Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-09-10 15:57

Schrik van mijn leven...

Geplaatst door de TopicStarter : 24-09-10 15:57

bokt.
Ik typ dit verhaal niet omdat ik aandacht wil. Maar wil het gewoon even van mijn af schrijven wat er zonet is gebeurd.

Wilde vandaag is gaan wandelen met Angel. Marsha was al in de bak aan het rijden. Dus ik heb rustig Angel uit de wei gehaald.
En ben gaan poetsen en kroelen. En tot een besluit genomen maar te gaan. Wij samen naar de achterkant van de wei gelopen. Daar is een wat rustigere weg dan aan de voorkant. Angel begon halverwegen al te hinniken naar de paarden in de andere weides. En zijn weer rustig verder gelopen. Ik de stroomdraden eraf. Angel eruit en stroomdraden weer vast. Ik al heel slim met mijn crocs in een plas gestapt. Kooouud. Draden weer opgehangen en daar gingen we. Na zo'n 5 meter begonnen de paarden een stuk verder en aan de andere kant van de weg ineens gek te doen, rennen hinniken en weet ik veel wat. Op dat moment komt er een busje met een erg hobbelende aanhanger aan. Angel wilde natuurlijk mee rennen met de andere paarden, maar tegelijke tijd moesten we ook aan de kant. Angel raakte zo in paniek dat ze zich omdraaide en aan de andere kant van de lantaarnpaal liep en ik haar dus niet meer hield..

Angel rende als een speer het land naast de wei op. Maar door mijn reactie wat eerst erg geschokt was en er daarna achter aan wilde rennen was Angel al op de helft. Ik maakte dus geen schijn van kans. Ik zag het al gebeuren. Ze rende recht over het land naar de weg toe.
Gelukkig gelukkig gelukkig heeft Marsha zo'n snel vermogen. Ze zag Angel rennen, en is binnen één oogenblik van haar pony Yentl afgestapt en naar het hek gerent tussen de wei en het land. De rest van de paarden in de wei begonnen met Angel mee te rennen. Waarop ze reageerde en zo'n 10-20 meter voor de weg een scherpe bocht naar de andere paarden, en dus naar Marsha toe rende. Eenmaal daar heeft Marsha haar meteen gepakt en gerust gesteld. En ik zooo blij dat ik in tranen op Marsha af rende en haar omhelsde, om daarna Angel een dikke knuf te geven. Ik helemaal in paniek rustig naar stal gelopen. Angel erin gezet en toen kwam alles eruit. Met rollende tranen op mijn wangen heb ik haar gekroelt, gekroelt en alleen maar nog meer geknuffeld. Deken op en de wei weer in. Ben gelijk weer naar Marsha gegaan die inmiddels aan aan het rijden was. Heb haar nog 123456x bedankt en Yentl wat lekkers gegeven.
Ben spullen op gaan ruimen. Pa gebeld dat ie me op kon komen halen en op de schommel gaan zitten wachten. Nog is goed denkend wat er allemaal had kunnen gebeuren als Marsha er niet was. Als Angel niet op de andere paarden had gereageerd en blind de weg op was gegaan. Gelukkig op dat moment dat ik weer in tranen uit kon barsten kwam Beertje de kat me een dikke knuffel geven. Nadat mijn pa me had afgezet. Ben ik achter de pc gegaan om hier mijn verhaal kwijt te kunnen. En nog steeds denkend wat er had kunnen gebeuren. Zag Angel der leve voor mijn oog voorbij flitsen, Goh.. dat vergeet ik noooit meer

Sorry als er (typ)fouten in zitten. Ben nog steeds geschokt en zit met een erg pijnlijke vinger te typen..
Bedankt!

**Geplaatst**: 24-09-10 16:11

Geplaatst: 24-09-10 16:11

gelukkig dat het goed is gegaan...begrijp dat je vreselijk geschrokken bent :(:)

**Geplaatst**: 24-09-10 16:14

Geplaatst: 24-09-10 16:14

Gelukkig is alles goed gegaan!

't Gebeurt ons allemaal wel eens

**Geplaatst**: 24-09-10 16:14

Geplaatst: 24-09-10 16:14

Ik heb zowat 2 uurs geleden iets helemaal gelijkaardigs meegemaakt, alleen mijn paard vertrok in volle galop op de weg met een longeerlijn achter zich aan. Heel veel geluk gehad dat er geen auto's aan kwamen..
Poeh, ik weet hoe het voelt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-09-10 16:16

Geplaatst door de TopicStarter : 24-09-10 16:16

Bedankt allemaal!

Vreselijk he.. volgends mijn hebben we vandaag allemaal een engeltje op ons schouder!

**Geplaatst**: 24-09-10 16:22

Geplaatst: 24-09-10 16:22

ja idd niemand kan zich vrijspreken dat het nooit gebeurt is of ooit gebeurt...
had dat mn mn eerste verzorgpaardje, was aant wandelen met halster bij dr wei (bosje) dr stak een stukje tuin uit en ze duwde me daar tegenaan en galopeerde verder (ja dat houd je niet zeker niet als je zelf gestopt word door een schutting!) als ze naar rechts was gerent inplaats van links aant einde van dr wei, dan was ze zo de grote weg op gerent!!! oo man ik als een gek achter dr aan en gelukkig bleef ze stukje verder grazen...

je hebt geluk gehad! snap dat je nog na aant trillen bent!

**Geplaatst**: 24-09-10 16:46

Re: Schrik van mijn leven...

Geplaatst: 24-09-10 16:46

Dat is idd erg schrikken daan!

Gelukkig is het goed gekomen

**Geplaatst**: 24-09-10 16:49

Geplaatst: 24-09-10 16:49

Zoo, gelukkig is het goed afgelopen!
Je hebt echt geluk gehad!

Op crocs je paard uit het land halen is niet echt slim hè

**Geplaatst**: 24-09-10 17:10

Re: Schrik van mijn leven...

Geplaatst: 24-09-10 17:10

Ohhh wat schrikken...
Ja als ze gaan, dan gaan ze en hou je niets tegen...
Snel weer met dr op de wandel... sterkte met de bibbers hoor.

**Geplaatst**: 24-09-10 17:16

Geplaatst: 24-09-10 17:16

itsmi schreef:
Zoo, gelukkig is het goed afgelopen!
Je hebt echt geluk gehad!

Op crocs je paard uit het land halen is niet echt slim hè

Met of zonder crocs

Het had geen verschil gemaakt.
De gehele situatie maakt geen d*nder uit, als een paard wil... dan gáát het.
Geen mens die dat tegen kan houden.
Zelfs een shetje houd je niet. Aangezien de gemiddelde shet toch zéker de 150 kilo
haalt en met een beetje geluk wij dat niet zijn

Dus nee meid, ik begrijp volkomen dat je geschrokken bent! Moet er toch niet aan
denken dat zoiets voor je ogen gebeurd

**Geplaatst**: 24-09-10 17:22

Geplaatst: 24-09-10 17:22

Niet zo gek dat je geschrokken bent hoor, maar godzijdank is het goed afgelopen

Zo reed ik vandeweek 120 op de snelweg ging de auto voor me nog neeet niet tegen de vangrail aan...toen moest ik ook even bijkomen kan ik je vertellen.
Je beseft iig weer even hoeveel je paardje voor je betekend dan.
Heb overigens met een eerder verzorgdpaard gehad als ie iets eng vond sprong hij ervoor ipv ervoor weg te gaan....vrachtwagens etc. dus.. getsie wat was dat eng afentoe

**Geplaatst**: 24-09-10 22:30

Geplaatst: 24-09-10 22:30

JessAndHope schreef:
itsmi schreef:
Zoo, gelukkig is het goed afgelopen!
Je hebt echt geluk gehad!

Op crocs je paard uit het land halen is niet echt slim hè

Met of zonder crocs Het had geen verschil gemaakt.
De gehele situatie maakt geen d*nder uit, als een paard wil... dan gáát het.
Geen mens die dat tegen kan houden.
Zelfs een shetje houd je niet. Aangezien de gemiddelde shet toch zéker de 150 kilo
haalt en met een beetje geluk wij dat niet zijn
Dus nee meid, ik begrijp volkomen dat je geschrokken bent! Moet er toch niet aan
denken dat zoiets voor je ogen gebeurd

idd, ik heb wel eens rijschoenen aan, stevig en met prima grip, maar ik heb toch ook wel eens lcihtelijk hulpeloos aan de hals van m'n arabiertje gehangen omdat ie ging.

Een paard is en blijft vele malen sterker dan wij

**Geplaatst**: 24-09-10 22:41

Geplaatst: 24-09-10 22:41

Ik weet precies hoe geschokt je bent als zoiets gebeurt.. :(:)

Tornado is ook een keer uit mijn handen geschoten, omdat de andere meiden gingen galloperen, waarvan ik nog zei : doe het waar Tor ze niet ziet.
Meneer dacht dus dat ze op hol sloegen en wilde met ze mee. Maar die sukkel had het bruggetje gemist en rende gewoon door.. Zo blij dat dat een bos/natuurgebied was.. Maar je wil niet weten hoe hard ik mijn vriendinnen en 'Torrie!' heb staan roepen..
Gelukkig zag hij mij en daarna ook Floor, dus hij was toch snel teruggekomen.
Ondanks de schrik was ik verder nog aardig rustig, en het is verder helemaal goed gegaan, ookal schrikt hij nog van vrachtwagens en motoren (geen tractor, die heeft zijn baas en die ziet hij bijna dagelijks).

Heb ook eens met Floor die van een hond schrok die opeens aankwam brandwonden aan mijn handen gehad..
Nee nooit weer een van de 2, of met welke andere pony in welke situatie dan ook. :(:)

Gelukkig is het, en zeker bij jou, voor iedereen goed afgelopen.. Achteraf kan ik nog wel om zoiets lachen ja.
En idd, Shetjes houd je ook niet nee. Floor is een Shet, nou die had ik nog net gehouden vanwege de plantenbak die gelukkig aan de overkant van de weg stond. Maar ook toen we met 2 mini's en een Falabella gingen lopen met wat wind, ze waren ook bijna naar de weg gerend. Als ik er zo over nadenk heb ik altijd wel veel geluk gehad..

**Geplaatst**: 25-09-10 00:37

Geplaatst: 25-09-10 00:37

Dilan1993 schreef:
JessAndHope schreef:
Met of zonder crocs Het had geen verschil gemaakt.
De gehele situatie maakt geen d*nder uit, als een paard wil... dan gáát het.
Geen mens die dat tegen kan houden.
Zelfs een shetje houd je niet. Aangezien de gemiddelde shet toch zéker de 150 kilo
haalt en met een beetje geluk wij dat niet zijn
Dus nee meid, ik begrijp volkomen dat je geschrokken bent! Moet er toch niet aan
denken dat zoiets voor je ogen gebeurd

idd, ik heb wel eens rijschoenen aan, stevig en met prima grip, maar ik heb toch ook wel eens lcihtelijk hulpeloos aan de hals van m'n arabiertje gehangen omdat ie ging.

Een paard is en blijft vele malen sterker dan wij

Oh maar mensen, ik bedoelde ook niet dat schoenen of crocs in deze situatie veel verschil had gemaakt. Was meer in het algemeen bedoeld!

**Geplaatst**: 25-09-10 10:05

Re: Schrik van mijn leven...

Geplaatst: 25-09-10 10:05

Jeetje, dat is even schrikken zeg! Heb het met Onyx ook meegemaakt toen hij 1,5 was. Er loopt een autosnelweg langs de boerderij en als hij daar het fietspad opgerend was, was het enkel een vangrail geweest die hem van een gewisse dood had gescheiden. En ik maar smeken: "Ga naar links, ga naar links." Gelukkig deed hij dat en rende dus gewoon naar huis! Ik moet er niet aandenken wat er gebeurd was als hij dat niet had gedaan...Verschrikkelijk!
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen en staat je paardje gewoon weer lekker in haar stal!

Nomineer dit bericht ×