Alsof ik steeds weer een klap in mijn gezicht krijg

Moderators: Berdien, Dani, Murthul, Muurp, EvelijnS

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
_Debbie_

Berichten: 2154
Geregistreerd: 04-07-01
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-10-01 20:22

wat een klotuh situatie meid!

Misschien moet je toch proberen iemand in vertrouwen te nemen?

ik weet natuurlijk niet precies hoe jij je voelt maar ik kan je aleen maar zeggen probeer toch iemand in vertrouwen te nemen


Thirza

Berichten: 8831
Geregistreerd: 22-02-01
Woonplaats: Nieuwegein

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-10-01 21:52

ik heb precies meegemaakt wat jij door maakt ik ben ook vreselijk gepest en nu opeens vinden jongen mij leuk en willen ze met mij uit dat is zo vreemd je weet niet hoe je daar op moet reageren je wil wel maar weet niet hoe.
ik heb ernu steeds minder last van ik voel me steeds stukken beter en na een tijd gaat het ook echt wel over.
ik kropte ook heel veel op omdat mijn beste vriend met wie ik altijd zo goed kon praten zwaar aan de drugs raakte en ik kon er met niemand meer over praten dat is echt heel erg moeilijk, ik heb nu veel meer vrienden en die steunen mij heel erg goed en dat helpt toch zo goed.
je komt er echt overheen heel veel succes

xxx
Thirz

als je wilt praten kan je me zo PB-en

Tender
Berichten: 2360
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-10-01 15:33

klinkt idd knap stinkmodder zo!

denk dat het heel verstandig zou zijn om hulp te zoeken en tja, als het je helpt kun je het idd altijd hier neer zetten.

Maar je moet je never-nooit-niet door anderen in een keurslijf laten proppen hoor!

Jij bent jij!

Of zoals ik zaterdag een kaartje van "Loesje" bij Karin op de deur zag hangen: "Wees jezelf, er zijn al genoeg anderen"

Sterkte!

Jurga

Berichten: 18554
Geregistreerd: 06-05-01
Woonplaats: Ede/Lunteren

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-10-01 15:42

Heel heel veel sterkte hoor meis!!! Ik denk dat het heel verstandig is om het hier op Bokt te zetten... Hier zijn zoveel mensen die het beste met je voorhebben, ook al weten we niet onder welke naam we je wel kennen. Er zijn hier genoeg mensen die in dezelfde situatie hebben gezeten, misschien kunnen zij je helpen en tips geven. Je komt er wel weer bovenop. Effe doorbijten. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar goed, je snapt wel wat ik bedoel. Verlies vooral jezelf niet, dat is het belangrijkste!!!!
Vertel alles wat je kwijt wilt hier, het lucht op.... Mocht je behoefet hebben het van je af te schrijven: je mag mij altijd pb-en, maar ook dat zal voor meerdere mensen gelden... Sterkte en veel succes hoor!

So tell me where you are / Tell me how you feel / Tell me what you need / Just tell me how you feel / And let it all just rain on me. ~ Kane

ineke

Berichten: 916
Geregistreerd: 19-03-01
Woonplaats: brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-10-01 22:00

en je ouders dan ,,,kunnen je die niet helpen ,,ik denk ook dat je hulp moet zoeken want ik lees hier een noodkreet . Vraag eerst aan je ouders wat je moet doen ,ga met ze om de tafel zitten. Je denkt natuurlijk ,,die begrijpen mij niet,,dat kan maar dan kun je ze het toch uitleggen ?je kunt het toch proberen? Het zijn de mensen die van je houden en je kost wat kost willen helpen. Als dit om de een of andere reden onmogelijk is ,kun je dan niet naar een vertrouwenspersoon op school gaan? Je moet m.i. echt hulp gaan zoeken omdat het leven veel te kort is om je zo uit het veld te laten slaan en zoveel tijd te verdoen met ongelukkig zijn.
dikke kus van iemand die met je meevoeltXXX

Arona
Berichten: 165
Geregistreerd: 28-02-01
Woonplaats: kampen

Link naar dit bericht Geplaatst: 31-10-01 14:49

Ik snap wat je bedoelt!

Mijn ouders hadden vroeger erg veel problemen met mijn zus. Hierdoor leek ik altijd een heel lief meisje. Doordat mijn zus altijd alle aandacht opeisde (en dat eigenlijk nog steeds doet) werd ik een teruggetrokken meisje. Ik kijk altijd eerst de kat uit de boom. Vrienden maak ik vaak pas nadat ik een langere tijd met mensen ben omgegaan. Ik maak een hele saaie en slechte eerste indruk. Zoals je begrijpt maak ik dus moeilijk vrienden. Toen ik in de tweede klas ruzie kreeg met een klasgenoot, die de hele klas tegen mij opstak werd het mij allemaal veel te veel. Ik heb gesprekken gehad met een maatschappelijk werkster, maar daar moest ik zo lang op wachten dat toen die gesprekken begonnen ik me alweer beter voelde. Dat had op dat moment dus ook geen nut. Nou ben ik ook nog eens niet bepaald de dunste, aandacht van jongens hoefde ik niet te verwachten. In de vierde ben ik bevriend geraakt met een deel van mijn vrienden van nu. Ik begon uit te gaan en kreeg aandacht van jongens. Ik heb nu al 1,5 jaar een schat van een vriend. Door mijn vriend, die juist makkelijk vrienden maakt en absoluut niet verlegen is, heb ik nu een leuke groep vrienden.
Dan denk ik dat ik me goed voel, leuke vrienden, een leive vriend, m'n zus uit huis dus die kon niet meer alle aandacht opeisen, gebeurt er weer wat.
Een vriendin van me wordt vermoord! Ze was wel een oppervlakkige vriendin, maar toch. Ik krijg dan gelijk de gedachten. "Ik heb al zo vaak dood gewild, maar ik mocht niet, en zij, zij wil niet, heeft een leuk leven en zij moet! Had mij laten gaan, ik wil graag!" Gelukkig is die klootzak van een Jan H (laat ik maar niet z'n hele naam noemen) vastgezet, levenslang. Maar dit soort verschrikkelijke dingen, en ook een toets op school kan mij mijzelf weer verschrikkelijk laten voelen.

Hellaas, ik ben bang dat ik altijd onzeker zal blijven.
Maar, praten helpt, zorg voor een vaste groep vrienden van wie je zeker weet dat je van ze op aan kunt, en die niet raar staan te kijken als je ze je verhaal verteld op bij ze uit komt huilen.

Mij helpt die vastigheid enorm!

Succes ermee!

Soms moet je springen, om al vallende te leren vliegen!

#Ymke#

Berichten: 13838
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Tussen de vlaaien!

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-11-01 18:41

Ik denk dat het hoog tijd word voor een bekentenis en dat dit een grote stap word op weg naar iets dat mij kan helpen.
Ik ben diegene die onder No_think dit berichtje heeft geschreven. Nog steeds gaat het niet echt goed, maar ik moet er voor mijn gevoel gewoon voor uit komen. Het was goed om te leze dat er nu mensen zijn die mij niet beoordeelt hebben op wie ik werkelijk ben, maar om mijn gevoel.
Ik weet even niks meer te zeggen hierop,

Groetjes ymke

Where Life begins and Love never ends <3
6-5-2015 papa en mama geworden van Hanne

engela
Berichten: 165
Geregistreerd: 07-09-01
Woonplaats: Amersfoort

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-11-01 23:39

ymke
ik weet heel goed wat je allemaal mee maak
maar meisje je moet er wel over blijven praten
en heel veel sterkte engela
]p,s je weet ons tevinden

engela
Berichten: 165
Geregistreerd: 07-09-01
Woonplaats: Amersfoort

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-11-01 00:12

beste ymke dat andere stuk van je vond ik echt
niet zo leuk
leer eerst je zelf eens goed kennen
dan kwets je minder mensen
groetjes engela

nlannemieke
Berichten: 52
Geregistreerd: 22-03-01
Woonplaats: Purmerend

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-11-01 00:18

Ymke,

Onzekerheid is pijnlijk.
Maar, (uit ervaring), er *zijn* mannen/jongens/vrienden/vriendinnen die het beste met je voor hebben. Het is niet makkelijk om zelf uit te vinden wie wat ooit zal betekenen. Het enige wat ik je kan zeggen; als jij je onzekerheid prijs durft te geven, durft te zeggen hoe je je voelt, dan zal je zien dat niet iedereen naar beneden trapt.
Ik ben nu getrouwd, heb voor mijn man genoeg vriendjes gehad, ik ben in mijn puberteit getreiterd, gepest en gejend. Waarom? Omdat ik een te grote onderkaak had, jawel, een centenbak.
Had, ik moest me laten opereren. Centenbak exit.
Mijn onzekerheid bleef.

Ik ben nu 35, jaren ouder, nu weet ik wie ik ben. Toch komt 't duiveltje zo nu en dan naarboven (weet je dat wel zeker, zijn ze niet aan 't treiteren?). Ik heb geleerd om in momenten van onzekerheid mijn dierbaren in te schakelen, en te vragen of mijn zelfbeeld wel klopt. Soms moet ik wat bijstellen (niet ten ongunste van mijzelf), soms ook niet.
Ik ben nu zover dat ik weet dat ik goed ben als mijzelf. Dat ik het waard ben om voor te vechten.
De onzekerheid blijft, dat is waar, maar de onzerkerheid wordt makkelijker om mee om te gaan.
Echt waar. Meis, je kunt me altijd een PB sturen, ik wil je graag helpen, ook al ben ik een 'wild'vreemde. Je gevoel ken ik.

Groeten,

Annemieke

Hennepje
Berichten: 6
Geregistreerd: 08-10-01
Woonplaats: bredevoort

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-11-01 00:28

Ymke,heel knap van je dat je hebt toegegeven dat jij no_think bent.
Snap precies wat je doormaakt,we verschillen toch niet veel.
Je moet iemand vinden waar je je hart kan luchten.
Het lijkt moeilijk,en dat is het ook maar ik kan nu toch ook zeggen: "Zie mij nu eens,mij krijgen ze nooit kapot"
Lachen

Veel sterkte X Henri.
You never walk alone


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: _Mars_, Casino13, Cerilene_, Donna89, Eeltje1991, Emmaa_, enzino, Freggel, Furrow, idinn, idion, jampy, kionasuppie, Marjoow, Maureen95, Ramona1993, Truusje26, Yvankaxx, yvje86 en 130 bezoekers