Zo'n 5 jaar geleden kreeg ik twee verzorgpaarden, en pony en een paard. Het paard had nogal een moeilijk karakter maar de klik was er meteen. Ik heb altijd ontzettend veel plezier gehad met dit paard.
In de paar jaar dat ik daar de paarden verzorgde zijn er een aantal dingen gebeurd tussen mij en de (mannelijke) eigenaar van het paard. Hij wilde steeds dat ik lang kwam als zijn vriendin niet thuis was en ging bijvoorbeeld 'kontjes' geven als ik opsteeg. Ik heb dit altijd voor me gehouden omdat ik toch een soort van bang was dat ik dan de paarden niet meer mocht verzorgen. Verder zijn er wat menings verschillen geweest tussen mij en de eigenaresse waardoor de sfeer een beetje omsloeg.
Op een gegeven moment waren de beide eigenaren samen op vakantie geweest en heb ik in de tijd samen met een ander meisje de paarden gedaan, dus elke dag voeren enzovoort.
Vlak nadat ze terug kwamen werd mij verteld dat ik me spullen kon pakken. Ik zou me afspraken niet nakomen en ik kreeg ook het idee dat ze het niet zo konden hebben dat ik het zo goed met het, toch wel vervelende, paard kon vinden.
Het afgelopen jaar heeft ditzelfde paard te koop gestaan. Ik ben inmiddels gaan samenwonen en baalde ontzettend dat ik juist nu even geen spaargeld had (althans niet voor de aanschaf van een paard).
Na het afgelopen jaar wat heen en weer gemaild te hebben met de eigenaren over de vraagprijs kreeg ik ongeveer 2 maanden geleden een mailtje met een hele mooie vraagprijs. Dit was mijn kans! Ik heb alles uitzitten rekenen, veel met mijn vriend overlegd, en veel nachtjes wakker gelegen. Uiteindelijk hebben we besloten dat we er voor zouden gaan... Vanaf toen is het begonnen. Ik kreeg niet echt duidelijke informatie over de keuring e.d. Ook werd de vraagprijs ineens naar boven aangepast terwijl ik al akkoord gegaan was of er kwamen ineens kosten bij.
Uiteindelijk werden we het dan eens met de prijs, het enige wat ik nog wilde was een klinische keuring, ondanks dat die een paar weken daarvoor ook gedaan was. Ik wilde het paard verzekeren en hun rapport was al te oud.
Het paard mocht echter niet van het erf af voordat ik betaald dus ik moest maar keuren als ik het paard al gekocht had. Ik heb een dierenarts gesmeekt om na de reguliere werktijden op lokatie te komen keuren en dit is dan vorige week gebeurt. Ik had alles geregeld, stalling vervoer, het geld. Stiekem begon ik dan toch een beetje te fantaseren over mijn eigen paard.
Helaas werd het paard afgekeurd, een ontzettende domper! Maar de veearts zag het niet zo slecht in en stelde voor om de buigproef 2 weken later nog eens over te doen, dan moest alles gewoon goed zijn. De eigenaresse ging hiermee akkoord en ik heb dus voor aankomende woensdag een nieuwe afspraak gemaakt.
Nu kreeg ik gister een mailtje, ze hebben het paard verkocht aan een hogere bieder! Dus ik moest de afspraak maar afzeggen. Want ja ik had geen aanbetaling gedaan dus ik had ook nergens recht op. Gewoon alsof het niks is! Wie doet er nou een aanbetaling op een afgekeurd paard?? En is het dan zo moeilijk om nog 5 dagen te wachten?
Gewoon alsof het niks is! Ik heb gewoon voor niks geld geinvesteerd in dit paard want de definitive uitslag van de keuring zullen we nooit weten..
Zoveel moeite heb ik gedaan voor dit paard, en het paard is mij ook zoveel waard! Dit wisten de eigenaren ook en ze wilden heel graag dat ik haar over zou nemen. Althans dat hebben ze gezegd want ik begin er nu sterk aan te twijfelen.
Nu weet ik weer waarom ik zo'n hekel heb aan geld, het doet rare dingen met mensen...
Het enige wat ik kan denken is dat ze over 5 dagen misschien wel van mij geweest was, 5 dagen...
Voor de mensen die zichzelf of iemand anders herkennen in dit verhaal: het is een openbaar forum en ik uit enkel en alleen mijn frustraties. Natuurlijk zitten er altijd twee kanten aan een verhaal dus ik zie de boze mailtjes wel tegemoet. Dan zal ik ze hier plaatsen, blijft het allemaal lekker overzichtelijk...
Speciale paarden blijven je hele leven voorkomen (hoewel het nu lijkt van niet). Ik zou me er gewoon bij neerleggen, zo'n verkopers zijn het niet echt waard om te blijven onderhandelen. Geen extra kosten meer doen, kun je beter sparen tot je ooit weer een leuk paard tegenkomt.
