Word jij ook zo emotioneel als.....

Moderators: EvelijnS, Murthul, Muurp, Berdien

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Xyris

Berichten: 5258
Geregistreerd: 16-01-03
Woonplaats: Bussum

Word jij ook zo emotioneel als.....

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-09-03 23:24

.....je sommige berichtjes hier leest over mensen die in de put zitten of hun paard die afgemaakt moet worden?

Ik heb dat nogal een beetje Bloos ik ga me helemaal inleven, het is niet zo dat ik ga huilen ofzo Knipoog maar gewoon even een brok in je keel...

Benieuwd wat ik zoal schilder en ontwerp?
Tez art & design website
Tez art & design Facebook


Oscar
Forumcoordinator

Berichten: 94815
Geregistreerd: 23-09-01
Woonplaats: Braboland

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 10:14

Nee, gelukkig niet Knipoog
Ik vind het altijd erg sneu en vind het natuurlijk wel erg, maar het raakt me niet persoonlijk.
Tenzij ik de bokker in kwestie persoonlijk ken, dan wordt het een ander verhaal.
Als al deze verhalen me persoonlijk zouden raken, dan heb ik minstens 20 depressies per dag Knipoog

marloes-joy

Berichten: 8420
Geregistreerd: 28-07-01
Woonplaats: Vianen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 10:19

ik ga met oscar mee Lachen
anders zou je idd elke dag depri moeten worden.

SkyMarian

Berichten: 10248
Geregistreerd: 04-10-02
Woonplaats: De Liemers

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 10:32

nee echt helemaal niet. Ik lees de berichten meer als een gegeven iets, niet als een emotioneel verhaal. Daarnaast ken ik verreweg de meeste mensen niet persoonlijk en dan doet zo'n "emo" verhaal mij echt helemaal niets

Desiree

Berichten: 28761
Geregistreerd: 23-01-01
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 10:35

ik heb hier al vaak gelezen dat iemand zijn paard of hond heeft af moeten geven. Daar krijg je wel wat eelt van op je ziel. Maar een enkeling weet alles zo goed te omschrijven dat het me toch wel kan raken ja. Ik weet immers zelf ook hoe het voelt.

De hond is de betere mens

RodeoGirl

Berichten: 2935
Geregistreerd: 24-04-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 18:02

Sommige zielige berichtjes wel...
Ligt er ook helemaal aan wat voor situatie het is.
Als iemand zijn paardje dood is gegaan omdat die 38 was en een mooi leven heeft gehad dan vind ik het niet erg.
Maar als er een paardje dood gaat omdat er stukken vlees af worden gesneden en is verkracht daar kan ik nog wel om huilen.

AnnemiekvM

Berichten: 7380
Geregistreerd: 17-07-03
Woonplaats: Baarn

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 18:10

Ik heb het weleens als ik naar een film kijk waarin een dier dood gaat. Dat vind ik zo zielig. Slech eigenlijk, want oorlogfilms bijvoorbeeld zijn vaak nog veel erger

DaphneL

Berichten: 3615
Geregistreerd: 16-06-02
Woonplaats: Eindhoven

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 19:27

Dat heb ik ook weleens, maar dan vooral van de bokkers die hier vaak komen.
Ligt ook een beetje aan wat er is gebeurt, maar als ik verhalen lees over paarden die veel te vroeg overlijden dan kan ik toch wel even stil zijn.
Het verhaal van Heike en Julius bijvoorbeeld, daarvan kreeg ik toch wel een heel grote brok in m'n keel Scheve mond
En over mensen die diep in de put zitten kan ik me ook weleens "down" van voelen, maar dan vooral door ervaringen in mijn omgeving..
Ik word er niet depri van ofzo (dan zou ik het gewoon niet meer lezen) maar het raakt me toch wel..

LuvdaTossa

Berichten: 12894
Geregistreerd: 15-06-03
Woonplaats: Midden vh land

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 19:59

Ik kan wel een brok in m'n keel krijgen bij het overlijden van paarden. Vooral als het echt 'eigen' paarden zijn, manegepaarden dus niet. Maar vervolgens open ik een ander topic en ben ik het eigenlijk al weer vergeten.
De depri verhalen lees ik niet omdat ik het zelf ook ben geweest. Ben nu gelukkig dus lees de verhalen expres niet om niet weer in de put te raken!

Joyce

Berichten: 6323
Geregistreerd: 02-05-01
Woonplaats: Zuid Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 20:22

Ik kan best emotioneel worden, maar het ligt er wel aan. Als iemands pony overlijd en het zo vol verdriet en pijn opschrijft, dan blijft dat me wel bij. Zeker sinds dat ik zelf mijn pony verloor raakt het me nog meer als ik het lees.

Kyno

Berichten: 10049
Geregistreerd: 07-09-03
Woonplaats: Gildehaus

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 20:27

Ik heb dat soms best wel! Bijvoorbeeld dat topic met die gruwelijk mishandelde paardenfoto's!! Verdrietig Ik kon daar echt niet over!

jmpaardenmassage.jouwweb.nl

Klassieke- en sportmassage
Acupressuur

Qerty
Berichten: 976
Geregistreerd: 18-09-02
Woonplaats: Naast de windmolen

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 21:49

Ik heb dat eigelijk nooit. En kan het me daarom ook moeilijk voor stellen dat mensen bij een mooi maar zielig gedicht of verhaal zeggen dat ze zitten te huilen achter hun computer.

Sitie

Berichten: 2947
Geregistreerd: 13-09-03
Woonplaats: Ede

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-09-03 22:19

ik heb het wel bij sommige dingen, dan verschijnen er gewoon tranen in mijn ogen, die ik gauw weer wegveeg

---->>> e_l_m_o is nu Sitie <<<----

Learn from the mistakes of others.You can’t live long enough to make them all yourself.

batje

Berichten: 10331
Geregistreerd: 18-10-01
Woonplaats: Amsterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-09-03 01:09

soms leef ik met diegene mee, maar doet het me persoonlijk niet veel, andere keren raakt het me ontzettend, en moet ik inderdaad een traantje wegpinken.
Hangt een beetje van de schrijfstijl en of ik iemand ken af.

Belle comme une Fleur! En dan komt er een tijd van Nixmeerhoeve..
15-07-08 Trotse mama van Daniel *\o/* en Eileen 03-12-2009!

Vonnie84

Berichten: 6590
Geregistreerd: 16-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-09-03 01:32

DaphneL schreef:
Het verhaal van Heike en Julius bijvoorbeeld, daarvan kreeg ik toch wel een heel grote brok in m'n keel Scheve mond


Ik zat bij dat verhaal ook met tranen in mijn ogen.

En bij het verhaal van het paard Lorenzo dat veel te jong dood is gegaan (in laten slapen). Ik weet begod niet meer van wie hij was, maar ik moest gewoon janken toen ik het paard zag Verward

Verder ga ik wel (weer) mee met de rest. Soms raakt het je wel als je dingen herkent of het is heel mooi geschreven. Maar vaak heb je zoiets van: such is life.

[RT-HAW] Supergave rijfoto's van Rongo (AdB manier)
Waarom denkt iedereen dat door die kop maar omlaag te trekken, die rug gelijk ontspant?
Wie een paard zoekt zonder gebreken, kan beter te voet gaan.
Als je twijfelt, doe dan wat het vriendelijkste is.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: _Duchesse, BrandWatchBot, Corelli, Flits__, Greek, Jorissie, Juuul, kesha1, Minoes, Nachocheese, NynkeMarit, Ramona1993, saabineex, savannah030x en 142 bezoekers