Ik draag altijd een cap, gewoon omdat ik zuinig op mijn hoofd ben. Vandaag kwam ik er nogmaals achter waarom ik hem ook alweer droeg. Ik reed op een wat springerig paard, hij liep de hele les fijn tot we gingen galopperen. Het begon met twee keer bokken, wat ik nog uit zat. Daarna leek hij gewoon door te galoperen, dus niks aan de hand dacht ik. Verkeerd gedacht, hij schoot weg en daarbij raakte ik mijn beugels kwijt. Nog twee bokjes en het was gebeurd. Met een prachtige duik belande ik op mijn hoofd (tenminste, dat werd gezegd door de andere ruiters in de bak). Tot mijn verdriet is mijn cap daarbij overleden. Maaarrr, mijn hoofd is nog helemaal heel en ik heb nergens last van. Heel verwonderlijk aangezien ik echt recht op mijn hoofd/nek beland ben. De schade betreurt twee flinke scheuren, de klep is eraf en heel wat krassen. Eigenlijk wou ik er gelijk weer op, dus begonnen we de zoektocht naar een cap in de manege. Daar heb vervolgens alle reserve cap (zeker een stuk of 15) gepast maar die waren allemaal te klein. Ook van de lessers na mij en de instructeurs waren alle caps te klein. Ik heb een groot (maar nog wel helemaal heel) hoofd
Er was dus geen enkele cap die me paste, de grootste die we konden vinden was maat 57 en ik moet zeker maat 60-61 hebben. Mijn eigen cap was dus danig kapot dat ik er niet best meer op kon klimmen, dus ben ik maar gestopt. Aanschouw, mijn held

Hierbij wil ik jou, lieve, lieve cap bedanken voor alle uurtjes die je met me doorgebracht hebt. Ook bedankt dat je jouw leven hebt opgeofferd om mijn hoofd te redden. Het ga je goed.
Ben ik even blij dat die scheuren niet in mijn hoofd zitten. Een cap heeft dus wel degelijk nut
Eigenlijk vind ik het best zonde om hem zo weg te gooien, dus ga ik hem ontleden denk ik. Ben wel benieuwd hoe hij er van binnen uitziet. Als er interesse is wil ik daar wel foto's van maken zodat jullie mee kunnen kijken.
Dus, dat word maar weer een nieuwe cap kopen.
Groetjes hannah41.

