Bijzondere ervaring met Tinka

Moderators: Duhelo, Lous

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

vjseegers

Berichten: 234
Geregistreerd: 19-09-10
Woonplaats: Bollenstreek

Bijzondere ervaring met Tinka

Nieuw bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-06-17 21:52

Een poosje geleden had ik een hele aparte ervaring samen met mijn 19 jarige Tinker merrie Tinka Montana.
Heb lang getwijfeld of ik deze ervaring wel of niet zou delen, maar uiteindelijk heb ik toch besloten dit te doen.
Ook uit nieuwsgierigheid of meer van jullie een dergelijke ervaring wel eens hebben meegemaakt met jullie paard(en).
Ik moet er wel bijzeggen, dat Tinka en ik een hele intense band hebben en dat we heel sterk aan elkaar gehecht zijn.

Dan nu het verhaal van mijn/onze ervaring.

Het was een bijna zomerse dag geweest, deze zondag 9 april 2017. Ik had de avond voerbeurt en dat was beslist geen straf: heerlijk eindelijk zonder jas alles doen. De paarden hadden ook genoten van deze dag.
De klusjes waren gedaan en de boel was opgeruimd, dus ik ging Tinka nog even gedag zeggen zoals ik dat altijd doe. Ze was klaar met eten en was naar buiten in haar paddock gegaan om nog te genieten van de het allerlaatste licht van deze heerlijke dag..
Tinka stond naar de mooie avondhemel te kijken, zo leek het. De zon was net achter de horizon verdwenen en de wolkenloze avondhemel kleurde in allerlei tinten blauw: van heel lichtblauw aan de horizon tot diep indigoblauw boven ons. Zo stonden we samen even te genieten van dit schouwspel. Ik keek op mijn horloge en zag dat ik nodig weg moest, want er waren nog wat dingen thuis te doen. Tinka kreeg een aai over d’r bol en ik draaide me om en zette de eerste passen om via de stal naar huis te gaan.
Op dat moment zag ik aan de oostelijke hemel een prachtige grote volle maan, die blijkbaar net op gekomen was. Naast de maan flonkerden een paar hele heldere sterren als diamanten op diep donkerblauw fluweel. Ik moest gewoon stoppen om van dit prachtige uitzicht te genieten.
Terwijl ik bijna ademloos stond te kijken merkte ik een lichte beweging op naast me. Tinka was ongemerkt naast me komen staan en haar warme adem streek langs mijn wang.
Ineens legde ze haar wang tegen de mijne en toen gebeurde het: alle geluid in de polder viel plotseling weg. De blatende schapen, de vogels, de lawaaiige ganzen: alles was opeens doodstil.
Zelfs het zachte briesje was weg, geen blaadje verroerde zich meer. Ik voelde een soort van prettig wegglijden alsof je in slaap valt…..
Toen ineens werd ban gebroken, er was een beweging en Tinka keek op. Een fietser reed over de dijk.
Ik dacht bij mezelf: waarom net nu? Had best nog wel een poosje zo willen blijven staan. Het was zo heerlijk vredig en intens mooi.
Ik draaide me om, om dan nu toch naar huis te gaan.
Toen viel het me op dat het al helemaal donker was…. Verbaasd keek ik op mijn horloge en zag dat het ruim 20 minuten later was! Ik kon het niet geloven en haalde mijn telefoon tevoorschijn om te controleren, maar daar was het net zo laat als op mijn horloge…. Voor mijn gevoel had ik hoogstens een paar minuten daar zo gestaan!

Toen ik thuis kwam vroeg mijn echtgenote waarom ik zo lang was weggebleven: "je zou toch op tijd thuis zijn?" Ik probeerde haar uit te leggen wat er gebeurd was, maar het lukte me niet echt.
Het voelde alsof je met een zwartwit foto probeert uit te leggen hoe prachtig de kleuren van de bollenvelden zijn….. Ik zag aan haar dat ze het niet begreep, niet kon begrijpen.

Tot op heden is me niet duidelijk wat er nou precies gebeurd is. Een soort van trance? Tinka heeft iets gedaan, maar wat? Ergens heb ik het gevoel dat ik een mooi kado heb gekregen. Misschien wordt het ooit nog ’s duidelijk wat het nu precies is…..

>>> When riding my Tinker, the world is a different place <<<


Heb jij tijd om mee te doen aan een groot ruiteronderzoek?
Dropneus95

Berichten: 294
Geregistreerd: 17-03-12
Woonplaats: Nieuwegein

Re: Bijzondere ervaring met Tinka

Nieuw bericht Geplaatst: 11-06-17 22:06

Lijkt mij mooi om zoiets mee te maken.. Het geeft toch wel aan dat er meer is tussen hemel en aarde denk ik :j

~ Enjoy the little things, Carpe diem ~

JoskaH

Berichten: 491
Geregistreerd: 14-12-15
Woonplaats: Schiedam

Nieuw bericht Geplaatst: 11-06-17 22:11

Wat een mooi moment. Koester het.

Ondanks dat paarden de beste vrienden van paarden zijn, kan er toch een hele sterke band tussen prooi en jager komen. Als ze op het midden elkaar ontmoeten bij de oase, kan het werkelijk zijn dat ze elkaar verdragen of, zoals bij paard en mens, zich gaan hechten. Een heel mooi iets.

Ik denk niet dat er iets achter zit. Paarden zijn gevoelsmatig en mentaal enorm intelligent, ze kunnen hiermee precies aanvoelen wat er soms nodig is, of als iets prettig is.

Bailey, een groene cowboy met een soort van groene cowgirl!


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: BingBot en 0 bezoekers