Het gaat niet goed met Sheila.. Vanmiddag rond een uur of 4 naar stal gegaan, Sheila van het land gehaald, ze sprong nog met een grote sprong over het draadje wat ze altijd zo eng vind (paal moet eruit om haar eruit te halen, dus vandaar het draad op de grond) en draafde naast me naar stal. Toen wilde ik haar gaan longeren. In de bak aangekomen plofte ze meteen neer om te gaan rollen en was ze vreselijk druk. Heb haar losgelaten waarna ze tot 5 keer toe moeizaam ging rollen. Heel moeizaam opstond (doet ze normaal ook maar het ging nu toch moeilijker) waarna ze vréselijk zwaar stond te ademen, vanuit haar hoeven echt. Na een tijdje weer uit de bak gehaald. Slobber gegeven en gaan poetsen, ze bleef hijgen. Het werd minder zwaar, maar ze ademde écht abnormaal zwaar en piepend. Toen met haar gaan wandelen om haar op adem te laten komen, dat hielp niks. Dus weer op stal gezet en bij dr gebleven of het misschien beter werd.
Na een kwartier was het niet verbeterd, ze bleef piepen, ribbenkast heel erg zwaar op en neer, het klonk echt niet goed en zag er niet goed uit. Dus toen ben ik een stalgenootje gaan vragen wat ik het beste kon doen. Het eerste waar zij meer kwam was Rhino. Het schijnt dat een stal in dezelfde straat Rhino heeft/had. Ze zei dat ik maar even naar de staleigenaresse moest gaan om het te vragen. Zij vond dat we moesten temperaturen dus dat hebben we gedaan. Het was 38,7. Toen Sheila's eigenaresse gebeld en in overleg de dierenarts gebeld. Die zou om 8 uur terugbellen. Sheila met bix op stal gezet en even wat gaan eten. Na een tijdje kwam Sheila's eigenaresse ook en rond 8ten belde de dierenarts. Die vond het niet acuut nodig om langs te komen omdat het volgens hem niet ineens erg verslechterd was (ze hoest al een tijd, wss opnieuw bronchitus) en zou antibiotica klaarleggen en pijnstillers die de staleigenaren vanavond op zouden halen en aan Sheila zouden geven. Hij adviseerde veel buitenlucht en als het slechter gaat moeten we terugbellen.
We hebben nog even getwijfeld om Sheila buiten te zetten, maar regen en onweer leek ons nou ook niet bepaald goed omdat haar weerstand de laatste tijd al slecht is (niet goed eten, mager.. 26 jaartjes ook alweer). Dus nu is het afwachten. Morgenochtend gaat haar eigenaresse naar haar toe en zet haar buiten, en gaat proberen een beschutter stukje land te krijgen waar ze 's nachts kan blijven. En verder weten we het ook even niet. Pff het breekt me echt op.. ik maak me de laatste tijd al erg veel zorgen om haar. Zie ook dit topic: [MD] Oudere pony ineens erg mager. En nu dit er ook weer bij. Nee, ik weet het even allemaal niet meer. Ik kan alleen maar hopen dat het goed komt met m'n lieve meisje, en dat ze het niet te moeilijk heeft..
Het is misschien een warrig verhaal geworden, maar ik ben doodmoe, dus sorry daarvoor.