Arme Sammie...:(

Moderators: Berdien, Dani, Murthul, Muurp, EvelijnS

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Anneke
Berichten: 6654
Geregistreerd: 13-07-01

Arme Sammie...:(

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-06-02 18:57

We hebben een 12 jarige zwarte labrador reu, Sam.
Hij is al erg oud voor zijn ras, maar qua geest is hij nog zo jong als toen we hem als pup hadden.
Hij heeft echt al ouderdomskwalen. Hij is slechtziend, een beetje(oost indisch Schijnheilig Knipoog ) doof, en heel snel moe.
Maar het ergste is, dat zijn achterpoten heel zwak worden.
Als hij te snel opstaat op te druk doet, zakt hij door zijn ene pootje.

Een tijd terug begroette ik hem s'morgens, en hij doet van jongs af aan al, dat hij een schoen of zo pakt, om die aan je te 'geven' al kwispelend Lovers .
Nu had hij me niet opgemerkt (vanwege zijn doofheid) en zag me dus te laat. En had dus nog geen schoen gepakt.
Toen wilde hij snel opstaan om even een schoen te halen, en kreeg zijn achterkant dus niet mee... Verdrietig
Hij raakte in paniek, maar wilde zo graag wat voor me halen!
Toen heb ik hem in mijn armen gehouden en tegen hem gepraat en rustig gekregen.
Toen kon hij gewoon weer opstaan, zonder problemen.
Van die keer ben ik echt geschrokken...

Vanavond ging ik hem even na het eten uit laten. Ik nam voor mezelf een balletje mee, om me te vermaken. Knipoog
Sammie gaat toch altijd maar snuffelen en sjokt een beetje achter me aan. Knipoog
Maar nu wilde hij graag achter de bal aan, dus ik gooi dat balletje heel voorzichtig een stukje weg (zo makkelijk mogelijk) en hij rent er achteraan, maar remt wat ongelukkig, en ja hoor, hij ging zitten vanwege dat pootje.
Het is net alsof hij het niet wil laten merken... Verdrietig

Ik ben weer bij hem gaan zitten (midden op straat) en hem vastgehouden en geknuffeld. Dat vind hij zó fijn dan.

Dit heeft zich tijdens de wandel nog 1 keer herhaald... Verdrietig

Ik wordt hier zo verdrietig van, dan zie ik het allemaal wel erg dichtbij komen.
We hebben altijd gezegd, dat, als hij echt lijd, we hem in laten slapen, thuis.
Maar als ik dit meemaak, wordt ik zo onrustig, ik ben echt dol op hem, was vroeger al echt 'mijn hond'.

Ik heb hier heel erg tegenop gezien.


angelke

Berichten: 5137
Geregistreerd: 28-04-02
Woonplaats: Brasschaat (België)

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-02 19:36

hoe eng
ik kan het me zelf eigenlijk niet echt voorstellen,mijn hondje is 3.5 jaar
ik zou evenals jij gewoon kapot zijn! Verdrietig
maar toch nog veel sterkte gewenst

Billy

Berichten: 18807
Geregistreerd: 06-07-01
Woonplaats: Poetsplaats

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-02 19:39

Sneu is dat he?
Mijn honden zijn nog jong, maar ik hoop ze lang bij me te houden. Ik heb ook 2 labjes Lovers

Be a voice, not an echo!

SheMellon

Berichten: 2948
Geregistreerd: 06-07-01
Woonplaats: monster

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-02 20:17

ahhh vreselijk he ...om te zien dat je maatje zo'n last ervan heeft.

Ik zou zeggen knuffel hem maar heel erg veel!!

veel succes!!

Je moet de mening van een meerderheid niet verwarren met de waarheid.

Felice

Berichten: 3096
Geregistreerd: 04-11-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-02 20:18

Misschien klinkt het stom, maar ik begrijp wel hoe je je voelt. Ik heb het ook met mijn hond. Die is niet zo oud als de jouwe, en ze heeft ook niet zo'n erge gebreken. Maar ze kan ook niet zoveel meer aan, en ik weet, dat is naar om te zien... Het betekent dat ze ouder worden, en dat er ook bij hun ooit een einde aan komt.
Anneke, heel veel sterkte. Laat de aanwezigheid van je hond goed tot je door dringen, en geniet nog maar elke dag heel hard van hem. Want zoals ik het zo lees, is het een schat van een beest.

Be who you are and say what you feel, because those who mind don't matter, and those who matter don't mind.

Anneke
Berichten: 6654
Geregistreerd: 13-07-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-06-02 21:54

Het begint echt tot me door te dringen dat ik nu volop van hem moet genieten, want hij kan zo weg zijn...
Hij slaapt de hele dag maar, hij is echt op aan het raken.

[img]../upload/865/bedeldende_sammie.jpg[/img]

Dit is 'm... Lovers

vertigo

Berichten: 204
Geregistreerd: 21-03-02
Woonplaats: Moerbeke, België

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-02 11:33

Anneke,

Ik begrijp heel goed hoe je je voelt, heb hier een gelijkaardige situatie.
Ons labradorteefje is 13,5 jaar, we zien haar de laatste maanden lichamelijk snel achteruitgaan. Enerzijds ben ik gelukkig dat ze een lang en goed leven heeft, anderzijds maakt het dat nog moeilijker, ze is al zo lang bij ons dat het moeilijk voor te stellen is zonder haar...
Ook wij genieten van elk moment met haar.
Liefs Sonja

kaj

Berichten: 3747
Geregistreerd: 08-10-01
Woonplaats: Huissen

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-02 12:10

Wat erg.......

Onze hond wa bijna 14,5 toen we hem moesten laten inslapen.
Hij had hetzelfde als wat jij nu beschrijft.
De laatste vakantie dat hij is meegeweest zaten we vlak bij het strand. Maar voor je bij het strand was moest je een duin over. totaal zo'n 500m. lopen maar hij ging steeds meer slepen met zijn pootjes.

als we eenmaal op het strand waren wilde hij ook lekker dollen maar eigenlijk was dat te vermoeiend voor hem. als we dan weer terug op de camping waren was hij helemaal uitgeput.

Ook hield ik telkens mijn hart vast als hij thuis de trap op- of afliep. Hij maakte namelijk zelf de tussendeur open en ging dan naar boven. Maar soms hoorde je hem gewoon een treetje overslaan.

Erg vervelend allemaal. Het is trouwens niet de reden geweest dat we hem hebben laten inslapen.
Veel sterkte ermee, het is niet niks om te beseffen dat je hond wel erg oud wordt.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Ariannee, bora, Drunksheep, Dyphusion, fionaf09, GoogleAdsense, Inujojo, loez, Lootje1991, mariekeoo, Miekje1979, nienmoon, Pascalle90, Rebecca, Resistance, Valerie93, venga, xCherissa, ynskek en 185 bezoekers