[STW] Het roer omgooien, maar geen idee hoe nu verder
Na lang wikken en wegen en veel praten met pap en mam, toch besloten voor een nieuwe studie te gaan.
Nu kon het nog, tenslotte was ik toen 25 en kreeg ik nog stufi als ik het HBO ging doen.
Maar... welke studie?
Ik heb heel wat scholen van binnen en buiten gezien, ben door het hele land naar open dagen gegaan, en alles vond ik wel leuk.
Toch ook nog maar even naar die ene school voor 2 opleidingen wezen kijken, en bij 1 opleiding werd ik zó enthousiast dat ik gelijk wist dat het die opleiding werd!
Biologie en medische laboratoriumonderzoeken. Niet meer in de dieren, maar toch een beetje medisch. Mooie combinatie vond ik zelf

De allereerste dag school was op mn 26e verjaardag, ja daar zit je dan bij het voorstelrondje met je klas vol 18-19 jarige... Ik zag er best tegen op, ik tussen al die net-van-de-havo-af-tieners... Gelukkig is dat allemaal goed gekomen en heb ik hele gezellige klasgenoten.

De studie zelf was bijna niet goedgekomen, want wat ze mij "vergeten" waren te vertelen was dat ze het MBO-studenten afraden om deze opleiding te doen. Simpelweg omdat hij te zwaar is. De boeken zijn van universitair niveau, en allemaal in het engels. Fijn dat mij dat niet gezegd was

Tot eind maart kwam ik minstens 3x per week huilend thuis vanuit school. Waar was ik aan begonnen? Had ik nu wéér een verkeerde keuze gemaakt in mn leven? Bijles had ik al, en zelfs dan was het niveau enorm lastig...
Maar als ik een ding niet kan, dan is het opgeven. Dus ging ik stug door, leerde ik 7 dagen in de week en volgde ik braaf elke les die er was. En... het had nut, ik haalde vakken eindelijk wel. Mijn aantal studiepunten vloog omhoog (ik had in kwartiel 3 nog maar 13 studiepunten, en eind kwartiel 4 moest ik er minimaal 48 hebben) Ik kreeg er lol in, en gehuild heb ik nog maar 1 keer...
die ene keer toen ik dat superbelangrijke vak had gehaald en daarmee kwam ik op een puntenaantal van 51... Ik was er, ik had het gehaald, ik mocht door naar jaar 2...

Nu ben ik net terug van mn laatste projectafsluiting, ik heb vakantie
Ik ben blij dat ik zo ongelooflijk eigenwijs kan zijn, en niet kan en wil opgeven als iets moeilijk wordt. Om even terug te grijpen naar de dieren wereld, volgens mijn vader ben ik net een pitbull "ze bijt zich ergens in vast en laat niet los voor dat ze het bereikt heeft"
bedankt pap. Ik ben blij dat ik mezelf heb bewezen dat dit de beste keus was die ik in de afgelopen 3 jaar heb gemaakt. 
En daarmee wil ik zeggen aan alle bokkers die twijfelen over hun huidige werk/studie, volg je hart. Ook al betekent dat het roer omgooien, doe het! Zorg ervoor dat je geen spijt krijgt!

