Heel verdrietig en toch gelukkig?

Moderators: Murthul, Muurp, EvelijnS, Berdien

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Heike
Mede-oprichtster

Berichten: 17795
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Gemert

Heel verdrietig en toch gelukkig?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 15-02-04 00:28

Hebben jullie dat ook ooit? Op dit moment ben ik heel verdrietig. Ik weet niet eens echt de reden. Maar voel me gewoon niet lekker. Tranen staan me nader dan het lachen. Maar toch heb ik ook een geluksgevoel.

Wel een beetje verwarrend hoor. Verward

Paardentweet: Zag laatst een meisje onderweg naar haar paard met kogelvrijvest aan.
Dat paardrijden is ook niet meer wat het geweest is..
[IM] Julius....16 jaar alweer...


KellyenXena

Berichten: 3615
Geregistreerd: 08-04-03
Woonplaats: Roosendaal

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 00:34

Ik herken het wel ja....Heel raar is dat..Heb nu eigenlijk wel een concreet voorbeeld, mijn ouders zijn gescheiden en wij moesten op zoek naar een huis...Ik riep dus altijd dat ik nóoit in een flat wil.
Nouja,mijn moeder heeft nu dus bijna een flat gekocht..Wat dat betreft voel ik me best verdrietig,van de andere kant er is éindelijk duidelijkheid en zekerheid...Daardoor voel ik me eigenlijk ook wel weer heel gelukkig...Eindelijk zekerheid!

Cheveyo

Berichten: 17591
Geregistreerd: 03-07-03
Woonplaats: aan het eind van de regenboog!

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 00:37

Ja en dan is er geen verklaring voor te vinden.

On the 7th day God created horses, on the 8th he painted the good ones
by Warriorgirl Graphics • Fotografie Feather's Ranch • Onze stal
[WN-ITP] ♥ Bombarie's 2e Halterles ♥

Llewella

Berichten: 2087
Geregistreerd: 25-01-02
Woonplaats: Alkmaar

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 00:43

Ik ken het, ikzelf zie het als genieten van zelfmedelijden of drama.
En niet zozeer negatief gezien want 'negatieve' gevoelens kunnen ook positief zijn.
Zonder verdriet is er geen geluk.
Er mag plaats zijn voor verdriet, en dat kan een gelukkig gevoel geven! een soort bevrijding! (aangezien we veel meekrijgen van verdriet mag niet en altijd maar vrolijk en oprecht zijn, iig zo lijkt het voor veel mensen)

Voor mij is het soms de 'donkere kelders' van mezelf opzoeken zeg maar aangezien ik die afentoe vergeet maar die zijn er wel degelijk! Knipoog

Overigens pas op dat je er niet teveel door mee laat slepen, want dan kan je nog weleens te ver doorzakken (dan wordt het helemaal verwarrend).

Pennymeisje van 36 jaar, jaja echt waar! En als bonus een serieuze amazone van 7 jaar :')

Zonnebloem

Berichten: 6288
Geregistreerd: 14-06-03
Woonplaats: Volendam

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 10:47

Ja ik ken het en het is behoorlijk verwarrend!!

Sterker dan de dood is de herinnering die blijft...
9 januari 2013 bevallen van een gezonde jongen: Jeroen.

Mireille

Berichten: 41958
Geregistreerd: 06-01-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 10:54

Ja ik ken het. Inderdaad heel erg vervelend en verwarrend.
Ik heb het nu ook.

Ik ben verdrietig/bang voor de uitslag van het bloedonderzoek (wat een beetje lang duurt...) maar ondertussen wel blij dat ik het heb laten afnemen ondanks dat ik het eng vond. Nou word er in iedergeval weer onderzocht.

Angst neemt nu toch even de overhand. Stel er word dadelijk iets gevonden, wat alles veroorzaakt en het is ernstig. Dan ben ik de pineut, dan kan ik het paardrijden etc. vast wel op mijn buik schrijven.

Zo'n gevoel is niet prettig, je raakt er van in de war...

Mijn naam is haas.

Incognito! 8-)

dolfijn

Berichten: 132
Geregistreerd: 24-12-03
Woonplaats: Eindhoven

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 10:58

Ik herken dat gevoel ook wel. Ik heb daar momenteel ook last van.
Ik ben de ene kant blij dat ik een flat bijna krijg maar de andere kant maakt het me ook erg verdrietig.

Levensmotto: geniet van het leven zolang het kan, en wees eerlijk tegen elkaar.

Amberto

Berichten: 1593
Geregistreerd: 28-01-04
Woonplaats: Haarlem!

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 16:27

gek is dat idd... ken het gevoel Lachen hmm... een keer was het nog raarder... toen was ik aan het huilen van verdriet, lag compleet dubbel van het lachen en was verschrikkelijk boos tegelijk... kwam allemaal door een persoon... maar het was heel gek. en als je moet huilen en je weet de reden niet moet je maar gewoon even de traantjes laten lopen Lachen werkt bij mij altijd wel goed, ben je meteen van dat gekke gevoel af Lachen

Der Ellmauer Dancing Queen

Joyce

Berichten: 6323
Geregistreerd: 02-05-01
Woonplaats: Zuid Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 18:22

Ik ken het wel, erg stom Lachen

Cowgirl

Berichten: 19521
Geregistreerd: 04-03-01
Woonplaats: Vulcan

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 18:27

Ja, ik heb ook heel veel van die momenten.

Maar dat zal vast komen door wat ik het laatste jaar heb meegemaakt.

Het ene moment ben ik echt heel blij, heb ik zin in heel veel dingen en op het andere moment ben ik gewoon deprie als de pest.

Zelf denk ik dat ik eigenlijk gewoon heel moe ben en toe ben aan een week of 2 rust in het buitenland, Even geen gezeur meer om je heen en alles even proberen op een rijtje te zetten.

Jeanine

Berichten: 227
Geregistreerd: 26-04-03
Woonplaats: Nederwetten

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-02-04 18:36

Ja ik ken dat gevoel natuurlijk ook wel!
Maar ik heb na al mijn therapieen er nog steeds geen goede manier voor gevonden om ermee om te gaan.
Effe offtopic: Ik was best teleurgesteld dat je boos op mij was, maar ik snapte het wel hoor. Maar ik moet gewoon leren om mijn dromen anders te formuleren en niet zomaar te uiten op elke willekeurige forum. Ik hoop dat je nu niet boos op mij bent. WAnt ik wil je nog echt niet kwijt als vriendin!!!
En dat gevoel van verdriet gaat ook weer over, dat beloof ik je.
Heel veel liefs van Jeanine.

Maskers op? Hoezo? Geupdated profiel nu, maar binnenkort met foto's!

Desiree

Berichten: 28761
Geregistreerd: 23-01-01
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 09:24

Ik denk dat het ook een beetje hormonen zijn hoor heike. Want volgens mij kent bijna iedereen dat gevoel wel een beetje.

bij mij kunnen tranen soms ook heel snel komen. Om niks. Veel te snel. Ik vraag me ook wel eens af waarom. Is er misschien een onverwerkt verdriet of zo? Ik zou het zelf echt niet weten.

De hond is de betere mens

gollempje

Berichten: 4186
Geregistreerd: 22-12-03
Woonplaats: Hillegom (ZH)

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 09:27

heb ik ook wel eens last van, heel raar gevoel in ieder geval! Haha!

Jurga

Berichten: 18554
Geregistreerd: 06-05-01
Woonplaats: Ede/Lunteren

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 09:28

Ik heb het zelf ook regelmatig dat ik er even niet uitkom. Heel lastig, maar je moet er toch mee leren omgaan. Je bent snel geneigd het negatieve boven het positieve te plaatsen en dan ben je snel beneden... Scheve mond

So tell me where you are / Tell me how you feel / Tell me what you need / Just tell me how you feel / And let it all just rain on me. ~ Kane

greetje

Berichten: 8626
Geregistreerd: 13-07-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 09:39

Laatst bijgewerkt door greetje op 16-02-04 09:42, in het totaal 1 keer bewerkt

Uiteindelijk is de mens zelf de zwakste schakel.

Haagsemeid

Berichten: 6536
Geregistreerd: 12-05-02
Woonplaats: leidschendam

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 09:41

Ik heb het ook hoor, kan ik wel janken en voel ik me heel eenzaam.
Ik heb het vaak op maandag, heel vaag.
Heb ook af en toe zo last van een dagelijkse sleur, maarja sommige dingen moeten nu eenmaal.

En de rede dat ik me zo voel? Ik zou het niet weten...

22 Januari verwachten we ons kleintje

Heike
Mede-oprichtster

Berichten: 17795
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Gemert

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-02-04 14:50


Paardentweet: Zag laatst een meisje onderweg naar haar paard met kogelvrijvest aan.
Dat paardrijden is ook niet meer wat het geweest is..
[IM] Julius....16 jaar alweer...

Gast903
Berichten: 9681
Geregistreerd: 13-09-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 15:04

Heike schreef:
Hebben jullie dat ook ooit? Op dit moment ben ik heel verdrietig. Ik weet niet eens echt de reden. Maar voel me gewoon niet lekker. Tranen staan me nader dan het lachen. Maar toch heb ik ook een geluksgevoel.

Wel een beetje verwarrend hoor. Verward



ben je zwanger Bloos Knipoog Tong uitsteken ... nee grapje Haha!


ken het gevoel goed... ik ben altijd zo het ene moment loop ik te lachen en ben ik gelukkig , en dan sla ik ineens over en ben ik depri en kan ik wel janken.. Erg vervelend, ik heb het helaas "overgehouden' aan wat minder leuke ervaringen in mijn leven.. Mischien zit je (onbewust) ist dwars??

Elles

Berichten: 22822
Geregistreerd: 14-06-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 15:24

Huilen en lachen schijnen heel dicht bij elkaar te liggen... Huilen van geluk is dan ook heel gewoon
Eén keer was ik aardappels aan het schillen, toen ik echt vanuit m'n ténen een huilbui aan voelde komen. Kon het nog net tegenhouden.... 't Waren de hormoontjes, moest ongesteld worden.... Stond ik daar toch bijna echt compleet zonder aanleiding een potje te brullen boven de aardappelbak.... Haha! Sloeg echt helemaal nergens op. Ik vind het ook helemaal niet gek dat mannen ons vaak niet begrijpen.... Knipoog

batje

Berichten: 10331
Geregistreerd: 18-10-01
Woonplaats: Amsterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 15:30

Ik heb die bui vandaag ook een beetje.. aan een kant kan ik de wereld aan, aan de andere kant vraag ik me af of dat wel allemaal zin heeft..

Gelukkig kan ik het aan mijn naderende ongestelheid weiten, maar ik vind het altijd nogal vreemde buien..

Sterkte/geniet ervan, wat er ook van toepassing is Lachen

Belle comme une Fleur! En dan komt er een tijd van Nixmeerhoeve..
15-07-08 Trotse mama van Daniel *\o/* en Eileen 03-12-2009!

ukkie

Berichten: 1668
Geregistreerd: 15-06-02
Woonplaats: Ede

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 18:33

erg herkenbaar...

Gelukkig zijn maar tegelijker tijd ook bang zijn dat t van je af wordt gepakt Scheve mond

Andersom
Berichten: 5449
Geregistreerd: 20-06-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 18:42

heel herkenbaar zelfs, hier nog 1 die het weleens heeft.....

Pauline

Berichten: 11495
Geregistreerd: 10-01-01
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-02-04 20:00

Ik denk dat het te maken heeft met alle onzekerheden die op je af komen, samen met het geluk dat je weer lekker thuis bent. Klopt dat? Dan vechten er 2 dingen om aandacht en dat spreekt elkaar dan erg tegen...

Ja ik ken het gevoel absoluut, wie niet?


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie