[update] Wat moet ik met mezelf?

Moderators: Berdien, Dani, Murthul, Muurp, EvelijnS

 
 
WeetTniemeer
Berichten: 14
Geregistreerd: 02-03-04

[update] Wat moet ik met mezelf?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-04-04 12:42

[AM] Wat moet ik met mezelf?
Wat er vooraf ging.. voor de mensen die dat nog willen weten..


Ik weet niet waarom ik jullie weer lastig val met mijn stomme gedoe..Maar ik moet het gewoon even van me af schrijven!
Het is sinds een paar dagen uit met mijn vriend, hij kon het niet meer en zn gevoel was weg..
Waar ik al bang voor was gebeurde dus.. Ik was alleen over!
Die dag heb ik de hele tijd gehuild.. ik kon het gewoon niet geloven!
Ben nog een paar uur bij hem gebleven.. daarna een bloemstuk gekocht en al mn moed bij elkaar geraapt en dat aan zn ouders gegeven.. Die hebben mij altijd bij hun laten slapen enzo, soms weken lang en ze hebben echt veel gedoe gehad door alles..
Alleen zn moeder was thuis en heb haar het gegeven. Ben daar huilend weg gegaan en ik had het écht niet meer!
Toen even terug naar mn ex (is 2 min lopen..) om hem gedag te zeggen..
Ik dacht echt dat ik dood ging, mn hele wereld stortte compleet in! In het andere topic kon iedereen zien hoe belangerijk hij voor me is!
Jullie adviezen heb ik opgevolgt, heb hulp gezocht en ben dr ontzettend mee bezig geweest.. en het ging echt beter!!

Maar toen was ik toch alleen..
Dagen is het niet tot me doorgedrongen en was ik nog helemaal verliefd en had ik het gevoel dat ik een geheime liefde had ofzo, echt ontzettend stom!
Toen zag ik hem tijdens het uitgaan afgelopen zaterdag.. Hij liep samen met een meisje waar ik al een tijdje mee in mn maag zat.. Het zusje van een vriend van hem (nog een jaar ouders dan ik) Ik had het toen écht niet meer.. ben dr huilend achteraan gegaan en hem erop aangesproken, het was echt niets zei ie.. hij kon goed met dr praten en dat had ie even nodig.. meer was het niet...

Nog steeds had ik het gevoel dat alles wel op zn pootjes terecht zou komen! Als we in elkaars ogen keken dan was dr gewoon nog iets..
Die avond hebben we het allebei ontzettend moeilijk gehad en halverwege wou hij naar huis..
Ik ben met hem naar zn fiets gelopen en daar hebben we nog 20 min gepraat en elkaar flink geknuffeld, alles leek redelijk positief, behalve dat het nog steeds harstikke uit was dan.

Later ben ik ook met een goed gevoel naar huis gegaan.. hij smste nog dat hij het zo fijn vond dat we zo gepraat hadden enzo.
Gister had ik een wedstrijd en tegen de tijd dat ik moest gaan voelde ik me ontzettend moedeloos, de bedoeling was dat hij naar me kwam kijken (voor 't eerst) en ik belde hem voor een soort van steuntje in de rug.
Na een minuurtje of 15 kon ik dr wel weer redelijk tegen aan en heb mezelf bij elkaar gepakt en ben naar stal gegaan.
Hij moest voetballen en ik belde hem die middag nog even hoe dat gegaan was.. Niets aan de hand, gewoon leuk gepraat etc..

Die middag en avond ging hij naar een feestje van een teamgenoot van hem waar ik ook goed mee op kon schieten en eigelijk ook naar toe zou gaan en dat is altijd ontzettend gezellig.. Maar inplaats daarvan zat ik thuis in mn eentje en ik kon het niet laten hem even te bellen.
Ik had het gevoel dat het gewoon écht niet klopte, ik hoorde daar ook te zijn, mét hem!
Aan de telefoon was het echt heel gezellig.. kreeg wat mensen van zn team aan de telefoon en moest ontzettend lachen!

Wat ik nog niet verteld heb is dat ik heb vanaf dat het uit was heel erg veel heb gebeld.. Ik probeerde er alles aan te doen om het niet te doen, liep een rondje met de hond, las iets, hield mezelf bezig etc.. Totdat ik het gewoon niet meer kon en begon te huilen, zomaar opeens.
Dan raakte ik zo in paniek dat ik niet meer wist wat ik moest.. En ik zoo'n moedeloos gevoel had dat ik iemand moest spreken en tjah hij is de eenige die ik dan kan bellen..

Dus de eerste dag regelmatig huilend aan de telefoon gezeten, dag 2 ook nog af en toe maar ik was vooral positief, alles zou wel goedkomen dacht ik.. Nu eerst even rust en onze eigen dingetjes doen, maar alles zou goedkomen!
Maar af en toe (vooral sochtends) kon ik me niet meer inhouden en na lang huilen en trillen en niet willen bellen en boos op mezelf worden als ik ook maar bij de telefoon in de buurt kwam belde ik toch..

Hij was altijd erg lief en begripvol, snapte dat ik het moeilijk had en wou me helpen. Heb vaak mn excusses aangeboden voor het vele gebel en goed laten merken dat ik het liever anders had gezien! Hij leek het te begrijpen, ookal vond ie het natuurlijk wel vervelend.
Het ging best goed met me en ik was constant bezig afleiding te zoeken, ben naar de stad geweest, naar een vriendin, uit geweest, op wedstrijd geweest etc. Maar ik moest gewoon de hele tijd aan hem denken..

Gisteravond na dat feestje met zn team belde ik hem weer (was afgesproken..) maar hij had wat gedronken en zag het écht niet zitten om een serieus gesprek te hebben.. Terwijl ik zo graag weer wat steun zou willen.
Ik wou dus niet ophangen, hij wel.. dat liep uit in een ruzietje en die ruzie werd zo ontzettend erg dat hij zei dat ie me nooit meer wou zien of spreken.. er is nog veel meer gezegt maar dat zal ik maar niet herhalen..

Ik ben na gaan denken over mn leven en wat het nou voorsteld en het is gewoon helemaal NIKS..
Al mn hele leven gedoe en gezeik over alles.. nooit mag ik eens gewoon gelukkig zijn! Zonder de laatste persoon die nog van me hield stel het gewoon helemaal geen **** meer voor!

Helaas kon ik me niet inhouden gisteravond en heb hem verteld dat ik het niet meer zag zitten en dat meende ik ook echt! Ik ben zo moe van alles, al mn hele leven gaat alles fout! En nu dit er nog bij dat kan ik gewoon niet aan.. ookal klinkt dat echt ontzettend 'zielig'
'T was gisteravond dan ook echt in me opgekomen om maar gewoon overal mee te stoppen, geen mensen meer pijn doen en andersom ook niet meer.
Geluk is mij gewoon niet gegunt blijkbaar Verward

Maar dat was wel het laatste wat ik tegen hem had moeten zeggen, hij werd zo ontzettend kwaad op me, en terecht trouwens.. maar ik wist het gewoon écht niet meer..
Hij zei dat ie me nooit meer hoefde te zien of spreken.. later kalmeerde hij wel iets maar ik wist gewoon dat ie het meende..

Nu weet ik echt niet meer wat ik met mezelf moet.. Gisteravond dacht ik sluit me maar op ergens.. Maar nu zie ik dat ook niet meer zitten, daar word ik namelijk ook niet gelukkig van..
Bij mn ex heb ik echt alles verpest wat er evt nog zat qua gevoel..En bij het idee alleen al stort ik gewoon helemaal in.
Waarom ik dit op bokt zet weet ik ook niet maar het gaat gewoon echt niet goed met me..

Sorry voor het lange verhaal en iig bedankt voor het lezen..


Desiree

Berichten: 28761
Geregistreerd: 23-01-01
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 12:48

Jij zoekt steun bij de verkeerde. Je had hem nooit lastig moeten vallen, dan was het ook niet gebeurd dat hij tegen je zei dat hij je nooit meer wilde zien.

Ik kan hem ook wel begrijpen. Het is over van zijn kant, hij wil dus niet steeds meer die energie in jou steken.
Jij moet er overheen zien te komen, en dat lukt ook niet als je hem steeds ziet. Nooit gehoord van 'uit het oog uit het hart"? zo werkt het namelijk wel. Maar zolang jij hem blijft zien, blijft hij in je hart.

Je MOET afstand nemen, je hebt geen keus. en probeer je hier aan vast te houden: je KOMT er overheen, ECHT waar. Want je bent de eerste niet die dit overkomt, maar gewoon een van de hele velen (het is mij ook overkomen). Ook die andere mensen hebben er moeite mee, maar zij komen er ook overheen.

het heeft alleen wel tijd nodig, maanden en maanden. Maar de tijd gaat vanzelf voorbij, daar hoef je niets voor te doen. GEwoon volhouden, probeer jezelf af te leiden met andere dingen. Plaag je zelf neit te veel door steeds te denken aan hoe het was, hoe het had kunnen zijn. Het kwam niet van 2 kanten, dus was het niet goed genoeg om te slagen.
Je bent de eerste niet met een verbroken relatie. Maar het komt wel goed met jou hoor.

De hond is de betere mens

CM_

Berichten: 26850
Geregistreerd: 19-04-03
Woonplaats: Stal Niveau Herpen !!

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 12:56

meis , ik denk dat bijna iedereen hier op bokt weleens ongeveer het zelfde probleem heeft gehad

liefdesverdriet....
sommige mensen kunnen het heel goed verwerken, jij bent schijnbaar een stuk gevoeliger, net als ik
toen mijn vriend het uitmaakte stortte mijnwereld ook in, ik was in een half jaar tijd ruim 13 kilo afgevallen, ik had me volledig op mijn werk gestort, meer als een jaar heb ik om hem gerouwd.
nu zie ik in wat een l*l het was, hij had me nl verlaten voor een ander, en bleek al vaker vreemd te zijn geweest
maar goed, je ego krijgt een deuk, je vertrouwen, en sja als je echt van iemand houd, dan is er niets ergers als dat diegene jou verlaat
ik heb ook veel momenten gehad dat ik het niet meer zag zitten, maar gelukkig lieten vrienden en vriendinnen me duidelijk merken , dat ze het toch wel erg zouden vinden als mij iets overkwam, ook mijn ouders zou ik dat niet aan willen doen, dat verdiet
doe mij iig niet na door je volledig op je werk te storten, ik werkte 60 uur in de week , en daarnaast reed ik 3 paarden ... nu ben ik in een burn-out gelopen en ben ik dus nog verder van huis
overigens heb ik ook weer ( na 2 jaar ) een nieuwe vriend gevonden waar ik lief en leed mee deel

wat je zef ook zei, met de hond wandelen enzo, dat zijn dingen die je zeker moet blijven doen !
spreek met vrienen af, ga leuke dingen doen
okej ik weet wel dat helemaal niets leuk is nu, maar geloof me , afleiding is een erg goed medicijn al merk je dat zelf niet meteen

ook kan ik je als tip geven, blijf er niet te lang achteraan lopen, over is over, uit is uit. hoop niet dat het weer goed kan komen , dan kan het altijd meevallen
maar vaak zijn relaties bij een 2e keer , gedoemd om te mislukken ...

dus meis, koppie op hoor!
sterkte

Sjonniej
Berichten: 17522
Geregistreerd: 21-05-03
Woonplaats: Zuid Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 13:15

Ik krijg echt een brok in mijn keel sorry...ik vind het echt heel erg voor je, maar zou niet weten wat je eraan zou kunnen doen.
Echt klote voor je dat je er zoveel aan doet om jezelf te veranderen en dan de belangrijkste persoon uit je leven je laat vallen!!
Echt heel veel sterkte!

Het is juist goed dat je het op bokt zet, dan kan je het van je af schrijven!

youngster

Berichten: 26261
Geregistreerd: 21-03-02
Woonplaats: Utrechtse Heuvelrug!

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 13:21

Ik ga met desiree mee, je maakt je eigen geluk ook hoor!! Je bent niet de eerste met dit probleem en ook niet de laatste helaas.
Hef je hoofd op, de wereld is zoveel mooier dan je nu denkt. Echt het gaat wel goedkomen..Alleen moet je er wel wat aan werken..Kop op hoor!!

Wise Guy 2003-2006

Schoonheidssalon, permanente make-up, wimperextensions en Shellac studio
http://www.mooibijmarielle.nl

Annash

Berichten: 25330
Geregistreerd: 09-06-03
Woonplaats: Shropshire, UK

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 13:22

goed dat je geschreven hebt, dat helpt je zeker weten
lastig voor je, ik weet ook niet wat ik moet zeggen
gewoon erg k*t, maar je moet erover heen komen
sterkte Ach gut
en ook al ken je me niet, pb-en mag gerust als je het kwijt bent
vooral veel vertellen/praten helpt bij verwerking..

Imker

Berichten: 17287
Geregistreerd: 30-10-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 13:23

De relatie met mijn ex is een jaar of 8 geleden ook stukgelopen.
Mijn wereld stortte in. Ik had nooit verwacht dat het uit zou gaan en had al mijn vrienden laten stikken, om maar bij hem te kunnen zijn.
Ik viel in een enorm gat. Wist niet meer wat te doen, kon alleen maar huilen en was ontzettend depressief.

Van ellende ben ik gaan sporten. Wel zo intensief dat ik binnen een half jaar 20 kilo kwijt was... Ik zag er anders uit, en dat hielp mij om de draad weer op te pakken. Ik had immers laten zien dat ik niet die dikke domme doos was waar hij verkering mee had, maar een heel andere meid, waarvan hij nooit gedacht had, dat ik het in me had.

Mijn leven is vanaf het moment dat hij het uitmaakte rigoreus veranderd, in het begin dacht ik ook nog wel dat hij terug zou komen op zijn besluit. Dat was niet het geval, en daar dank ik god voor!!

Je gaat nu even door een hel en ziet het niet meer zitten, maar geloof me: het komt allemaal op zijn pootjes terecht Ach gut !

Achilles Spr. B+20 Dr. L1+21 L2+17 M1+2!!
Olivius Dr. L2+15 M1+13, M2+15, Z1+10, Z2+2, promotie naar P-paard!!!

Desiree

Berichten: 28761
Geregistreerd: 23-01-01
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 13:38

Goed gedaan Imker!
Ik weet dat het voor de topicstarter niet meevalt, temeer omdat ze niemand heeft waar ze nu op terug kan vallen. Dat is ook heel erg, en dat maakt het er niet gemakkelijker op. Maar toch moet ze roeien met de riemen die ze heeft. Ze MOET gewoon verder. Ze heeft geen keus. En de enige die haar kan helpen, dat is ze zelf. Ik hoop dat ze dat ook zal doen. Op een dag zal ze echt wel weer gelukkig zijn. Maar first things first!

De hond is de betere mens

napoleon

Berichten: 4078
Geregistreerd: 11-08-01
Woonplaats: Amersfoort

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 13:50

Same here Imker! Ben ook helemaal van de kaart geraakt toen ik hoorde dat mijn ex me niet meer zag zitten en toen bleek dat ie iemand anders had die ook nog een goede bekende was viel ik helemaal in een gat......... dat had ik niet verwacht, niet hij, niet zij en vooral niet hij die altijd eerlijk tegen me was en die nu de boel een beetje voor de gek had gehouden.

Weken lang heb ik me belazerd gevoeld, eerst ontheemd, toen verdrietig en gekwetst maar daarna heel erg boos en strijdlustig en nu....... nu zie ik mijn toekomst weer super goed in, leuke nieuwe baan, fijn paard, hele lieve vrienden die me niet snel in de steek zullen laten (iemand waarvan ik nooit had verwacht dat het zo'n goede vriendin van me zou worden is nu echt een supr vriendin!) gewoon helemaal gelukkig. Ben er achter gekomen dat ik het helemaal niet zo slecht heb, dat ik eigenlijk veel beter af ben zonder mijn ex en dat ik het nooit meer op die manier zou willen leven en bovenal dat er veel meer leuke mannen op deze aardbol rondlopen Haha!

Dus lieve weetnietmeer, stel je open voor anderen, zoek andere mensen op en kijk verder an alleen het wereldje waarin je nu leeft. Er zijn nog zoveel leuke en mooie dingen die absoluut de moeite waard zijn om te ontdekken, zorg dat je die kans pakt en ga wat van je leven maken Knipoog

Hester

Berichten: 2153
Geregistreerd: 29-11-03
Woonplaats: Een Leidsche in hart en nieren!

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 14:02

Je verteld dat je naar een vriendin was geweest enzo... Zij kan je ook steun geven, en wel heel veel beter dan je ex dat kan.
Je hebt je vrienden, je hebt je familie... Ook al lijkt alles fout te gaan, let op de positieve dingen, want ze zijn er echt nog.

kop op!!

You don't need eyes to see, you need vision.
De Jack Meagher methode is dè oplossing voor al je ontspanningsproblemen

Imker

Berichten: 17287
Geregistreerd: 30-10-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 14:21

Nappie, mijn ex ging al een half jaar vreemd met het nichtje van zijn zwager (lekker moeilijk, maar: keep it all in the family), ik zat toen intern op school.
Hij moest precies weten wanneer ik les had en wanneer ik stageliep, zodat hij haar in kon plannen als ik er niet was.
Hij gebruikte mij in het weekend en had haar voor door de weeks.

Ik voelde me vies, gebruikt en vooral heel minderwaardig.

Doordat ik door deze ervaring met de neus op de feiten gedrukt werd, ben ik voor mezelf na gaan denken wat nu belangrijk was. Conclusie: IK ben belangrijk!!!

WeetTniet, dat zul jij ook in moeten gaan zien, dat JIJ belangrijk bent, en niet een ander. Je bent niet minderwaardig, maar je moet verder gaan, zodat je hier sterker uit komt als je nu al bent!!

Kop op, als ik het kan, kan jij het zeker!!! OK dan!

Achilles Spr. B+20 Dr. L1+21 L2+17 M1+2!!
Olivius Dr. L2+15 M1+13, M2+15, Z1+10, Z2+2, promotie naar P-paard!!!

SunnyBoy
Berichten: 437
Geregistreerd: 20-05-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 14:51

Het voelt echt *** als je alleen achter blijft. Ik heb destijds zelf een punt achter mijn relatie van 5 jaar gezet, maar het wou niet zeggen dat ik het er niet moeiljk mee had. Op dat moment kon ik gewoon niet anders. Ik vond het heel erg moeilijk en omdat wij lief en leed gedeeld hadden samen vond ik het heel moeilijk om met anderen over mijn problemen te praten. Ik belde hem dan ook nog regelmatig, wat weer tot irritaties leidde. Ik heb nu weer een hele lieve vriend en alles komt weer op zijn pootjes terrecht.
Het is nooit zo donker of het wordt wel weer licht.
Niet opgeven, maar doorgaan hoor......Als je het niet meer weer dan plaats je maar een bericht op bokt dan zal je zien dat je niet alleen bent. Ach gut
Liefs Joyce

Horse_

Berichten: 10275
Geregistreerd: 26-11-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 15:09

Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Alleen dat je eerst aan jezelf moet werken voordat je een ander ook gelukkig kunt maken. Neem de tijd om aan jezelf te werken.
Ik heb ook een keer zo'n erge liefdesverdriet gehad en voelde mij zo alleen (was ik ook) dat ik diegene ging stalken. Bleef maar bellen. Daar kun je iemand zo kwaad mee maken (onbedoeld) dus pas daar mee op. Sterkte Ach gut

Shiloh

Berichten: 16525
Geregistreerd: 23-07-02
Woonplaats: Nijmegen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 15:16

Jeetje meis.. ik vind het heel erg voor je. Maar zoals desiree ook al zei. Je MOET hem loslaten. Je moet hem ruimte geven... Als je hem blijft bellen en je aan hem blijft hangen, geef je jezelf ook geen eerlijke kans om over hem heen te komen. Zet er een punt achter, gooi desnoods zijn telefoon nummer uit je mobiel. Stort je op andere leuke dingen... niet op je werk of iets dergelijks, maar zoek een nieuwe hobby, of een extra sport. Probeer nieuwe vrienden te maken. En vooral... probeer niet meteen te denken dat mensen het slechtst over jou denken. Ik heb die neiging ook HEEL erg snel. Ik ben erg onzeker en heb al snel het gevoel dat mensen achter mijn rug om over me roddelen, me uitlachen en me eigenlijk maar irritant vinden. Want zou het niet kunnen, dat je oude verloren vrienden bent kwijt geraakt, doordat je TE snel dacht dat ze je niet meer moesten? Niet dat dat jou fout is, dat is iets dat in je zit, je onzekerheid, daardoor ga je veel te snel twijfelen. Ik ken dat heeeeeeeeel erg... Ik ben vroeger erg veel gepest op school, had nooit echt goede vrienden, en sindsdien vind ik het erg moeilijk om te geloven dat mensen me echt mogen. Ik heb nu 3 mega goede vriendinnen en ik merk wel.... dat juist die onzekere mensen, de beste vrienden zijn die je hebben kunt! Dat zijn vaak mensen die erg veel om hun vriendschappen geven.

Ik heb zelf ook gemerkt dat het helpt om met andere onzekere mensen te praten. Kijk eens om je heen, de onzekere pik je er vaak zo uit. En JUIST doordat ook zij onzeker zijn, kun je erg op elkaar steunen, je weet van elkaar dat het prettig is om te horen dat je gewaardeerd word.

Ikzelf zou eigenlijk ook willen zeggen, probeer nu even op je EIGEN leven te storten, probeer deze terug op de rails te krijgen, zoals ik al zei, ga nieuwe vrienden zoeken, ga een nieuwe uitdaging aan, dat kan erg motiverend zijn. Wat je zeker niet moet doen is een andere vriend/relatie zoeken om over je ex heen te komen. Ook die relaties zijn gedoemt te mislukken, en "weer" plak je je aan een ander leven en een ander zeker iemand. Zijn leven, word jou leven. Gaat het dan uit, kom je in hetzlefde pakket terecht. Probeer gewoon eerst zelf, je eigen wereld en je eigen leven te bouwen. En dan komt er op den duur vast wel weer een jongen om de hoek kijken. Wie weet een hele lieve en leuke andere jongen, wie weet je ex. Time will tell.

"Every song has a CODA, a final movement. Whether it fades out or crashes away. Every song ends. Is that any reason not to enjoy the music?"

lies

Berichten: 7797
Geregistreerd: 09-11-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 15:19

Alweer zeg ik; je verhaal zou dat van mijn ex kunnen zijn (hetzelfde schreef ik in je andere topic, behalve dat het toen nog mijn vriend was). Ik heb vorige week maandag mijn relatie beeindigd en hij stelt zich net zo op als jij nu doet. Begrijpelijk, maar zo zonde! Hij maakt alles stuk.
Ik zal altijd met hem te maken blijven houden omdat we samen een kind hebben, dus ik wil graag dat we vriendschappelijk kunnen blijven. Hij maakt echter steeds ruzie, dreigt en probeert weer te lijmen. Ik word er zo moe van. Inmiddels ben ik zover dat ik hem een poos niet wil zien.

Jij MOET ook afstand nemen. Als je dat niet doet, kom je er nooit overheen. Zoek je oude vriendinnen weer op, zoek nieuwe vriendinnen, maar laat hem met rust. Echt, al lijkt het nu allemaal niet te bevatten, er komt een tijd dat je er overheen komt.
Sterkte.

תיקון עולם

MargaV

Berichten: 1318
Geregistreerd: 31-10-03
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 16:19

Ik herken veel in wat je zegt. Het is echt een verschrikkelijke ervaring, als een relatie uitgaat. Ik heb dit zelf ook meegemaakt en heb mezelf ook compleet vastgeklampt aan mijn ex. Maar dat is echt niet goed. Laat hem los. Laat die periode los. Het is voorbij, en het komt niet meer terug. Het is gewoon het einde van een periode in je leven. Heel verdrietig, maar het is ook een nieuw begin. Nu kun jij namelijk een zelfstandige, onafhankelijke meid worden, iemand met haar eigen vrienden en die zelfverzekerd is. Laat het gaan, dan ga je je echt beter voelen, want je drijft jezelf nu alleen maar tot wanhoop.

Percy
Berichten: 10928
Geregistreerd: 04-09-01
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 17:23

Je hebt een vriendin en dat ben je zelf, vergeet dat nooit. Hou van jezelf, jij bent de moeite waard. Je hoeft niet van alles voor mensen te doen om aardig gevonden te worden. Mensen vinden je aardig om wie je bent en als jij jezelf de moeite waard vindt, dan vinden andere mensen dat ook. Laat je ex-vriend met rust, hoe moeilijk dat nu ook is.

Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje
http://www.concertplus.nl https://www.facebook.com/#!/concertmeteenplus

carola

Berichten: 8070
Geregistreerd: 18-04-01
Woonplaats: Putten

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 17:27

Jeetje meis.... Wat een ellende en wat poedersuiker voor je! Heeeeeeel veel sterkte. Zoek iets waar je je energie in kwijt kan, en waar je nieuwe mensen leert kennen. Misschien eng, maarwel heel nuttig. Wat dacht je van een boktmeeting, streetdance, een cursus, enz....
Heeel veel sterkte.

Eindig niet, maar begin! (quote Dorine)

WeetTniemeer
Berichten: 14
Geregistreerd: 02-03-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-04-04 22:05

Bedankt voor alle lieve reacties.. meer kan ik nu even niet zeggen maar dat komt morgen wel weer Lachen

Sily

Berichten: 11491
Geregistreerd: 08-12-02
Woonplaats: Delft

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-04-04 23:07

Been there, done that Knipoog
En je komt er echt overheen, misschien krijgen jullie ooit nog een kans samen, maar bedenk wel iedere keer als jij die telefoon pakt of die kans er dan uberhaupt nog is.

Het is heel lief dat die voor je klaar staat en begrip toont, maar dit zal eht voor jou alleen maar moeilijker maken.
Wat dat betreft ahd die je beter keihard kunnen laten vallen, even hele erge pijn maar ook gelijk helemaal weg.
Nu pijnig je jezelf iedere keer weer, je belt hem op, jullie praten, hij zegt dat het fijn was, en het blijft doorgaan.

Hoe moeilijk het ook is, nu een punt erachter zetten, vragen of hij niet meer op wilt nemen, wilt praten, contact op wilt nemen.
Gooi alle herinneringen het raam uit *de spulletjes* berg ze weg, ruim ze op.

Begin gewoon opnieuw.
Ieder huisje heeft een kruisje, en de 1 krijgt meer op zijn brood dan de ander, maar bedenk wel dat je krijgt wat je aan kan.
EN...je komt er sterker uit, echt waar Ach gut

"Mag ik voor ik inslapen moet, mijn baasje nog 1 kusje geven?
Een soort laatste groet, echt, het duurt maar even!"

Sylvia

Berichten: 28725
Geregistreerd: 22-07-03
Woonplaats: Lelystad

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-04-04 06:23

Ik moet eerlijk bekennen dat ik alleen het eerste bericht en de eerste zinnen van Desiree heb gelezen...

Ik ben het met Desiree eens dat je hem er eigenlijk niet zo "mee lastig had moeten vallen", maar ik weet uit eerste hand dat dat toch wel gebeurd...

Laat je vriend, ex-vriend, even met rust, met ruzies worden zoveel dingen gezegt die niet gemeend worden... Vooral als er ook nog eens drank in het spel is. Fixeer je er niet teveel op dat je hem terug krijgt, maar als jullie vrienden blijven is dat ook al heel wat waard. Maar geef hem even een paar dagen de tijd, wacht of hij contact opneemt, anders neem jij contact op...

Wat dat ermee stoppen betreft... Ik heb ook altijd gedacht dat ik me zo kon verlossen van de pijn en de ellende, en dat toch niemand me miste... Maar wat voor impact zou dat hebben op het leven van je ouders? Ongeacht hun gedrag... En dan vooral... Wat voor impact heeft het op je ex? Hij breekt met je, jullie krijgen uiteindelijk ruzie, en ineens ben jij weg... Daar houd ie voor de rest van zijn leven een trauma aan over...

Kwaad worden op je was misschien niet de goeie oplossing, Rob werd uiteindelijk ook kwaad op me wat het gevoel alleen maar versterkte... Maar wat moet je op zo'n moment zeggen? Alles is dan gewoon fout...

Maar nogmaals... Kop op he, en je weet me te vinden als je je hart uit wilt storten Ach gut

Spoiler:
Hier moet een nieuw onderschrift komen.

Misja

Berichten: 3317
Geregistreerd: 12-10-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-04-04 08:04

Jee meis..wat erg.. Ik denk dat velen van ons wel eens in een soortgelijke situatie hebben gezeten.. Ik ook met mijn laatste ex.. Blijven bellen (toen het de 1e keer uit was), uiteindelijk kwam t goed, de 2e keer had ik ook weer de neiging om steeds te bellen. Heb zijn nummer uit mijn telefoon gegooid, en het van me afgezet, afleiding gezocht. Deze pijn gaat over.. Ook al denk je nu van niet..dat hebben we allemaal bewezen.. Het wordt minder, het slijt langzaam, en blijft voorlopig gewoon erg moeilijk.
Zoek afleiding meis, en blijf niet wegkwijnen in je verdriet, ook al is dat de weg van de minste weerstand. Besef dat je dat niet waard bent, pak je boeltje bij mekaar en ga iets leuks doen! Boek desnoods een korte vakantie! Ga snowboarden, bungeejumpen! Naar de kapper, en koop een nieuwe broek!

Als je wil mag je me PB-en. Heel veel sterkte meid.. Ach gut

Op het randje van de afgrond..is het uitzicht het mooist!.......

griebels

Berichten: 15349
Geregistreerd: 10-12-01
Woonplaats: Regio Eindhoven

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-04-04 08:57

Ik ga hier straks thuis even op reageren. Ik zit nu op mijn werk en een lang verhaal kan ik er nu dus niet van maken. Ik hoop wel dat datgene wat ik straks vertel niet buiten "bokt" komt

Mijn superpoown Laliesk winnaar op de 101km te Wanroij met 40 min voorsprong!!!
Ik heb nog een zenuw over en daar zit jij nu op te werken :=
Bijrijder gezocht voor AVS hengst: http://www.bokt.nl/markt/ad/86878/bijri ... ngst-bakel

JuraJarig

Berichten: 10793
Geregistreerd: 16-01-01
Woonplaats: Veluwe en 't Gooi

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-04-04 10:07

napoleon schreef:
Same here Imker! Ben ook helemaal van de kaart geraakt toen ik hoorde dat mijn ex me niet meer zag zitten en toen bleek dat ie iemand anders had die ook nog een goede bekende was viel ik helemaal in een gat......... dat had ik niet verwacht, niet hij, niet zij en vooral niet hij die altijd eerlijk tegen me was en die nu de boel een beetje voor de gek had gehouden.


Ik vind het jammer dat je dit op bokt zo neerzet terwijl ze in het echt natuurlijk wel iets anders zijn gegaan.

Feit is dat het uitgaan van een relatie nooit leuk is, of het nou van 2 kanten komt of van 1, in dat geval is het nog pijnlijker. Ook ik heb dit soort dingen mee gemaakt en weet hoe het is. Maar WeetTniemeer, ook met jou komt het goed, nu zal je dat niet zo zien en niet geloven, maar net zoals de anderen hier zeggen, over een tijdje merk je dat vanzelf.

pniekepnak
Berichten: 4924
Geregistreerd: 04-12-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-04-04 11:09

Je zoekt inderdaad steun bij de verkeerde. Desnoods vertel je iedere dag wat je dwars zit hier op bokt, maar ga er niet mee naar hem toe! Hij wil zelf ook afstand nemen, hij zal het er zelf waarschijnlijk ook moeilijk mee hebben. En als jullie elkaar nog zo vaak zien, komen jullie nooit over elkaar heen. Ik heb precies hetzelfde bij een vriend en vriendin van me zien gebeuren, en die jongen is uiteindelijk in zo'n depressie beland dat hij bijna verslaafd raakte aan alcohol en drugs en nu bij een psychiater loopt en aan de antidepressiva zit. Dus laat het zo ver niet komen!! Neem afstand, alsjeblieft!

Iedereen heeft liefdesverdriet gehad, maar bij jou is dit waarschijnlijk de druppel. Maar hier kom je overheen, geloof me!

She got home late, she got home late
She drank so hard the bottle ached


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: _maaike_D, DutchZebra, gemske en 12 bezoekers