zelfmoord eerste doodsoorzaak

Moderators: EvelijnS, Murthul, Muurp, Berdien

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
ponyzotje

Berichten: 6364
Geregistreerd: 21-10-01
Woonplaats: kortrijk, belgië

zelfmoord eerste doodsoorzaak

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-10-03 20:21

ik hoorde het onlangs, en vond het echt om van omver te vallen. er zijn wel veel zelfmoorden, maar zóveel? nee toch?

in belgië is zelfmoord de eerste doodsoorzaak bij mensen tussen 18 en 35 (omtrent) jaar.
het is bekend dat schooldruk er veel aan doet. het hoge universiteitsniveau, en ook middelbaar onderwijs, eist zijn veel te hoge tol. ik ken enkele mensen (gelukkig niet persoonlijk). en ik ken er persoonlijk die eraan denken. toch shockeerde me het. had eerder gedacht aan ongevallen,...

wat vinden jullie daarvan? pestpreventie, leren omgaan met druk, do i know... ik moest het gewoon even kwijt.

Enya - Daya :-)


Solide

Berichten: 5481
Geregistreerd: 06-04-03
Woonplaats: Ergens in het zonnige zuiden

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-10-03 20:22

Ik weet niet hoe het komt. Dat is bij iedereen verschillend. De laatste tijd zie je wel dat het heel veel door de druk komt. Tenminste wat ik hoor enz. Ik heb er met mijn werk ook regelmatig mee te maken. En vaak is het stress enz....

Wacht niet op later. Als later iets eerder komt, ben je te laat....

Op het eind van mijn geld hou ik altijd een stuk maand over......

Hydra

Berichten: 1378
Geregistreerd: 20-09-02
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-10-03 20:51

Ik vind het erg, ik denk dat velen onder jullie mijn verhaal gelezen hebben..
in dat geval ging het over pesten

|[Live Life To The Maximum!]|

Never apologize for showing feeling, if you do so, you apologize for the truth

ponyzotje

Berichten: 6364
Geregistreerd: 21-10-01
Woonplaats: kortrijk, belgië

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-10-03 21:03

ja, nalv jouw verhaal dacht ik er ook aan.

Enya - Daya :-)

Grani

Berichten: 198
Geregistreerd: 23-07-03
Woonplaats: Moerdijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-10-03 23:52

Schandalig als mensen in de omgeving van zo iemand dit niet opmerken. Als de druk zo hoog opgevoerd wordt dat je uiteindelijk geen andere uitweg meer ziet dan er een eind aan te maken is dat de schuld aan het omgevingsveld. In Nederland is een tijd op de site van R.Diekstra behoorlijk veel info en fora's te vinden geweest over dit probleem. Volgens mij is dat door allerlei problemen uiteindelijk niet door gezet, maar er zijn denk ik toch wel sites te vinden die dit probleem behandelen. Klinkt zeer verontrustend in elk geval.

xtostarlight

Berichten: 9229
Geregistreerd: 03-02-03
Woonplaats: Best/Boskant

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-03 00:12

Grani schreef:
Schandalig als mensen in de omgeving van zo iemand dit niet opmerken.


nou ik ben er toch van overtuigd dat dat niet waar is... Scheve mond
Mijn oom was zwaar depressief, had een hele ernstige depressie. Iedereen wist dat en probeerde hem te helpen. Hij ging braaf naar de psychiater, wilde geholpen worden, nam zn pillen en kwam regelmatig hierheen om te praten of zo.
En toen ineens was ie niet op zn werk, en toen vonden ze hem...
Niemand heeft ooit geweten hoe erg het was, simpelweg omdat hij dat niet durfde te zeggen. Het was erg, maar dat het zo erg was wist zelfs die psychiater niet, waar hij al zo'n half jaar kwam. Die is zich ook helemaal lamgeschrokken. Zn vader die langs hem woont dacht dat het beter ging.
Hij liet het gewoon simpelweg aan niemand merken omdat dan zn kinderen mss niet meer op bezoek zouden komen.

Het is dus niet zo zoals jij beweerd dat wij dat niet op hadden gemerkt. Het KON simpelweg niet, hij liet gewoon niks merken.
Hij heeft het allemaal helemaal opgekropt en dat is er uitgekomen ineens.

Maar geloof me, niemand had ooit kunnen denken dat hij dat ooit zou doen. Het leek eindelijk weer een beetje beter te gaan. Hij ging weer werken, ging weer eens wat met zn vrienden doen.
Alles leek erop dat het beter ging, iedereen blij en dan krijg je zo'n telefoontje. Scheve mond

Nee dat was niet onze schuld nee...

Grani

Berichten: 198
Geregistreerd: 23-07-03
Woonplaats: Moerdijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-03 10:14

Dit is dan een goed voorbeeld dat je er niet zomaar van uit kunt gaan dat in alle gevallen de naaste verwanten en vrienden van zo iemand hem/haar hebben laten vallen. Als er verborgen problemen zijn kun je moeilijk iemand iets verwijten. Het gaat om probleemgevallen die duidelijke signalen afgeven dat het mis gaat. Helaas is maar al te vaak jouw voorbeeld van toepassing en gebeurt er iets totaal onverwachts.

ponyzotje

Berichten: 6364
Geregistreerd: 21-10-01
Woonplaats: kortrijk, belgië

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-03 11:42

ja, ik denk dat het grootste aandeel toch wel verscholen zit in de omgeving. zo ook bij de mensen die ik ken. en altijd 'hadden ze het niet verwacht', omdat ze de draagwijdte van hun acties en bv pesterijen niet echt beseften.
maar het kan inderdaad heel onverwachts zijn. dat er een glimlach op plakt overdag, en 's avonds alleen maar huilen bijvoorbeeld. tis zo moeilijk.

Enya - Daya :-)

Marg

Berichten: 936
Geregistreerd: 31-10-01
Woonplaats: Randstad

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-03 16:25

Ook ik ben helaas geconfronteerd met een zelfdoding in mijn vrienden groep. Dit heeft overigens voor ons alle grote gevolgen gehad, zowel de vriendschapsgroep, als individueel.

Ook wij wisten dat het niet zo goed ging met onze vriend. Maar ook ons helpen heeft niet mogen baten. Je kan mensen niet altijd helpen. Hoe moeilijk en pijnlijk ook. Daarnaast werkt antidepressie niet altijd zoals deze gewenst is!
Het neemt je negatieve gevoel weg, maar ook je gevoel van angst en wat wel en niet kan. Staan wij, zonder dezem iddelen boven aan een flat, kunnen we niet spirngenwant je moet denken aan je moedere, je vader, je vrienden of je paard. Deze gevoelens weerhouden ons van onze gekke gedachte. Als je medicijnen slikt, valt dit gevoel weg, en is de stap snel genomen.

HEt feit dat mensen denken dat het aan de omgeving ligt, kan mij soms zeer kwetsen. Wij hebben gedaan wat kon, en dan nog verwijten krijgen? Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen daden.
Zo ook het niet vertellen van je eigen problemen.
Is het opvreten van gevoelens de schuld van een ander? Lijkt mij niet toch?

Mist

Berichten: 8786
Geregistreerd: 17-02-03
Woonplaats: noord brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-03 20:15

Onlangs heb ik zoiets (bijna) meegemaakt. Ik werd geattendeerd door een collega. Het ging om een vrouw die 15 jaar geleden kanker had gehad en genezen was verklaard (2 borsten verwijderd + baarmoeder) Recentelijk voelde ze zich niet goed, viel vaak flauw, ze heeft testen ondergaan om te zien (ondanks het feit dat ze genezen was verklaard) of het terug was. Ze had een dochter van 23 jaar die in Parijs woonde, met haar had ze afgesproken (al jaren) dat ALS ze het terug zou krijgen, ze zelfmoord zou plegen. S'morgens gaf ze de brief voor haar dochter aan mijn baas. Om 14:00uur zou ze de uitslag krijgen. Tot 14:00uur heb ik buiten op het parkeerterrrein op haar in zitten praten ; de behandelings mogelijkheden zijn verbeterd, pijnbestrijding is beter nu, dan 15 jaar geleden etc. uiteindelijk uit pure wanhoop van mijn kant heb ik haar gevraagd wie haar dochter zou steunen, mocht zij het krijgen (kanker) borstkanker is vaak erfelijk. Dat was het gedeelte dat haar wakkerschudde (gelukkig). Uiteindelijk om 14:00uur kwam het verlossende telefoontje (bleek een maagzweer te zijn!!!).
Mijn baas heeft haar toen thuisgebracht, wat bleek, ze had ALLES IN HAAR APPARTEMENT in kartonnen dozen ingepakt (dan hoefde haar dochter dat niet te doen)..........heeft ze lekker 2 dgn lang weer uit kunnnen pakken! gelukkig.
Ik zelf heb nog een week koppijn gehad, het vergt zoveel van je, en ik ben er niet voor opgeleid om zoiets te doen.
Terwijl ik trouwens bezig was met haar zelfmoord uit haar hoofd te praten is mijn baas bezig geweest haar dokter te bereiken (die had geen dienst) uiteindelijk kreeg hij een collega in hetzelfde dorp, die doodleuk zei (ondanks de uitleg over de kanker en de zelfmoord) dat hij het telnr. van haar huisarts niet wilde geven, en hij wilde die man ook niet bellen!! Dat begrijp ik dus echt niet!

Sorry voor dit off-topic verhaal, maar moest het toch even kwijt!

In the real world as in dreams, nothing is quite what it seems. (the book of counted sorrows)

Jeep Cherokee 2.8CRD grijs kenteken te koop : http://www.bokt.nl/markt/ad/430015/jeep ... s-kenteken

ponyzotje

Berichten: 6364
Geregistreerd: 21-10-01
Woonplaats: kortrijk, belgië

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-03 21:13

niks sorry Lachen
ik zou die vrouw ook wel begrijpen, het moet een enorme lijdensweg zijn.
dikke proficiat aan jou. en een schop onder t gat van die collega-arts. belgen Lachen

het is blijkbaar bij bepaalde mensen ook heel dichtbij gekomen. mijn vriendin heb ik vaak kunnen helpen met mails (we wonen niet zo dicht bij elkaar). zij stortte haar hart uit, doet dat nu nog soms. had geen lichtpunten in haar leven. het klonk zo serieus. nu gaat het gelukkig al wat beter, op school wordt ze minder gepest. staat wel nog altijd alleen enzo... het moet ook echt erg zijn.
en ik maar zagen, terwijl zoveel anderen het zoveel moeilijker hebben Scheve mond

Enya - Daya :-)

Nathalie

Berichten: 28277
Geregistreerd: 11-01-01
Woonplaats: Eindhoven

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-03 21:32

Zelfmoord.. Het komt idd toch best vaak voor.
En idd, je denkt dat het goed gaat met de persoon, maar toch is dat niet zo.
Zo verzorgde ik vroeger een pony en dat baasje leek hartstikke gelukkig. Haar ouders waren gescheiden, moeder had een nieuwe man, ze waren een nieuw huis aan het bouwen, hadden stallen aan huis.. Weiland, paardje. Ze leek altijd vrolijk...
Totdat ze zelfmoord had gepleegd. Waarom? Omdat haar stief-vader haar sloeg, aanrande, verkrachte.. Ook haar moeder was hier het slachtoffer van maar kon niet bij hem weggaan, dan zou hij ergere dingen gaan doen.
Verschrikkelijk gewoon... Je denkt dat de persoon vrolijk en gelukkig is, omdat ze alles opkropt.. Maar intussen....

Ik moet eerlijk toegeven dat ik er ook wel eens aan heb gedacht, en zelfs een poging tot heb gedaan. Ik ben van die zelfmoord-poging zo erg geschrokken dat ik zeker weet dat dit nooit meer in mijn hoofd om zal gaan. Op dit moment zit ik ook niet lekker in mn vel, alles gaat mis en ben zo emotioneel als de pest. En ik denk ook dat dit een vorm van stress is. Heb wat problemen met school, en thuis problemen gehad.. Maargoed, dat gaat hopelijk gewoon weer over. Ik weet iig zeker dat ik nooit meer aan zelfmoord zal denken... Ik ben toen ook verschrikkelijk geschrokken van de reacties in mijn omgeving. (dit alles is ongeveer een half jaartje geleden of niet eens..)

Hmm, heerlijk topic om alles eruit te gooien. Sorry voor mn verhaal. Schijnheilig

Hip & Groen - Voor eigentijdse, bewuste ouders!
http://www.hipengroen.nl

ponyzotje

Berichten: 6364
Geregistreerd: 21-10-01
Woonplaats: kortrijk, belgië

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-03 23:03

ik loop er de laatste tijd ook zo vaak mee rond, om eerlijk te zijn, omdat ik gewoon zooo kwaad ben op mezelf, dat ik niks kan, geen karakter heb, enzovoort. en thuis is er dan nog eens constant ruzie, en school. naja dat moet ik je niet vertellen.
een poging tot heb ik niet gedaan maar eind september heb ik m'n moeder toch erg laten schrikken met een mis geïnterpreteerd sms'je. ik liep ermee rond, maar het berichtje was anders bedoeld, nu ja, toen was ik er ook van geschrokken. zij was onderweg, heeft naar mijn vader gebeld die op dat moment lag te slapen thuis, en die hoorde ik stommelen boven, dacht van 'ojee'.
heel gesprek. maar problemen oplossen kunnen ze ook niet.
er lopen vast meer jongeren met de idee. maar er is blijkbaar en gelukkig nog een grote stap tussen er (vaak) aan denken en het echt doen.

Enya - Daya :-)

Charaz

Berichten: 20899
Geregistreerd: 12-04-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-10-03 00:33

tja ik zal nu wel een hoop commentaar over mee heen krijgen, maar zelfmoord plegen vind ik laf. Het is weglopen uit de realiteit in plaats van er tegen in te gaan.
En wat te met de mensen die je verdrietig achter laat?

Azra, Valentijn & Enchanted

mandybeauty
Berichten: 595
Geregistreerd: 15-02-03
Woonplaats: den bosch

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-10-03 09:00

newforestlover schreef:
tja ik zal nu wel een hoop commentaar over mee heen krijgen, maar zelfmoord plegen vind ik laf. Het is weglopen uit de realiteit in plaats van er tegen in te gaan.
En wat te met de mensen die je verdrietig achter laat?


In principe zou je het als laf kunnen beschouwen, maar als je kijkt vanuit de ogen van iemand die zoiets zou doen dan kom je toch op een andere conclusie uit.
Zij denken niet aan de mensen die ze achter laten omdat ze zelf zoveel verdriet hebben dat ze daar niet aan kunnen denken. vechten kan niet omdat alle hoop is weg geslagen, verpulverd. Zelf hebben ze enorm veel verdriet en elke dag is lijden en op een gegeven moment wordt het allemaal te veel, er draait een knop om en alles geeft slechts 1 antwoord.
Een einde aan het lijden maken. Gelukkig beseffen veel mensen dat ze het toch niet kunnen.
Nog even over de omgeving wiens schuld het vaak is. Er zijn mensen aan wie je het kan merken, maar er zijn ook mensen die een soort van masker opzetten. Tussen de mensen zijn ze vrolijk en spontaan, maar ondertussen zijn ze doodongelukkig. Dus de omgeving kun je niet alijd de schuld geven. Aan andere mensen kun je wel merken dat er iets is. Ze laten het niet duidelijk merken, maar geven kleine signalen dat er iets goed mis is. Ik kan niet goed uitleggen hoe die signalen eruit zien, maar als je goed kijkt dan zie je ze wel.
Andere laten het merken door pogingen tot zelfmoord. Ze durven het niet te doen. Het is een schreeuw om hulp. Ze zullen niet aan heel de wereld vertellen hoe ze hebben geprobeerd zelfmoord te plegen, maar bv wel tegen iemand die ze compleet vertrouwen vertellen dat zij zich bv heeft gesneden. En dan is het zeker een moment in te grijpen.
Zo zie je ook dat er verschillende gradaties zijn waarmee iets duidelijk kan zijn.

Meisje201
Berichten: 35192
Geregistreerd: 05-09-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-10-03 10:53

newforestlover schreef:
tja ik zal nu wel een hoop commentaar over mee heen krijgen, maar zelfmoord plegen vind ik laf. Het is weglopen uit de realiteit in plaats van er tegen in te gaan.
En wat te met de mensen die je verdrietig achter laat?



Ben het helemaal met je eens...
Zat vorig jaar met meisje in de klas die dus ook zelfmoord wilde plegen...(ze heeft het bij in zichzelf snijden gelaten)
Gaat desnoods met mensen erover praten, maar laat niet je familie achter met zoveel verdriet...
Vooral voor een moeder is het het ergste wat er kan gebeuren...
Weet je dan wel hoe die moeder zich moeten voelen, ze heeft de problemen van haar kind niet gezien, en met een eeuwig schuldgevoel blijft rondlopen...
Ik zou het mijn moeder en mijn verdere familie nooit aandoen!

Supertje

Berichten: 6523
Geregistreerd: 03-10-02
Woonplaats: Hoekse waard

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-10-03 11:30

Ik heb er zelf ook mee te maken gehad, niet met een jong iemand, maar met mijn opa.
We wisten dat het niet goed ging, helemaal niet goed ging zelfs. We wisten ook dat hij dood wilde, hij was overigens lichamelijk helemaal gezond.
Mijn oma was 1.5 jaar daarvoor overleden, ze had parkinson en hij had dus al heel lang voor haar moeten zorgen, waardoor hij aardig wat 'contacten' was kwijtgeraakt, en toen zij dus wegviel had hij voor zijn gevoel niets meer over behalve ons, zijn familie. Hij heeft heel vaak gezegd dat het moeilijkste voor hem zou zijn ons achter te laten, maar hij wilde ons niet tot last zijn. Ook wilde hij gewoon niet leven zonder haar, hij kon het niet.
We wisten dus dat de kans heel groot was dat hij het zou doen, en we hebben hem echt geprobeerd te helpen, maar je kunt iemand die niet geholpen wil worden niet helpen.
Hij heeft zich uiteindelijk opgehangen, dit heeft ons heel erg veel verdriet gedaan, en ook heel veel gevoelens met zich mee gebracht van 'hadden we nu maar'. Maar we hadden alles al geprobeert, en het was echt gewoon nog zijn enige wens. Hij zei dat hij een vreselijk mooi leven had gehad, maar dat het nu zijn tijd was.
Laf heb ik het nooit gevonden van hem, ik ben wel boos geweest, maar dat was ook al snel over.

Give a man a fish and he eats for a day. Teach him how to fish and you get rid of him all weekend.

Prima

Berichten: 6024
Geregistreerd: 12-08-01
Woonplaats: Bussum & Harskamp :D

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-10-03 11:52

In nederland staat zelfmoord op nr 3.

~het komt uit de lengte of uit de breedte~


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: 1810naomi, __Martine__, _Iris, Benthe, bryce27, Debbiekuiken, DeEenhoorn, Effy, Googlebot, MartinJJ, Melisssx, Nachocheese, nano, Niinatjuh, Pluisje1998, PrizTwir, samira_24, sevke, Tamoor, xMaritt en 187 bezoekers