Pfff! Ik word gek...

Moderators: Murthul, Muurp, EvelijnS, Berdien

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Yorghos

Berichten: 10942
Geregistreerd: 10-12-01
Woonplaats: Tilburg

Pfff! Ik word gek...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-03-04 21:57

Waarschuwing... Lang verhaal...

Mijn vriend is al jaren bevriend met een jongen met wie hij op de basisschool heeft gezeten. Later gingen ze samen naar de middelbare school en nu sporten ze veel samen en zitten in hetzelfde dartteam. Kortom, dikke maatjes.

Nu heeft deze vriend al een hele tijd grote problemen. Hij is drankverslaafd geweest en heeft een gokprobleem. Daarbij heeft hij een persoonlijkheidsstoornis. Al met al gaf dat een hoop problemen thuis en zijn ouders hebben hem een week of vijf geleden buiten gezet.
Door de weeks zat hij in de dagopvang van een psychiatrische instelling, dus sliep hij alleen de weekenden bij ons.

Dat vond ik nog niet zo'n probleem. Maar de laatste 3 weken heeft hij ook in die insteling problemen gemaakt. Tot 2 keer toe moest hij halverwege de week al vertrekken ivm aggresief gedrag. Dan vertrok hij op zondagavond naar de instelling en stond op donderdag alweer voor de deur.
Maar nu maakt hij het wel heel bont. Hij is gestopt met die dagopvang en zit nu dus alweer hier bij ons. Hij kan nergens anders naartoe, dus ik wil hem ook niet buiten zetten. Maar ik vind het wel zwaar...

Bij zijn ouders heeft hij meerdere keren geld en spullen gestolen om te kunnen gokken. Of om gewoon op te brassen: nieuwe kleren, eten, een sterioinstalatie kopen, dat soort dingen. Dat is ook de reden dat zij hem hebben buiten gezet. Ze hebben nu zelfs zijn auto in beslag genomen omdat hij die heeft geprobeerd te verkopen (auto is van zijn vader). Er zijn andere sloten op de deuren gezet, etc. Hij is daar dus voorlopig echt niet meer welkom.

Nu zit hij dus bij ons. Heeft geen werk, voert de hele dag niks uit en ligt het liefste tot 2 uur 's middags in bed. Daarnaast ben ik zijn praatpaal. Hij wil veel praten over zijn problemen en zijn gevoelens en ik weet ook niet goed hoe ik daarmee om moet gaan.
Aan de ene kant wil ik hem helpen, maar aan de andere kant vind ik het heel vervelend dat hij hier is. We wonen in een klein appartementje. Hebben wel een extra slaapkamer (=mijn studeerkamer) waar hij nu slaapt, maar dat betekend wel dat ik de helft van de dag niet bij mijn spullen kan.
Ook vertrouw ik hem niet helemaal door wat hij thuis heeft uitgevreten. Ik heb mijn telefoon, portemonee en camera tegenwoordig altijd bij me. Ik denk niet dat hij bewust iets zou weghalen, maar als hij de aandrang krijgt om te gaan gokken, dan vertrouw ik daar niet op. Het geeft dus ook een behoorlijk gespannen situatie. Daarnaast hebben mijn vriend en ik op deze manier ook maar weinig privacy...

Een lastige situatie... ik verwacht ook niet direct oplossingen, moet alleen even spuien.

* To Belg, or not to Belg *


jacqueline

Berichten: 5546
Geregistreerd: 19-01-01
Woonplaats: apeldoorn

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-03-04 22:07

Nou ik kan me geod voorstellen dat je je gast gaat voelen in je eigen huis.......ik zou er neit aan moeten denken.
Ik kan me voorstellen dat je iemand in huis neemt uit nood om een andere reden, maar ik vind dat deze gast alle kanzen van de wereld krijgt om met zijn probleem geholpen te worden...en toch houd hij het daar ook niet uit...
Ik zou hem er uit zetten......het is toch te gek voor woorden dat jij je dierbare spullen mee op sjouw moet nemen uit je eigen huis Verward
En dan ook nog hele dagen op bed liggen......brrrrrrrr Boos!

KellyenXena

Berichten: 3615
Geregistreerd: 08-04-03
Woonplaats: Roosendaal

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-03-04 22:08

Ik begrijp het wel hoor..Ongeveer twee jaar geleden heeft hier een nicht van mij gewoont..Zij is drugsverslaafd geweest en stond ook op straat...Ook ik had liever niet dat ze hier kwam wonen,van de andere kant,ik wilde het ook niet op mijn geweten hebben dat zij alleen op straat kwam te staan.Ze heeft zelfs nog 4 maanden samen met mij in 1 bed gelegen..Omdat ze bang was om alleen te zijn..Niet erg natuurlijk,maar ik snap hoe moeilijk het voor je is...Je bent een hoop privacy kwijt en je vreest toch een beetje voor je spulletjes..Dat had ik ook...Inmiddels woont zij allang ergens anders,maar haar broertje woont nu bij ons...En dat niet voor tijdelijk,maar permanent...(hebben een beetje een doorgedraaide vader) ... Hij is dan wel niet verslaafd aan iets.(nouja, de computer dan Knipoog ) maar is toch best een klein profiteurtje...Hij is 14 jaar,maar weet precies hoe hij de boel moet uitbuiten hoor...

Ik hoop voor je dat hij snel een oplossing vind,maar houdt wel in je achterhoofd dat, hoe dan ook, jullie relatie er niet onder mag lijden...Zodra je merkt dat het jullie samen opbreekt,hij toch echt even vaart zet achter het vinden van andere woonruimte...

Sterkte hoor, als je er behoefte aan hebt kun je gerust pb'en...(even lekker je gal spuwen Knipoog ) Ik weet hoe het is.

peeky

Berichten: 3752
Geregistreerd: 29-12-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-03-04 22:16

Oh jee wat een situatie! Ik heb het zelf nooit meegemaakt, maar ik kan me er wel wat bij voorstellen. Helaas dus geen nuttige tips vanuit deze hoek, maar ik hoop dat je een goede oplossing vind voor deze situatie. Sterkte ermee.

Pauline

Berichten: 11495
Geregistreerd: 10-01-01
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-03-04 22:31

Neem van mij 1 ding aan: mensen die gokken zijn neit te vertrouwen..Eerlijk gezegd zou ik hem zsm lozen, je kan het niet voor hem oplossen en het is vervelend voor jullie. Hij zal toch zijn eigen weg meoten zoeken, spreek ene duidelijke einddatum af zodat je een poot hebt om op te staan tzt. Anders gaat hij mee naar Hilvarenbeek Haha!

Yorghos

Berichten: 10942
Geregistreerd: 10-12-01
Woonplaats: Tilburg

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-03-04 22:41

Pauline schreef:
Anders gaat hij mee naar Hilvarenbeek Haha!


Nou, dan zou hij zich in ieder geval nuttig kunnen maken! Haha!
Nee, zonder gekheid. Sander verhuist niet mee, dus dat geeft zowiezo al wat spanningen. Als je dan daarnaast ook nog een gast in huis hebt, wordt het allemaal wat teveel.
Ik ben nu met hem aan het zoeken naar een andere oplossing. Hij mag tot vrijdag blijven, maar dan even niet meer. Hij is nu al 5 weken aan een stuk meer dan de helft van de week hier geweest.
Ondanks dat ik het op zich een goede jongen vindt, wordt het me allemaal wat teveel. En ik zal blij zijn als hij straks vertrokken is.

* To Belg, or not to Belg *

ArwenLune

Berichten: 6667
Geregistreerd: 04-06-03
Woonplaats: Wageningen

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-03-04 22:49

Als jullie nu eens op zoek gaan naar wat info om hoe aan een woonruimte te komen (als patient kan hij daar misschien hulp bij krijgen?) en over eventuele begeleiding, en daarna met de jongen om de tafel gaan zitten.

Hij moet zelf toch ook snappen dat dit een tijdelijke oplossing is, bij jullie inzitten. Maak samen met hem een stappenplan naar onafhankelijkheid. Inschrijven voor een woning, begeleiding zoeken, etc etc. En houd hem daaraan.

Het is fijn dat jullie hem opvangen, maar ik zou dat toch niet te onvoorwaardelijk blijven doen, want dan word het wel heel makkelijk voor hem. Hij hoeft niet eens z'n best te doen om het goed te laten gaan - aggressief gedrag op die instelling - want hij weet dat hij toch bij jullie voor de deur kan gaan staan. Maak duidelijk dat je hem best wilt helpen, maar dat dit een *tijdelijke* situatie is, en dat hij z'n best moet gaan doen om een eigen leven op te bouwen. Daar wil je hem best bij helpen (neem ik aan), maar hij moet zich daar *zelf* voor inzetten.

Sterkte. In Londen hadden we ook een inwonende stelende freeloader. Ik weet helaas al te goed hoe zo'n situatie voelt...

"They say the snow on the roof is too heavy; they say the ceiling will cave in. His brains are in terrible danger!"

MargaV

Berichten: 1318
Geregistreerd: 31-10-03
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-03-04 08:26

Jemig, ik vind het al extreem behulpzaam dat hij al al die tijd in het weekend bij jullie kon blijven. Ik vind dat je daarmee al een enorm stuk van je privacy opgeeft. Zoals de situatie nu is zou ik het al helemaal niet trekken. Hij kan ook niet verwachten dat jij een halve psycholoog voor hem gaat spelen... Dan moet ik gewoon maar terug naar die instelling. Maar ja, hoe vertel je iemand zoiets... Ik zou er wel voor zorgen dat het een en ander opgelost is voordat je vertrekt, want anders zit hij daar constant als jij eenmaal verhuist bent.

Succes!

Manon 2

Berichten: 2725
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-03-04 08:35

Ik heb hetzelfde meegemaakt maar dan met mijn zusje en die was gelukkig wel betrouwbaar. Je privacy wordt enorm aangetast en het is heel zwaar om met iemand samen te leven die veel problemen heeft.

Het punt is nu dat hij op geen enkele manier de consequenties voelt van het feit dat hij de dagopvang is uitgegooid en de hulpverlening is uitgegooid. Hij kan namelijk naar jullie toe. Op die manier hebben de regels van de hulpverlening ook geen kracht omdat hij een andere uitweg heeft.

Natuurlijk is het super als hij bij jullie terecht kan voor steun en ik zou ook zeker niet zeggen dat je hem moet laten vallen. Maar stel duidelijke regels over de normen en waarden in jouw huis. Dat kan dus bijvoorbeeld ook zijn dat hij om 9 uur moet opstaan omdat jij anders niet in je studeerkamer kan. En dat zou ook kunnen zijn dat hij alleen in het weekend bij jullie is etc.

Bel een maatschappelijk werkster op om te helpen met de sociale hulpverlening zoals een huis etc. Zelf ben je te emotioneel betrokken en er teveel mee bezig.

Als hij hulp nodig heeft, dan kun jij m die niet geven. Helaas is mijn ervaring wel dat de hulp niet vanzelf aangerend komt. Het zal zeker helpen als jij een paar telefoontjes en bezoekjes pleegt om hem terug te krijgen in de hulpverlening. Ik ben zelf ook degene die uiteindelijk een goede therapeut voor mijn zusje heeft gevonden en dat was echt niet de arts waarnaar ze standaard hadden doorverwezen.

Huisartsen etc zijn sterk geneigd om je door te sturen naar het RIAGG in je eigen regio. Ik heb gewoon gezocht naar een instelling die gespecialiseerd is in haar problematiek en heb hen opgebeld. Vaak zijn ze wel behulpzaam. Er zijn ook bovenregionale instellingen die dus voor alle regio's zijn.

ALs je meer wilt weten, mag je me PB-en. Ik hoop dat je wat afstand kunt houden want de teleurstelling is anders zó groot als hij toch je vertrouwen beschaamt. En die kans is groot want hij is ziek en heeft zichzelf niet onder controle.

-“Imperfection is beauty, madness is genius and it's better to be absolutely ridiculous than absolutely boring.” ― Marilyn Monroe

Chronos

Berichten: 3071
Geregistreerd: 13-05-03
Woonplaats: Amersfoort

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-03-04 08:50

Ik ben het Manon eens ga eens praten b.v. met de dagopvang. Het klinkt heel hard maar hij is eerder hun probleem dan jou probleem.
Daarvoor zijn er genoeg maatschappelijk werkers enzo.

En wat je kunt doen om het momenteel wat structureler te krijgen is idd regels opstellen. Heel veel sterkte ermee.

...Dreaming with my eye's wide open...

Yorghos

Berichten: 10942
Geregistreerd: 10-12-01
Woonplaats: Tilburg

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 03-03-04 08:55

Ik heb gisteravond laat toch nog een "goed gesprek" met hem gehad. Ik heb duidelijk gesteld dat ik hem graag wil helpen, maar dat het op deze manier ook niet verder kan.

Gelukkig had hij daar begrip voor. Hij kan tot vrijdag hier blijven en gaat daarna naar een andere vriend van ons. Daar kan hij tot eind van deze maand blijven. De 31e heeft hij een gesprek bij een andere instelling die specifiek gericht is op gokverslaving en bijbehorende problematiek. De instelling waaruit hij nu is vertrokken is in de eerste plaats gericht op problematiek rond zijn persoonlijkheidsstoornis. Hijzelf zegt dat dat op dit moment niet het hoofddoel moet zijn, en daar kan ik wel in meedenken.

Ik heb gisteravond nog samen met hem diverse vacaturesites bekeken en op sommige banen gereageerd. Hij staat nu op het punt om naar de woningbouwvereniging en het arbeidsbureau te gaan, dus de wil is er op dit moment wel. Probleem is alleen dat dat nogal snel kan omslaan bij enige tegenslag.

Ik ben in ieder geval opgelucht dat er nu een einddatum is gesteld en dat ik dan mijn privacy een beetje terugheb. Ook voor mij is het psychisch behoorlijk zwaar op dit moment. Dat heb ik ook tegen hem gezegd en hij heeft daar begrip voor.
Verder heb ik tegen hem gezegd dat ik niet van plan ben om oplossingen aan te dragen. Ik wil absoluut meedenken en helpen, maar hij moet zelf het initiatief nemen...

* To Belg, or not to Belg *

Chronos

Berichten: 3071
Geregistreerd: 13-05-03
Woonplaats: Amersfoort

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-03-04 09:00

Dat heb je heel goed opgelost!

...Dreaming with my eye's wide open...

Manon 2

Berichten: 2725
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-03-04 09:23

Dat vind ik ook!!!! En hou je nu aan deze afspraken! Ook vriend nummer 2 krijgt het zwaar en dan staat hij misschien weer bij jou voor de deur.

Eerlijkheid en consequentheid wordt gewaardeerd op de lange termijn. Dat schept namelijk duidelijkheid en daar hebben mensen met een persoonlijkheidsstoornis behoefte aan.

-“Imperfection is beauty, madness is genius and it's better to be absolutely ridiculous than absolutely boring.” ― Marilyn Monroe


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie