wat kun je dan beter doen? De hond thuis laten verhongeren en de hele dag alleen laten zitten, of de hond naar een asiel brengen om daar een nieuw baasje voor hem te vinden zodat hij wel fatsoenlijk te eten krijgt, en weer die aandacht die hij verdient??

Maarten

Berichten: 4185
Geregistreerd: 30-06-01
Woonplaats: Emmen

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-11-02 23:48

Tja... of je kunt er voor kiezen om de hond bij je te houden en bepaalde dingen te laten zodat je je hond toch kunt verzorgen... het is voor beide partijen vreselijk om bijvoorbeeld na 10 jaar afscheid te nemen... Scheve mond

voor ex-onderschrift, zie onderschrift Polly
Na vele jaren een keer een ander onderschrift

Percy
Berichten: 10928
Geregistreerd: 04-09-01
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-11-02 00:30

Het is maar goed dat er asiels zijn die dieren kunnen opvangen en als de nood aan de man is, is het asiel de redder in deze nood.
Als het echt niet ander kan is het geen schande om een hond naar een asiel te brengen, liever naar het asiel dan op een landweggetje achterlaten of, nog erger, aan een boom gebonden.

Onze Duitse herder (inmiddels al weer 12 jaar dood) kwam uit het asiel. Haar drugsverslaafde bazin had zelfmoord gepleegd en haar ouders konden de hond niet om zich heen verdragen door het grote verdriet wat ze hadden. Voor hen was het asiel een uitkomst en de toen zesjarige hond heeft bij ons, als zeg ik het zelf, een goed leven gehad tot ze overleed op haar twaalfde.

Maar de redenen waarom dieren in het asiel zitten zijn soms wel heel erg vreemd. Mensen die dieren afdanken zal ik nooit kunnen begrijpen. Een paard is soms niet te onderhouden om de redenen die Sypheron noemt. Daar heb ik ook best begrip voor. Maar een hond Verward Die kost minder geld en tijd en al zal het soms moeilijk zijn, ik denk dat een oudere hond liever bij zijn vertrouwde baas blijft, ook al heeft die minder tijd dan vroeger, dan dat de grond onder zijn vier poten wordt weggeslagen wanneer hij in het asiel wordt achtergelaten.

(Nee hoor, ik word hier niet sentimenteel van, hoe kom je erbij) Schijnheilig

Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje
http://www.concertplus.nl https://www.facebook.com/#!/concertmeteenplus

Maarten

Berichten: 4185
Geregistreerd: 30-06-01
Woonplaats: Emmen

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-11-02 00:37

Percy schreef:
Maar een hond Verward Die kost minder geld en tijd en al zal het soms moeilijk zijn, ik denk dat een oudere hond liever bij zijn vertrouwde baas blijft, ook al heeft die minder tijd dan vroeger, dan dat de grond onder zijn vier poten wordt weggeslagen wanneer hij in het asiel wordt achtergelaten.


Dat is precies wat ik bedoelde.... Lachen

voor ex-onderschrift, zie onderschrift Polly
Na vele jaren een keer een ander onderschrift

Fem

Berichten: 9786
Geregistreerd: 18-11-02
Woonplaats: Vught

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-11-02 07:38

ik zit hier ook gewoon te janken jongen!!!!!! Huilen Huilen Huilen Huilen HOE KUNNEN ZE?!?!?!?!??! Frusty Frusty

Cody

Berichten: 20725
Geregistreerd: 20-04-01
Woonplaats: Grolloo

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-11-02 07:57

Snap er ook niks van. Een vriend van mijn vriend nam samen met zijn vriendin een lief klein zwart hondje, echt een lieverd. Meisje raakte d'r huis kwijt en moest weer bij d'r ouders gaan wonen die geen hond in huis wilden. Hond ging tijdelijk naar een andere vriend van ons. Kom ik daar een week later..."waar is Simba?" Had dat meisje hem naar het asiel gebracht Huilen Als ik dat geweten had, was ie bij ons in huis gekomen en hadden we zelf een baasje gezocht die er tijd en plek voor had. Vond het zo erg! Een week!! Zet geen advertentie of wat dan ook gezet...Dat ben je toch verplicht naar je beestje, als het echt niet anders kan om hem weg te doen, om een nieuw goed tehuis te zoeken??

Shaienne

Berichten: 4930
Geregistreerd: 02-04-01
Woonplaats: Vaassen

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-11-02 08:44

aaaaah gossie, ik ben er helemaal stil van. Onze hond hebben wij ook opgevangen, anders most ik naar het asiel. Het was echt niet de makkelijkste hond en hij was al 5 toen we hem kregen en hij had een slechte opvoeding gehad. Maar we hebben hem toch nog dingen kunnen leren en nu is hij deliefste hond die er bestaat!


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 29 bezoekers