Hallo iedereen!
Vrijdag heeft mijn vriendje het uitgemaakt. Ik had al een beetje het idee dat hij het niet meer zo zag zitten, maar dat hij het uit zou maken had ik niet verwacht.
Toen ik er zelf vrijdag over wou beginnen, begon hij zelf al. En het viel me best zwaar. Echter 's avonds was ik heel vrolijk en ben ik met vriendinnen naar de TTNacht geweest en ik heb me vreselijk vermaakt.
Gistermiddag heb ik lekker paardgereden en voelde me erg goed. Maar gisteravond stortte ik helemaal in. Ik heb gisteravond niks anders gedaan dan huilen, toen ik weer een beetje bijgekomen was. Wilde ik hem nog wat spullen teruggeven, ik wist dat hij om 22.00 moest werken, dus ik zorgde dat ik er na 22.00 was. Ik had even geen zin in hem..
Dus ik kwam bij zijn ouders op de bank te zitten en kreeg een glaasje drinken.. Ik zei:'Ik denk ik kom even na tienen, want ik hoef hem nu even niet te zien..' Zijn moeder keek me verschrikt aan en vroeg waarom.. Bleek dat hij nog helemaal niet had verteld dat het uit was!
Dus ik heb het hele verhaal moeten vertellen en moest heel erg huilen weer... Zijn moeder was erg geschrokken en bleef me maar knuffelen, ze vond het helemaal niet leuk. Want ze vond mij en mijn vriendje een superleuk stel, ik kon het goed met zijn moeder vinden en kwam er ook regelmatig langs als mijn vriendje niet thuis was, dan gingen zijn moeder en ik GTST kijken.
Zijn moeder zei tegen me dat ik nog altijd welkom ben en dat we wel samen GTST moesten blijven kijken.. Ik kreeg nog een glas drinken en toen moest ik naar huis, want mijn broer had de auto nodig.
Vandaag voel ik me leeg, ik heb de hele tijd het gevoel dat ik moet overgeven en voel me gewoon belabberd..
We hebben maar 3 maand gehad.. Maar op een of andere manier voel ik me nog leger dan toen ik gedumpt werd door mijn vorige vriendje, waar ik 7 maand mee heb gehad...
Ik moet telkens huilen, en voel me vreemd..
Wie heeft er tips om wat vrolijker te worden?