Dipje... ik wil terug naar de States :(~

Moderators: Berdien, Dani, Murthul, Muurp, EvelijnS

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Laura

Berichten: 8338
Geregistreerd: 20-02-01
Woonplaats: Midden van Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-10-01 22:59

Ok het is natuurlijk niet bevorderlijk om hier met een moeie kop eerst foto's zitten te bekijken en dan vakantie liedjes luisteren (Staind.. it's been a while), vooral na dat gezeik met het uitzendbureau vandaag Boos!
Maar ik wil zo graag terug nu... in Key Largo op het strand slapen en midden in de nacht vissen... Op je rug in Vermont naar de duizenden sterren kijken.. in de warme zee zwemmen om 10 uur 's avonds Huilen
oliebol zeg.
Ik heb even dipje nu... ik was zo gewend om 1000 dingen te doen op een dag, eerst school, de hele dag op de manege lopen, studeren.. toen van 7 tot 9 werken op kamp... en de hele dag onderweg zijn aan het reizen..
En nu hoef ik 3 dagen in de week niet te rijden. Ik hoef niet naar school. Ik hoef niks te doen. Ik wil wel wat doen, maar blijkbaar willen ze mij niet. Dus zit ik als een Toos werkeloos tot 2 uur in mn badjas te computeren en naar buiten te kijken naar het misselijke weer. Ok, moet mezelf ertoe zetten om iets te doen, doe ik ook wel (ben uit ellende vanavond maar gaan koken.. was ook niet te eten trouwens) en dan maar weer in het fotoboek kijken. Begrijp me niet verkeerd, ik was echt dolblij om weer thuis te zijn, maar denk dat de 'nawee'nu een beetje komt. Ik snap ook niet hoe ik zo nuchter heb kunnen blijven met dat WTC gedoe daar, mensen die ik later sprak zeiden 'ik heb me een week zo ellendig gevoeld' (die er dan niks mee te maken hadden verder) en ik was daar en voelde eigenlijk niks. Niks! Maar nu stond ik in de supermarkt in een speciale foto-uitgave van een tijdschrift te kijken en kreeg ik de tranen in mn ogen. Ach, het zal wel de tijd van het jaar zijn ofzo.. Verdrietig


Gast252
Berichten: 29528
Geregistreerd: 12-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-10-01 23:36

mmmmm, ik denk terug aan de boottaxi van South beach naar Downtown Miami, zo vreemd, zo stil. In een klein bootje onder de sterren naar de lichtjes.

sNachts inderdaad in een zee van 30 graden, kijken naar de boulevard en de sterren met je benen in de zee. Zeldzaam mooie sterrenhemel gezien in Miami,de een na mooiste ooit. Vanaf het strand als van buitenaf kijken naar de wereld die doorgaat, heel apart. Zo rustig in a way.
Als je honger krijgt ga je even wentelteefjes eten bij de News en een frozen dacquiri erbij, het leven is niet zo heel hard hoor, soms.

laura, je hebt de WTC ramp van heel dichtbij meegemaakt, dat voel je nu wel. Het gevoel dat je naar huis wilt, maar dat dat niet lijkt te kunnen. Dat gevoel zijn we hier niet gewend, in NL kun je nog lopend thuis komen, vanuit de VS lukt dat niet.

Karin

Berichten: 61661
Geregistreerd: 10-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-10-01 06:39

Ik hoef vast niet in details te treden, maar ik weet exact wat je bedoelt. Had hetzelfde toen ik terugkwam in NL na 7 maanden Australiƫ, en in iets lichtere mate toen ik terugkwam na 6 weken Nieuw-Zeeland. Home is where the heart is - nou, na een week of twee in NL had ik toch echt het gevoel dat ik mijn hart aan de andere kant van de wereld had achtergelaten! Slijt vanzelf, hoewel het gevoel jaren later nog in alle hevigheid kan terugkomen als je je foto's nog eens aan het bekijken bent of een liedje hoort dat je aan die tijd doet denken (ik heb toen een tape gemaakt met in chronologische volgorde al m'n Ozzie-liedjes, moet 'm nog steeds door iemand op cd laten zetten). Ben bang dat je weinig aan dat gevoel doet, behalve proberen hier je leventje zo leuk en goed mogelijk weer op te pakken...

Maarten kan hier volgens mij ook erg goed over meepraten, die is twee keer 9 maanden in NZ geweest. De laatste keer heeft hij zelfs 3 zomers meegemaakt, het zou verboden moeten worden. Knipoog

.
If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together. <African proverb>

Suzan

Berichten: 1581
Geregistreerd: 23-04-01
Woonplaats: Almere

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-10-01 07:42

Daar kan ik ook over mee praten. Ben zelf 6 maanden in Australie en Nieuw Zeeland geweest. Toen ik daar weg ging begin Februari (dit jaar) was het daar hartje zomer, een graad of 35 in Perth en op Schiphol werd ik opgewacht door mijn familie in dikke winterjassen, met sjaals om enz.
Ik ben de eerste 3 maanden (!) echt heel sjagerijnig geweest. Mijn arma vriend, dat hij me nog steeds lief vindt is me een raadsel. Schijnheilig

Sorry dit klinkt niet echt bemoedigend geloof ik. En natuurlijk is het leuk om al je familie en vrienden weer te zien. En is het ook prettig om niet uit een bakpack te hoeven leven en niet een kamer met allemaal vreemde mensen te hoeven delen. Maar wat mij zo tegenstond dat was de drukte hier. (zou jij wat minder last van hebben als je net uit New York komt) en vooral het geregelde leven. Ik wist in Australie soms niet eens waar ik dezelfde avond zou gaan slapen, en ik wist al helemaal niet wat ik de week erop zou gaan doen. En hier gaat elke morgen om dezelfde tijd de wekker, elke ochtend hetzelfde ritueel....... Misselijk

Maar het heeft allemaal tijd nodig, het went vanzelf wel. En eigenlijk is het heel normaal dat als je ergens een hele leuke tijd hebt gehad, je er nog tijden lang naar terug verlangt. Maar acht misschien heb je binnenkort wel een baantje als instructrice toch? Ben je weer lekker met paarden bezig!

Mirte

Berichten: 2107
Geregistreerd: 18-05-01
Woonplaats: bollendorp

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-10-01 08:41

Net als de anderen ken ik dat gevoel heel goed. Je kijkt naar foto's en ipv van met een gelukkig gevoel eraan terug te denken krijg je meer een soort melancholisch gevoel, heimwee eigenlijk. Dat heb ik in ieder geval.
Daarbij is de ramp in amerika denk ook niet in de koude kleren gaan zitten. Het moet echt slijten, maar als je wat omhanden hebt gaat het echt sneller. Hopen dat je een baantje vindt als instructrice, dan heb je wat meer te doen. Succes!!

JuraJarig

Berichten: 10793
Geregistreerd: 16-01-01
Woonplaats: Veluwe en 't Gooi

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-10-01 09:24

Ik ken dat ook ja, ik heb altijd 'heimwee' naar mijn vakantie. Of dat nou met mijn paard ergens in Nederland is, of naar een ander land. Ik had het zelfs toen ik in Japan was geweest! *LOL*
(Terwijl ik echt niet in Japan zou willen wonen).

En zeker als je ergens een hele tijd bent geweest heb je dat gevoel.

~*~ Pienie fan! ~*~
www.jura-artwork.nl

mdev

Berichten: 354
Geregistreerd: 19-03-01
Woonplaats: Zeven, DE

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-10-01 10:14

Als ik in Amerika op vakantie ben geweest heb ik dat ook zeer sterk, maar toen ik dat jaar er woonde was ik eigenlijk wel weer blij om terug te gaan naar Nederland.
Ik denk dat het grote verschil 'm zit in het feit dat als je er woont gewoon mee draait in de cultuur (die me eigenlijk vrij gemakkelijk af ging), dat wat je op vakantie eigenlijk niet hoeft te doen. Want na een jaar Amerikaanse cultuur begon ik me toch aan bepaalde dingen te ergeren, die je in vakanties nooit tegen zou komen

These train conversations are passing me by
And I don't have nothing to say
-Adam Duritz

Maarten

Berichten: 4185
Geregistreerd: 30-06-01
Woonplaats: Emmen

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-10-01 10:17

Het gevoel dat jij hebt Laura, is volkomen normaal. Je bent nog niet zo lang terug en dan heb je het gevoel dat je in een gat bent gevallen waar je niet meer uitkomt. Met dat gevoel is dus echt niets mis. Tja, ik ga je hier niet op zitten beuren omdat ik gewoon weet dat het geen z*k helpt! Iedereen kan wel tegen je zeggen "je hebt toch een fijne tijd gehad!?", "je hebt hier toch de mensen om je heen die je lief hebt?" Jaja, het zal allemaal wel Boos!. Dat soort uitspraken kunnen je op dit moment gestolen worden. Ik zou zeggen: wees lekker chagerijnig, het gaat binnenkort echt over. Wat ik je wel kan aanraden is het volgende: laat die foto's even voor wat ze zijn. Pak eens wat foto's uit de kast van leuke dingen die je hier in Nederland hebt gedaan en zet daarbij een cd op met muziek van een hele tijd geleden.

Wat ik je verder aan kan raden: stort je volledig in iets nieuws hier in NL. Er is vast wel iets wat je kunt gaan doen. Klamp je vast aan vrienden. Op dit moment is je vastklampen aan iets helemaal niet vreemd of lastig. Je hebt je immers al wel eerder aan iets vastgeklampt in de States. Toen had je ook geen heimwee toch? Je zult nu wel zeggen "nee, maar daar was het leuk!" Hier is het ook leuk omdat er zoveel dingen zijn die vertrouwd zijn en waar je vastigheid aan hebt. Je zult ze nu nog wel niet zien, maar over een tijdje komt dat vanzelf en dan luister je met plezier naar 'it's been a while' en denk je aan die ontzettend gave tijd die je daar hebt gehad.

Echt waar, het valt allemaal heel erg mee en het komt goed. Ik hoor je nu zeggen... "ECHT NIET!!!!"


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie