carrieremove : "wat mag mijn welzijn kosten?"

Moderators: Berdien, Dani, Murthul, Muurp, EvelijnS

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Maatje02

Berichten: 1175
Geregistreerd: 18-01-01

carrieremove : "wat mag mijn welzijn kosten?"

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-02 21:14

hmm.. mijn autovraag-topic kwam niet zomaar uit de lucht vallen.. het kwam naar voren omdat ik binnenkort misschien een auto moet gaan kopen en ik had een heftige discussie met m'n familieleden..

Het zit zo:

Dit wordt een lang verhaal maar lees het ff helemaal aub..!

Ik heb nu een baan bij een comm. bedrijf, ik wordt gedetacheerd aan gemeentelijke instanties. Bij deze functie hoort een leuke auto van de zaak, wat dus bijzonder voordelig rijden is, zelfs/vooral met de afstanden die ik rijdt.

Nu kan ik in dienst bij een van de organisaties waar ik via mijn bedrijf gedetacheerd zit.
De organisatie en ik zitten nu in een onderhandel-fase ( financien).

Momenteel ( bij huidig bedrijf) heb ik een leuk loon, en de auto is eigenlijk goud waard, bedenk ik me nu ik es aan het rekenen ben geweest.
Ik doe nu leuk werk bij een leuke organisatie, maar voorheen heb ik een wat mindere klus gehad.
Dit is altijd de vraag bij ,en inherent aan het werken op detacheringsbasis:
waar wordt ik geplaatst: hoe leuk is het werk, hoe leuk is de cultuur en sfeer, hoe ver zal het rijden zijn, etc etc.
Over het algemeen worden wij niet 'zomaar' ingehuurd, vooral omdat we niet echt goedkoop zijn. Er speelt vaak e.e.a. ( achterstanden/tijdelijke probleemsituaties, met stress bij personeel tot gevolg, etc.) waardoor je meestal niet het meest uitdagende/plezierige werk te doen krijgt..,daar ben je zoals gezegd uberhaupt te duur voor.
We hebben zelf niet heel veel zeggenschap hierin, tenzij er keus is in het aanbod. maar mocht er geen alternatieve klus zijn, kan ik moeilijk iets weigeren, tenzij het echt een pokke-end rijden is..
Ik ben en blijf afhankelijk van wat mijn manager voor me regelt.
So far.

De plek waar ik nu een half jaar zit, zit ik erg naar m'n zin, qua cultuur en mensen vooral. Het werk heb ik een beetje gezien, maar de vacature waar ik nu voor in onderhandeling ben, is voor ander werk, wel gerelateerd aan wat ik nu doe, maar veel uitdagender en met meer verantwoordelijkheid. Ik zit op een erg leuke kamer, met mensen waarmee ik me helemaal thuis voel.
We zitten, ondanks de leeftijdsverschillen, op 1 golflengte qua niveau, humor, etc.
Ik ben me "helaas", want da's niet handig in mijn werksituatie, erg thuis gaan voelen. De collega's laten het ook regelmatig merken dat ze hopen dat ik blijf en dat ze het erg jammer vinden als ik weg zou gaan, etc etc.
De functie biedt voor mij veel uitdaging en leerprocessen, mede omdat het een nieuwe, nog te ontwikkelen functie betreft. Ik groei dus mooi met de anderen mee in deze functie en ga dus ook mee bepalen in het hoe en wat.

Nu hebben ze me een salarisvoorstel gedaan, waar ik normaal gesproken direct voor zou tekenen.. echt waar.
Maaaaaar... ik vrees dat ik nu verwend ben, en erg gewend ben geraakt aan het besteedbaar inkomen dat ik nu heb.. dit komt voor een deel dus door de auto, zo goedkoop kan ikzelf never nooit niet rijden.

Ik had eerst zelf een 'richtsalaris'genoemd en erbij gezegd dat ik voor heel veel minder niet over kon stappen ( was ook zo), wilde ik quite blijven spelen, verhoging nog niet eens meegerekend.
Qua auto zou ik er sowieso erg op achteruit gaan, dat had ik er dan voor over en min of meer 'geaccepteerd'.
Mijn 'salaris-eis' lag best hoog, omdat ik mijn autokosten wel had 'doorberekend' bij het bepalen van het loon-zonder-auto. Dit moet ook wel, aangezien ik straks geheel zelf een auto moet financieren en de organisatie niet doet aan reiskostenvergoeding..
Wel had ik gerekend vanuit een goedkopere en oudere auto dan die ik nu rijdt.. Dat leverde ik dus sowieso al in, verder wilde ik niet teveel financieel zakken/vallen uiteraard.
Ik heb echt flink zitten rekenen en rekenen en..... Gaaaap

Afijn, de chef zei al meteen dat ik erg hoog zat, dat hij het niet kon maken en vrantwoorden om mij hoger in te schalen dan anderen die er al een aantal jaren werken, etc. Maar hij zou kijken wat 'ie kon doen.

Ik kreeg na x weken een tegenbod..
Het is aanzienlijk lager dan wat ik vroeg, scheelt ca. 250 euro bruto..
het blijft een heel leuk salaris, maar ik lever dan wel behoorlijk in bij hetgeen ik nu heb.

Om een lang verhaal niet nog langer te maken:

Wat mag mijn welzijn, het investeren in mezelf, financieel kosten..?

waar ik nu zit blijft alles tamelijk onzeker, ze kunnen me veel beloven, maar is er geen vraag dan is er geen vraag ( en gezien de huidige/toekomstige economische toestand..).
Ik weet dat ik vertrouwen moet hebben, maar ook mijn manager blijft afhankelijk.. Verward
daartegenover staat dat ik nu veel groeimogelijkheden heb, althans, dat roepen ze steeds en je mag a.h.w. aankruisen in een dik cursusboek wat je leuk lijkt.. ( verdieping/verbreding/..)
En financieel groei ik harder bij mijn bedrijf, behorlijk hard zelfs.

Maar bij de 'nieuwe' organisatie weet ik wat ik heb, zit bij mensen waar het bijzonder mee klikt en ga wrk doen waarik 100% voor gekozen heben wat me erg leuk en uitdagend lijkt.
In de praktijk kan dit altijd weer gaan tegenvallen door bijv/ omstandigheden en/of personeelstoestanden, weet ik ook.. maar da's overal.

* Wat mag mijn welzijn, het investeren in mezelf, financieel kosten..? *

iemand nuttige aanvullingen/vraagtekens/advies..?



pff wat een verhaal, heb nog e.e.a. gedeleted, maar dit schetst zo'n betje de situatie

Slapen


Maatje02

Berichten: 1175
Geregistreerd: 18-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-02 21:55

ik schreef dit niet alleen om mijn gedachtenkronkels in beeld te krijgen, maar ook om te lezen hoe anderen hier nu over denken en wat ze voor 'levenslessen' hebben voor me.. -hint-.

De uiteindelijke keuze moet en zal ik uiteraard zelf maken ( nu binnen 2 dagen...)

Ik heb soms het gevoel dat ik voor de stap van m'n leven moet gaan beslissen, terwijl ik altijd en overal en keuze houdt:
ik ben niet voor het leven getrouwd met het bedrijf waar ik nu voor werk en ben ook niet getrouwd met de organisatie waar ik evt. voor ga werken..

Ik zou alleen mezelf wel heel erg stom vinden als ik kies voor de overstap, en dus een wat minder inkomen , en vervolgens niet meer lekker uit eten kan gaan en/of luxe op wintersport of een paard moet verkopen.. Scheve mond

Het schrijven an sich geeft wel wat duidelijkheid en een soort van 'opluchting', dat ik mijn gedachten, twijfels en onzekerheden weer ff 'kwijt' ben Lachen

Jetta

Berichten: 3500
Geregistreerd: 19-01-02
Woonplaats: Aan de rand van de stad

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-09-02 22:13

Madelein, dit is een luxe probleem. Neem die leuke baan, waar je je zelf goed bij voelt. Een autootje kan altijd nog, misschien een kleine goedkope auto. En.......je bent nog hardstikke jong! Doe wat je leuk vindt, dat geeft dan weer lucht voor nieuwe ideeen en oplossingen.

Elk paard met een beetje pit, rij je rustig zonder bit!

Maatje02

Berichten: 1175
Geregistreerd: 18-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-02 22:21

I know I know, je hebt helemaal gelijk. Zijn ergere dingen in de wereld.
Voor mij persoonlijk is dit nu echter best een overweging..

Moet erbij vermelden dat ik een auto simpelweg nodig heb,

- voor 't werk en
- omdat ik in een afgelegen dorp woon, op een eiland met niet de meest ideale busverbindingen.

Dus een auto MOET er komen,
maar je hebt natuurlijk auto's en auto's.. en dat kan veel geld schelen idd.
ik wil echter een auto die als t ff kan 1200 kilo mag trekken ( 1.5 paards trailer, al is het maar voor een paar keer per jaar)

neem ik een kleine auto, houd ik nog geld over bij een evt. overstap van werk, neem ik een iets grotere auto dan dat, dan moet er geld bij..

En ik ben me goed bewust van mijn levensstijl: heb dure hobbies, vooral de paarden dan, wil af en toe uit eten en toch wel 1 a 2 x per jaar een leuke vakantie..
Dat valt dus ook onder mijn 'welzijn'..

Gast252
Berichten: 29528
Geregistreerd: 12-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-09-02 22:25

Normaal gesproken ben ik er erg op tegen om een stapje terug te doen en zou ik dat ook nooit adviseren. Toch ben ik door de jaren heen gaan beseffen dat je salaris niet zaligmakend is en dat je werkplezier eigenlijk zwaarder weegt dan de cash aan het einde van de maand. Meer verdienen is leuk, maar je moet die 40 uur wel op een prettige manier in kunnen vullen. Ik heb niet de instelling, 'kan niet schelen wat ik ervoor moet doen, als het maar betaalt' en dus zou ik het werkplezier ook meerekenen.

Trouwens, een collega van mij vertrok naar een concurrent omdat ze daar meer kon verdienen, uiteindelijk kwam ze terug en maakte dat geld ineens ook minder uit. Het is vaak zo dat het lijkt alsof je er op vooruit gaat, maar als je aan het eind van het jaar de balans opmaakt, valt het soms vies tegen. Bonussen en toeslagen klinken allemaal leuk en aantrekkelijk, maar ik heb liever mijn vaste salarisdelen wat hoger en zekerder.
Dat je nu je auto niet meer via bijtelling kan financieren is jammer, maar als je prive rijdt heeft dat ook zo zijn voordelen. Mijn auto is prive en die ruil ik niet zo makkelijk in voor een leaseauto denk ik, laat mij maar gewoon prive rondsturen, kan ik er mee doen wat ik wil.

Maatje02

Berichten: 1175
Geregistreerd: 18-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-02 22:36

Vind ik dus ook, geld is niet zaligmakend..
maar het is wel erg makkelijk, en vooral: je went er snel aan als je een bep. inkomen hebt..!
Ik had vorige maand wat (te) veel rekeningen liggen, waaronder wel een paar incidentele.. maar ik hield maar bar weinig geld over na die betalngen en dan woon ik nog thuis en betaal alleen kostgeld!!
dat viel me echt tegen, hoe hard het kan gaan.. en dan ga ik niet eens veel uit o.i.d.

Ik vond/vind het ook altijd erg onnozel als mensen overstapten en daar financieel niet op vooruit gingen of zelfs dus op achteruit, obnder het mom van "ik leer hierveel van'..

en nu sta ikzelf voor zo'n keuze..

Maar ik ga er wel hard voor onderhandelen en zeg niet zomaar 'ja' ook al zou ik ( zoals het nu is op kantoor..) toch wel erg balen als ik hier weg ging over een maand..

btw, ik zie een eigen auto toch vooral als minder aantrekkelijke optie dan hoe ik nu rijdt via de zaak.. heb weinig/geen ongemakken, tot nog toe alleen voordelen..

Gast252
Berichten: 29528
Geregistreerd: 12-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-09-02 22:51

Madelein, het maakt weinig uit hoeveel je verdient, het gaat toch wel op Haha!. Nou ja, bijna dan he.
Het kan geen kwaad om dit aanbod af te slaan, ze mogen je best iets tegemoet komen hoor.

Fitzroy
Berichten: 16908
Geregistreerd: 11-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-09-02 22:51

Ik heb zelf wel eens een stapje terug gedaan en bewust die keuze gemaakt.
Ik had het absoluut niet meer naar mijn zin in die functie en had veel migraine. Dat was het mij niet waard. Dan maar een ietsje-pietsje minder geld, maar wel een baan naar mijn zin

Niets is zo eerlijk verdeeld als het verstand. Iedereen denkt er genoeg van te hebben.

Sterre

Berichten: 15179
Geregistreerd: 23-08-01
Woonplaats: Mittelfranken - Bayern - Duitsland

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-09-02 22:52

Ik ben het wel met mijn beide voorgangsters eens! Je bent nu nog jong en hebt, doordat je nog thuis woont, ook nog niet al te grote uitgaven (I know.... wat heet "niet al te groot" Knipoog !) Als je die "nieuwe baan" veel leuker lijkt, zou ik dat zeker doen!
Hoe zijn de financiele doorgroei mogelijkheden in de evt. nieuwe baan?
Ik neem aan dat je daar ook niet eeuwig op dat salaris blijft hangen?!
Ik denk dat je dit ook met je ouders hebt besproken; wat vinden zij ervan??
Succes met je beslissing!!!

Benz († 18.12.09) & Bella († 4.01.10), ik mis julie nog steeds zo erg ;( ....
Welkom lieve Mila <3 !
Vakantie vieren op een echt kasteel in Beieren :) ?? http://www.schloss-moehren.nl/
"Als vandaag voorbij is ben je weer een dag verder"

Gast546
Berichten: 15626
Geregistreerd: 15-01-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-02 10:02

Ik ben toen ik naar de politie ging er ruim FL1000,=(per maand!) op achteruit, ondertussen ben ik dat aardig aan het inlopen Haha!
Ik had het "voordeel" dat Albert ook werkt en we het financeel best konden missen, gewoon even een stapje terug doen.
Ik heb er geen seconde spijt van gehad, leuk werk is een heleboel waard.

happy worker
Berichten: 213
Geregistreerd: 11-08-01
Woonplaats: neeeederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-02 11:32

Ik denk dat je een aantal dingen moet vergelijken naast het bruto salaris:
pensioen-voorziening
aantal vrije en roostervrije dagen
vakantiegeld
evt collectieve voorzieningen (ziektekostenverzekering, anw-gat etc)
scholing

Plezier in je werk blijft belangrijker dan geld zolang als je met het geld goed rond kunt komen. Succes met je keuze.

Gast7521

Berichten: 39614
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-02 11:56

Niet te veel kijken naar wat je er op achteruit gaat. Maak voor jezelf eens een berekening wat je per maand NODIG hebt. En dan heb ik het niet over droog brood en thee, maar voor het leven zoals je dat zelf prettig vindt.
Red je dat van het salaris dat je aangeboden is? Doen dan! Een leuke baan is meer waard dan een paar honder euro extra op je spaarrekening (vindt deze ouwe taart Haha! ).

Maatje02

Berichten: 1175
Geregistreerd: 18-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-09-02 13:39

qua scholing en vakantiedagen ga ik er op achteruit.. Scheve mond

qua leren door/in het werk op zich kan ik wel veel leren op verschillend gebied, vind ikzelf.

Sonja,
ik woon nog thuis en vind het erg moeilijk 'schatten'/rekenen hoeveel ik, eenmaal op mezelf, kwijt ben aan woonlasten en paardenkosten..
De paarden staan nu ook thuis namelijk, bij mijn ouders en ik betaal geen stallingskosten (wel alle overige paardenkosten).
Er komt een dag,vroeg of laat, maar altijd te vroeg, dat de paarden daar weg moeten .. Verdrietig
Dat maakt het voor mezelf moelijk rekenen en afwegen waar de grens (salaris) moet liggen..
Ik denk dat ik, eenmaal op mezelf, minimaal wel 770 euro kwijt ben aan woonlasten (?) en dan nog ca. 500 euro voor een auto.. is al ca. 1270 euro per maand.. blijft er niet bijzonder veel zakgeld over.. Verward
alles onder de 1500 euro netto wordt erg krapjes..

men, wat is het leven duuuurrr eigenlijk..!!
Op zich niet verkeerd me daar een keer goed bewust van te zijn..

abby
Berichten: 1625
Geregistreerd: 31-01-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-09-02 15:49

ppffffttt het zou mijn probleem kunnen zijn Madelein (alleen heb ik nog niet iets anders)... Alleen speelt de auto bij mij een heel andere rol: ik wil hem kwijt! Ik sta elke dag eindeloos in de file en doe over een afstand van 35 km soms 2 uur.... Voor mij spelen de secundaire arbeidsvoorwaarden een belangrijke rol. Nu wordt alles (pensioen, ziektekosten etc.) allemaal door mijn werkgever betaald, dat doen ze ook niet allemaal. Ook al zou mijn salaris gelijk blijven, per saldo ga ik er in die gevallen toch op achteruit. Maar: iedereen heeft hartstikke gelijk: geld maakt niet gelukkig, dus toch maar op zoek naar iets anders...

Maatje02

Berichten: 1175
Geregistreerd: 18-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-09-02 19:21

[quote="abby"]ppffffttt het zou mijn probleem kunnen zijn Madelein (alleen heb ik nog niet iets anders)... Alleen speelt de auto bij mij een heel andere rol: ik wil hem kwijt! Ik sta elke dag eindeloos in de file en doe over een afstand van 35 km soms 2 uur....

Ik denk dat meerderen tegen dit 'probleem' aanlopen, alleen maakt niet iedereen dat bekend op deze manier..?
Ik houd er normaal gesproken ook niet van m'n prive-toestanden openbaar te maken, maar in dit geval wilde ik graag andermans ideeen lezen.. Wie weet heb ik er wat aan, in welk opzicht ook.

Ik zeg 'probleem' omdat dit in mij ogen puur een luxeprobleem is, hoe rottig ik me er soms ook door heb gevoeld.
Door mijn studie, stage en cursussen heb ik bepaalde mogelijkheden gecreeerd, waaruit/waardoor ik zo nu en dan moet, eigenlijk 'mag', kiezen.
Ik heb nu een baan, die ik niet perse kwijt hoef, heb alleen daarnaast de mogelijkheid voor een andere baan, die op het ene gebied me meer te bieden heeft, op het andere gebeid wat minder..
Dit is echt een materieel v.s. immateriele overweging. En hier was een behoorlijke weegschaal voor nodig..

Ik vind de auto in mijn geval echt ideaal: ik had nog geen auto ( was student), heb er wel eentje nodig, liefst een die wat mag trekken Knipoog en dat mag deze, en ik rijd momenteel alleen door schitterende natuur, veel langs water en over polderwegen. Dan vind ik 40 autominuten niet zo'n punt Lachen !
En tijdens de wintersport heb ik leuk bespaard op de reiskosten Haha!


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Berdien, BingBot, Callisto04, Dyphusion, Eefsel2109, Furrow, Ivy_, Judith_, karinsd, MarlindeRooz, Mo_86, Moirin, Ramona1993, SophieFT, spookyskippy, Sure_lee, waxmeltsenzo en 151 bezoekers