Geplaatst: 23-09-10 18:26 Het volgende is namelijk gebeurd:
Gisteren kwam mijn bijrijdster (een 11-jarige erg leuke meid) nog eens rijden, het was even geleden vanwege regen/modderige bak maar gisteren was het mooi weer dus hadden we afgesproken. Toen ik daar na het werk aankwam was de weide al uitgemest & stond pony al keurig gepoetst klaar (geweldig toch
) dus zadel erop, hoofdstel eraan, gekeken of alles goed zat en richting piste.Heeft ze een goed half uur gereden, in dat half uur heb ik niks spectaculairs gemerkt, ik had wel het idee dat pony niet helemaal in z'n gewone doen was, maar hij heeft wel vaker een baaldag (zeker als hij moet werken) en ze reed ook op een andere plaats dan normaal dus ik maakte er niet veel van. Na de opwarming heeft ze proberen te galopperen, dat loopt niet zo vlot omdat pony dat gewoon moeilijk vind (is niet zo erg getraind
) en een speciale manier van rijden nodig heeft, en voor de bijrijdster is het natuurlijk ook nog erg wennen en ze heeft niet heel erg veel ervaring. Maar anyway, het ging niet echt vlot en bijrijdster was moe (pony krijgt je wel moe 
) en vroeg of ik niet even wilde.Dus ik op pony & wilde wegstappen, toen wilde hij al naar links en ik naar rechts. Naja, gebeurd wel vaker
Dus gewoon naar rechts en gestapt, na een paar rondjes aandraven en toen had ik iets van: wat is me dat hier .. Elke paar passen wilde pony precies in galop aanspringen en maakte een huppeltje, gewoon doordraven zat er niet in. Op dat moment dacht ik dat het was omdat de bijrijdster voor het wisselen vrij veel was aangesprongen in galop (voor steeds 2/3 passen want dan gaat het mis) en pony heeft soms de neiging om bepaalde dingen gewoon te blijven doen. Achteraf gezien weet ik niet of dat wel echt zo was .. Nu, om een lang verhaal kort te maken, ik vond pony niet zoals het moest zijn. Zelf dacht ik dat het aan mij lag, want door gebeurtenissen (heel lang verhaal) heb ik héél weinig vertrouwen en ik zit er wel terug op maar het gaat niet altijd van harte. Dus toen heb ik wijselijk besloten niet teveel te gaan proberen (als ik toch wil proberen loopt dat meestal niet goed af) en gewoon nog wat te stappen en in stap wat oefeningen te doen. Daarna pony afgezadeld om hem nog even los te laten lopen. Bijrijdster was er op dat moment nog steeds bij, dus wij samen met de pony in de piste, maar dat ging eigenlijk niet .. Pony crosste de hele tijd naar de uitgang en bleef daar dan staan. Op dat moment dacht ik nog dat dit gewoon normaal was, aangezien hij wel vaker zo'n dingen doet.
Maar .. toen moest de bijrijdster naar huis en ik zei dat ik alles wel zou opruimen enzo, dus toen was ik alleen met de pony in de piste. Ik wilde hem nog wat laten stappen omdat hij nog wat nat was en dat deden we. Toen we op het punt kwamen waar hij altijd naar de uitgang ging stak ik mijn rechtarm uit om aan te wijzen dat hij naar rechts moest (liep rechtsom) en zei eens "hup, die kant op" en zowaar .. pony stapte gewoon braaf rond!
Lijkt misschien niet spectaculair, maar als je 'm bezig had gezien zou je ook niet snappen waarom hij nu wel braaf rondliep 
Dit heb ik een ronde of 3 gedaan, op beide handen, totaal geen problemen meer gehad. Toen terug naar z'n hooi en ging ik er nog eens met een borstel over. En toen zag ik wat .. en toen viel alles op z'n plaats .. 2 vrij grote singelwonden .. voor de verandering eens 
Toen begreep ik waarom pony het allemaal niet zo leuk vond. Het is niet de eerste keer dat hij er last van heeft maar dacht dat ik nu een oplossing had gevonden, maar dus niet... En daarom heb ik de beslissing gemaakt: ik rij er niet meer op.
Sowieso heb ik heel weinig vertrouwen, ik rij er al 2 jaar nog maar heel weinig op en al helemaal niks in vergelijking met vroeger. Ik ben op een punt geweest waarbij pony zich gewoon niet meer uit de weide liet halen (je kon gewoon z'n halster aandoen maar bewegen was een stap te ver
) en zo heeft hij mij laten merken dat ik helemaal geen leider meer was voor hem (hij is zelf heel dominant). En toen ook het laagste paard in rang mij bij het voeren eens ging vertellen waar ik moest lopen en wat ik moest doen (namelijk dat voer meteen geven) wist ik wel hoelaat het was 
Maar dat is nu allemaal opgelost, dankzij een erg goede lesgeefster. En omdat ik niet reed ben ik andere dingen gaan doen met de pony .. grondwerk, vrijheidsdressuur, los longeren, wandelen etc. Je moet iets als je niet rijdt hé
En dat gaat goed, heb ik gisteren nog dat prachtige voorbeeld van gehad, en we vinden het beiden leuk. Pony werkt in ieder geval toch mee, wat je met het rijden niet altijd kan zeggen .. Ik heb altijd al het idee gehad dat hij liep omdat hij moest .. Dus vandaar .. het besluit .. het rijden hoeft voor mij niet meer, we doen wel andere dingen.
Zal vast wel te horen krijgen van de mensen IRL dat pony daar niet gelukkig van wordt, dat hij buiten in de natuur moet/wil lopen enzo .. En misschien denken mensen hier dat ook wel. Maar of dat echt zo is
Naja, we zien wel ..Wat ik ivm de bijrijdster moet doen weet ik niet goed .. misschien toch nog verder proberen om een oplossing voor de wonden te zoeken (komt zo nog wel een topic over want dat is ook niet in 2 zinnen uitgelegd
) en haar dan af en toe wat laten rondhobbelen .. Denk niet dat ze het zo ziet zitten om er alleen mee op de grond te werken, af en toe is leuk maar ik merk nu al dat ze liever rijdt, wat op die leeftijd natuurlijk normaal is En verder werkt het grondwerk erg met lichaamstaal en is dat zeg maar echt iets tussen ons 2, en de bijrijdster heeft die ervaring niet (is normaal) en daardoor gaat het niet altijd zoals ik het wil en ik heb het idee dat daar alleen maar frustraties van gaan komen Weet dus niet goed wat ik daarmee moet doen.. Zo, dat was alles
Bedankt voor het lezen
). 
en dan kunnen we nog zien hoe het gaat in de toekomst natuurlijk 
