Mijn merrie is momenteel zo hengstig als wat, en normaal is het al een kroelkip, maar vandaag was het buiten alle proporties. Ik kwam vrij laat op stal, was helemaal alleen wat ik altijd al lekker vind (vind het ook gezellie als het druk is, maar als alle paarden rustig en tevreden staan te eten kom ik helemaal tot rust na een rotte werkdag als vandaag). Yippie stond dus al op stal, ik heb zeker een half uur zo enorm met haar staan knuffelen, heerlijk met mijn handen om haar hals in haar manen en mijn ogen dicht tegen haar aan, terwijl ze met haar neusje door mijn haar kroelde en in mijn oor blies en daarna met een tevreden zucht haar hoofdje op mijn schouder legde.. Dit soort momenten vind ik zo ontzettend heerlijk, dat ultieme gevoel van verbondenheid, dan weet ik ook meteen weer waarom ik door weer en wind altijd naar haar toe ga.. Had echt een rothumeur na een vervelend drukke dag op mijn werk, maar dan gaat er gewoon een golf van geluk door me heen dat ik dat prachtige lieve dier de mijne mag noemen, en ga met een glimlach weer naar huis..Wat zijn paarden toch geweldige dieren en wat is mijn lieve meisje toch een heerlijke muts

